Ustawa z dnia 7 listopada 2025 r. o zmianie ustawy o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych oraz niektórych innych ustaw
Art. 2
ObowiązujeW ustawie z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2025 r. poz. 764) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 15kb dodaje się ust. 18–22 w brzmieniu:
„18. Do egzekucji należności pieniężnych, o których mowa w art. 15ka ust. 29, stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, z tym że wierzycielem jest Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny.
19. Egzekucję, o której mowa w ust. 18, stosuje się, jeśli należność pieniężna została stwierdzona wydaniem przez ministra właściwego do spraw turystyki prawomocnej decyzji, o której mowa w art. 15ka ust. 29.
20. Roszczenia z tytułu należności pieniężnych, o których mowa w art. 15ka ust. 29, ulegają przedawnieniu z upływem 6 lat od ostatniego dnia roku kalendarzowego, w którym wydano prawomocną decyzję, o której mowa w art. 15ka ust. 29.
21. Bieg przedawnienia przerywa:
1) każda czynność organu egzekucyjnego podjęta w celu wyegzekwowania należności;
2) uznanie przez organizatora turystyki zobowiązania wynikającego z decyzji, o której mowa w art. 15ka ust. 29;
3) wszczęcie postępowania skargowego przed sądem administracyjnym w związku z wydaniem decyzji, o której mowa w art. 15ka ust. 29;
4) zawieszenie postępowania egzekucyjnego.
22. Po przerwaniu biegu przedawnienia z przyczyny, o której mowa w ust. 21:
1) pkt 1 i 2 – biegnie ono na nowo;
2) pkt 3 – okres przedawnienia biegnie na nowo od dnia zakończenia postępowania sądowego;
3) pkt 4 – okres przedawnienia biegnie od dnia podjęcia postępowania egzekucyjnego.”;
2) w art. 15kc:
a) w ust. 4 po pkt 6 dodaje się pkt 6a i 6b w brzmieniu:
„6a) z zapłat dokonanych przez organizatorów turystyki oraz przedsiębiorców ułatwiających nabywanie powiązanych usług turystycznych, o których mowa w ust. 19e;
6b) z wpływów z tytułu roszczeń o zwrot wypłaconych świadczeń, o których mowa w ust. 19j;”,
b) ust. 13 otrzymuje brzmienie:
„13. Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny może udzielić Funduszowi Pomocowemu, w celu realizacji jego zadań ustawowych, zwrotnego finansowania ze środków zgromadzonych w ramach Turystycznego Funduszu Gwarancyjnego, o którym mowa w ustawie z dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych, na warunkach odpowiadających stopie oprocentowania lokat uzyskiwanych przez Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny w okresie, na który zostało udzielone zwrotne finansowanie, przy uwzględnieniu bezpieczeństwa i płynności środków Turystycznego Funduszu Gwarancyjnego. Wysokość zwrotnego finansowania udzielonego przez Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny na rzecz Funduszu Pomocowego nie może przekroczyć wysokości 30 % środków zgromadzonych na Turystycznym Funduszu Gwarancyjnym.”,
c) ust. 18 otrzymuje brzmienie:
„18. Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny oraz osoby działające w jego imieniu z należytą starannością nie ponoszą odpowiedzialności za szkodę wynikłą z niewłaściwej realizacji wypłat, o których mowa w ust. 14 i 14b, ani udzielania poręczeń, o których mowa w ust. 19a.”,
d) po ust. 19 dodaje się ust. 19a–19j w brzmieniu:
„19a. Ze środków Funduszu Pomocowego można udzielać organizatorom turystyki oraz przedsiębiorcom ułatwiającym nabywanie powiązanych usług turystycznych, częściowego poręczenia na zabezpieczenie ich ewentualnych zobowiązań względem podmiotu udzielającego gwarancji ubezpieczeniowej albo gwarancji bankowej, o której mowa w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych, związanych z udzielaną gwarancją, w przypadku gdy podmiot udzielający gwarancji ubezpieczeniowej albo podmiot udzielający gwarancji bankowej wymaga zabezpieczenia w postaci kaucji, depozytu, gwarancji ubezpieczeniowej lub gwarancji bankowej.
