Art. 90

1. Na lokale mieszkalne dla policjantów przeznacza się lokale będące w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub organów mu podległych lub przez niego nadzorowanych.

2. Na kwatery tymczasowe przeznacza się lokale mieszkalne albo pomieszczenia w budynkach służbowych pełniące funkcje mieszkalne, przeznaczone dla policjantów przeniesionych z urzędu do pełnienia służby albo delegowanych z urzędu do czasowego pełnienia służby w innej jednostce organizacyjnej Policji lub w innej miejscowości.

3. Na kwaterę internatową przeznacza się lokal mieszkalny pełniący funkcję internatu, przeznaczony do zamieszkiwania przez policjanta lub pracownika Policji, lub większą liczbę policjantów lub pracowników Policji.

4. Na internat przeznacza się budynek lub zespół pomieszczeń mieszkalnych stanowiących organizacyjną całość w budynku, przeznaczone do zakwaterowania policjantów lub pracowników Policji.

5. Przy ustalaniu powierzchni mieszkalnej przydzielanego lokalu mieszkalnego albo przydzielanej kwatery tymczasowej uwzględnia się stanowisko służbowe policjanta oraz wielkość jego gospodarstwa domowego według następujących zasad:

1) policjantowi przysługuje norma powierzchni mieszkalnej, zwana dalej „normą zaludnienia”, która wynosi 10 m²;

2) policjantowi:

a) posiadającemu członków rodziny, o których mowa w art. 89, przysługuje po jednej normie zaludnienia dla policjanta i każdego członka jego rodziny, a w przypadku:

– pełnienia służby na stanowisku służbowym: Komendant Główny Policji, Zastępca Komendanta Głównego Policji, Komendant CBŚP, Komendant BSWP, Komendant CBZC, komendant wojewódzki Policji, Komendant Stołeczny Policji, Komendant-Rektor Akademii Policji w Szczytnie, dowódca BOA, Dyrektor CLKP, dyrektor komórki organizacyjnej Komendy Głównej Policji lub posiadania stopnia policyjnego w korpusie generałów Policji – dwie dodatkowe normy zaludnienia, albo

– posiadania stopnia w korpusie oficerów starszych Policji lub zajmowania stanowiska służbowego ze stopniem etatowym w korpusie oficerów starszych Policji – jedna dodatkowa norma zaludnienia,

b) nieposiadającemu członków rodziny, o których mowa w art. 89, przysługują dwie normy zaludnienia, a w przypadku pełnienia służby na stanowisku służbowym: Komendant Główny Policji, Zastępca Komendanta Głównego Policji, Komendant CBŚP, Komendant BSWP, Komendant CBZC, komendant wojewódzki Policji, Komendant Stołeczny Policji, Komendant-Rektor Akademii Policji w Szczytnie, dowódca BOA, Dyrektor CLKP, dyrektor komórki organizacyjnej Komendy Głównej Policji lub posiadającemu stopień policyjny w korpusie generałów Policji – jedna dodatkowa norma zaludnienia,

c) pozostającemu w związku małżeńskim, który nie posiada dzieci, o których mowa w art. 89 pkt 2, przysługuje jedna dodatkowa norma zaludnienia;

3) w przypadku prowadzenia przez policjanta jednoosobowego gospodarstwa domowego norma zaludnienia wynosi nie mniej niż 20 m².

6. Powierzchnią mieszkalną jest powierzchnia pokoi.

7. Policjantowi, na wniosek, o którym mowa w art. 88 ust. 6 lub 9, lub za jego pisemną zgodą, można przydzielić lokal mieszkalny albo kwaterę tymczasową o mniejszej powierzchni mieszkalnej niż wynikająca z przysługującej mu normy zaludnienia albo o większej powierzchni mieszkalnej niż wynikająca z przysługujących mu norm zaludnienia, o których mowa w ust. 5, o ile taki lokal mieszkalny albo kwatera tymczasowa nie są niezbędne do zakwaterowania policjanta o większej liczbie przysługujących mu norm zaludnienia.

