Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 lutego 2025 r. w sprawie określenia wzoru kwestionariusza indywidualnej oceny pokrzywdzonego i świadka

DZIENNIK USTAW RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Warszawa, dnia 7 lutego 2025 r.

Poz. 161 161

Załączniki do rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z

Załączniki do rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 lutego 2025 r. (Dz. U. poz. …) dnia 2 lutego 2025 r. (Dz. U. poz. …) Załącznik nr 1

Załącznik nr 1 WZÓR

WZÓR

<ǁĞƐƚŝŽŶĂƌŝƵƐnjŝŶĚLJǁŝĚƵĂůŶĞũŽĐĞŶLJƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶĞŐŽ

<ǁĞƐƚŝŽŶĂƌŝƵƐnjŝŶĚLJǁŝĚƵĂůŶĞũŽĐĞŶLJƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶĞŐŽ

Kwestionariusz sporządza organ prowadzący postępowanie karne͕mając na względzie Kwestionariusz sporządza organ prowadzący postępowanie karne͕mając na względzie potrzebę zastosowania wobec pokrzywdzonego:

potrzebę zastosowania wobec pokrzywdzonego:

ϭͿ art. 147 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego

ϭͿ art. 147 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego

;nj͘h͘njϮϬϮϱƌ͘ƉŽnj͘ϰϲ), zwanej dalej „k.p.k.”, w odniesieniu do czynności, o której ;nj͘h͘njϮϬϮϱƌ͘ƉŽnj͘ϰϲ), zwanej dalej „k.p.k.”, w odniesieniu do czynności, o której mowa w art. 143 § 1 pkt 2Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͖͘

mowa w art. 143 § 1 pkt 2Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͖͘

ϮͿ art. 177 § 1a k.p.k., art. 184–ϭϴϱĐŬ͘Ɖ͘Ŭ͕͘Ăƌƚ͘ϭϴϱĞŬ͘Ɖ͘Ŭ͕͘Ăƌƚ͘299a § 1 k.p.k., art. 360 ϮͿ art. 177 § 1a k.p.k., art. 184–ϭϴϱĐŬ͘Ɖ͘Ŭ͕͘Ăƌƚ͘ϭϴϱĞŬ͘Ɖ͘Ŭ͕͘Ăƌƚ͘299a § 1 k.p.k., art. 360

§ 1 pkt 1 lit. d oraz pkt 3 k.p.k., art. 390 § 2 i 3 k.p.k. oraz art.ϭϬƵƐƚ͘ϮƵƐƚĂǁLJnjĚŶŝĂ

§ 1 pkt 1 lit. d oraz pkt 3 k.p.k., art. 390 § 2 i 3 k.p.k. oraz art.ϭϬƵƐƚ͘ϮƵƐƚĂǁLJnjĚŶŝĂ ϮϴůŝƐƚŽƉĂĚĂϮϬϭϰƌ͘ŽŽĐŚƌŽŶŝĞŝƉŽŵŽĐLJĚůĂƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶĞŐŽŝświadka (Dz. U. z 2015 r. ϮϴůŝƐƚŽƉĂĚĂϮϬϭϰƌ͘ŽŽĐŚƌŽŶŝĞŝƉŽŵŽĐLJĚůĂƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶĞŐŽŝświadka (Dz. U. z 2015 r. poz. 21, z późn. zm.).

poz. 21, z późn. zm.).

Przed przystąpieniem do wypełniania kwestionariusza njĂǁƐnjĞnależy ustalić, czy

Przed przystąpieniem do wypełniania kwestionariusza njĂǁƐnjĞnależy ustalić, czy

ƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶLJ͗

ƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶLJ͗

ϭͿ włada językiem polskim w stopniu komunikatywnym –ĂďLJmożna było stwierdzić͕ĐnjLJ ϭͿ włada językiem polskim w stopniu komunikatywnym –ĂďLJmożna było stwierdzić͕ĐnjLJ ƉƌnjLJƉƌnjĞƉƌŽǁĂĚnjĂŶLJĐŚczynnościach powinien być obecny tłumacz języka obcego;

ƉƌnjLJƉƌnjĞƉƌŽǁĂĚnjĂŶLJĐŚczynnościach powinien być obecny tłumacz języka obcego;