19b. Podmiot udzielający gwarancji ubezpieczeniowej albo podmiot udzielający gwarancji bankowej, wymagając zabezpieczenia, o którym mowa w ust. 19a, nie może odmówić przyjęcia poręczenia udzielonego przez Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny.
19c. Poręczenie, o którym mowa w ust. 19a, jest udzielane organizatorom turystyki oraz przedsiębiorcom ułatwiającym nabywanie powiązanych usług turystycznych, w stosunku do których istnieje wymóg posiadania zabezpieczenia finansowego w wysokości nie niższej niż 250 000 euro, na okres obowiązywania gwarancji oraz okres 12 miesięcy po jej wygaśnięciu i obejmuje wierzytelności powstałe w tym okresie. Podmiot udzielający gwarancji ubezpieczeniowej albo gwarancji bankowej może zgłosić swoje roszczenie w terminie 60 dni od dnia powstania wierzytelności.
19d. Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny decyduje o udzieleniu organizatorom turystyki oraz przedsiębiorcom ułatwiającym nabywanie powiązanych usług turystycznych poręczenia, o którym mowa w ust. 19a, pod warunkiem spełnienia przez nich na dzień złożenia wniosku o jego udzielenie następujących kryteriów:
1) należytego realizowania obowiązków względem Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego, o których mowa w niniejszej ustawie oraz w ustawie z dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych, w okresie ostatnich 12 miesięcy, poprzedzających dzień złożenia wniosku o udzielenie poręczenia;
2) wykonywania działalności gospodarczej w zakresie organizowania imprez turystycznych lub ułatwiania nabywania powiązanych usług turystycznych przez nieprzerwany okres co najmniej ostatnich 3 lat;
3) nieskorzystania z uprawnienia, o którym mowa w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców, oraz posiadania przez okres 3 lat wpisu do rejestru organizatorów turystyki i przedsiębiorców ułatwiających nabywanie powiązanych usług turystycznych;
4) braku trwającego postępowania w sprawie wykreślenia z rejestru organizatorów turystyki i przedsiębiorców ułatwiających nabywanie powiązanych usług turystycznych;
5) przedstawienia zaświadczenia o niezaleganiu z należnościami względem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach, wystawionych nie wcześniej niż 3 miesiące przed dniem złożenia wniosku o udzielenie poręczenia;
6) przedstawienia informacji o pozytywnym wyniku oceny sytuacji finansowej organizatora turystyki lub przedsiębiorcy ułatwiającego nabywanie powiązanych usług turystycznych przeprowadzonej przez podmiot udzielający zabezpieczenia finansowego, w związku z którym ma zostać udzielone poręczenie nie wcześniej niż 3 miesiące przed dniem złożenia wniosku o udzielenie poręczenia.
19e. Za udzielenie poręczenia, o którym mowa w ust. 19a, organizator turystyki lub przedsiębiorca ułatwiający nabywanie powiązanych usług turystycznych uiszcza zapłatę na rzecz Funduszu Pomocowego.
