§ 8

1. Funkcję ochronną przed skutkami oddziaływania fali uderzeniowej wybuchu uznaje się za spełnioną, gdy konstrukcja budowli ochronnej wraz z zamknięciami i zabezpieczeniami otworów komunikacyjnych oraz zabezpieczeniami otworów instalacyjnych zapewnia ochronę przed oddziaływaniem quasi-statycznym:

1) w przypadku konstrukcji (ścian zewnętrznych i stropów) stanowiących płaszczyzny ochronne – o wartości co najmniej 60 kN/m²;

2) w przypadku zamknięć otworów komunikacyjnych w płaszczyznach ochronnych, takich jak drzwi (bramy) ochronne lub ochronno-hermetyczne oraz wyłazy – o wartości co najmniej 120 kN/m²;

3) w przypadku zamknięć otworów instalacyjnych w płaszczyznach ochronnych, takich jak klapy odcinające, nadciśnieniowe lub wywiewne, zawory przeciwwybuchowe, zasuwy oraz uszczelnienia przepustów instalacyjnych – o wartości co najmniej 180 kN/m².

2. Funkcję ochronną, o której mowa w ust. 1, uznaje się za spełnioną również, gdy:

1) budowla ochronna jest odporna na oddziaływania dynamiczne fali uderzeniowej wybuchu o wartości nadciśnienia co najmniej 0,03 MPa;

2) stropy budowli ochronnej są wykonane jako stropy żelbetowe monolityczne o grubości co najmniej 0,4 m;

3) otwory komunikacyjne w warstwach ochronnych budowli ochronnej mają zamknięcia o odporności na nadciśnienie co najmniej 0,12 MPa od fali uderzeniowej wybuchu;

4) otwory instalacyjne w warstwach ochronnych budowli ochronnej mają zamknięcia o odporności na nadciśnienie co najmniej 0,12 MPa od fali uderzeniowej wybuchu.