ϮͿ posiada szczególne potrzeby w komunikowaniu się –ĂďLJmożna było ƐƚǁŝĞƌĚnjić͕ĐnjLJƉƌnjLJ ϮͿ posiada szczególne potrzeby w komunikowaniu się –ĂďLJmożna było ƐƚǁŝĞƌĚnjić͕ĐnjLJƉƌnjLJ przeprowadzanych czynnościach powinien być obecny͗

przeprowadzanych czynnościach powinien być obecny͗

ĂͿ tłumacz ƉŽůƐŬŝĞŐŽũęzyka ŵŝŐŽǁĞŐŽ;W:DͿ͕

ĂͿ tłumacz ƉŽůƐŬŝĞŐŽũęzyka ŵŝŐŽǁĞŐŽ;W:DͿ͕

ďͿ biegłLJz zakresu komunikacji wspomagającej i alternatywnej (biegły posługującLJsię ďͿ biegłLJz zakresu komunikacji wspomagającej i alternatywnej (biegły posługującLJsię systemem komunikacji, z którego korzysta pokrzywdzonyϭͿ͘

systemem komunikacji, z którego korzysta pokrzywdzonyϭͿ͘

Imię i nazwisko ŽƌĂnjĚĂƚĂƵƌŽĚnjĞŶŝĂƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶĞŐŽ͗

Imię i nazwisko ŽƌĂnjĚĂƚĂƵƌŽĚnjĞŶŝĂƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶĞŐŽ͗

EƵŵĞƌƐƉƌĂǁLJ͗

EƵŵĞƌƐƉƌĂǁLJ͗

Część͘Właściwości i warunki osobiste pokrzywdzonego

ϭ WŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶy jest osobą  ŶŝĞ

njniepełnosprawnością ruchową  ƚĂŬ

ůƵďnjniepełnosprawnością ǁnjƌŽŬƵ

hǁĂŐĂ͗ jeśli zaznaczono odpowiedź „ƚak”, ůƵďsłuchu͘

należy rozważyć njĂƐƚŽƐŽǁĂŶŝĞ͗

ϭͿ art. 147 § 1 Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͘ǁŽĚŶŝĞƐŝĞŶŝƵ

ĚŽczynności, o której mowa

ǁ art. 143 § 1 pktϮŬ͘Ɖ͘Ŭ͖͘

ϮͿ art. 177 § 1ĂŬ͘Ɖ͘Ŭ͖͘

ϯͿ art. 299a § 1 Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͘

Ϯ WŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶLJŬŽƌnjLJƐƚĂnjĞǁƐƉĂƌĐŝĂ  ŶŝĞ

innych osób w codziennym  ƚĂŬ

ĨƵŶŬĐũŽŶŽǁĂŶŝƵ͘

hǁĂŐĂ͗ jeśli zaznaczono odpowiedź „ƚak”, należy rozważyć njĂƐƚŽƐŽǁĂŶŝĞ͗

ϭͿ Ăƌƚ͘Ϯϵϵç 1Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͖͘

ϮͿ art. 177 § 1ĂŬ͘Ɖ͘Ŭ͘

ϯ WŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶLJwykazuje lękŝŽďĂǁLJ  ŶŝĞ

ƉƌnjĞĚ͗  ƚĂŬ͗͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘ ϭͿ określonymi ŵŝĞũƐĐĂŵŝ͕

ϮͿ sprawcą

hǁĂŐĂ͗ jeśli zaznaczono odpowiedź „ƚak”,

– co może powodować

należy rozważyć njĂƐƚŽƐŽǁĂŶŝĞ͗

ƵƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶĞŐŽskrępowanie

ϭͿ art. 299a § 1 Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͖͘

ƉŽĚĐnjĂƐczynności procesowej͘

ϮͿ art. 390 § 2 Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͖͘

hǁĂŐĂ͗ƚŽƵƐƚĂůĞŶŝĞũĞƐƚszczególnie ϯͿ Ăƌƚ͘177 § 1a Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͘

ŝƐƚŽƚŶĞǁƉƌnjLJƉĂĚŬƵ͗

ϭͿ pokrzywdzonego małoletniego͖

ϮͿ pokrzywdzonego posiadającego

doświadczenie uchodźcze;

ϯͿ pokrzywdzonego, który przynależy

do określonego kręgu kulturowego͘

ϰ W postępowaniu przygotowawczym  ŶŝĞ

pokrzywdzony wskazuje na potrzebę  ƚĂŬ͗͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘ obecności innej osoby podczas

czynności procesowej͘

hǁĂŐĂ͗ jeśli zaznaczono odpowiedź „ƚak”, należy rozważyć njĂƐƚŽƐŽǁĂŶŝĞĂƌƚ͘ϮϵϵĂ §ϭŬ͘Ɖ͘Ŭ͘

