Art. 1

W ustawie z dnia 13 lutego 2020 r. o ochronie roślin przed agrofagami (Dz. U. z 2023 r. poz. 301) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 11 w ust. 1 w pkt 1 wyraz „trzeci” zastępuje się wyrazem „drugi”;

2) w art. 33:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Właściwym organem do:

1) wyznaczenia punktów kontroli granicznej, o których mowa w art. 59 rozporządzenia 2017/625, w których przeprowadza się kontrolę urzędową określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z państw trzecich w obszarze, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. g rozporządzenia 2017/625, zwanych dalej „punktami kontroli granicznej”, wycofania tego wyznaczenia, zawieszenia tego wyznaczenia i nakazania wstrzymania działalności tych punktów oraz odwołania tego zawieszenia jest minister właściwy do spraw rolnictwa;

2) przeprowadzenia kontroli spełnienia minimalnych wymogów dotyczących punktów kontroli granicznej, o których mowa w art. 64 ust. 3 rozporządzenia 2017/625 i rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2019/1014 z dnia 12 czerwca 2019 r. ustanawiającym szczegółowe przepisy w zakresie minimalnych wymogów dotyczących punktów kontroli granicznej, w tym ośrodków inspekcyjnych, oraz formatu, kategorii i skrótów stosowanych w wykazach punktów kontroli granicznej i punktów kontroli (Dz. Urz. UE L 165 z 21.06.2019, str. 10), zwanym dalej „rozporządzeniem 2019/1014”, jest wojewódzki inspektor właściwy ze względu na lokalizację tych punktów.”,

b) uchyla się ust. 3,

c) w ust. 4 uchyla się zdanie drugie,

d) ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5. Zawieszenie punktu kontroli granicznej i nakaz wstrzymania działalności tego punktu kontroli granicznej są dokonywane na wniosek Głównego Inspektora.”,

e) w ust. 6 skreśla się wyrazy „lub punktu kontroli, innego niż punkt kontroli granicznej”,

f) ust. 7 otrzymuje brzmienie:

„7. Zawieszenie punktu kontroli granicznej i nakaz wstrzymania działalności tego punktu kontroli granicznej są skuteczne od dnia następującego po dniu, w którym zostało ogłoszone obwieszczenie, o którym mowa w ust. 6.”,

g) w ust. 8 skreśla się wyrazy „lub punktu kontroli, innego niż punkt kontroli granicznej”,

Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin, ustawę z dnia 9 listopada 2012 r. o nasiennictwie, ustawę z dnia 8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin, ustawę z dnia 9 października 2015 r. o produktach biobójczych oraz ustawę z dnia 13 lutego 2020 r. o Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa.

h) ust. 9 otrzymuje brzmienie:

„9. Główny Inspektor wykonuje obowiązki państwa członkowskiego Unii Europejskiej w zakresie przekazywania informacji, o których mowa w art. 63 ust. 2 i ust. 4 lit. b rozporządzenia 2017/625, dotyczących punktów kontroli granicznej.”;

3) po art. 33 dodaje się art. 33a–33c w brzmieniu:

„Art. 33a. 1. Właściwym organem do:

1) wyznaczenia punktów kontroli innych niż punkty kontroli granicznej, o których mowa w art. 53 ust. 1 lit. a rozporządzenia 2017/625, w których mogą być przeprowadzane kontrole identyfikacyjne i kontrole bezpośrednie przesyłek określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z państw trzecich w obszarze, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. g rozporządzenia 2017/625, zwanych dalej „punktami kontroli innymi niż punkty kontroli granicznej”, wycofania tego wyznaczenia, zawieszenia tego wyznaczenia i nakazania wstrzymania ich działalności oraz odwołania tego zawieszenia,

2) przeprowadzenia kontroli spełnienia minimalnych wymogów dotyczących punktów kontroli granicznej, o których mowa w art. 64 ust. 3 rozporządzenia 2017/625 i w rozporządzeniu 2019/1014, mających zastosowanie do punktów kontroli innych niż punkty kontroli granicznej, zgodnie z art. 53 ust. 1 lit. a rozporządzenia 2017/625

– jest wojewódzki inspektor właściwy ze względu na ich lokalizację.

2. Jako punkt kontroli inny niż punkt kontroli granicznej może zostać wyznaczony:

1) obiekt Inspekcji;

2) obiekt podmiotu innego niż Inspekcja.