Ustawa z dnia 21 lutego 2025 r. o zmianie ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych oraz niektórych innych ustaw

Art. 24

Obowiązuje

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2025 r., z wyjątkiem:

1) art. 6 pkt 3, który wchodzi w życie z dniem 31 marca 2025 r.;

2) art. 4 pkt 3 w zakresie art. 30h–30j oraz art. 5 pkt 15, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2025 r.;

3) art. 5 pkt 7, 12 i 13, które wchodzą w życie z dniem 31 grudnia 2025 r.;

4) art. 1 pkt 2 lit. a tiret trzecie w zakresie pkt 3e i 3f, pkt 3 lit. 1, lit. o oraz lit. t w zakresie pkt 32c, pkt 7, pkt 12, pkt 14 lit. a–c, e, f i h–j, pkt 16, pkt 19 lit. f, pkt 21, pkt 29, pkt 32, pkt 42–44, pkt 48 lit. a tiret czwarte–szóste i lit. b–g, pkt 49, pkt 51 i pkt 52 lit. a tiret pierwsze, art. 2 pkt 1, art. 3 pkt 1 lit. a i pkt 2 lit. b oraz art. 7, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2026 r.;

5) art. 1 pkt 36 lit. a tiret trzecie, lit. b tiret drugie, lit. c i d, pkt 37–39 oraz art. 2 pkt 2, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2027 r.;

6) art. 3 pkt 1 lit. b i pkt 2 lit. a, art. 4 pkt 3 w zakresie oznaczenia i tytułu rozdziału 2a i art. 30k oraz art. 4 pkt 4–8, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2030 r.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. Duda

Załącznik nr 1 ZASADY OBLICZANIA OGRANICZENIA EMISJI GAZÓW CIEPLARNIANYCH

W CYKLU ŻYCIA BIOKOMPONENTU I BIOPŁYNU W ROZUMIENIU ART. 2 PKT 4

USTAWY Z DNIA 20 LUTEGO 2015 R. O ODNAWIALNYCH ŹRÓDŁACH ENERGII

I.1. Do obliczania ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia biokomponentu i biopłynu w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2024 r. poz. 1361, 1847 i 1881 oraz z 2025 r. poz. 303), zwanego dalej „biopłynem”, mają zastosowanie następujące definicje:

1) „wartość rzeczywista” – oznacza wartość ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w odniesieniu do niektórych lub wszystkich etapów określonego procesu wytwarzania i zużycia biokomponentu i biopłynu, wyznaczoną zgodnie z metodyką ograniczenia emisji gazów cieplarnianych dla biokomponentów i biopłynów;

2) „wartość typowa” – oznacza szacunkową wartość emisji gazów cieplarnianych i ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w przypadku danej ścieżki produkcji biokomponentów i biopłynów, która to wartość jest reprezentatywna dla zużycia w Unii Europejskiej;

3) „wartość standardowa” – oznacza wartość ograniczenia emisji gazów cieplarnianych wyznaczoną w oparciu o wartość typową, która może być stosowana zamiast wartości rzeczywistej.

I.2. Ograniczenie emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia biokomponentu i biopłynu oblicza się przez zastosowanie:

1) wartości standardowej, jeżeli wartość standardowa ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w odniesieniu do niektórych lub wszystkich etapów określonego procesu wytwarzania i zużycia biokomponentu lub biopłynu została określona w części II.1. lub II.2. i jeżeli wartość e dla tych biokomponentów lub biopłynów obliczona zgodnie z metodyką określoną w części II.3. w pkt 7 jest równa zero lub jest mniejsza od zera, lub

2) wartości rzeczywistej obliczonej zgodnie z metodyką określoną w części II.3., lub

3) wartości będącej sumą czynników wzoru, o którym mowa w części II.3. w pkt 1, gdzie szczegółowe wartości standardowe określone w części II.4. lub II.5. mogą być użyte dla niektórych czynników, a wartości rzeczywiste, obliczone zgodnie z metodami określonymi w części II.3., dla wszystkich innych czynników.

II.1. WARTOŚCI TYPOWE I WARTOŚCI STANDARDOWE DLA BIOKOMPONENTÓW

WYTWARZANYCH BEZ EMISJI NETTO DWUTLENKU WĘGLA

W ZWIĄZKU ZE ZMIANĄ SPOSOBU UŻYTKOWANIA GRUNTÓW

Typowe wartości Standardowe wartości ograniczenia emisji ograniczenia emisji Biokomponent gazów cieplarnianych gazów cieplarnianych [%] [%] bioetanol z buraka cukrowego (bez biogazu z wywaru gorzelniczego,

67 59 gaz ziemny jako paliwo technologiczne w konwencjonalnym kotle) bioetanol z buraka cukrowego (z biogazem z wywaru gorzelniczego,

77 73 gaz ziemny jako paliwo technologiczne w konwencjonalnym kotle) bioetanol z buraka cukrowego (bez biogazu z wywaru gorzelniczego, gaz ziemny jako nośnik energii do procesów technologicznych 73 68 w elektrociepłowni)(*) bioetanol z buraka cukrowego (z biogazem z wywaru gorzelniczego, gaz ziemny jako nośnik energii do procesów technologicznych 79 76 w elektrociepłowni)(*) bioetanol z buraka cukrowego (bez biogazu z wywaru gorzelniczego, węgiel brunatny jako nośnik energii do procesów technologicznych 58 47 w elektrociepłowni)(*) bioetanol z buraka cukrowego (z biogazem z wywaru gorzelniczego, węgiel brunatny jako nośnik energii do procesów technologicznych 71 64 w elektrociepłowni)(*) bioetanol z kukurydzy (gaz ziemny jako nośnik energii do procesów

48 40 technologicznych w konwencjonalnym kotle) bioetanol z kukurydzy (gaz ziemny jako nośnik energii do procesów

55 48 technologicznych w elektrociepłowni)(*) bioetanol z kukurydzy (węgiel brunatny jako nośnik energii

40 28 do procesów technologicznych w elektrociepłowni)(*) bioetanol z kukurydzy (pozostałości z leśnictwa jako nośnik energii

69 68 do procesów technologicznych w elektrociepłowni)(*) bioetanol z innych zbóż z wyłączeniem kukurydzy (gaz ziemny jako nośnik energii do procesów technologicznych w konwencjonalnym 47 38 kotle) bioetanol z innych zbóż z wyłączeniem kukurydzy (gaz ziemny jako

53 46 nośnik energii do procesów technologicznych w elektrociepłowni)(*) bioetanol z innych zbóż z wyłączeniem kukurydzy (węgiel brunatny

37 24 jako nośnik energii do procesów technologicznych w elektrociepłowni)(*) bioetanol z innych zbóż z wyłączeniem kukurydzy (pozostałości z leśnictwa jako nośnik energii do procesów technologicznych 67 67 w elektrociepłowni)(*) bioetanol z trzciny cukrowej 70 70 takie same wartości część ze źródeł odnawialnych eteru etylo-tert-butylowego (ETBE) jak dla wybranego bioetanolu takie same wartości część ze źródeł odnawialnych eteru etylo-tert-amylowego (TAEE) jak dla wybranego bioetanolu estry metylowe kwasów tłuszczowych z ziaren rzepaku 52 47 estry metylowe kwasów tłuszczowych ze słonecznika 57 52 estry metylowe kwasów tłuszczowych z soi 55 50 estry metylowe kwasów tłuszczowych z oleju palmowego

32 19

(otwarty staw ściekowy) estry metylowe kwasów tłuszczowych z oleju palmowego (technologia

51 45 z wychwytem metanu w olejarni) estry metylowe kwasów tłuszczowych ze zużytego oleju kuchennego 88 84 estry metylowe kwasów tłuszczowych z wytopionych tłuszczów

84 78 zwierzęcych(**) hydrorafinowany olej roślinny z ziaren rzepaku 51 47 hydrorafinowany olej roślinny ze słonecznika 58 54 hydrorafinowany olej roślinny z soi 55 51 hydrorafinowany olej roślinny z oleju palmowego (otwarty staw

34 22 ściekowy) hydrorafinowany olej roślinny z oleju palmowego (technologia

53 49 z wychwytem metanu w olejarni) hydrorafinowany olej ze zużytego oleju kuchennego 87 83 hydrorafinowany olej z wytopionych tłuszczów zwierzęcych 83 77 czysty olej roślinny z ziaren rzepaku 59 57 czysty olej roślinny ze słonecznika 65 64 czysty olej roślinny z soi 63 61 czysty olej roślinny z oleju palmowego (otwarty staw ściekowy) 40 30 czysty olej roślinny z oleju palmowego (technologia z wychwytem

59 57 metanu w olejarni) czysty olej ze zużytego oleju kuchennego 98 98

(*) Wartości standardowe dla procesów wykorzystujących kogenerację (CHP) obowiązują wyłącznie w przypadku, gdy całe ciepło technologiczne jest dostarczane przez kogenerację (CHP).

(**) Ma zastosowanie wyłącznie do biokomponentów wyprodukowanych z produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego sklasyfikowanych jako surowiec kategorii 1 i 2 zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r. określającym przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nie przeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego) (Dz. Urz. UE L 300 z 14.11.2009, str. 1, Dz. Urz. UE L 276 z 20.10.2010, str. 33, Dz. Urz. UE L 354 z 28.12.2013, str. 86, Dz. Urz. UE L 95 z 07.04.2017, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 170 z 25.06.2019, str. 1), zwanym dalej „rozporządzeniem (WE) 1069/2009”. II.2. PRZEWIDYWANE WARTOŚCI TYPOWE I WARTOŚCI STANDARDOWE

DLA PRZYSZŁYCH BIOKOMPONENTÓW, KTÓRE NIE WYSTĘPOWAŁY LUB WYSTĘPOWAŁY

JEDYNIE W NIEWIELKICH ILOŚCIACH NA RYNKU W 2016 R., PRODUKOWANYCH BEZ EMISJI NETTO DWUTLENKU WĘGLA W ZWIĄZKU ZE ZMIANĄ SPOSOBU UŻYTKOWANIA GRUNTÓW

Typowe wartości Standardowe wartości ograniczenia emisji ograniczenia emisji Ścieżka produkcji biokomponentów gazów cieplarnianych gazów cieplarnianych [%] [%] bioetanol ze słomy pszenicy 85 83 olej napędowy wytwarzany metodą Fischera-Tropscha z odpadów

85 85 drzewnych instalacji wolnostojącej olej napędowy wytwarzany metodą Fischera-Tropscha z drewna

82 82 z upraw w instalacji wolnostojącej benzyna wytwarzana metodą Fischera-Tropscha z odpadów drzewnych

85 85 w instalacji wolnostojącej benzyna wytwarzana metodą Fischera-Tropscha z drewna z upraw

82 82 w instalacji wolnostojącej eter dimetylowy (DME) z odpadów drzewnych w instalacji

86 86 wolnostojącej eter dimetylowi (DME) z drewna z upraw w instalacji wolnostojącej 83 83 biometanol z odpadów drzewnych w instalacji wolnostojącej 86 86 biometanol z drewna uprawianego 91 91 biometanol z drewna z upraw w instalacji wolnostojącej 83 83 węglowodory syntetyczne wytwarzane metodą Fichera-Tropscha

89 89 w procesie gazyfikacji ługu czarnego przeprowadzanym w celulozowni benzyna wytwarzana metodą Fischera-Tropscha w procesie gazyfikacji

