Art. 58b

1. Minister właściwy do spraw zagranicznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy oraz ministrem właściwym do spraw wewnętrznych, może, w drodze rozporządzenia, ustanowić wyjątki od zwolnienia z obowiązku wizowego wobec cudzoziemców, o których mowa w art. 6 ust. 3 rozporządzenia 2018/1806. W rozporządzeniu wskazuje się państwa trzecie, których obywatele są objęci obowiązkiem wizowym, oraz datę wejścia w życie obowiązku wizowego. W rozporządzeniu można określić rodzaj lub rodzaje działalności zarobkowej objęte obowiązkiem wizowym oraz dodatkowe warunki dotyczące osób objętych tym obowiązkiem.

2. Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw zagranicznych uwzględnia sytuację społeczno-gospodarczą Rzeczypospolitej Polskiej, zagrożenia dla bezpieczeństwa i porządku publicznego, ryzyko migracyjne, sytuację na rynku pracy oraz interes i zobowiązania międzynarodowe Rzeczypospolitej Polskiej.”;

8) w art. 64a:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Wiza krajowa w celu, o którym mowa w art. 60 ust. 1 pkt 9, z adnotacją „student”, może być wydana cudzoziemcowi, który:

1) spełnia warunki, o których mowa w art. 144 ust. 1 pkt 1 oraz pkt 2 lit. b,

2) przedłoży zaświadczenie jednostki prowadzącej studia o przyjęciu na studia lub o kontynuacji studiów

– jeżeli jednostka prowadząca studia, która podlega obowiązkowi zatwierdzenia, została zatwierdzona przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych na podstawie art. 144 ust. 4–9, 13 i 14 albo w stosunku do jednostki prowadzącej studia, która nie podlega obowiązkowi zatwierdzenia, nie została wydana decyzja o zakazie przyjmowania cudzoziemców, o której mowa w art. 144a ust. 1.”,

b) dodaje się ust. 10–12 w brzmieniu:

„10. Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, zawiera następujące dane oraz informacje dotyczące cudzoziemca:

1) dane, o których mowa w art. 13 pkt 1, 7 i 11;

2) numer ewidencyjny Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL), a w przypadku jego braku – numer dokumentu potwierdzającego tożsamość oraz nazwę państwa, które go wydało;

3) informacje dotyczące jednostki prowadzącej studia, o których mowa w art. 13 pkt 18d;

4) datę rozpoczęcia kształcenia na studiach;

5) planowaną datę ukończenia studiów zgodnie z programem studiów;

6) kierunek studiów, a w przypadku szkoły doktorskiej – dyscypliny naukowe albo artystyczne;

7) określenie poziomu studiów i informację o ich odpłatności;

8) informację, w jakim języku odbywają się studia, oraz o poziomie biegłości językowej wymaganym do ich odbycia;

9) informację, czy cudzoziemiec jest objęty programem unijnym lub programem wielostronnym obejmującym środki w zakresie mobilności lub porozumieniem między przynajmniej dwiema instytucjami szkolnictwa wyższego przewidującym mobilność wewnątrzunijną, oraz nazwę programu lub porozumienia i nazwę oraz adres jednostek prowadzących studia objętych tym porozumieniem;

10) informację dotyczącą dotychczasowej realizacji toku studiów i zaliczenia przez niego wymaganych programem studiów zajęć lub grupy zajęć – jeżeli zaświadczenie dotyczy kontynuacji studiów.

11. Jednostka prowadząca studia, wydając zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, dołącza wydruk karty okresowych osiągnięć studenta, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 81 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, lub potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię tej karty, obrazujące dotychczasowy przebieg procesu kształcenia cudzoziemca w tej jednostce, jeżeli dotyczy ono kontynuacji studiów.

12. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór zaświadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, uwzględniając dane i informacje, o których mowa w ust. 10, oraz konieczność zapewnienia czytelności zaświadczenia.”;

9) w art. 99 uchyla się ust. 1a;

10) w art. 104:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Zezwolenia na pobyt czasowy udziela lub odmawia jego udzielenia wojewoda właściwy ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca, w drodze decyzji.”,

b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu:

„1a. Zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 139a ust. 1 i art. 139o ust. 1, udziela lub odmawia jego udzielenia wojewoda właściwy ze względu na siedzibę jednostki przyjmującej, w drodze decyzji.

1b. Zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 159 ust. 1 lub art. 160 pkt 1, 3, 4 lub 6, cudzoziemcowi przebywającemu poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, udziela lub odmawia jego udzielenia wojewoda właściwy ze względu na miejsce pobytu członka rodziny rozdzielonej, w drodze decyzji.”;

11) art. 105–106a otrzymują brzmienie:

„Art. 105. 1. Cudzoziemiec składa wniosek o udzielenie mu zezwolenia na pobyt czasowy nie później niż w ostatnim dniu jego legalnego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2. W przypadku cudzoziemca będącego:

1) osobą małoletnią – wniosek o udzielenie mu zezwolenia na pobyt czasowy składają rodzice lub opiekunowie albo jedno z rodziców lub jeden z opiekunów;

2) osobą ubezwłasnowolnioną całkowicie – wniosek o udzielenie mu zezwolenia na pobyt czasowy składa opiekun;

3) osobą małoletnią bez opieki – wniosek o udzielenie mu zezwolenia na pobyt czasowy składa kurator.