19f. Minister właściwy do spraw turystyki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego, określi, w drodze rozporządzenia:
1) maksymalną wartość udzielanego poręczenia, o którym mowa w ust. 19a, mając na względzie:
a) wysokość wymaganego zabezpieczenia finansowego na wypadek niewypłacalności organizatora turystyki lub przedsiębiorcy ułatwiającego nabywanie powiązanych usług turystycznych,
b) wysokość zabezpieczenia ewentualnych zobowiązań względem podmiotu udzielającego gwarancji ubezpieczeniowej albo podmiotu udzielającego gwarancji bankowej, związanych z udzielaną gwarancją, w przypadku gdy podmiot udzielający gwarancji ubezpieczeniowej albo podmiot udzielający gwarancji bankowej takiego zabezpieczenia wymaga, w tym ewentualną różnicę między wartością udzielanej gwarancji a wartością wymaganego zabezpieczenia, przy czym udzielone poręczenie nie może przekraczać 80 % kwoty tego zabezpieczenia, oraz
c) adekwatność maksymalnej wartości udzielanego poręczenia do profilu ryzyka działalności prowadzonej przez organizatora turystyki lub przedsiębiorcę ułatwiającego nabywanie powiązanych usług turystycznych;
2) maksymalny stosunek łącznej wartości udzielanych poręczeń, o których mowa w ust. 19a, do wysokości środków zgromadzonych w Funduszu Pomocowym, mając na względzie konieczność zapewnienia ciągłości realizacji zadań Funduszu Pomocowego;
3) wysokość zapłaty za udzielenie poręczenia, o którym mowa w ust. 19a, mając na względzie wysokość udzielanego poręczenia, przy czym zapłata nie może być niższa niż 300 zł.
19g. Dochodząc swoich wierzytelności w związku z udzieloną gwarancją, podmiot udzielający gwarancji ubezpieczeniowej albo podmiot udzielający gwarancji bankowej mają obowiązek zaspokoić się w pierwszej kolejności z zabezpieczeń, o których mowa w ust. 19a, wniesionych przez organizatora turystyki lub przedsiębiorcę ułatwiającego nabywanie powiązanych usług turystycznych.
19h. Umowa o udzielenie poręczenia, o którym mowa w ust. 19a, jest zawierana za pośrednictwem systemu teleinformatycznego Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego, o którym mowa w art. 15ka ust. 2, między Ubezpieczeniowym Funduszem Gwarancyjnym a organizatorem turystyki lub przedsiębiorcą ułatwiającym nabywanie powiązanych usług turystycznych i zawiera w szczególności:
1) oświadczenie Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego o udzieleniu poręczenia, o którym mowa w ust. 19a, ze środków Funduszu Pomocowego;
2) wskazanie podmiotu, na rzecz którego ma zostać udzielone poręczenie;
3) określenie wysokości udzielonego poręczenia;
4) określenie wysokości zapłaty za udzielone poręczenie;
5) zobowiązanie organizatora turystyki lub przedsiębiorcy ułatwiającego nabywanie powiązanych usług turystycznych do informowania Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego o wszelkich okolicznościach mających znaczenie dla realizacji umowy poręczenia;
6) określenie zasad odpowiedzialności stron.
19i. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 19h pkt 1, jest składane w postaci elektronicznej i opatrywane kwalifikowanym podpisem elektronicznym.
19j. Ubezpieczeniowemu Funduszowi Gwarancyjnemu, z dniem wykonania zobowiązania za organizatora turystyki lub przedsiębiorcę ułatwiającego nabywanie powiązanych usług turystycznych z tytułu poręczenia, o którym mowa w ust. 19a, przysługuje roszczenie o zwrot wypłaconego świadczenia.”,
e) ust. 21 otrzymuje brzmienie:
„21. Ze środków Funduszu Pomocowego pokrywa się koszty związane z realizacją wypłat, o których mowa w ust. 14 i 14b oraz art. 15ka ust. 1, udzielaniem poręczeń, o których mowa w ust. 19a, i wypłat dokonywanych z ich tytułu oraz koszty jego obsługi przez Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny i spłatę zwrotnego finansowania, o którym mowa w ust. 13. Roszczenia i zobowiązania Funduszu Pomocowego nie mogą być pokrywane ze środków Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego innych niż zgromadzone na rachunku, o którym mowa w ust. 3.”,
f) dodaje się ust. 24 w brzmieniu:
„24. W zakresie wypłat, o których mowa w ust. 14b, przepisy art. 15ka ust. 22–26 stosuje się odpowiednio.”.
Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.