89 89 ługu czarnego przeprowadzanym w celulozowni eter dimetylowi (DME) wytwarzany w procesie gazyfikacji ługu

89 89 czarnego przeprowadzanym w celulozowni metanol wytwarzany w procesie gazyfikacji ługu czarnego

89 89 przeprowadzanym w celulozowni takie same wartości część ze źródeł odnawialnych eteru metylo-tert-butylowego (MTBE) jak dla wybranego bioetanolu

II.3. METODYKA

1) Emisję gazów cieplarnianych spowodowaną wytwarzaniem i zużyciem biokomponentów i biopłynów oblicza się w następujący sposób:

a) emisje gazów cieplarnianych spowodowane wytwarzaniem i zużyciem biokomponentów oblicza się w następujący sposób:

𝐸 = 𝑒 + 𝑒 + 𝑒 + 𝑒 + 𝑒 − 𝑒 − 𝑒 − 𝑒 , gdzie poszczególne symbole oznaczają:

𝐸 – całkowitą emisję spowodowaną stosowaniem paliwa, 𝑒 – emisję spowodowaną wydobyciem surowców lub uprawą biomasy, 𝑒 – emisję w ujęciu rocznym spowodowaną zmianami ilości pierwiastka węgla w związku ze zmianą sposobu użytkowania gruntów, 𝑒 – emisję spowodowaną procesami technologicznymi, 𝑒 – emisję spowodowaną transportem i dystrybucją, 𝑒 – emisję spowodowaną stosowanym paliwem, 𝑒 – wartość ograniczenia emisji spowodowanego akumulacją pierwiastka węgla w glebie dzięki lepszej gospodarce rolnej, 𝑒 – ograniczenie emisji spowodowane wychwytywaniem dwutlenku węgla i jego zatłoczeniem do podziemnego składowiska dwutlenku węgla w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 5a ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2024 r. poz. 1290), 𝑒 – ograniczenie emisji spowodowane wychwytywaniem dwutlenku węgla i jego zastępowaniem; przy dokonywaniu obliczeń nie uwzględnia się emisji związanej z produkcją maszyn i urządzeń,

b) emisje gazów cieplarnianych spowodowane wytwarzaniem i stosowaniem biopłynów oblicza się w podobny sposób jak w przypadku biokomponentów (E), ale z rozszerzeniem potrzebnym, aby uwzględnić przekształcenie energii w produkowaną energię elektryczną lub grzewczą i chłodniczą, w następujący sposób:

– w przypadku instalacji energetycznych produkujących tylko ciepło:

𝐸𝐶 = ,

– w przypadku instalacji energetycznych produkujących tylko energię elektryczną:

𝐸𝐶 = , gdzie poszczególne symbole oznaczają:

𝐸𝐶 – całkowitą emisję gazów cieplarnianych z końcowego produktu energetycznego,

𝐸 – całkowitą emisję gazów cieplarnianych pochodzącą z biopłynu przed konwersją końcową,

 – sprawność elektryczną zdefiniowaną jako roczna ilość wyprodukowanej energii elektrycznej podzielona przez roczny wsad biopłynów na podstawie jego wartości energetycznej,

 – sprawność cieplną zdefiniowaną jako roczna ilość wytworzonego ciepła użytkowego podzielona przez roczny wsad biopłynów na podstawie jego wartości energetycznej,

– w przypadku energii elektrycznej lub mechanicznej pochodzącej z instalacji energetycznych produkujących ciepło użytkowe razem z energią elektryczną lub mechaniczną:

𝐸𝐶 = ( 𝑒𝑙 𝑒𝑙 ),

– w przypadku ciepła użytkowego pochodzącego z instalacji energetycznych produkujących ciepło razem z energią elektryczną lub mechaniczną:

𝐸𝐶 = ( ℎ ℎ ), gdzie poszczególne symbole oznaczają:

𝐸𝐶 – całkowitą emisję gazów cieplarnianych z końcowego produktu energetycznego,

𝐸 – całkowitą emisję gazów cieplarnianych pochodzącą z biopłynu przed konwersją końcową,

 – sprawność elektryczną zdefiniowaną jako roczna ilość wyprodukowanej energii elektrycznej podzielona przez roczny wsad biopłynów na podstawie jego wartości energetycznej,

 – sprawność cieplną zdefiniowaną jako roczna ilość wytworzonego ciepła użytkowego podzielona przez roczny wsad biopłynów na podstawie jego wartości energetycznej,

𝐶 – część egzergii w energii elektrycznej lub energii mechanicznej ustaloną na poziomie 100 % (𝐶 = 1), 𝐶 – sprawność cyklu Carnota (część egzergii w cieple użytkowym).

Sprawność cyklu Carnota 𝐶 , w przypadku ciepła użytkowego w różnych temperaturach definiuje się jako: 𝐶 = , gdzie poszczególne symbole oznaczają:

𝑇 – temperaturę, mierzoną w skali bezwzględnej (Kelvina), ciepła użytkowego w miejscu wytworzenia, 𝑇 – temperaturę otoczenia, ustaloną na poziomie 273,15 K (0 °C).

Jeżeli nadwyżka ciepła jest przenoszona do ogrzewania budynków, w temperaturze poniżej 150 °C (423,15 K), 𝐶 można również zdefiniować w następujący sposób:

𝐶 = sprawność cyklu Carnota w cieple w temperaturze 150 °C (423,15 K), czyli: 0,3546.

Do celów tych obliczeń mają zastosowanie następujące definicje:

− „kogeneracja (CHP)” – oznacza jednoczesne wytwarzanie w jednym procesie energii termicznej i energii elektrycznej lub mechanicznej,

– „ciepło użytkowe” – oznacza ciepło wytworzone w celu zaspokojenia ekonomicznie uzasadnionego zapotrzebowania na energię cieplną do celów ogrzewania i chłodzenia,

– „ekonomicznie uzasadnione zapotrzebowanie” – oznacza zapotrzebowanie, które nie przekracza potrzeb w zakresie ogrzewania lub chłodzenia i które w innej sytuacji zostałoby zaspokojone w warunkach rynkowych.

2) Emisja gazów cieplarnianych z biokomponentów i biopłynów jest wyrażana w następujący sposób:

a) emisja gazów cieplarnianych z biokomponentów (E) jest wyrażona w gramach ekwiwalentu CO na MJ paliwa, gCO eq/MJ,

b) emisja gazów cieplarnianych z biopłynów (EC) jest wyrażana w gramach ekwiwalentu CO na MJ końcowego produktu energetycznego (ciepła lub energii elektrycznej), gCO eq/MJ.

W przypadku gdy ciepło i chłód są wytwarzane wraz z energią elektryczną, emisje rozdziela się między energię cieplną i energię elektryczną (pkt 1 lit. b), bez względu na to, czy energia cieplna jest w rzeczywistości wykorzystywana do ogrzewania czy chłodzenia .

W przypadku gdy emisja gazów cieplarnianych spowodowana wydobyciem surowców lub uprawą biomasy e jest wyrażona w jednostce gCO eq/suchą tonę tego surowca lub biomasy, przeliczenie na gramy ekwiwalentu CO na MJ paliwa, gCO eq/MJ, przeprowadza się w następujący sposób : 𝑒 𝑝𝑎𝑙𝑖𝑤𝑜 [² ] = ∙ ∙ 𝑤𝑠𝑝ół𝑐𝑧𝑦𝑛𝑛𝑖𝑘 𝑎𝑙𝑜𝑘𝑎𝑐𝑗𝑖 𝑝𝑎𝑙𝑖𝑤𝑎 , gdzie: 𝑤𝑠𝑝ół𝑐𝑧𝑦𝑛𝑛𝑖𝑘 𝑎𝑙𝑜𝑘𝑎𝑐𝑗𝑖 𝑝𝑎𝑙𝑖𝑤𝑎 = [ ]

= [Ilość MJ surowca lub biomasy wymagana do produkcji 1 MJ paliwa].

Emisję na suchą tonę surowca lub biomasy oblicza się w następujący sposób: 𝑔𝐶𝑂²𝑒𝑞 𝑡𝑚𝑜𝑘𝑟𝑎 .

𝐸 𝑠𝑢𝑟𝑜𝑤𝑖𝑒𝑐 𝑙𝑢𝑏 𝐸 𝑏𝑖𝑜𝑚𝑎𝑠𝑎 [ ] =

3) Ograniczenie emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia biokomponentów i biopłynów oblicza się w następujący sposób:

a) ograniczenie emisji gazów cieplarnianych z biokomponentów:

𝑂𝐺𝑅𝐴𝑁𝐼𝐶𝑍𝐸𝑁𝐼𝐸 = (𝐸 − 𝐸 ) 𝐸⁄ , gdzie poszczególne symbole oznaczają:

𝐸 – całkowitą emisję w cyklu życia biokomponentu,

𝐸 – całkowitą emisję w cyklu życia kopalnego odpowiednika biokomponentu w przypadku transportu, Do chłodzenia (powietrza lub wody) za pomocą agregatów absorpcyjnych jest wykorzystywane ciepło lub ciepło odpadowe. Dlatego należy obliczać wyłącznie emisje związane z energią cieplną produkowaną na MJ ciepła, bez względu na to, czy rzeczywistym końcowym zastosowaniem tej energii jest ogrzewanie czy chłodzenie za pomocą agregatów absorpcyjnych.

Wzór służący do obliczenia emisji gazów cieplarnianych spowodowanych wydobyciem surowców lub uprawą biomasy e opisuje przypadki, w których dany surowiec lub biomasa jest przekształcany w biokomponenty w jednym etapie. W przypadku bardziej złożonych łańcuchów dostaw do obliczania emisji gazów cieplarnianych spowodowanych wydobyciem surowców lub uprawą biomasy e są potrzebne dostosowania dla produktów pośrednich.

b) ograniczenie emisji gazów cieplarnianych dzięki wytwarzaniu energii cieplnej, chłodniczej i energii elektrycznej z biopłynów:

𝑂𝐺𝑅𝐴𝑁𝐼𝐶𝑍𝐸𝑁𝐼𝐸 = (𝐸𝐶 − 𝐸𝐶 ) 𝐸𝐶⁄ , gdzie poszczególne symbole oznaczają:

𝐸𝐶 – całkowitą emisję z wytwarzania ciepła lub energii elektrycznej,

𝐸𝐶 – całkowitą emisję ze stosowania kopalnego odpowiednika biopłynu do wytwarzania ciepła użytkowego lub energii elektrycznej.

4) Gazy cieplarniane uwzględnione dla celów pkt 1 to CO , N O i CH . Do obliczenia równoważnika CO gazom przypisuje się następujące wartości:

CO : 1,

N O: 298,

CH : 25.

5) Emisja spowodowana wydobyciem surowców lub uprawą biomasy – e , obejmuje emisje spowodowane samym procesem wydobycia lub uprawy, gromadzeniem surowców, odpadami i wyciekami, produkcją chemikaliów i produktów stosowanych w procesie wydobycia lub uprawy. Wyklucza się wychwytywanie CO w trakcie uprawy biomasy. Szacunkową emisję z upraw biomasy rolniczej można określić na podstawie średnich dla emisji z uprawy określonych dla województw w obwieszczeniu wydanym na podstawie art. 28b ust. 6 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych lub informacji na temat szczegółowych wartości standardowych dla emisji z upraw określonych w niniejszym załączniku, stosowanych jako alternatywa dla wartości rzeczywistych. W przypadku braku odpowiednich informacji dopuszcza się obliczanie średnich na podstawie lokalnych praktyk rolniczych z wykorzystaniem np. danych z grupy gospodarstw, alternatywnie do stosowania wartości rzeczywistych.