ϱ hpokrzywdzonego występują  ŶŝĞ

problemy zdrowotne mogące utrudniać  ƚĂŬ͗͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘ ƉƌnjĞƉƌŽǁĂĚnjĞŶŝĞůƵďpowtórzenie

czynności.

hǁĂŐĂ͗jeśli zaznaczono odpowiedź „ƚak”, należy rozważyć njĂƐƚŽƐŽǁĂŶŝĞ͗

ϭͿ art. 147 § 1 Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͘ǁŽĚŶŝĞƐŝĞŶŝƵ

ĚŽczynności, o której mowa w Ăƌƚ͘ϭϰϯ

§ 1 pkt 2 Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͖͘

ϮͿ art. 177 § 1ĂŬ͘Ɖ͘Ŭ͘

ϲ W postępowaniu sądowym  ŶŝĞ

pokrzywdzony jest przesłuchiwany  ƚĂŬ

ǁcharakterze świadka w drodze

hǁĂŐĂ͗ jeśli zaznaczono odpowiedź „ƚak”, ƉŽŵŽĐLJƉƌĂǁŶĞũ;Ăƌƚ͘ϯϵϲŬ͘Ɖ͘Ŭ͘Ϳ͘

należy rozważyć zastosowanie Ăƌƚ͘ϭϰϳ §ϭŬ͘Ɖ͘Ŭ͘ w odniesieniu do czynności,

Žktórej mowa w art. 143 § 1 pkt 2 Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͘ ϳ WŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶLJůĞĐnjLJł się  ŶŝĞ

ƉƐLJĐŚŝĂƚƌLJĐnjŶŝĞůƵďŶĞƵƌŽůŽŐŝĐnjŶŝĞ  ƚĂŬ

ƉƌnjĞĚpopełnieniem ĐnjLJŶƵ

hǁĂŐĂ͗ jeśli zaznaczono odpowiedź „ƚak”, njĂďƌŽŶŝŽŶĞŐŽŶĂjego szkodę ůƵďleczył

należy rozważyćnjĂƐƚŽƐŽǁĂŶŝĞ͗

się lub leczy się psychiatrycznie

ϭͿ Ăƌƚ. 177 § 1a Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͖͘

ůƵďŶĞƵƌŽůŽŐŝĐnjŶŝĞǁzwiązku

ϮͿ Ăƌƚ. 185a § 4 Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͘ ǁŽĚŶŝĞƐŝĞŶŝƵ

njpopełnieniem czynu zabronionego

ĚŽƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶĞŐŽprzestępstwem ŶĂjego szkodę.

wymienionym w art. 185a § 1 k.p.k., który ukończył ϭϱůĂƚ͕ĂůĞŶŝĞukończył ϭϴůĂƚ– jeżeli przesłuchanie w innych warunkach niż wskazane w art. 185a §ϭ–ϯŬ.p.k. mogłoby wywrzeć negatywny wpływ na jegoƐƚĂŶƉƐLJĐŚŝĐnjŶLJ͘

W przypadku wątpliwości co ĚŽƐƉŽƐŽďƵ przesłuchania pokrzywdzonego należy

rozważyć dopuszczenie dowodu z opinii biegłego.

ϴ Pokrzywdzony korzystałnjĞǁƐƉĂƌĐŝĂ  ŶŝĞ

ƉƐLJĐŚŽůŽŐĂƉƌnjĞĚpopełnieniem ĐnjLJŶƵ  ƚĂŬ

njĂďƌŽŶŝŽŶĞŐŽŶĂjego szkodę

hǁĂŐĂ͗ jeśli zaznaczono odpowiedź „ƚak”, ůƵďkorzystał lub korzysta ze wsparcia

należy rozważyć zastosowanie Ăƌƚ͘ϭϴϱĂ ƉƐLJĐŚŽůŽŐĂw związku z popełnieniem

§ϰŬ͘Ɖ͘Ŭ͘ǁŽĚŶŝĞƐŝĞŶŝƵĚŽƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶĞŐŽ ĐnjLJŶƵnjĂďƌŽŶŝŽŶĞŐŽŶĂjego szkodę.

przestępstwem wymienionym w art. 185a

§ 1 k.p.k., który ukończył ϭϱůĂƚ͕ĂůĞŶŝĞ

ukończył 18 lat – jeżeli przesłuchanie

ǁŝŶŶLJĐŚǁĂƌƵŶŬĂĐŚniż wskazane

ǁĂƌƚ͘185a § 1 Ŭ.p.k. mogłoby wywrzeć negatywny wpływ na jego stan psychiczny. W przypadku wątpliwości co do sposobu przesłuchania pokrzywdzonego należy

rozważyć dopuszczenie dowodu zŽƉŝŶŝŝ biegłego.

