Art. 20

1. Minister właściwy do spraw zdrowia prowadzi krajowy system monitorowania wypadków konsumenckich, zwany dalej „systemem monitorowania”, oraz pokrywa koszty jego funkcjonowania z części budżetu państwa, której jest dysponentem.

2. Zadaniem systemu monitorowania jest gromadzenie informacji dotyczących wypadków konsumenckich, w szczególności danych o okolicznościach wypadków i ich skutkach zdrowotnych oraz o produktach mających związek z wypadkami. 3. Zdarzenie identyfikuje się jako wypadek konsumencki na podstawie informacji uzyskanych z dokumentacji medycznej lub bezpośrednio od osoby, której udzielono pomocy.

4. Administratorem danych zawartych w systemie monitorowania jest minister właściwy do spraw zdrowia.

5. Administratorem systemu monitorowania jest jednostka podległa ministrowi właściwemu do spraw zdrowia właściwa w zakresie systemów informacyjnych ochrony zdrowia.

6. System monitorowania jest prowadzony z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego udostępnionego przez jednostkę, o której mowa w ust. 5.

7. W systemie monitorowania są przechowywane dane dotyczące:

1) wieku, płci oraz wykształcenia konsumenta, który uległ wypadkowi;

2) czasu i miejsca zdarzenia;

3) opisu zdarzenia, z uwzględnieniem cech produktu i cech zachowań konsumenta, które mogły mieć wpływ na przebieg zdarzenia;

4) informacji o produkcie, który miał związek z wypadkiem, umożliwiające jego identyfikację;

5) opisu obrażeń, jakich doznał konsument;

6) miejsca udzielenia pomocy.

8. W systemie monitorowania są przechowywane imiona i nazwiska osób zbierających w imieniu podmiotów leczniczych, o których mowa w ust. 10, dane o wypadkach z udziałem konsumenta. Dane te są przechowywane przez okres 5 lat od dnia wprowadzenia do systemu monitorowania i są usuwane po upływie tego terminu.

9. Dane, o których mowa w ust. 7, są zbierane za pomocą kwestionariusza wywiadu i przekazywane administratorowi systemu monitorowania jako zapis elektroniczny danych z kwestionariuszy wywiadu niezwłocznie po wypełnieniu.

10. Dane, o których mowa w ust. 7, są zbierane przez podmioty lecznicze na podstawie umów zawartych z ministrem właściwym do spraw zdrowia.

11. Podmioty, o których mowa w ust. 10, są wybierane przez ministra właściwego do spraw zdrowia spośród podmiotów wskazanych przez administratora systemu monitorowania, które:

1) wykonują działalność leczniczą w rodzaju świadczenia szpitalne i posiadają umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie leczenie szpitalne;

2) udzielają świadczeń opieki zdrowotnej, których liczba i charakter zwiększa prawdopodobieństwo zgłoszenia wypadków konsumenckich.

12. Minister właściwy do spraw zdrowia, dokonując wyboru, o którym mowa w ust. 11, kieruje się potrzebą zapewnienia równomiernego rozmieszczenia podmiotów, o których mowa w ust. 10, oraz posiadaniem przez te podmioty personelu przeszkolonego w zakresie identyfikacji i dokumentowania wypadków konsumenckich, a także mającego doświadczenie w tym zakresie.

13. Za zbieranie danych, o których mowa w ust. 7, podmiotom, o których mowa w ust. 10, przysługuje wynagrodzenie. Wynagrodzenie obejmuje koszty osobowe i koszty administracyjno-gospodarcze związane z realizacją umowy, o której mowa w ust. 10. Podmioty, o których mowa w ust. 10, przekazują ministrowi właściwemu do spraw zdrowia kalkulację kosztów związanych z realizacją tej umowy.

14. Administrator systemu monitorowania sporządza raz na kwartał opracowanie zbiorcze danych o wypadkach konsumenckich zawierające analizę ich okoliczności i przyczyn oraz wnioski dotyczące przeciwdziałania tym wypadkom i przekazuje je ministrowi właściwemu do spraw zdrowia w terminie do 20. dnia miesiąca następującego po kwartale objętym opracowaniem.

15. Administrator systemu monitorowania sporządza roczny zbiorczy raport na temat wypadków konsumenckich i składa go ministrowi właściwemu do spraw zdrowia oraz Prezesowi Urzędu do dnia 31 marca roku następnego.