6) Do celów wyliczenia ograniczenia emisji gazów cieplarnianych gazów cieplarnianych dzięki lepszej gospodarce rolnej (e ), np. redukcji upraw lub uprawie bezpłużnej, poprawie płodozmianu, stosowaniu uprawy okrywowej, w tym zarządzania pozostałościami pożniwnymi oraz stosowania organicznych polepszaczy gleby (np. kompostu, produktu fermentacji obornika), uwzględnia się tylko w przypadku, gdy istnieją solidne i wiarygodne dowody, że nastąpił wzrost ilości pierwiastka węgla w glebie lub że prawdopodobnie nastąpi on w okresie, w którym przedmiotowe surowce były uprawiane, przy uwzględnieniu emisji powstałych w sytuacji, gdy takie praktyki prowadzą do zwiększonego stosowania nawozów i herbicydów. Pomiary ilości pierwiastka węgla w glebie mogą stanowić taki dowód, np. przez pierwszy pomiar przed uprawą i kolejne pomiary w regularnych odstępach co kilka lat. W takim przypadku, zanim będzie dostępny drugi pomiar, wzrost ilości pierwiastka węgla w glebie szacuje się na podstawie reprezentatywnych eksperymentów lub modeli gleby. Od drugiego pomiaru pomiary stanowią podstawę stwierdzenia faktu wzrostu ilości pierwiastka węgla w glebie i wielkości tego wzrostu.

7) Emisje gazów cieplarnianych w ujęciu rocznym spowodowane zmianami zasobów węgla wynikającymi ze zmiany użytkowania gruntów, oznaczone symbolem „e ”, oblicza się, równo rozdzielając całkowitą emisję tych gazów na 20 lat. Wielkość tych emisji oblicza się według wzoru: 𝑒 = (𝐶𝑆 − 𝐶𝑆 ) ∙ 3,664 ∙ 1 20⁄ ∙ 1 𝑃⁄ − 𝑒 gdzie poszczególne symbole oznaczają: 𝑒 – emisję gazów cieplarnianych w ujęciu rocznym, spowodowaną zmianami zasobów węgla wynikającymi ze zmiany użytkowania gruntów, mierzoną jako masa [g] równoważnika CO w przeliczeniu na jednostkę energii wytworzonej z biokomponentu [MJ]; grunty uprawne i uprawy wieloletnie uznaje się za jeden sposób użytkowania gruntów,

𝐶𝑆 – zasoby węgla na jednostkę powierzchni związane z referencyjnym użytkowaniem gruntów, mierzone jako masa [t] zasobów węgla na jednostkę powierzchni, obejmujące zarówno glebę, jak i roślinność; referencyjne użytkowanie gruntów oznacza użytkowanie gruntów w styczniu 2008 r. lub w okresie 20 lat przed uzyskaniem surowca, w zależności od tego, która data jest późniejsza,

Współczynnik otrzymany przez podzielenie masy molowej CO (44,010 g/mol) przez masę molową węgla (12,011 g/mol) wynosi 3,664.

Grunty uprawne zgodnie z definicją Międzyrządowego Zespołu do spraw Zmian Klimatu (IPCC).

Uprawy wieloletnie definiuje się jako uprawy wieloletnie z łodygami zwykle niepodlegającymi corocznym zbiorom, takie jak zagajnik o krótkiej rotacji i uprawy palmy olejowej.

𝐶𝑆 – zasoby węgla na jednostkę powierzchni związane z rzeczywistym użytkowaniem gruntów, mierzone jako masa [t] zasobów węgla na jednostkę powierzchni, obejmujące zarówno glebę, jak i roślinność; w przypadkach gdy zasoby węgla gromadzą się przez okres przekraczający jeden rok, wartość 𝐶𝑆 jest obliczana jako szacowane zasoby węgla na jednostkę powierzchni po 20 latach lub kiedy uprawy osiągną dojrzałość, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej,

𝑃 – wydajność upraw, mierzoną ilością energii wytwarzanej z biokomponentu na jednostkę powierzchni w jednym roku, 𝑒 – premię o wartości 29 gCO eq/MJ za biokomponent dodawaną, jeżeli biomasa jest otrzymywana z rekultywowanych terenów zdegradowanych i spełnia warunki określone w pkt 8.

8) Premia o wartości 29 gCO eq/MJ jest dodawana, jeżeli tereny:

a) w styczniu 2008 r. nie były wykorzystywane do działalności rolniczej lub jakiejkolwiek innej oraz

b) są terenami poważnie zdegradowanymi, w tym wcześniej wykorzystywanymi do celów rolniczych, przy czym przez „tereny poważnie zdegradowane” rozumie się tereny, które w dłuższym okresie zostały w dużym stopniu zasolone lub które są szczególnie mało zasobne w substancje organiczne i uległy poważnej erozji.

Premia o wartości 29 gCO /MJ ma zastosowanie przez okres nieprzekraczający 20 lat, licząc od daty przekształcenia terenów do celów rolniczych, pod warunkiem że zostanie zapewnione w odniesieniu do terenów określonych w lit. b regularne zwiększanie ilości pierwiastka węgla oraz znaczne ograniczenie erozji oraz zmniejszenie zanieczyszczenia gleby w odniesieniu do terenów określonych w lit. b.

Ilość pierwiastka węgla w ziemi jest obliczana na podstawie wytycznych zawartych w decyzji Komisji Europejskiej 2010/33/UE z dnia 10 czerwca 2010 r. w sprawie wytycznych dotyczących obliczania zasobów węgla w ziemi do celów załącznika V do dyrektywy 2009/28/WE (Dz. Urz. UE L 151 z 17.06.2010, str. 19).

9) Emisja spowodowana procesami technologicznymi – e , obejmuje emisje spowodowane samymi procesami technologicznymi, odpadami i wyciekami oraz produkcją chemikaliów lub produktów stosowanych w procesach technologicznych, w tym emisji CO odpowiadających zawartości węgla w surowcach pochodzenia kopalnego, niezależnie od tego, czy rzeczywiście zostały spalone w ramach procesu technologicznego.

W obliczeniach zużycia energii elektrycznej wyprodukowanej poza zakładem wytwarzającym paliwo, natężenie emisji gazów cieplarnianych spowodowane produkcją i dystrybucją tej energii uznaje się jako równe średniemu natężeniu emisji spowodowanej produkcją i dystrybucją energii elektrycznej na terenie kraju. Jako wyjątek od powyższej zasady producenci mogą stosować średnią wartość w odniesieniu do energii elektrycznej produkowanej w pojedynczym zakładzie, jeżeli ten zakład nie jest podłączony do sieci elektroenergetycznej.

Emisja spowodowana procesami technologicznymi obejmuje również emisje z procesu suszenia produktów i materiałów pośrednich.

10) Emisja spowodowana transportem i dystrybucją – e , obejmuje emisje spowodowane transportem i magazynowaniem surowców oraz półproduktów, a także magazynowaniem i dystrybucją wyrobów gotowych. Niniejszy punkt nie obejmuje emisji spowodowanych przez transport i dystrybucję, które należy uwzględnić zgodnie z pkt 5.

11) Emisję spowodowaną stosowanym paliwem – e , uznaje się za zerową dla biokomponentów i biopłynów.

Emisję gazów cieplarnianych innych niż CO (N O i CH ) pochodzącą ze stosowanego paliwa włącza się do współczynnika e dla biopłynów.

12) Ograniczenie emisji dzięki wychwytywaniu CO i jego podziemnemu składowaniu – e , które nie zostało uwzględnione już w e , odnosi się wyłącznie do emisji, której uniknięto przez wychwytywanie i sekwestrację emitowanego CO bezpośrednio związanego z wydobyciem, transportem, przetworzeniem i dystrybucją paliwa, o ile składowanie jest zgodne z ustawą z dnia 9 czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne i górnicze w zakresie geologicznego składowania dwutlenku węgla.

13) Ograniczenie emisji dzięki wychwytywaniu dwutlenku węgla i jego zastępowaniu – e , wiąże się bezpośrednio z wytwarzaniem biokomponentu lub biopłynu, któremu jest przypisywane, i odnosi się wyłącznie do emisji, której uniknięto przez wychwytywanie CO , w którym pierwiastek węgla pochodzi z biomasy i jest stosowany w celu zastąpienia CO pochodzenia kopalnego, stosowanego w produktach handlowych i w usługach.

14) W przypadku gdy układ kogeneracyjny – dostarczający ciepło lub energię elektryczną do procesu produkcji paliwa, z którego pochodzą obliczane emisje – wytwarza nadwyżkę energii elektrycznej lub nadwyżkę ciepła użytkowego, emisję gazów cieplarnianych dzieli się między energię elektryczną i ciepło użytkowe na podstawie temperatury ciepła (która świadczy o użyteczności ciepła). Użytkową część ciepła oblicza się, mnożąc jego wartość energetyczną przez sprawność cyklu Carnota 𝐶 obliczaną w następujący sposób:

𝐶 = , gdzie poszczególne symbole oznaczają:

𝑇 – temperaturę, mierzoną w skali bezwzględnej (Kelvina), ciepła użytkowego w miejscu wytworzenia,

𝑇 – temperaturę otoczenia, ustaloną na poziomie 273,15 K (0 °C).

Jeżeli nadwyżka ciepła jest przenoszona do ogrzewania budynków, w temperaturze poniżej 150 °C (423,15 K), C można również zdefiniować w następujący sposób:

𝐶 = sprawność cyklu Carnota w cieple w temperaturze 150 °C (423,15 K), czyli: 0,3546.

Do celów tego obliczenia stosuje się rzeczywistą sprawność, zdefiniowaną jako roczna produkcja energii mechanicznej, elektrycznej i ciepła podzielona odpowiednio przez roczny nakład energii.

Do celów tych obliczeń mają zastosowanie następujące definicje:

− „kogeneracja” (CHP) – oznacza jednoczesne wytwarzanie w jednym procesie energii termicznej i energii elektrycznej lub mechanicznej,

− „ciepło użytkowe” – oznacza ciepło wytworzone w celu zaspokojenia ekonomicznie uzasadnionego zapotrzebowania na energię cieplną do celów ogrzewania i chłodzenia,

− „ekonomicznie uzasadnione zapotrzebowanie” – oznacza zapotrzebowanie, które nie przekracza potrzeb w zakresie ogrzewania lub chłodzenia i które w innej sytuacji zostałoby zaspokojone w warunkach rynkowych.

15) Jeżeli w procesie wytwarzania paliwa równocześnie powstaje paliwo, dla którego oblicza się emisje, oraz jeden lub więcej produktów („współprodukty”), emisję gazów cieplarnianych dzieli się między paliwo lub jego produkt pośredni i współprodukty proporcjonalnie do ich zawartości energetycznej (określonej na podstawie wartości energetycznej dolnej w przypadku współproduktów innych niż energia elektryczna i ciepło). Intensywność emisji gazów cieplarnianych związanej z nadwyżką ciepła lub nadwyżką energii elektrycznej jest taka sama jak intensywność emisji gazów cieplarnianych związanej z ciepłem lub energią elektryczną wykorzystywanymi do produkcji paliw i jest ustalana na podstawie obliczeń intensywności emisji gazów cieplarnianych związanej ze wszystkimi nakładami i emisjami, w tym z surowcem wprowadzanym do układu kogeneracyjnego, kotła lub innego urządzenia wytwarzającego ciepło lub energię dla procesu produkcji paliwa, i z pochodzącymi z niego emisjami CH i N O. W przypadku kogeneracji energii elektrycznej i ciepła obliczeń dokonuje się zgodnie z pkt 14.