ϵ Wokrzywdzony orientuje się co do ĐnjĂƐƵ  ŽƌŝĞŶƚuje się

;określa datę͗dzień ƚLJŐŽĚŶŝĂ͕miesiąc,  ma problemy z orientacją

ƌŽŬ͕ƉŽƌęƌŽŬƵͿ͘

hǁĂŐĂ͗ jeśli zaznaczono odpowiedź

„ŵĂproblemy z orientacją”͕

należy rozważyć zastosowaniĞ͗

ϭͿ Ăƌƚ͘Ϯϵϵç 1Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͖͘

ϮͿ Ăƌƚ͘ϭϴϱĞŬ͘Ɖ͘Ŭ͕͘ ŐĚLJƐƚĂŶƚĞŶũĞƐƚ

związany z zaburzeniem psychicznym͕ ƌŽnjǁŽũŽǁLJŵ͕zakłóceniem zdolności ƉŽƐƚƌnjĞŐĂŶŝĂůƵďŽĚƚǁĂƌnjĂŶŝĂ

postrzeżeń͘

Eależy ustalić, czy przesłuchanie w zwykłych warunkach mogłoby wpłynąć negatywnie ŶĂƐƚĂŶƉƐLJĐŚŝĐnjŶLJƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶĞŐŽůƵď ĐnjLJbyłoby znacznie utrudnione͘

ϭϬ Wokrzywdzony orientuje się  orientuje się

ĐŽĚŽmiejsca i okoliczności, w których

 ma problemy z orientacją

się znajduje (ŽƉŝƐƵũĞ͕ŐĚnjŝĞƚĞƌĂnjũĞƐƚ

hǁĂŐĂ͗ jeśli zaznaczono odpowiedź

ŽƌĂnjĚůĂĐnjĞŐŽi jak się ƚƵƚĂũnjŶĂlazłͿ͘

„ŵĂproblemy z orientacją”,

należy rozważyć zastosowanie:

ϭͿ art. 299a § 1 Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͖͘

ϮͿ Ăƌƚ͘ϭϴϱĞŬ͘Ɖ͘Ŭ͕͘ŐĚLJƐƚĂŶƚĞŶũĞƐƚ

związany z zaburzeniem ƉƐLJĐŚŝĐnjŶLJŵ͕ rozwojowym, zakłóceniem zdolności ƉŽƐƚƌnjĞŐĂŶŝĂůƵďŽĚƚǁĂƌnjĂŶŝĂ

postrzeżeń.

Eależy ustalić, czy przesłuchanie w zwykłych warunkach mogłoby wpłynąć negatywnie ŶĂƐƚĂŶƉƐLJĐŚŝĐnjŶLJƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶĞŐŽůƵď ĐnjLJbyłoby znacznie utrudnione.

ϭϭ hpokrzywdzonego występują  ŶŝĞ

njĂďƵƌnjĞŶŝĂƉƐLJĐŚŝĐnjŶĞ͕ƌŽnjǁŽũŽǁĞ͕

 ƚĂŬ͗͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘ zakłóceŶŝĂzdolności postrzegania

ůƵďodtwarzania postrzeżeń.

hǁĂŐĂ͗ jeśli zaznaczono odpowiedź „ƚak”͕ należy rozważyć njĂƐƚŽƐŽǁĂŶŝĞĂƌƚ͘ϭϴϱĞŬ͘Ɖ͘Ŭ͘ Eależy ustalić, czy przesłuchanie w zwykłych warunkach mogłoby wpłynąć negatywnie ŶĂƐƚĂŶƉƐLJĐŚŝĐnjŶLJƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶĞŐŽůƵď ĐnjLJbyłoby znacznie utrudnione.

