§ 19

1. Próbę ciśnieniową, o której mowa w § 17 pkt 2, przeprowadza się jako próbę hydrauliczną.

2. Podczas przeprowadzania próby ciśnieniowej wartość ciśnienia próbnego przyjmuje się zgodnie z instrukcją eksploatacji lub opisem technicznym urządzenia.

3. Jeżeli wartość ciśnienia próbnego nie jest określona, przyjmuje się jego wartość równą 1,25 × PD.

4. WDT może ustalić wartość ciśnienia próbnego inną niż określona w ust. 2 – w zależności od wartości ciśnienia dopuszczalnego lub temperatury dopuszczalnej dla danego urządzenia.

5. Temperatura płynu stosowanego podczas próby nie może być niższa niż +10 °C i wyższa niż +50 °C, chyba że w dokumentacji technicznej urządzenia została ustalona inna temperatura przeprowadzania próby ciśnieniowej.

6. W ramach próby ciśnieniowej:

1) równomiernie podnosi się ciśnienie aż do osiągnięcia wartości ciśnienia próbnego, przy czym szybkość wzrostu ciśnienia od wartości ciśnienia dopuszczalnego do wartości ciśnienia próbnego nie może przekraczać 1 bara/minutę, z wyłączeniem butli, chyba że w dokumentacji technicznej urządzenia została ustalona inna wartość;

2) ciśnienie próbne utrzymuje się co najmniej przez 30 minut, a w przypadku butli – przez 30 sekund;

3) ciśnienie obniża się do wartości ciśnienia dopuszczalnego;

4) dokonuje się oględzin urządzenia i osprzętu.

7. Do przeprowadzania prób ciśnieniowych wykorzystuje się wyłącznie szczelne instalacje zasilania urządzenia płynem. 8. Próbę ciśnieniową przeprowadza się w warunkach umożliwiających oględziny ścianek urządzenia, w szczególności złączy spawanych i połączeń rozłącznych.

9. Próbę ciśnieniową przeprowadza się oddzielnie dla każdej przestrzeni urządzenia.

10. Wynik próby ciśnieniowej uznaje się za pozytywny, jeżeli nie stwierdzono odkształceń trwałych, uszkodzeń lub nieszczelności ścianek i połączeń urządzenia.