W przypadku biokomponentów w obliczeniach uwzględnia się wszystkie produkty uboczne. Odpadom i pozostałościom nie przypisuje się emisji. W obliczeniach współprodukty, mające negatywną wartość energetyczną, uznaje się za posiadające zerową wartość energetyczną.

Odpady i pozostałości, w tym wierzchołki i gałęzie drzew, słomę, plewy, kolby oraz wytłoki, łupiny orzechów i pozostałości powstałe w innych procesach przetwórczych, w tym surową (nierafinowaną) glicerynę, uznaje się za materiały nieemitujące żadnych gazów cieplarnianych w całym cyklu życia, aż do momentu ich zebrania, bez względu na to, czy są przetwarzane na produkty pośrednie przed przekształceniem w produkt końcowy.

W przypadku paliw wytwarzanych w rafineriach, innych niż zakłady przetwórcze w połączeniu z kotłami lub układami kogeneracyjnymi dostarczającymi ciepło lub energię elektryczną do zakładów przetwórczych, jednostką analityczną do celów obliczeniowych, o których mowa w pkt 15, jest rafineria.

17) W przypadku biokomponentów w obliczeniach, o których mowa w pkt 3, wartość kopalnego odpowiednika biokomponentu (E ) wynosi 94 gCO eq/MJ.

W przypadku biopłynów stosowanych do produkcji energii elektrycznej, w obliczeniach, o których mowa w pkt 3, wartość odpowiednika kopalnego (EC ) wynosi 183 gCO eq/MJ.

W przypadku biopłynów stosowanych do produkcji ciepła użytkowego, a także do produkcji ciepła lub chłodu, w obliczeniach, o których mowa w pkt 3, wartość odpowiednika kopalnego (EC ) wynosi 80 gCO eq/MJ.

II.4. SZCZEGÓŁOWE WARTOŚCI STANDARDOWE EMISJI DLA BIOKOMPONENTÓW I BIOPŁYNÓW Szczegółowe wartości standardowe emisji dla uprawy biomasy do wytwarzania biokomponentów i biopłynów „e ” zgodnie z definicją w części II.3., w tym emisje N O z gleby

Typowe wartości Standardowe wartości emisji gazów emisji gazów Biokomponenty i biopłyny cieplarnianych cieplarnianych [gCO /MJ] [gCO /MJ] bioetanol z buraka cukrowego 9,6 9,6 bioetanol z kukurydzy 25,5 25,5 bioetanol z innych zbóż z wyłączeniem kukurydzy 27,0 27,0 bioetanol z trzciny cukrowej 17,1 17,1 takie same wartości część ze źródeł odnawialnych eteru etylo-tert-butylowego (ETBE) jak dla wybranego bioetanolu takie same wartości część ze źródeł odnawialnych eteru etylo-tert-amylowego (TAEE) jak dla wybranego bioetanolu estry metylowe kwasów tłuszczowych z ziaren rzepaku 32,0 32,0 estry metylowe kwasów tłuszczowych ze słonecznika 26,1 26,1 estry metylowe kwasów tłuszczowych z soi 21,2 21,2 estry metylowe kwasów tłuszczowych z oleju palmowego 26,2 26,2 estry metylowe kwasów tłuszczowych z zużytego oleju roślinnego 0 0 estry metylowe kwasów tłuszczowych z wytopionych tłuszczów

0 0 zwierzęcych(*) hydrorafinowany olej roślinny z ziaren rzepaku 33,4 33,4 hydrorafinowany olej roślinny ze słonecznika 26,9 26,9 hydrorafinowany olej roślinny z soi 22,1 22,1 hydrorafinowany olej roślinny z oleju palmowego 27,4 27,4 hydrorafinowany olej ze zużytego oleju kuchennego 0 0 hydrorafinowany olej z wytopionych tłuszczów zwierzęcych (*) 0 0 czysty olej roślinny z ziaren rzepaku 33,4 33,4 czysty olej roślinny ze słonecznika 27,2 27,2 czysty olej roślinny z soi 22,2 22,2 czysty olej roślinny z oleju palmowego 27,1 27,1 czysty olej ze zużytego oleju kuchennego 0 0

(*) Ma zastosowanie wyłącznie do biokomponentów wyprodukowanych z produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego sklasyfikowanych jako surowiec kategorii 1 i 2 zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009, w odniesieniu do których emisje związane z higienizacją jako część wytapiania nie są brane pod uwagę.

Szczegółowe wartości standardowe dla upraw „e ” – tylko dla emisji N O z gleby

Typowe wartości Standardowe wartości emisji gazów emisji gazów Biokomponenty i biopłyny cieplarnianych cieplarnianych [gCO /MJ] [gCO /MJ] bioetanol z buraka cukrowego 4,9 4,9 bioetanol z kukurydzy 13,7 13,7 bioetanol z innych zbóż z wyłączeniem kukurydzy 14,1 14,1 bioetanol z trzciny cukrowej 2,1 2,1 takie same wartości część ze źródeł odnawialnych eteru etylo-tert-butylowego (ETBE) jak dla wybranego bioetanolu takie same wartości część ze źródeł odnawialnych eteru etylo-tert-butylowego (TAEE) jak dla wybranego bioetanolu estry metylowe kwasów tłuszczowych z ziaren rzepaku 17,6 17,6 estry metylowe kwasów tłuszczowych ze słonecznika 12,2 12,2 estry metylowe kwasów tłuszczowych z soi 13,4 13,4 estry metylowe kwasów tłuszczowych z oleju palmowego 16,5 16,5 estry metylowe kwasów tłuszczowych z zużytego oleju roślinnego 0 0 estry metylowe kwasów tłuszczowych z wytopionych tłuszczów

0 0 zwierzęcych(*) hydrorafinowany olej roślinny z ziaren rzepaku 18,0 18,0 hydrorafinowany olej roślinny ze słonecznika 12,5 12,5 hydrorafinowany olej roślinny z soi 13,7 13,7 hydrorafinowany olej roślinny z oleju palmowego 16,9 16,9 hydrorafinowany olej ze zużytego oleju kuchennego 0 0 hydrorafinowany olej z wytopionych tłuszczów zwierzęcych (*) 0 0 czysty olej roślinny z ziaren rzepaku 17,6 17,6 czysty olej roślinny ze słonecznika 12,2 12,2 czysty olej roślinny z soi 13,4 13,4 czysty olej roślinny z oleju palmowego 16,5 16,5 czysty olej ze zużytego oleju kuchennego 0 0

Szczegółowe wartości standardowe dla procesu technologicznego „e ” zgodnie z definicją w części II.3.

Typowe wartości Standardowe wartości emisji gazów emisji gazów Biokomponenty i biopłyny cieplarnianych cieplarnianych [gCO /MJ] [gCO /MJ] bioetanol z buraka cukrowego (bez biogazu z wywaru gorzelniczego,

18,8 26,3 gaz ziemny jako paliwo technologiczne w konwencjonalnym kotle) bioetanol z buraka cukrowego (z biogazem z wywaru gorzelniczego,

9,7 13,6 gaz ziemny jako paliwo technologiczne w konwencjonalnym kotle) bioetanol z buraka cukrowego (bez biogazu z wywaru gorzelniczego, gaz ziemny jako nośnik energii do procesów technologicznych 13,2 18,5 w elektrociepłowni)(*) bioetanol z buraka cukrowego (z biogazem z wywaru gorzelniczego, gaz ziemny jako nośnik energii do procesów technologicznych 7,6 10,6 w elektrociepłowni)(*) bioetanol z buraka cukrowego (bez biogazu z wywaru gorzelniczego, węgiel brunatny jako nośnik energii do procesów technologicznych 27,4 38,3 w elektrociepłowni)(*) bioetanol z buraka cukrowego (z biogazem z wywaru gorzelniczego, węgiel brunatny jako nośnik energii do procesów technologicznych 15,7 22,0 w elektrociepłowni)(*) bioetanol z kukurydzy (gaz ziemny jako nośnik energii do procesów

20,8 29,1 technologicznych w konwencjonalnym kotle) bioetanol z kukurydzy (gaz ziemny jako nośnik energii do procesów

14,8 20,8 technologicznych w elektrociepłowni)(*) bioetanol z kukurydzy (węgiel brunatny jako nośnik energii

28,6 40,1 do procesów technologicznych w elektrociepłowni)(*) bioetanol z kukurydzy (pozostałości z leśnictwa jako nośnik energii

1,8 2,6 do procesów technologicznych w elektrociepłowni)(*) bioetanol z innych zbóż z wyłączeniem kukurydzy (gaz ziemny jako nośnik energii do procesów technologicznych w konwencjonalnym 21,0 29,3 kotle) bioetanol z innych zbóż z wyłączeniem kukurydzy (gaz ziemny jako

15,1 21,1 nośnik energii do procesów technologicznych w elektrociepłowni)(*) bioetanol z innych zbóż z wyłączeniem kukurydzy (węgiel brunatny

30,3 42,5 jako nośnik energii do procesów technologicznych w elektrociepłowni)(*) bioetanol z innych zbóż z wyłączeniem kukurydzy (pozostałości z leśnictwa jako nośnik energii do procesów technologicznych 1,5 2,2 w elektrociepłowni)(*) bioetanol z trzciny cukrowej 1,3 1,8 takie same wartości część ze źródeł odnawialnych eteru etylo-tert-butylowego (ETBE) jak dla wybranego bioetanolu takie same wartości część ze źródeł odnawialnych eteru etylo-tert-amylowego (TAEE) jak dla wybranego bioetanolu estry metylowe kwasów tłuszczowych z ziaren rzepaku 11,7 16,3 estry metylowe kwasów tłuszczowych ze słonecznika 11,8 16,5 estry metylowe kwasów tłuszczowych z soi 12,1 16,9 estry metylowe kwasów tłuszczowych z oleju palmowego

30,4 42,6

(otwarty staw ściekowy) estry metylowe kwasów tłuszczowych z oleju palmowego (technologia

13,2 18,5 z wychwytem metanu w olejarni) estry metylowe kwasów tłuszczowych ze zużytego oleju kuchennego 9,3 13,0 estry metylowe kwasów tłuszczowych z wytopionych tłuszczów

13,6 19,1 zwierzęcych(**) hydrorafinowany olej roślinny z ziaren rzepaku 10,7 15,0 hydrorafinowany olej roślinny ze słonecznika 10,5 14,7 hydrorafinowany olej roślinny z soi 10,9 15,2 hydrorafinowany olej roślinny z oleju palmowego (otwarty staw

27,8 38,9 ściekowy) hydrorafinowany olej roślinny z oleju palmowego (technologia

9,7 13,6 z wychwytem metanu w olejarni) hydrorafinowany olej ze zużytego oleju kuchennego 10,2 14,3 hydrorafinowany olej z wytopionych tłuszczów zwierzęcych(**) 14,5 20,3 czysty olej roślinny z ziaren rzepaku 3,7 5,2 czysty olej roślinny ze słonecznika 3,8 5,4 czysty olej roślinny z soi 4,2 5,9 czysty olej roślinny z oleju palmowego (otwarty staw ściekowy) 22,6 31,7 czysty olej roślinny z oleju palmowego (technologia z wychwytem

4,7 6,5 metanu w olejarni) czysty olej ze zużytego oleju kuchennego 0,6 0,8

(*) Wartości standardowe dla procesów wykorzystujących kogenerację (CHP) obowiązują wyłącznie w przypadku, gdy całe ciepło technologiczne jest dostarczane przez kogenerację (CHP).