ϭϮ Przesłuchanie w innych warunkach niż  ŶŝĞ

ǁƐŬĂnjĂŶĞǁĂƌƚ͘ϭϴϱĞŬ͘Ɖ͘Ŭ͘ mogłoby  ƚĂŬ

wpłynąć negatywnie na stan psychiczny  brak możliwości udzielenia

ũĞĚŶŽnjŶĂĐnjŶĞũŽĚƉŽǁŝĞĚnjŝ

pokrzywdzonego lub byłoby znacznie

ƵƚƌƵĚŶŝŽŶĞ͘ hǁĂŐĂ͗ jeśliŶŝĞjest możliwe ƵĚnjŝĞůĞŶŝĞ ŽĚƉŽǁŝĞĚnjŝĐŽĚŽƐƉŽƐŽďƵƉƌnjĞƉƌŽǁĂĚnjĞŶŝĂ czynności͕należy rozważyć dopuszczenie dowodu z opinii biegłego͘

ϭϯ Przesłuchanie może być  ŶŝĞ͗͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘ ƉƌnjĞƉƌŽǁĂĚnjŽŶĞǁŽĚƉŽǁŝĞĚŶŝŽ

 ƚĂŬ

ƉƌnjLJƐƚŽƐŽǁĂŶLJŵƉŽŵŝĞƐnjĐnjĞŶŝƵ

hǁĂŐĂ͗ǁƉƌnjLJƉĂĚŬƵŐĚLJƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶLJ ǁsiedzibie sądu lub poza jego siedzibą͘

ŶŝĞmoże być przesłuchany w odpowiednio ƉƌnjLJƐƚŽƐŽǁĂŶLJŵƉŽŵŝĞƐnjĐnjĞŶŝƵǁƐŝĞĚnjŝďŝĞ sądu lub poza jego siedzibą, przesłuchanie może odbyć sięǁŝŶŶLJŵŵŝĞũƐĐƵ– jeżeli uzasadniają to indywidualne potrzeby

ƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶĞŐŽŽƌĂnjjeżeli ŝƐƚŶŝĞũĞ

możliwość utrwalenia czynności

za pomocą urządzenia rejestrującego

obraz i dźwięk. Należy ustalić miejsce,

w którym można przeprowadzić

przesłuchanie.

ϭϰ Pokrzywdzony ujawnia obawy związane  ŶŝĞ

z płcią sprawcy, które przejawiają się

 ƚĂŬ͗͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘ ǁszczególności trudnością ;należy ǁƐŬĂzać płeć, która wywołuje ǁŬŽŶƚƌŽůŽǁĂŶŝƵĞŵŽĐũŝŝƌĞĂŬĐũŝ͘

hǁĂŐĂ͗ǁƉƌnjLJƉĂĚŬƵƐƚŽƐŽǁĂŶŝĂƚƌLJďƵ określonegoǁ͗

ϭͿ Ăƌƚ͘ϭϴϱĂŬ͘Ɖ͘Ŭ͘ůƵďϭϴϱĞŬ͘Ɖ͘Ŭ͘ należy zapewnić biegłego płci wskazanej przez pokrzywdzonego, chyba że będzie to utrudniać postępowanie –ŽƌŐĂŶ

prowadzący czynnośćƵƐƚĂůĂ͕na przykład ǁƌŽnjŵŽǁŝĞnjƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶLJŵ͕

ũĂŬŝĞũpłci ŵĂbyć biegły biorący udział ǁpostępowaniƵ͖

ϮͿ Ăƌƚ͘ϭϴϱĐŬ͘Ɖ͘Ŭ͘ŶĂǁŶŝŽƐĞŬ

pokrzywdzonego należy zapewnić,

ĂďLJbiegły psycholog biorący udział

ǁprzesłuchaniu był osobą o wskazanej przez niego płci, chyba że będzie

ƚŽutrudniać postępowanie.

ϭϱ Na rozprawie mogą być roztrząsane  ŶŝĞ

szczegóły życia intymnego lub  ƚĂŬ

szczegóły ze sfery prywatności

hǁĂŐĂ͗ jeśli zaznaczono odpowiedź „ƚak”͕ ƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶĞŐŽ͕których ƵũĂǁŶŝĞŶŝĞ

należy rozważyć zastosowaniĞĂƌƚ͘360 § 1 publiczności może wywołać poważne

ƉŬƚϭůŝƚ͘ĚŬ͘Ɖ͘Ŭ͘

następstwa dlaƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶĞŐŽ͘

ϭϲ Na rozprawie mogą być roztrząsane  ŶŝĞ

okoliczności dotyczące życia  ƚĂŬ

ƉƌLJǁĂƚŶĞŐŽƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶĞŐŽ͕

hǁĂŐĂ͗ jeśli zaznaczono odpowiedź „ƚĂŬ”͕ którLJzłożył wniosek o ściganie͕

należy rozważyć zastosowanie podczas ŽƌĂnjnjĂĐŚŽĚnjŝƉŽƚƌnjĞďĂŽĐŚƌŽŶLJ

postępowania przed sądem art. 360 § 1 ŝŶƚĞƌĞƐƵƉƌLJǁĂƚŶĞŐŽƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶĞŐŽ͕