8. Opróżnianie lokali mieszkalnych oraz kwater tymczasowych następuje w drodze decyzji administracyjnej.”;

6) uchyla się art. 91 i art. 92;

7) art. 93 otrzymuje brzmienie:

„Art. 93. 1. Policjantowi, z wyłączeniem policjanta, któremu wysokość świadczenia mieszkaniowego ustala się w sposób, o którym mowa w art. 94b ust. 1 pkt 2, zamieszkującemu w miejscowości innej niż miejscowość, w której pełni służbę, od której granic administracyjnych najkrótsza odległość drogą publiczną do granic administracyjnych miejscowości, w której pełni służbę, wynosi:

1) do 30 km – wypłaca się, na jego wniosek, zryczałtowany zwrot kosztów dojazdu do miejscowości, w której policjant pełni służbę, w wysokości 140 zł miesięcznie;

2) powyżej 30 km do 50 km – wypłaca się, na jego wniosek, zryczałtowany zwrot kosztów dojazdu do miejscowości, w której policjant pełni służbę, w wysokości 180 zł miesięcznie;

3) powyżej 50 km – wypłaca się, na jego wniosek, zryczałtowany zwrot kosztów dojazdu do miejscowości, w której policjant pełni służbę, w wysokości 220 zł miesięcznie.

2. Policjant, o którym mowa w ust. 1, składa wniosek o wypłatę zryczałtowanego zwrotu kosztów dojazdu do miejscowości, w której pełni służbę, do przełożonego, o którym mowa w art. 32 ust. 1, zawierający:

1) imię (imiona) i nazwisko;

2) stopień służbowy;

3) stanowisko służbowe;

4) nazwę jednostki organizacyjnej Policji, w której pełni służbę;

5) miejscowość, w której pełni służbę;

6) adres zamieszkania;

7) numer telefonu kontaktowego;

8) odległość w kilometrach wynikającą z ust. 1;

9) klauzulę o treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”; klauzula ta zastępuje pouczenie przez organ o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń;

10) informację o sposobie wypłaty, a w przypadku wyboru bezgotówkowej formy wypłaty – numer rachunku bankowego lub innego rachunku płatniczego.

3. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

4. Zryczałtowany zwrot kosztów dojazdu policjanta, o którym mowa w ust. 1, do miejscowości, w której pełni służbę, przysługuje od dnia złożenia wniosku.

5. W przypadku uznania prawa policjanta, o którym mowa w ust. 1, do zryczałtowanego zwrotu kosztów dojazdu do miejscowości, w której pełni służbę, przełożony właściwy w sprawach osobowych wypłaca go policjantowi w każdym kolejnym miesiącu kalendarzowym, począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym policjant złożył wniosek, o którym mowa w ust. 2.

6. Zryczałtowany zwrot kosztów dojazdu do miejscowości, w której policjant pełni służbę, płatny jest z dołu do dwudziestego dnia miesiąca następującego po miesiącu, za który przysługuje.

7. W przypadku zmiany miejscowości zamieszkania albo miejscowości, w której policjant, o którym mowa w ust. 1, pełni służbę, składa on nowy wniosek.

8. Policjant, o którym mowa w ust. 1, informuje przełożonego właściwego w sprawach osobowych niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie 30 dni, licząc od dnia powstania zmiany, o każdym zdarzeniu mającym wpływ na uprawnienia do otrzymywania zryczałtowanego zwrotu kosztów dojazdu do miejscowości, w której pełni służbę. 9. Zryczałtowanego zwrotu kosztów dojazdu do miejscowości, w której policjant pełni służbę, nie wypłaca się za okresy, o których mowa w art. 120a ust. 10 – proporcjonalnie do tych okresów, przyjmując, że za każdy dzień wykonywania czynności służbowych ustala się 1/21 części miesięcznego zryczałtowanego zwrotu kosztów dojazdu do miejscowości, w której pełni służbę.