Szczegółowe wartości standardowe tylko dla ekstrakcji oleju (są one już uwzględnione w wartościach szczegółowych dla emisji z procesów technologicznych).

Typowe wartości Standardowe wartości emisji gazów emisji gazów Biokomponenty i biopłyny cieplarnianych cieplarnianych [gCO /MJ] [gCO /MJ] estry metylowe kwasów tłuszczowych z ziaren rzepaku 3,0 4,2 estry metylowe kwasów tłuszczowych ze słonecznika 2,9 4,0 estry metylowe kwasów tłuszczowych z soi 3,2 4,4 estry metylowe kwasów tłuszczowych z oleju palmowego

20,9 29,2

(otwarty staw ściekowy) estry metylowe kwasów tłuszczowych z oleju palmowego (technologia

3,7 5,1 z wychwytem metanu w olejarni) estry metylowe kwasów tłuszczowych ze zużytego oleju kuchennego 0 0 estry metylowe kwasów tłuszczowych z wytopionych tłuszczów

4,3 6,1 zwierzęcych(*) hydrorafinowany olej roślinny z ziaren rzepaku 3,1 4,4 hydrorafinowany olej roślinny ze słonecznika 3,0 4,1 hydrorafinowany olej roślinny z soi 3,3 4,6 hydrorafinowany olej roślinny z oleju palmowego (otwarty staw

21,9 30,7 ściekowy) hydrorafinowany olej roślinny z oleju palmowego (technologia

3,8 5,4 z wychwytem metanu w olejarni) hydrorafinowany olej ze zużytego oleju kuchennego 0 0 hydrorafinowany olej z wytopionych tłuszczów zwierzęcych(*) 4,3 6,0 czysty olej roślinny z ziaren rzepaku 3,1 4,4 czysty olej roślinny ze słonecznika 3,0 4,2 czysty olej roślinny z soi 3,4 4,7 czysty olej roślinny z oleju palmowego (otwarty staw ściekowy) 21,8 30,5 czysty olej roślinny z oleju palmowego (technologia z wychwytem

3,8 5,3 metanu w olejarni) czysty olej ze zużytego oleju kuchennego 0 0

Szczegółowe wartości standardowe dla transportu i dystrybucji „e ” zgodnie z definicją w części II.3.

2,3 2,3 gaz ziemny jako paliwo technologiczne w konwencjonalnym kotle) bioetanol z buraka cukrowego (z biogazem z wywaru gorzelniczego,

2,3 2,3 gaz ziemny jako paliwo technologiczne w konwencjonalnym kotle) bioetanol z buraka cukrowego (bez biogazu z wywaru gorzelniczego, gaz ziemny jako nośnik energii do procesów technologicznych 2,3 2,3 w elektrociepłowni)(*) bioetanol z buraka cukrowego (z biogazem z wywaru gorzelniczego, gaz ziemny jako nośnik energii do procesów technologicznych 2,3 2,3 w elektrociepłowni)(*) bioetanol z buraka cukrowego (bez biogazu z wywaru gorzelniczego, węgiel brunatny jako nośnik energii do procesów technologicznych 2,3 2,3 w elektrociepłowni)(*) bioetanol z buraka cukrowego (z biogazem z wywaru gorzelniczego, węgiel brunatny jako nośnik energii do procesów technologicznych 2,3 2,3 w elektrociepłowni)(*) bioetanol z kukurydzy (gaz ziemny jako nośnik energii do procesów

2,2 2,2 technologicznych w konwencjonalnym kotle) bioetanol z kukurydzy (gaz ziemny jako nośnik energii do procesów

2,2 2,2 technologicznych w elektrociepłowni)(*) bioetanol z kukurydzy (węgiel brunatny jako nośnik energii

2,2 2,2 do procesów technologicznych w elektrociepłowni)(*) bioetanol z kukurydzy (pozostałości z leśnictwa jako nośnik energii

2,2 2,2 do procesów technologicznych w elektrociepłowni)(*) bioetanol z innych zbóż z wyłączeniem kukurydzy (gaz ziemny jako nośnik energii do procesów technologicznych w konwencjonalnym 2,2 2,2 kotle) bioetanol z innych zbóż z wyłączeniem kukurydzy (gaz ziemny jako

2,2 2,2 nośnik energii do procesów technologicznych w elektrociepłowni)(*) bioetanol z innych zbóż z wyłączeniem kukurydzy (węgiel brunatny

2,2 2,2 jako nośnik energii do procesów technologicznych w elektrociepłowni)(*) bioetanol z innych zbóż z wyłączeniem kukurydzy (pozostałości z leśnictwa jako nośnik energii do procesów technologicznych 2,2 2,2 w elektrociepłowni)(*) bioetanol z trzciny cukrowej 9,7 9,7 takie same wartości część ze źródeł odnawialnych eteru etylo-tert-butylowego (ETBE) jak dla wybranego bioetanolu takie same wartości część ze źródeł odnawialnych eteru etylo-tert-amylowego (TAEE) jak dla wybranego bioetanolu estry metylowe kwasów tłuszczowych z ziaren rzepaku 1,8 1,8 estry metylowe kwasów tłuszczowych ze słonecznika 2,1 2,1 estry metylowe kwasów tłuszczowych z soi 8,9 8,9 estry metylowe kwasów tłuszczowych z oleju palmowego (otwarty

6,9 6,9 staw ściekowy) estry metylowe kwasów tłuszczowych z oleju palmowego (technologia

6,9 6,9 z wychwytem metanu w olejarni) estry metylowe kwasów tłuszczowych ze zużytego oleju kuchennego 1,9 1,9 estry metylowe kwasów tłuszczowych z wytopionych tłuszczów

1,7 1,7 zwierzęcych(**) hydrorafinowany olej roślinny z ziaren rzepaku 1,7 1,7 hydrorafinowany olej roślinny ze słonecznika 2,0 2,0 hydrorafinowany olej roślinny z soi 9,2 9,2 hydrorafinowany olej roślinny z oleju palmowego (otwarty staw

7,0 7,0 ściekowy) hydrorafinowany olej roślinny z oleju palmowego (technologia

7,0 7,0 z wychwytem metanu w olejarni) hydrorafinowany olej ze zużytego oleju kuchennego 1,7 1,7 hydrorafinowany olej z wytopionych tłuszczów zwierzęcych(**) 1,5 1,5 czysty olej roślinny z ziaren rzepaku 1,4 1,4 czysty olej roślinny ze słonecznika 1,7 1,7 czysty olej roślinny z soi 8,8 8,8 czysty olej roślinny z oleju palmowego (otwarty staw ściekowy) 6,7 6,7 czysty olej roślinny z oleju palmowego (technologia z wychwytem

6,7 6,7 metanu w olejarni) czysty olej ze zużytego oleju kuchennego 1,4 1,4

(*) Wartości standardowe dla procesów wykorzystujących kogenerację (CHP) obowiązują wyłącznie w przypadku, gdy całe ciepło technologiczne jest dostarczane przez kogenerację (CHP).

Szczegółowe wartości standardowe tylko dla transportu i dystrybucji paliwa końcowego. Są one już uwzględnione w tabeli „Szczegółowe wartości standardowe dla transportu i dystrybucji „e ” zgodnie z definicją w części II.3.”, ale poniższe wartości są przydatne dla podmiotów gospodarczych, które deklarują rzeczywiste emisje z transportu tylko w odniesieniu do transportu zbóż i olejów.

1,6 1,6 gaz ziemny jako paliwo technologiczne w konwencjonalnym kotle) bioetanol z buraka cukrowego (z biogazem z wywaru gorzelniczego,

1,6 1,6 gaz ziemny jako paliwo technologiczne w konwencjonalnym kotle) bioetanol z buraka cukrowego (bez biogazu z wywaru gorzelniczego, gaz ziemny jako nośnik energii do procesów technologicznych 1,6 1,6 w elektrociepłowni)(*) bioetanol z buraka cukrowego (z biogazem z wywaru gorzelniczego, gaz ziemny jako nośnik energii do procesów technologicznych 1,6 1,6 w elektrociepłowni)(*) bioetanol z buraka cukrowego (bez biogazu z wywaru gorzelniczego, węgiel brunatny jako nośnik energii do procesów technologicznych 1,6 1,6 w elektrociepłowni)(*) bioetanol z buraka cukrowego (z biogazem z wywaru gorzelniczego, węgiel brunatny jako nośnik energii do procesów technologicznych 1,6 1,6 w elektrociepłowni)(*) bioetanol z kukurydzy (gaz ziemny jako nośnik energii do procesów

1,6 1,6 technologicznych w konwencjonalnym kotle) bioetanol z kukurydzy (gaz ziemny jako nośnik energii do procesów

1,6 1,6 technologicznych w elektrociepłowni)(*) bioetanol z kukurydzy (węgiel brunatny jako nośnik energii

1,6 1,6 do procesów technologicznych w elektrociepłowni)(*) bioetanol z kukurydzy (pozostałości z leśnictwa jako nośnik energii

1,6 1,6 do procesów technologicznych w elektrociepłowni)(*) bioetanol z innych zbóż z wyłączeniem kukurydzy (gaz ziemny jako nośnik energii do procesów technologicznych w konwencjonalnym 1,6 1,6 kotle) bioetanol z innych zbóż z wyłączeniem kukurydzy (gaz ziemny jako

1,6 1,6 nośnik energii do procesów technologicznych w elektrociepłowni)(*) bioetanol z innych zbóż z wyłączeniem kukurydzy (węgiel brunatny

1,6 1,6 jako nośnik energii do procesów technologicznych w elektrociepłowni)(*) bioetanol z innych zbóż z wyłączeniem kukurydzy (pozostałości z leśnictwa jako nośnik energii do procesów technologicznych 1,6 1,6 w elektrociepłowni)(*) bioetanol z trzciny cukrowej 6,0 6,0 takie same wartości część ze źródeł odnawialnych eteru etylo-tert-butylowego (ETBE) jak dla wybranego bioetanolu takie same wartości część ze źródeł odnawialnych eteru etylo-tert-amylowego (TAEE) jak dla wybranego bioetanolu estry metylowe kwasów tłuszczowych z ziaren rzepaku 1,3 1,3 estry metylowe kwasów tłuszczowych ze słonecznika 1,3 1,3 estry metylowe kwasów tłuszczowych z soi 1,3 1,3 estry metylowe kwasów tłuszczowych z oleju palmowego

1,3 1,3

(otwarty staw ściekowy) estry metylowe kwasów tłuszczowych z oleju palmowego (technologia

1,3 1,3 z wychwytem metanu w olejarni) estry metylowe kwasów tłuszczowych ze zużytego oleju kuchennego 1,3 1,3 estry metylowe kwasów tłuszczowych z wytopionych tłuszczów

1,3 1,3 zwierzęcych(**) hydrorafinowany olej roślinny z ziaren rzepaku 1,2 1,2 hydrorafinowany olej roślinny ze słonecznika 1,2 1,2 hydrorafinowany olej roślinny z soi 1,2 1,2 hydrorafinowany olej roślinny z oleju palmowego (otwarty staw

1,2 1,2 ściekowy) hydrorafinowany olej roślinny z oleju palmowego (technologia

1,2 1,2 z wychwytem metanu w olejarni) hydrorafinowany olej ze zużytego oleju kuchennego 1,2 1,2 hydrorafinowany olej z wytopionych tłuszczów zwierzęcych(**) 1,2 1,2 czysty olej roślinny z ziaren rzepaku 0,8 0,8 czysty olej roślinny ze słonecznika 0,8 0,8 czysty olej roślinny z soi 0,8 0,8 czysty olej roślinny z oleju palmowego (otwarty staw ściekowy) 0,8 0,8 czysty olej roślinny z oleju palmowego (technologia z wychwytem

0,8 0,8 metanu w olejarni) czysty olej ze zużytego oleju kuchennego 0,8 0,8

(*) Wartości standardowe dla procesów wykorzystujących kogenerację (CHP) obowiązują wyłącznie w przypadku, gdy całe ciepło technologiczne jest dostarczane przez kogenerację (CHP).