ƉŬƚϯŬ͘Ɖ͘Ŭ͘

a pokrzywdzony ten zażądał wyłączenia

jawności rozprawy͘

ϭϳ Inne ustalone właściwości i warunki

͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘ ŽƐŽďŝƐƚĞ, które mogą mieć wpływ

͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘ ŶĂocenę potrzeby zastosowania:

͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘ ϭͿ art. 147 § 1 Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͘ǁŽĚŶŝĞƐŝĞŶŝƵ

͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘ ĚŽczynności, o której mowa

͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘ ǁĂƌƚ͘143 § 1 pkt 2 Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͖͘

͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘ ϮͿ art. 177 § 1aŬ͘Ɖ͘Ŭ͕͘

͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘ Ăƌƚ͘ϭϴϰ–ϭϴϱĐŬ͘Ɖ͘Ŭ͕͘

͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘ Ăƌƚ͘ϭϴϱĞŬ͘Ɖ͘Ŭ͕͘Ăƌƚ͘299a § 1Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͕͘

͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘ art. 360 §ϭƉŬƚϭůŝƚ͘ĚŝƉŬƚϯŬ͘Ɖ͘Ŭ͕͘

͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘ Ăƌƚ͘390 §ϮŝϯŬ͘Ɖ͘Ŭ͘ŽƌĂnjĂƌƚ͘ϭϬ

ƵƐƚ͘ϮƵƐƚĂǁLJnjĚŶŝĂϮϴůŝƐƚŽƉĂĚĂ

ϮϬϭϰƌ͘ŽŽĐŚƌŽŶŝĞŝƉŽŵŽĐLJĚůĂ

ƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶĞŐŽŝświadka͘

Część B͘Zodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa popełnionego

na szkodę pokrzywdzonego

ϭ Charakter zgłaszanego przestępstwa PrzestępstwonjĂƌƚ͘……………………͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘ ŝokoliczności jego popełnienia͘

hǁĂŐĂ͗

ϭͿ obligatoryjnie należy zastosować tryb określonyǁ͗

ĂͿ Ăƌƚ͘ϭϴϱĂŬ͘Ɖ͘Ŭ͘ –ǁƉƌnjLJƉĂĚŬƵ

pokrzywdzonego przestępstwem wymienionym w art. 185a § 1 Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͕͘ którLJnie ukończył 15 lat͕

ďͿ Ăƌƚ͘ϭϴϱĐŬ͘Ɖ͘Ŭ͘ –ǁƉƌnjLJƉĂĚŬƵ

pokrzywdzonego przestępstwem ǁLJŵŝĞŶŝŽŶLJŵǁĂƌƚ͘ϭϵϳ–ϭϵϵ

<ŽĚĞŬƐƵŬĂƌŶĞŐŽ͖

ϮͿ na wniosek pokrzywdzonego należy rozważyć zastosowanie Ăƌƚ͘ϯϵϬ

§ϯŬ͘Ɖ͘Ŭ͘ w sprawie o przestępstwo zagrożone karą pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej 8 lat, umyślne przestępstwo

przeciwko życiu i zdrowiu, przeciwko wolności lub przestępstwo z użyciem przemocy lub groźby bezprawnej – gdy podczas postępowania przed

sądem obecność oskarżonego mogłaby oddziaływać krępująco na

ƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶĞŐŽ͘

Ϯ /ƐƚŶŝĞũĞƵnjĂƐĂĚŶŝŽŶĂŽďĂǁĂ  ŶŝĞ

niebezpieczeństwa dla życia, zdrowia,

 ƚĂŬ

wolności albo ŵŝĞŶŝĂǁnjŶĂĐnjŶLJĐŚ

hǁĂŐĂ͗ jeśli zaznaczono odpowiedź „ƚak”͕ ƌŽnjŵŝĂƌĂĐŚƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶĞŐŽůƵďŽƐŽďLJ

należy rozważyć zastosowaniĞĂƌƚ͘ϭϴϰŬ͘Ɖ͘Ŭ͘ dla niego najbliższej.

