Art. 37

1. Armator zapewnia rybakowi dostęp do opieki medycznej:

1) w czasie pobytu na statku rybackim, w szczególności do:

a) zaopatrzenia w produkty lecznicze i wyroby medyczne,

b) transportu na ląd w najszybszym możliwym czasie, w przypadku poważnych urazów lub choroby;

2) na lądzie, w porcie innym niż port polski, w szczególności do:

a) zaopatrzenia w produkty lecznicze i wyroby medyczne,

b) leczenia ambulatoryjnego, w tym stomatologicznego,

c) leczenia szpitalnego.

2. W przypadku urazów lub choroby rybaka armator umożliwia rybakowi, bez zbędnej zwłoki, wizytę u lekarza lub lekarza dentysty, podczas postoju w porcie, do którego zawinął statek rybacki.

3. W przypadku gdy świadczenia opieki zdrowotnej nie mogą być udzielone na podstawie ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 146, z późn. zm. ) lub rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz. Urz. UE L 166 z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 5, t. 5, str. 72), koszty tych świadczeń ponosi armator.

4. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do praktykanta.