Całkowita wartość dla uprawy, procesu technologicznego, transportu i dystrybucji

Typowe wartości Standardowe wartości emisji gazów emisji gazów Biokomponenty i biopłyny cieplarnianych cieplarnianych [gCO /MJ] [gCO MJ] bioetanol z buraka cukrowego (bez biogazu z wywaru gorzelniczego,

30,7 38,2 gaz ziemny jako paliwo technologiczne w konwencjonalnym kotle) bioetanol z buraka cukrowego (z biogazem z wywaru gorzelniczego,

21,6 25,5 gaz ziemny jako paliwo technologiczne w konwencjonalnym kotle) bioetanol z buraka cukrowego (bez biogazu z wywaru gorzelniczego, gaz ziemny jako nośnik energii do procesów technologicznych 25,1 30,4 w elektrociepłowni)(*) bioetanol z buraka cukrowego (z biogazem z wywaru gorzelniczego, gaz ziemny jako nośnik energii do procesów technologicznych 19,5 22,5 w elektrociepłowni)(*) bioetanol z buraka cukrowego (bez biogazu z wywaru gorzelniczego, węgiel brunatny jako nośnik energii do procesów technologicznych 39,3 50,2 w elektrociepłowni)(*) bioetanol z buraka cukrowego (z biogazem z wywaru gorzelniczego, węgiel brunatny jako nośnik energii do procesów technologicznych 27,6 33,9 w elektrociepłowni)(*) bioetanol z kukurydzy (gaz ziemny jako nośnik energii do procesów

48,5 56,8 technologicznych w konwencjonalnym kotle) bioetanol z kukurydzy (gaz ziemny jako nośnik energii do procesów

42,5 48,5 technologicznych w elektrociepłowni)(*) bioetanol z kukurydzy (węgiel brunatny jako nośnik energii

56,3 67,8 do procesów technologicznych w elektrociepłowni)(*) bioetanol z kukurydzy (pozostałości z leśnictwa jako nośnik energii

29,5 30,3 do procesów technologicznych w elektrociepłowni)(*) bioetanol z innych zbóż z wyłączeniem kukurydzy (gaz ziemny jako nośnik energii do procesów technologicznych w konwencjonalnym 50,2 58,5 kotle) bioetanol z innych zbóż z wyłączeniem kukurydzy (gaz ziemny jako

44,3 50,3 nośnik energii do procesów technologicznych w elektrociepłowni)(*) bioetanol z innych zbóż z wyłączeniem kukurydzy (węgiel brunatny

59,5 71,7 jako nośnik energii do procesów technologicznych w elektrociepłowni)(*) bioetanol z innych zbóż z wyłączeniem kukurydzy (pozostałości z leśnictwa jako nośnik energii do procesów technologicznych 30,7 31,4 w elektrociepłowni)(*) bioetanol z trzciny cukrowej 28,1 28,6 takie same wartości część ze źródeł odnawialnych eteru etylo-tert-butylowego (ETBE) jak dla wybranego bioetanolu takie same wartości część ze źródeł odnawialnych eteru etylo-tert-amylowego (TAEE) jak dla wybranego bioetanolu estry metylowe kwasów tłuszczowych z ziaren rzepaku 45,5 50,1 estry metylowe kwasów tłuszczowych ze słonecznika 40,0 44,7 estry metylowe kwasów tłuszczowych z soi 42,2 47,0 estry metylowe kwasów tłuszczowych z oleju palmowego (otwarty

63,5 75,7 staw ściekowy) estry metylowe kwasów tłuszczowych z oleju palmowego 46,3 51,6

(technologia z wychwytem metanu w olejarni)

11,2 14,9 estry metylowe kwasów tłuszczowych ze zużytego oleju kuchennego estry metylowe kwasów tłuszczowych z wytopionych tłuszczów

15,3 20,8 zwierzęcych(**) hydrorafinowany olej roślinny z ziaren rzepaku 45,8 50,1 hydrorafinowany olej roślinny ze słonecznika 39,4 43,6 hydrorafinowany olej roślinny z soi 42,2 46,5 hydrorafinowany olej roślinny z oleju palmowego (otwarty staw

62,2 73,3 ściekowy) hydrorafinowany olej roślinny z oleju palmowego (technologia

44,1 48,0 z wychwytem metanu w olejarni) hydrorafinowany olej ze zużytego oleju kuchennego 11,9 16,0 hydrorafinowany olej z wytopionych tłuszczów zwierzęcych(**) 16,0 21,8 czysty olej roślinny z ziaren rzepaku 38,5 40,0 czysty olej roślinny ze słonecznika 32,7 34,3 czysty olej roślinny z soi 35,2 36,9 czysty olej roślinny z oleju palmowego (otwarty staw ściekowy) 56,3 65,4 czysty olej roślinny z oleju palmowego (technologia z wychwytem

38,4 57,2 metanu w olejarni) czysty olej ze zużytego oleju kuchennego 2,0 2,2

(*) Wartości standardowe dla procesów wykorzystujących kogenerację (CHP) obowiązują wyłącznie w przypadku, gdy całe ciepło technologiczne jest dostarczane przez kogenerację (CHP).

II.5. PRZEWIDYWANE SZCZEGÓŁOWE WARTOŚCI DLA PRZYSZŁYCH BIOKOMPONENTÓW I BIOPŁYNÓW, KTÓRE NIE WYSTĘPOWAŁY LUB WYSTĘPOWAŁY W NIEWIELKICH ILOŚCIACH NA RYNKU W 2016 R.

Szczegółowe wartości standardowe dla upraw „e ” zgodnie z definicją w części II.3., w tym emisje N O (w tym emisje spowodowane rozdrabnianiem odpadów drzewnych lub drewna z upraw)

Typowe wartości Standardowe wartości emisji gazów emisji gazów Biokomponenty i biopłyny cieplarnianych cieplarnianych [gCO /MJ] [gCO /MJ] bioetanol ze słomy pszenicy 1,8 1,8 olej napędowy wytwarzany metodą Fischera-Tropscha z odpadów

3,3 3,3 drzewnych instalacji wolnostojącej olej napędowy wytwarzany metodą Fischera-Tropscha z drewna

8,2 8,2 z upraw w instalacji wolnostojącej benzyna wytwarzana metodą Fischera-Tropscha z odpadów drzewnych

8,2 8,2 w instalacji wolnostojącej benzyna wytwarzana metodą Fischera-Tropscha z drewna z upraw

12,4 12,4 w instalacji wolnostojącej eter dimetylowy (DME) z odpadów drzewnych w instalacji

3,1 3,1 wolnostojącej eter dimetylowi (DME) z drewna z upraw w instalacji wolnostojącej 7,6 7,6 biometanol z odpadów drzewnych w instalacji wolnostojącej 3,1 3,1 biometanol z drewna z upraw w instalacji wolnostojącej 7,6 7,6 węglowodory syntetyczne wytwarzane metodą Fichera-Tropscha

2,5 2,5 w procesie gazyfikacji ługu czarnego przeprowadzanym w celulozowni benzyna wytwarzana metodą Fischera-Tropscha w procesie gazyfikacji

2,5 2,5 ługu czarnego przeprowadzanym w celulozowni eter dimetylowi (DME) wytwarzany w procesie gazyfikacji ługu

2,5 2,5 czarnego przeprowadzanym w celulozowni metanol wytwarzany w procesie gazyfikacji ługu czarnego

2,5 2,5 przeprowadzanym w celulozowni takie same wartości część ze źródeł odnawialnych eteru metylo-tert-butylowego (MTBE) jak dla wybranego biometanolu

Szczegółowe wartości standardowe dla emisji N O z gleby

Typowe wartości Standardowe wartości emisji gazów emisji gazów Biokomponenty i biopłyny cieplarnianych cieplarnianych [gCO /MJ] [gCO /MJ] bioetanol ze słomy pszenicy 0 0 olej napędowy wytwarzany metodą Fischera-Tropscha z odpadów

0 0 drzewnych instalacji wolnostojącej olej napędowy wytwarzany metodą Fischera-Tropscha z drewna

4,4 4,4 z upraw w instalacji wolnostojącej benzyna wytwarzana metodą Fischera-Tropscha z odpadów drzewnych

0 0 w instalacji wolnostojącej benzyna wytwarzana metodą Fischera-Tropscha z drewna z upraw

4,4 4,4 w instalacji wolnostojącej eter dimetylowy (DME) z odpadów drzewnych w instalacji

0 0 wolnostojącej eter dimetylowi (DME) z drewna z upraw w instalacji wolnostojącej 4,1 4,1 biometanol z odpadów drzewnych w instalacji wolnostojącej 0 0 biometanol z drewna z upraw w instalacji wolnostojącej 4,1 4,1 węglowodory syntetyczne wytwarzane metodą Fichera-Tropscha

0 0 w procesie gazyfikacji ługu czarnego przeprowadzanym w celulozowni benzyna wytwarzana metodą Fischera-Tropscha w procesie gazyfikacji

0 0 ługu czarnego przeprowadzanym w celulozowni eter dimetylowi (DME) wytwarzany w procesie gazyfikacji ługu

0 0 czarnego przeprowadzanym w celulozowni metanol wytwarzany w procesie gazyfikacji ługu czarnego

0 0 przeprowadzanym w celulozowni takie same wartości część ze źródeł odnawialnych eteru metylo-tert-butylowego (MTBE) jak dla wybranego biometanolu

Szczegółowe wartości standardowe dla procesów technologicznych „e ” zgodnie z definicją w części II.3.