;ǁLJĚĂŶŝĞƉŽƐƚĂŶŽǁŝĞŶŝĂŽnjĂĐŚŽǁĂŶŝƵ ǁtajemnicy okoliczności umożliwiających ujawnienie tożsamości pokrzywdzonego)͘ ϯ Pokrzywdzony doznał obrażeń ciała.  ŶŝĞ

 ƚĂŬ

hǁĂŐĂ͗ jeśli zaznaczono odpowiedź „ƚak”͕ należy rozważyć zastosowaniĞ͗

ϭͿ art. 147 § 1 Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͘ǁŽĚŶŝĞƐŝĞŶŝƵ

ĚŽczynności, o której mowa

ǁ art. 143 § 1 pkt 2 Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͖͘

ϮͿ art. 177 § 1a Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͘

ϰ Istnieje zagrożenie dla zdrowia  ŶŝĞ

ƉƐLJĐŚŝĐnjŶĞŐŽƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶĞŐŽ͘  ƚĂŬ

hǁĂŐĂ͗ jeśli zaznaczono odpowiedź „ƚak”͕ należy rozważyć njĂƐƚŽƐŽǁĂŶŝĞĂƌƚ͘ϭϬ

ƵƐƚ͘ϮƵƐƚĂǁLJnjĚŶŝĂϮϴůŝƐƚŽƉĂĚĂϮϬϭϰƌ͘ ŽŽĐŚƌŽŶŝĞŝƉŽŵŽĐLJĚůĂƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶĞŐŽ ŝświadka͘

ϱ /ŶŶLJƌŽĚnjĂũŝƌŽnjŵŝĂƌƵũĞŵŶLJĐŚ

͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘ następstw przestępstwa popełnionego

͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘ na szkodę pokrzywdzonego, które mogą

͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘ mieć wpływ na potrzebę zastosowania:

͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘ ϭͿ art. 147 § 1 Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͘ǁŽĚŶŝĞƐŝĞŶŝƵĚŽ

͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘ czynności, o której mowa w art. 143

͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘

§ 1 pkt 2 Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͖͘

͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘ ϮͿ Ăƌƚ. 177 § 1a Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͕͘

͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘ Ăƌƚ͘ϭϴϰ–ϭϴϱĐŬ͘Ɖ͘Ŭ͕͘Ăƌƚ͘ϭϴϱĞŬ͘Ɖ͘Ŭ͕͘

͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘ Ăƌƚ͘299a § 1 Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͕͘art. 360 § 1 pkt 1

͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘ ůŝƚ͘ĚŽƌĂnjƉŬƚϯŬ͘Ɖ͘Ŭ͕͘art. 390 § 2

͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘ ŝϯŬ͘Ɖ͘Ŭ͘ŽƌĂnjĂƌƚ͘ϭϬƵƐƚ͘ϮƵƐƚĂǁLJ

njĚŶŝĂϮϴůŝƐƚŽƉĂĚĂϮϬϭϰƌ͘

ŽŽĐŚƌŽŶŝĞŝƉŽŵŽĐLJĚůĂ

ƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶĞŐŽŝświadka.

Załącznik nr 2 WZÓR WZÓR

<ǁĞƐƚŝŽŶĂƌŝƵƐnjŝŶĚLJǁŝĚƵĂůŶĞũŽĐĞŶLJświadka

/ndywidualnej oceny świadka, w oparciu o ten kwestionariusz, należy dokonać͕jeżeli

Ƶświadka zostaną zaobserwowane lub ustalone na podstawie dokumentów znajdujących się wĂŬƚĂĐŚƐƉƌĂǁLJ͗

• ƐƚĂŶƉƐLJĐŚŽƐŽŵĂƚLJĐnjŶLJůƵď

• cechy zachowania oraz komunikowania się wskazujące, że u świadka występują

zaburzenia psychiczne, rozwojowe, zakłócenia zdolności postrzegania lub odtwarzania przez niego postrzeżeń

– uzasadniające przekonanie, że przesłuchanie powinno odbyć się w trybie określonym ǁĂƌƚ͘ϭϴϱĞƵƐƚĂǁLJnjĚŶŝĂϲĐnjĞƌǁĐĂϭϵϵϳƌ͘– Kodeks postępowania karnego

;nj͘h͘njϮϬϮϱƌ͘ƉŽnj͘ϰϲͿ͕njǁĂŶĞũĚĂůĞũ„k͘Ɖ͘Ŭ͘”.