10. Zryczałtowany zwrot kosztów dojazdu do miejscowości, w której policjant pełni służbę, nie przysługuje, jeżeli policjant korzysta z prawa do zakwaterowania w formach, o których mowa w art. 88 ust. 2 pkt 1–3, w miejscowości, w której pełni służbę.

11. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór oraz formę wniosku o wypłatę zryczałtowanego zwrotu kosztów dojazdu do miejscowości, w której policjant pełni służbę, uwzględniając konieczność zapewnienia przejrzystości i efektywności przebiegu procesu przyznania policjantowi zryczałtowanego zwrotu kosztów dojazdu do miejscowości, w której policjant pełni służbę.”;

8) uchyla się art. 94;

9) po art. 94 dodaje się art. 94a–94c w brzmieniu:

„Art. 94a. 1. Policjant, któremu wydano decyzję o przydziale lokalu mieszkalnego albo kwatery tymczasowej, zawiera umowę najmu z ich właścicielem albo z podmiotem nimi administrującym, zwanym dalej „wynajmującym”. 2. Od dnia przekazania lokalu mieszkalnego albo kwatery tymczasowej policjant uiszcza opłaty za używanie tego lokalu albo tej kwatery.

3. W przypadku otrzymania kwatery tymczasowej koszty zakwaterowania policjanta delegowanego z urzędu do czasowego pełnienia służby w innej jednostce organizacyjnej Policji lub innej miejscowości ponosi Skarb Państwa. Koszty zakwaterowania członków rodziny, o których mowa w art. 89, w kwaterze tymczasowej ponosi policjant. 4. Policjantowi przeniesionemu z urzędu do pełnienia służby w innej jednostce organizacyjnej Policji lub w innej miejscowości przysługuje kwatera tymczasowa, której koszty ponosi:

1) Skarb Państwa, z tym że koszty zakwaterowania członków rodziny, o których mowa w art. 89, w kwaterze tymczasowej ponosi policjant, albo

2) policjant, któremu przysługuje również świadczenie mieszkaniowe.

5. Przekazanie przydzielonego lokalu mieszkalnego albo przydzielonej kwatery tymczasowej następuje na podstawie protokołu, w którym określa się stan techniczny tego lokalu albo tej kwatery oraz stopień zużycia znajdujących się w nich urządzeń technicznych. Protokół sporządzają policjant oraz wynajmujący i stanowi on podstawę rozliczeń dokonywanych przy zwrocie lokalu mieszkalnego albo kwatery tymczasowej.

6. Policjant może wprowadzać w zajmowanym lokalu mieszkalnym albo w zajmowanej kwaterze tymczasowej ulepszenia tylko za zgodą wynajmującego i na podstawie pisemnej umowy określającej sposób rozliczeń z tego tytułu. 7. Opłaty za używanie lokalu mieszkalnego albo kwatery tymczasowej wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy przyjmuje się według opłat obowiązujących dla danego lokalu albo kwatery, a w przypadku lokalu mieszkalnego albo kwatery tymczasowej będących w zasobie innego podmiotu, w tym w zarządzie Policji – według opłat obowiązujących dla lokali mieszkalnych albo kwater tymczasowych wchodzących w skład zasobu mieszkaniowego tego podmiotu.

8. Umowa najmu, o której mowa w ust. 1, ulega rozwiązaniu z chwilą uprawomocnienia się decyzji o opróżnieniu przydzielonego lokalu mieszkalnego albo przydzielonej kwatery tymczasowej albo wygaśnięcia decyzji o ich przydziale. 9. W sprawach wynikających ze wzajemnych praw i obowiązków najemcy i wynajmującego oraz w innych przypadkach nieuregulowanych w niniejszej ustawie do najmu lokali mieszkalnych i kwater tymczasowych mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 i 1172) oraz ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 725).

10. Sprawy sporne wynikające ze stosunku najmu lokali mieszkalnych oraz kwater tymczasowych rozstrzygają sądy powszechne.