Typowe wartości Standardowe wartości emisji gazów emisji gazów Biokomponenty i biopłyny cieplarnianych cieplarnianych [gCO /MJ] [gCO /MJ] bioetanol ze słomy pszenicy 4,8 6,8 olej napędowy wytwarzany metodą Fischera-Tropscha z odpadów

0,1 0,1 drzewnych instalacji wolnostojącej olej napędowy wytwarzany metodą Fischera-Tropscha z drewna

0,1 0,1 z upraw w instalacji wolnostojącej benzyna wytwarzana metodą Fischera-Tropscha z odpadów drzewnych

0,1 0,1 w instalacji wolnostojącej benzyna wytwarzana metodą Fischera-Tropscha z drewna z upraw

0,1 0,1 w instalacji wolnostojącej eter dimetylowy (DME) z odpadów drzewnych w instalacji

0 0 wolnostojącej eter dimetylowi (DME) z drewna z upraw w instalacji wolnostojącej 0 0 biometanol z odpadów drzewnych w instalacji wolnostojącej 0 0 biometanol z drewna z upraw w instalacji wolnostojącej 0 0 węglowodory syntetyczne wytwarzane metodą Fichera-Tropscha

0 0 w procesie gazyfikacji ługu czarnego przeprowadzanym w celulozowni benzyna wytwarzana metodą Fischera-Tropscha w procesie gazyfikacji

0 0 ługu czarnego przeprowadzanym w celulozowni eter dimetylowi (DME) wytwarzany w procesie gazyfikacji ługu

0 0 czarnego przeprowadzanym w celulozowni metanol wytwarzany w procesie gazyfikacji ługu czarnego

0 0 przeprowadzanym w celulozowni takie same wartości część ze źródeł odnawialnych eteru metylo-tert-butylowego (MTBE) jak dla wybranego biometanolu

Szczegółowe wartości standardowe dla transportu i dystrybucji „e ” zgodnie z definicją w części II.3.

Typowe wartości Standardowe wartości emisji gazów emisji gazów Biokomponenty i biopłyny cieplarnianych cieplarnianych [gCO /MJ] [gCO /MJ] bioetanol ze słomy pszenicy 7,1 7,1 olej napędowy wytwarzany metodą Fischera-Tropscha z odpadów

10,3 10,3 drzewnych instalacji wolnostojącej olej napędowy wytwarzany metodą Fischera-Tropscha z drewna

8,4 8,4 z upraw w instalacji wolnostojącej benzyna wytwarzana metodą Fischera-Tropscha z odpadów drzewnych

10,3 10,3 w instalacji wolnostojącej benzyna wytwarzana metodą Fischera-Tropscha z drewna z upraw

8,4 8,4 w instalacji wolnostojącej eter dimetylowy (DME) z odpadów drzewnych w instalacji

10,4 10,4 wolnostojącej eter dimetylowi (DME) z drewna z upraw w instalacji wolnostojącej 8,6 8,6 biometanol z odpadów drzewnych w instalacji wolnostojącej 10,4 10,4 biometanol z drewna z upraw w instalacji wolnostojącej 8,6 8,6 węglowodory syntetyczne wytwarzane metodą Fichera-Tropscha

7,7 7,7 w procesie gazyfikacji ługu czarnego przeprowadzanym w celulozowni benzyna wytwarzana metodą Fischera-Tropscha w procesie gazyfikacji

7,9 7,9 ługu czarnego przeprowadzanym w celulozowni eter dimetylowi (DME) wytwarzany w procesie gazyfikacji ługu

7,7 7,7 czarnego przeprowadzanym w celulozowni metanol wytwarzany w procesie gazyfikacji ługu czarnego

7,9 7,9 przeprowadzanym w celulozowni takie same wartości część ze źródeł odnawialnych eteru metylo-tert-butylowego (MTBE) jak dla wybranego biometanolu

Szczegółowe wartości standardowe tylko dla transportu i dystrybucji paliw końcowego. Są one już uwzględnione w tabeli „Szczegółowe wartości standardowe dla transportu i dystrybucji „e ” zgodnie z definicją w części II.3.”, ale poniższe wartości są przydatne dla podmiotów gospodarczych, które deklarują rzeczywiste emisje z transportu tylko w odniesieniu do transportu surowców.

Typowe wartości Standardowe wartości emisji gazów emisji gazów Biokomponenty i biopłyny cieplarnianych cieplarnianych [gCO /MJ] [gCO /MJ] bioetanol ze słomy pszenicy 1,6 1,6 olej napędowy wytwarzany metodą Fischera-Tropscha z odpadów

1,2 1,2 drzewnych instalacji wolnostojącej olej napędowy wytwarzany metodą Fischera-Tropscha z drewna

1,2 1,2 z upraw w instalacji wolnostojącej benzyna wytwarzana metodą Fischera-Tropscha z odpadów drzewnych

1,2 1,2 w instalacji wolnostojącej benzyna wytwarzana metodą Fischera-Tropscha z drewna z upraw

1,2 1,2 w instalacji wolnostojącej eter dimetylowy (DME) z odpadów drzewnych w instalacji

2,0 2,0 wolnostojącej eter dimetylowi (DME) z drewna z upraw w instalacji wolnostojącej 2,0 2,0 biometanol z odpadów drzewnych w instalacji wolnostojącej 2,0 2,0 biometanol z drewna z upraw w instalacji wolnostojącej 2,0 2,0 węglowodory syntetyczne wytwarzane metodą Fichera-Tropscha

2,0 2,0 w procesie gazyfikacji ługu czarnego przeprowadzanym w celulozowni benzyna wytwarzana metodą Fischera-Tropscha w procesie gazyfikacji

2,0 2,0 ługu czarnego przeprowadzanym w celulozowni eter dimetylowi (DME) wytwarzany w procesie gazyfikacji ługu

2,0 2,0 czarnego przeprowadzanym w celulozowni metanol wytwarzany w procesie gazyfikacji ługu czarnego

2,0 2,0 przeprowadzanym w celulozowni takie same wartości część ze źródeł odnawialnych eteru metylo-tert-butylowego (MTBE) jak dla wybranego biometanolu

Całkowita wartość dla uprawy, procesów technologicznych, transportu i dystrybucji

Typowe wartości Standardowe wartości emisji gazów emisji gazów Biokomponenty i biopłyny cieplarnianych cieplarnianych [gCO /MJ] [gCO /MJ] bioetanol ze słomy pszenicy 13,7 15,7 olej napędowy wytwarzany metodą Fischera-Tropscha z odpadów

13,7 13,7 drzewnych instalacji wolnostojącej olej napędowy wytwarzany metodą Fischera-Tropscha z drewna

16,7 16,7 z upraw w instalacji wolnostojącej benzyna wytwarzana metodą Fischera-Tropscha z odpadów drzewnych

13,7 13,7 w instalacji wolnostojącej benzyna wytwarzana metodą Fischera-Tropscha z drewna z upraw

16,7 16,7 w instalacji wolnostojącej eter dimetylowy (DME) z odpadów drzewnych w instalacji

13,5 13,5 wolnostojącej eter dimetylowi (DME) z drewna z upraw w instalacji wolnostojącej 16,2 16,2 biometanol z odpadów drzewnych w instalacji wolnostojącej 13,5 13,5 biometanol z drewna z upraw w instalacji wolnostojącej 16,2 16,2 węglowodory syntetyczne wytwarzane metodą Fichera-Tropscha

10,2 10,2 w procesie gazyfikacji ługu czarnego przeprowadzanym w celulozowni benzyna wytwarzana metodą Fischera-Tropscha w procesie gazyfikacji

10,4 10,4 ługu czarnego przeprowadzanym w celulozowni eter dimetylowi (DME) wytwarzany w procesie gazyfikacji ługu

10,2 10,2 czarnego przeprowadzanym w celulozowni metanol wytwarzany w procesie gazyfikacji ługu czarnego

10,4 10,4 przeprowadzanym w celulozowni takie same wartości część ze źródeł odnawialnych eteru metylo-tert-butylowego (MTBE) jak dla wybranego biometanolu

Załącznik nr 2 Część A. Tymczasowe szacowane emisje surowców dla biokomponentów, biopłynów i paliw z biomasy w rozumieniu art. 2 pkt 26c ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2024 r. poz. 1361, 1847 i 1881 oraz z 2025 r. poz. 303), zwanych dalej „paliwami z biomasy”, wynikające z pośredniej zmiany użytkowania gruntów (gCO eq/MJ)

Zakres między percentylami uzyskany Grupa surowców Średnia(*) z analizy wrażliwości (**)

Rośliny wysokoskrobiowe 12 8–16 km

Rośliny cukrowe 13 4–17 km

Rośliny oleiste 55 33–66 km

(*) Przedstawione średnie wartości stanowią średnią ważoną indywidualnie modelowanych wartości dotyczących surowców.

(**) Przedstawiony zakres oddaje 90 % wyników przy użyciu wartości 5. i 95. percentyla wynikających z analizy. Percentyl 5. oznacza wartość, poniżej której stwierdzono 5 % obserwacji (tj. 5 % łącznych danych wykazało wyniki poniżej 8, 4 i 33 gCO eq/MJ). Percentyl 95. oznacza wartość, poniżej której stwierdzono 95 % obserwacji (tj. 5 % łącznych danych wykazało wyniki powyżej 16, 17 i 66 gCO²ᵉq/MJ).

Część B. Biokomponenty, biopłyny i paliwa z biomasy, w przypadku których szacowane emisje wynikające z pośredniej zmiany sposobu użytkowania gruntów są uznawane za zerowe.

W przypadku biokomponentów, biopłynów i paliw z biomasy produkowanych z następujących kategorii surowców uznaje się, że ich szacowane emisje wynikające z pośredniej zmiany użytkowania gruntów wynoszą zero:

1) surowce niewymienione w części A niniejszego załącznika;

2) surowce, których produkcja prowadzi do bezpośredniej zmiany użytkowania gruntów, tj. zmiany jednej z następujących klas pokrycia terenu stosowanych przez Międzyrządowy Zespół do spraw Zmian Klimatu (IPCC): grunty leśne, użytki zielone, tereny podmokłe, grunty zabudowane lub inne grunty, na klasę gruntów uprawnych lub upraw wieloletnich . W takim przypadku wartość emisji wynikającej z bezpośredniej zmiany użytkowania gruntów (e ) należy obliczać zgodnie z pkt 7 w części II.3. załącznika nr 2 do ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz. U. z 2024 r. poz. 20, 834 i 1946 oraz z 2025 r. poz. 303).

¹) Przedstawione średnie wartości stanowią średnią ważoną indywidualnie modelowanych wartości dotyczących surowców. Wielkość wartości w niniejszym załączniku podlega szeregowi założeń (odnoszących się np. do postępowania z produktami ubocznymi, kształtowania się plonów, zasobów węgla i przemieszczania produkcji innych towarów, itd.) stosowanych w modelach ekonomicznych opracowanych w celu oszacowania tych emisji. Mimo że w związku z powyższym dokładne scharakteryzowanie zakresu niepewności wiążącego się z takimi szacowanymi wielkościami nie jest możliwe, przeprowadzono analizę metodą Monte Carlo, czyli analizę wrażliwości tych rezultatów w oparciu o przypadkową zmienność głównych parametrów.

²) Uprawy wieloletnie definiuje się jako uprawy wieloletnie z łodygami zwykle niepodlegającymi corocznym zbiorom, takie jak zagajnik o krótkiej rotacji i uprawy palmy olejowej.

Załącznik nr 3 ZASADY OBLICZANIA OGRANICZENIA EMISJI GAZÓW CIEPLARNIANYCH

W PRZYPADKU PALIW Z BIOMASY

I.1. Do obliczania ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia paliw z biomasy mają zastosowanie następujące definicje:

1) „wartość rzeczywista” – oznacza wartość ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w odniesieniu do niektórych lub wszystkich etapów określonego procesu wytwarzania i zużycia paliwa z biomasy, wyznaczoną zgodnie z metodyką ograniczenia emisji gazów cieplarnianych dla paliwa z biomasy;

2) „wartość typowa” – oznacza szacunkową wartość emisji gazów cieplarnianych i ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w przypadku danej ścieżki produkcji paliw z biomasy, która to wartość jest reprezentatywna dla zużycia w Unii Europejskiej;

3) „wartość standardowa” – oznacza wartość ograniczenia emisji gazów cieplarnianych wyznaczoną w oparciu o wartość typową, która może być stosowana zamiast wartości rzeczywistej.

