Art. 3

1. Podmiotom lub rolnikom, o których mowa w art. 2, przysługuje roszczenie do Skarbu Państwa o odszkodowanie za poniesioną stratę majątkową wynikającą z konieczności dostosowania się do przepisu art. 12 ust. 4c ustawy zmienianej w art. 1, zwane dalej „odszkodowaniem”.

2. Odszkodowanie obejmuje wyrównanie straty majątkowej, bez korzyści, które podmiot lub rolnik mógłby osiągnąć, gdyby strata nie powstała.

3. Podmiot lub rolnik, o którym mowa w art. 2, prowadzący działalność, o której mowa w art. 12 ust. 4c ustawy zmienianej w art. 1, może na podstawie uzyskanej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2024 r. poz. 1112, 1881 i 1940 oraz z 2025 r. poz. 1535), prowadzić działalność polegającą na chowie lub hodowli zwierząt innych niż objęte zakazem określonym w art. 12 ust. 4c ustawy zmienianej w art. 1 w liczbie wyrażonej w dużych jednostkach przeliczeniowych nie większej niż liczba dużych jednostek przeliczeniowych zwierząt wynikająca z dotychczasowej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydanej dla przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. W takim przypadku uzyskanie nowej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie jest wymagane.