Przed przystąpieniem do wypełniania kwestionariusza zawsze należy ustalić, czy świadek͗ ϭͿ włada językiem polskim w stopniu komunikatywnym –ĂďLJmożna było ƐƚǁŝĞƌĚnjić͕

ĐnjLJƉƌnjLJƉƌnjĞƉƌŽǁĂĚnjĂŶLJĐŚczynnościach powinien być obecny tłumacz języka obcego; ϮͿ posiada szczególne potrzeby w komunikowaniu się –ĂďLJmożna było ƐƚǁŝĞƌĚnjić͕ĐnjLJƉƌnjLJ ƉƌnjĞƉƌŽǁĂĚnjĂŶLJĐŚczynnościach powinien być obecny͗

ĂͿ tłumacz ƉŽůƐŬŝĞŐŽũęzyka ŵŝŐŽǁĞŐŽ;W:DͿ͕

ďͿ biegłLJz zakresu komunikacji wspomagającej i alternatywnej (biegłLJƉŽƐługującLJsię systemem komunikacji, z którego korzysta świadekϭͿ͘

Imię i nazwisko ŽƌĂnjĚĂƚĂƵƌŽĚnjĞŶŝĂświadka͗

EƵŵĞƌƐƉƌĂǁLJ͗

Właściwości i warunki osobiste świadka

ϭ hświadka występująnjĂďƵƌnjĞŶŝĂ  ƚĂŬ͗͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘ ƉƐLJĐŚŝĐnjŶĞ͕ƌŽnjǁŽũŽǁĞ, zakłóceŶŝĂ

zdolności postrzegania lub

Należy ustalić, czy przesłuchanie

odtwarzania postrzeżeń.

ǁzwykłych warunkach mogłoby wpłynąć ŶĞŐĂƚLJǁŶŝĞŶĂƐƚĂŶƉƐLJĐŚŝĐnjŶLJświadkaůƵď ĐnjLJbyłoby znacznie utrudnione.

Ϯ Przesłuchanie w innych warunkach niż  ŶŝĞ

ǁƐŬĂnjĂŶĞǁĂƌƚ͘ϭϴϱĞŬ͘Ɖ͘Ŭ͘ mogłoby  ƚĂŬ

wpłynąć negatywnie na stan  ďrak możliwości udzielenia

ũĞĚŶŽnjŶĂĐnjŶĞũŽĚƉŽǁŝĞĚnjŝ

psychiczny świadka lub byłoby

njŶĂĐnjŶŝĞƵƚƌƵĚŶŝŽŶĞ͘ hǁĂŐĂ͗ jeśli nie jest możliweƵĚnjŝĞůĞŶŝĞ ŽĚƉŽǁŝĞĚnjŝĐŽĚŽƐƉŽƐŽďƵ

przeprowadzenia czynności͕należy

rozważyć dopuszczenie dowodu z opinii biegłego.

ϯ Świadek ujawnia obawy związane  ŶŝĞ

njokreśloną płcią͕które przejawiają się

 ƚĂŬ͗͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘ ǁszczególności trudnością ;należy ǁƐŬĂzać płeć, która wywołuje ǁŬŽŶƚƌŽůŽǁĂŶŝƵĞŵŽĐũŝŝƌĞĂŬĐũŝ͘

hǁĂŐĂ͗ǁƉƌnjLJƉĂĚŬƵƐƚŽƐŽǁĂŶŝĂƚƌLJďƵ określonegoǁĂƌƚ͘ϭϴϱĞŬ͘Ɖ͘Ŭ͘należy

zapewnić biegłego płci wskazanej przez świadka, chyba że będzie to utrudniać postępowanie – organ prowadzący

czynnośćƵƐƚĂůĂǁrozmowie ze świadkiem, jakiej płci ma być biegły biorący udział ǁpostępowaniu͘

ϰ Przesłuchanie może być  ŶŝĞ͗͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘ ƉƌnjĞƉƌŽǁĂĚnjŽŶĞǁŽĚƉŽǁŝĞĚŶŝŽ

 ƚĂŬ

ƉƌnjLJƐƚŽƐŽǁĂŶLJŵƉŽŵŝĞƐnjĐnjĞŶŝƵ

ǁsiedzibie sądu lub poza ũĞŐŽ hǁĂŐĂ͗ǁƉƌnjLJƉĂĚŬƵŐĚLJświadek nie może siedzibą͘ być przesłuchany ǁŽĚƉŽǁŝĞĚŶŝŽ

ƉƌnjLJƐƚŽƐŽǁĂŶLJŵƉŽŵŝĞƐnjĐnjĞŶŝƵǁƐŝĞĚnjŝďŝĞ sądu lub poza jego siedzibą͕przesłuchanie może odbyć sięǁŝŶŶLJŵŵŝĞũƐĐƵ– jeżeli uzasadniają to indywidualne potrzeby

świadka oraz jeżeli istnieje możliwość

utrwalenia czynności za pomocą urządzenia rejestrującego obraz i dźwięk͘Należy

ustalić miejsce, w którym można

przeprowadzić przesłuchanie.