§ 4

1. W ramach porównania efektów uczenia się wymaganych dla danej kwalifikacji wolnorynkowej lub kwalifikacji sektorowej z charakterystykami poziomów Polskiej Ramy Kwalifikacji zespół ekspertów, o którym mowa w art. 21 ust. 1 ustawy, dokonuje analizy stopnia złożoności i zaawansowania poszczególnych efektów uczenia się wymaganych dla danej kwalifikacji wolnorynkowej lub kwalifikacji sektorowej, które odnosi do najlepiej odpowiadających tym efektom uczenia się:

1) składników opisu poziomów Polskiej Ramy Kwalifikacji 1–8 drugiego stopnia typowych dla kwalifikacji o charakterze zawodowym, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 7 ust. 4 ustawy, oraz

2) składników opisu poziomów Sektorowej Ramy Kwalifikacji włączonej do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 4 ustawy, jeżeli ustanowiono Sektorowe Ramy Kwalifikacji w danym sektorze lub branży.

2. Dokonując analizy, o której mowa w ust. 1, zespół ekspertów, o którym mowa w art. 21 ust. 1 ustawy, bierze pod uwagę:

1) informacje zawarte we wniosku o włączenie odpowiednio danej kwalifikacji wolnorynkowej lub kwalifikacji sektorowej do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji, o których mowa odpowiednio w art. 15 ust. 1 pkt 2–5 lub art. 15b ust. 1 pkt 2–5 ustawy, oraz końcowe propozycje zmian i końcowe korekty doskonalące, o których mowa w § 3 ust. 8, oraz

2) poziom Polskiej Ramy Kwalifikacji przypisany do kwalifikacji o zbliżonym charakterze włączonych do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji.

3. W przypadku powstania podczas dokonywania analizy, o której mowa w ust. 1, wątpliwości dotyczących przypisania poziomu Polskiej Ramy Kwalifikacji do danej kwalifikacji wolnorynkowej lub kwalifikacji sektorowej, zespół ekspertów, o którym mowa w art. 21 ust. 1 ustawy, bierze pod uwagę wyodrębnione zestawy efektów uczenia się lub poszczególne efekty uczenia się pogrupowane w zestawach efektów uczenia się uznane przez ten zespół za najistotniejsze dla właściwej realizacji działań lub zadań, które potrafi wykonywać osoba posiadająca daną kwalifikację wolnorynkową lub kwalifikację sektorową.

4. Przepisy ust. 1, ust. 2 pkt 2 i ust. 3 stosuje się odpowiednio w przypadku kwalifikacji nadawanej po ukończeniu studiów podyplomowych, z tym że analiza, o której mowa w ust. 1, dotyczy efektów uczenia się, które zespół ekspertów, o którym mowa w art. 21 ust. 6 ustawy, odnosi do najlepiej odpowiadających tym efektom uczenia się:

1) składników opisu poziomów Polskiej Ramy Kwalifikacji 6–8 drugiego stopnia typowych dla kwalifikacji uzyskiwanych w ramach systemu szkolnictwa wyższego i nauki po uzyskaniu kwalifikacji pełnej na poziomie 4, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy, oraz

2) składników opisu poziomów Polskiej Ramy Kwalifikacji 1–8 drugiego stopnia typowych dla kwalifikacji o charakterze zawodowym, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 7 ust. 4 ustawy, oraz

3) składników opisu poziomów Sektorowej Ramy Kwalifikacji włączonej do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 4 ustawy, jeżeli ustanowiono Sektorowe Ramy Kwalifikacji w danym sektorze lub branży.