Art. 104

1. Na lokale mieszkalne dla funkcjonariuszy przeznacza się lokale będące w dyspozycji Szefa właściwej Agencji.

2. Na kwatery tymczasowe przeznacza się lokale mieszkalne albo pomieszczenia w budynkach służbowych pełniące funkcje mieszkalne, przeznaczone dla funkcjonariuszy przeniesionych z urzędu do pełnienia służby albo delegowanych z urzędu do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości.

3. Na kwaterę internatową przeznacza się lokal mieszkalny pełniący funkcję internatu, przeznaczony do zamieszkiwania przez funkcjonariusza lub pracownika ABW i AW lub większą liczbę funkcjonariuszy lub pracowników ABW i AW.

4. Na internat przeznacza się budynek lub zespół pomieszczeń mieszkalnych stanowiących organizacyjną całość w budynku, przeznaczone do zakwaterowania funkcjonariuszy lub pracowników ABW i AW.

5. Przy ustalaniu powierzchni mieszkalnej przydzielanego lokalu mieszkalnego albo przydzielanej kwatery tymczasowej uwzględnia się stanowisko służbowe funkcjonariusza oraz wielkość jego gospodarstwa domowego według następujących zasad:

1) funkcjonariuszowi przysługuje norma powierzchni mieszkalnej, zwana dalej „normą zaludnienia”, która wynosi 10 m²;

2) funkcjonariuszowi:

a) posiadającemu członków rodziny, o których mowa w art. 103, przysługuje po jednej normie zaludnienia dla funkcjonariusza i każdego członka jego rodziny, a w przypadku:

– pełnienia służby na stanowisku służbowym: Szef ABW, Szef AW, zastępca Szefa ABW, zastępca Szefa AW, doradca Szefa ABW, doradca Szefa AW – dwie dodatkowe normy zaludnienia, albo

– posiadania stopnia służbowego majora ABW, majora AW, podpułkownika ABW, podpułkownika AW, pułkownika ABW lub pułkownika AW lub zajmującego stanowisko służbowe z takim stopniem służbowym jako stopniem etatowym – jedna dodatkowa norma zaludnienia,

b) nieposiadającemu członków rodziny, o których mowa w art. 103, przysługują dwie normy zaludnienia, a w przypadku pełnienia służby na stanowisku służbowym: Szef ABW, Szef AW, zastępca Szefa ABW, zastępca Szefa AW, doradca Szefa ABW, doradca Szefa AW – jedna dodatkowa norma zaludnienia,

c) pozostającemu w związku małżeńskim, który nie posiada dzieci, o których mowa w art. 103 pkt 2, przysługuje jedna dodatkowa norma zaludnienia;

3) w przypadku prowadzenia przez funkcjonariusza jednoosobowego gospodarstwa domowego norma zaludnienia wynosi nie mniej niż 20 m².

6. Powierzchnią mieszkalną jest powierzchnia pokoi.

7. Funkcjonariuszowi, na wniosek, o którym mowa w art. 102 ust. 6 lub 9, lub za jego pisemną zgodą, można przydzielić lokal mieszkalny albo kwaterę tymczasową o mniejszej powierzchni mieszkalnej niż wynikająca z przysługującej mu normy zaludnienia albo o większej powierzchni mieszkalnej niż wynikająca z przysługujących mu norm zaludnienia, o których mowa w ust. 5, o ile taki lokal mieszkalny albo kwatera tymczasowa nie są niezbędne do zakwaterowania funkcjonariusza o większej liczbie przysługujących mu norm zaludnienia.

8. Opróżnianie lokali mieszkalnych oraz kwater tymczasowych następuje w drodze decyzji administracyjnej.”;

5) uchyla się art. 105 i art. 106;

6) art. 107 otrzymuje brzmienie:

„Art. 107. 1. Funkcjonariuszowi, z wyłączeniem funkcjonariusza, któremu wysokość świadczenia mieszkaniowego ustala się w sposób, o którym mowa w art. 108b ust. 1 pkt 2, zamieszkującemu w miejscowości innej niż miejscowość, w której pełni służbę, od której granic administracyjnych najkrótsza odległość drogą publiczną do granic administracyjnych miejscowości, w której pełni służbę, wynosi:

1) do 30 km – wypłaca się, na jego wniosek, zryczałtowany zwrot kosztów dojazdu do miejscowości, w której funkcjonariusz pełni służbę, w wysokości 140 zł miesięcznie;

2) powyżej 30 km do 50 km – wypłaca się, na jego wniosek, zryczałtowany zwrot kosztów dojazdu do miejscowości, w której funkcjonariusz pełni służbę, w wysokości 180 zł miesięcznie;

3) powyżej 50 km – wypłaca się, na jego wniosek, zryczałtowany zwrot kosztów dojazdu do miejscowości, w której funkcjonariusz pełni służbę, w wysokości 220 zł miesięcznie.

2. Funkcjonariusz, o którym mowa w ust. 1, składa wniosek o wypłatę zryczałtowanego zwrotu kosztów dojazdu do miejscowości, w której pełni służbę, do Szefa właściwej Agencji zawierający:

1) imię (imiona) i nazwisko;

2) nazwę jednostki organizacyjnej właściwej Agencji, w której pełni służbę;

3) miejscowość, w której pełni służbę;

4) adres zamieszkania;

5) numer telefonu kontaktowego;

6) odległość w kilometrach wynikającą z ust. 1;

7) klauzulę o treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”; klauzula ta zastępuje pouczenie przez organ o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń;

8) informację o sposobie wypłaty, a w przypadku wyboru bezgotówkowej formy wypłaty – numer rachunku bankowego lub innego rachunku płatniczego.

3. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

4. Zryczałtowany zwrot kosztów dojazdu funkcjonariusza, o którym mowa w ust. 1, do miejscowości, w której pełni służbę, przysługuje od dnia złożenia wniosku.

5. W przypadku uznania prawa funkcjonariusza, o którym mowa w ust. 1, do zryczałtowanego zwrotu kosztów dojazdu do miejscowości, w której pełni służbę, Szef właściwej Agencji wypłaca go funkcjonariuszowi w każdym kolejnym miesiącu kalendarzowym, począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym funkcjonariusz złożył wniosek, o którym mowa w ust. 2.

6. Zryczałtowany zwrot kosztów dojazdu do miejscowości, w której funkcjonariusz pełni służbę, płatny jest z dołu do dwudziestego dnia miesiąca następującego po miesiącu, za który przysługuje.

7. W przypadku zmiany miejsca zamieszkania albo miejscowości, w której funkcjonariusz, o którym mowa w ust. 1, pełni służbę, składa on nowy wniosek.

8. Funkcjonariusz, o którym mowa w ust. 1, informuje niezwłocznie, jednakże nie później niż w terminie 30 dni, licząc od dnia powstania zmiany, Szefa właściwej Agencji o każdym zdarzeniu mającym wpływ na uprawnienia do otrzymywania zryczałtowanego zwrotu kosztów dojazdu do miejscowości, w której pełni służbę.

9. Zryczałtowanego zwrotu kosztów dojazdu do miejscowości, w której funkcjonariusz pełni służbę, nie wypłaca się za okresy, o których mowa w art. 125a ust. 10 – proporcjonalnie do tych okresów, przyjmując, że za każdy dzień wykonywania czynności służbowych ustala się 1/21 części miesięcznego zryczałtowanego zwrotu kosztów dojazdu do miejscowości, w której pełni służbę.

10. Zryczałtowany zwrot kosztów dojazdu do miejscowości, w której funkcjonariusz pełni służbę, nie przysługuje, jeżeli funkcjonariusz korzysta z prawa do zakwaterowania w formach, o których mowa w art. 102 ust. 2 pkt 1–3, w miejscowości, w której pełni służbę.

11. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzeń, odrębnie dla każdej Agencji, wzór oraz formę wniosku o wypłatę zryczałtowanego zwrotu kosztów dojazdu do miejscowości, w której funkcjonariusz pełni służbę, uwzględniając konieczność zapewnienia przejrzystości i efektywności przebiegu procesu przyznania funkcjonariuszowi zwrotu kosztów dojazdu do miejscowości, w której funkcjonariusz pełni służbę.”;

7) uchyla się art. 108;

8) po art. 108 dodaje się art. 108a–108c w brzmieniu:

„Art. 108a. 1. Funkcjonariusz, któremu przydzielono lokal mieszkalny albo kwaterę tymczasową, od dnia przekazania lokalu mieszkalnego albo kwatery tymczasowej uiszcza opłaty za używanie lokalu.

2. W przypadku otrzymania kwatery tymczasowej koszty zakwaterowania funkcjonariusza delegowanego z urzędu do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości ponosi Skarb Państwa. Koszty zakwaterowania członków rodziny, o których mowa w art. 103, w kwaterze tymczasowej ponosi funkcjonariusz.

3. Funkcjonariuszowi przeniesionemu z urzędu do pełnienia służby w innej miejscowości przysługuje kwatera tymczasowa, której koszty ponosi:

1) Skarb Państwa, z tym że koszty zakwaterowania członków rodziny, o których mowa w art. 103, w kwaterze tymczasowej ponosi funkcjonariusz, albo

2) funkcjonariusz, któremu przysługuje również świadczenie mieszkaniowe.

4. Przekazanie przydzielonego lokalu mieszkalnego albo przydzielonej kwatery tymczasowej następuje na podstawie protokołu, w którym określa się stan techniczny tego lokalu albo tej kwatery oraz stopień zużycia znajdujących się w nich urządzeń technicznych. Protokół sporządzają funkcjonariusz oraz dysponent i stanowi on podstawę rozliczeń dokonywanych przy zwrocie lokalu mieszkalnego albo kwatery tymczasowej.

5. Funkcjonariusz może wprowadzać w zajmowanym lokalu mieszkalnym albo w kwaterze tymczasowej ulepszenia tylko za zgodą dysponenta i na podstawie pisemnej zgody właściciela określającej sposób rozliczeń z tego tytułu. 6. Opłaty za używanie lokalu mieszkalnego albo kwatery tymczasowej wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy przyjmuje się według opłat obowiązujących dla danego lokalu albo kwatery, a w przypadku lokalu mieszkalnego albo kwatery tymczasowej, będących w zasobie innego podmiotu, w tym w zarządzie ABW lub AW – według opłat obowiązujących dla lokali mieszkalnych albo kwater tymczasowych wchodzących w skład zasobu mieszkaniowego tego podmiotu.

7. Prawo do dysponowania lokalem mieszkalnym albo kwaterą tymczasową ulega rozwiązaniu z chwilą uprawomocnienia się decyzji o opróżnieniu przydzielonego lokalu mieszkalnego albo przydzielonej kwatery tymczasowej albo wygaśnięcia decyzji o ich przydziale.

8. W sprawach wynikających ze wzajemnych praw i obowiązków funkcjonariusza oraz dysponenta oraz w innych przypadkach nieuregulowanych w niniejszej ustawie do dysponowania lokalem mieszkalnym albo kwaterą tymczasową mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 i 1172) oraz ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 725).

9. Sprawy sporne dotyczące lokali mieszkalnych oraz kwater tymczasowych rozstrzygają sądy powszechne.