I.2. Ograniczenie emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia paliwa z biomasy oblicza się przez zastosowanie:

1) wartości standardowej, jeżeli wartość standardowa ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w odniesieniu do niektórych lub wszystkich etapów określonego procesu wytwarzania i zużycia paliwa z biomasy została określona w części II.1. lub II.2. i jeżeli wartość e dla tych paliw z biomasy obliczona w sposób określony w części II.3. w pkt 7 jest równa zero lub jest mniejsza od zera lub

2) wartości rzeczywistej obliczonej zgodnie z metodyką określoną w części II.3., lub

II.1. WARTOŚCI TYPOWE I WARTOŚCI STANDARDOWE DLA PALIW Z BIOMASY

WYTWARZANYCH BEZ EMISJI NETTO DWUTLENKU WĘGLA

W ZWIĄZKU ZE ZMIANĄ SPOSOBU UŻYTKOWANIA GRUNTÓW

ZRĘBKI

Ograniczenie emisji gazów Ograniczenie emisji gazów cieplarnianych – cieplarnianych – wartość typowa wartość standardowa System produkcji paliwa Odległość z biomasy transportu

Energia Energia Ciepło Ciepło elektryczna elektryczna [%] [%]

[%] [%] 1 – 500 km 93 89 91 87

500 – 2 500 km 89 84 87 81

Zrębki z pozostałości z leśnictwa

2 500 – 10 000 km 82 73 78 67 powyżej 10 000 km 67 51 60 41

Zrębki z zagajnika o krótkiej rotacji

2 500 – 10 000 km 77 65 73 60

(eukaliptus)

1 – 500 km 89 83 87 81

500 – 2 500 km 85 78 84 76

Zrębki z zagajnika o krótkiej rotacji

(topola – z nawożeniem)

2 500 – 10 000 km 78 67 74 62 powyżej 10 000 km 63 45 57 35

1 – 500 km 91 87 90 85

500 – 2 500 km 88 82 86 79

Zrębki z zagajnika o krótkiej rotacji

(topola – bez nawożenia)

2 500 – 10 000 km 80 70 77 65 powyżej 10 000 km 65 48 59 39

1 – 500 km 93 89 92 88

500 – 2 500 km 90 85 88 82

Zrębki z drewna z pni

2 500 – 10 000 km 82 73 79 68 powyżej 10 000 km 67 51 61 42

1 – 500 km 94 92 93 90

500 – 2 500 km 91 87 90 85

Zrębki z pozostałości przemysłowych

2 500 – 10 000 km 83 75 80 71 powyżej 10 000 km 69 54 63 44

GRANULAT DRZEWNY

Ograniczenie emisji Ograniczenie emisji gazów cieplarnianych – gazów cieplarnianych – wartość typowa wartość standardowa System produkcji paliwa z biomasy Odległość transportu

Energia Energia Ciepło Ciepło elektryczna elektryczna [%] [%]

[%] [%] 1 – 500 km 58 37 49 24 500 – 2 500 km 58 37 49 25 Przypadek 1

2 500 – 10 000 km 55 34 47 21 powyżej 10 000 km 50 26 40 11 1 – 500 km 77 66 72 59 Brykiet lub granulat 500 – 2 500 km 77 66 72 59 drzewny

Przypadek 2a z pozostałości z leśnictwa 2 500 – 10 000 km 75 62 70 55 powyżej 10 000 km 69 54 63 45 1 – 500 km 92 88 90 85 500 – 2 500 km 92 88 90 86 Przypadek 3a

2 500 – 10 000 km 90 85 88 81 powyżej 10 000 km 84 76 81 72 Przypadek 1 2 500 – 10 000 km 52 28 43 15 Brykiet lub granulat drzewny z zagajnika

Przypadek 2a 2 500 – 10 000 km 70 56 66 49 o krótkiej rotacji

(eukaliptus)

Przypadek 3a 2 500 – 10 000 km 85 78 83 75 1 – 500 km 54 32 46 20 Przypadek 1 500 – 10 000 km 52 29 44 16 powyżej 10 000 km 47 21 37 7 1 – 500 km 73 60 69 54 Brykiet lub granulat drzewny z zagajnika o krótkiej rotacji Przypadek 2a 500 – 10 000 km 71 57 67 50 (topola – z nawożeniem) powyżej 10 000 km 66 49 60 41 1 – 500 km 88 82 87 81 Przypadek 3a 500 – 10 000 km 86 79 84 77 powyżej 10 000 km 80 71 78 67 1 – 500 km 56 35 48 23 Przypadek 1 500 – 10 000 km 54 32 46 20 powyżej 10 000 km 49 24 40 10 1 – 500 km 76 64 72 58 Brykiet lub granulat drzewny z zagajnika o krótkiej rotacji Przypadek 2a 500 – 10 000 km 74 61 69 54 (topola – bez nawożenia) powyżej 10 000 km 68 53 63 45 1 – 500 km 91 86 90 85 Przypadek 3a 500 – 10 000 km 89 83 87 81 powyżej 10 000 km 83 75 81 71 1 – 500 km 57 37 49 24 500 – 2 500 km 58 37 49 25 Drewno z pni Przypadek 1

2 500 – 10 000 km 55 34 47 21 powyżej 10 000 km 50 26 40 11 1 – 500 km 77 66 73 60 500 – 2 500 km 77 66 73 60 Przypadek 2a

2 500 – 10 000 km 75 63 70 56 powyżej 10 000 km 70 55 64 46 1 – 500 km 92 88 91 86 500 – 2 500 km 92 88 91 87 Przypadek 3a

2 500 – 10 000 km 90 85 88 83 powyżej 10 000 km 84 77 82 73 1 – 500 km 75 62 69 55 500 – 2 500 km 75 62 70 55 Przypadek 1

2 500 – 10 000 km 72 59 67 51 powyżej 10 000 km 67 51 61 42 1 – 500 km 87 80 84 76 Brykiet

500 – 2 500 km 87 80 84 77 lub granulat drzewny z pozostałości Przypadek 2a przemysłu

2 500 – 10 000 km 85 77 82 73 drzewnego powyżej 10 000 km 79 69 75 63 1 – 500 km 95 93 94 91 500 – 2 500 km 95 93 94 92 Przypadek 3a

2 500 – 10 000 km 93 90 92 88 powyżej 10 000 km 88 82 85 78 Przypadek 1 odnosi się do procesów, w których ciepło technologiczne do granulatora dostarcza kocioł na gaz ziemny. Energia elektryczna do granulatora pochodzi z sieci.

Przypadek 2a odnosi się do procesów, w których ciepło technologiczne dostarcza kocioł na zrębki drzewne zasilany wstępnie osuszonymi zrębkami. Energia elektryczna do granulatora pochodzi z sieci.

Przypadek 3a odnosi się do procesów, w których energię elektryczną i ciepło do granulatora dostarcza instalacja pracująca w kogeneracji (CHP) zasilana wstępnie osuszonymi zrębkami.

ROLNICZE ŚCIEŻKI PRODUKCJI

Ograniczenie emisji gazów Ograniczenie emisji gazów cieplarnianych – cieplarnianych – wartość typowa wartość standardowa System produkcji paliwa Odległość z biomasy transportu

Energia Energia Ciepło Ciepło elektryczna elektryczna [%] [%]

[%] [%] 1 – 500 km 95 92 93 90 500 – 2 500 km 89 83 86 80 Pozostałości z rolnictwa o gęstości

< 0,2 t/ m3(*)

2 500 – 10 000 km 77 66 73 60 powyżej 10 000 km 57 36 48 23 1 – 500 km 95 92 93 90 500 – 2 500 km 93 89 92 87 Pozostałości z rolnictwa o gęstości

> 0,2 t/ m3(**)

2 500 – 10 000 km 88 82 85 78 powyżej 10 000 km 78 68 74 61 1 – 500 km 88 82 85 78 Pelet ze słomy 500 – 10 000 km 86 79 83 74 powyżej 10 000 km 80 70 76 64 500 – 10 000 km 93 89 91 87 Brykiety z wytłoczyn z trzciny cukrowej powyżej 10 000 km 87 81 85 77 Śruta poekstrakcyjna palmowa powyżej 10 000 km 20 -18 11 -33 Śruta poekstrakcyjna palmowa powyżej 10 000 km 46 20 42 14 (zerowe emisje CH z olejarni)

(*) Ta grupa materiałów obejmuje pozostałości z rolnictwa o niskiej gęstości objętościowej i w jej skład wchodzą w szczególności materiały, takie jak: kostki słomy, łuski owsiane, łuska ryżowa i wytłoczyny z trzciny cukrowej w belach.

(**) Grupa pozostałości z rolnictwa o większej gęstości objętościowej obejmuje w szczególności materiały, takie jak: kolby kukurydzy, łupiny orzecha, łuski soi, łupiny ziaren palmowych.

BIOGAZ DO PRODUKCJI ENERGII ELEKTRYCZNEJ

Ograniczenie emisji Ograniczenie emisji gazów cieplarnianych – gazów cieplarnianych – System produkcji paliwa wartość typowa wartość standardowa Wariant technologiczny z biomasy

Ciepło Ciepło

[%] [%]

Produkt pofermentacyjny

146 94 w otwartym zbiorniku(**)

Przypadek 1

Produkt pofermentacyjny

246 240 w zamkniętym zbiorniku(***)

Produkt pofermentacyjny

136 85 w otwartym zbiorniku

Mokry obornik(*) Przypadek 2

Produkt pofermentacyjny

227 219 w zamkniętym zbiorniku

Produkt pofermentacyjny

142 86 w otwartym zbiorniku

Przypadek 3

Produkt pofermentacyjny

243 235 w zamkniętym zbiorniku

Produkt pofermentacyjny

36 21 w otwartym zbiorniku

Przypadek 1

Produkt pofermentacyjny

59 53 w zamkniętym zbiorniku

Produkt pofermentacyjny

34 18 w otwartym zbiorniku

Kukurydza –

Przypadek 2 cała roślina(****)

Produkt pofermentacyjny

55 47 w zamkniętym zbiorniku

Produkt pofermentacyjny

28 10 w otwartym zbiorniku

Przypadek 3

Produkt pofermentacyjny

52 43 w zamkniętym zbiorniku

Produkt pofermentacyjny

47 26 w otwartym zbiorniku

Przypadek 1

Produkt pofermentacyjny

84 78 w zamkniętym zbiorniku

Produkt pofermentacyjny

Bioodpady 43 21 w otwartym zbiorniku

Przypadek 2

Produkt pofermentacyjny

77 68 w zamkniętym zbiorniku

Produkt pofermentacyjny

Przypadek 3 38 14 w otwartym zbiorniku

Produkt pofermentacyjny

76 66 w zamkniętym zbiorniku

(*) Wartości dla wytwarzania biogazu z obornika obejmują emisje ujemne w przypadku ograniczenia emisji związanego z obróbką surowego obornika. Wartość e uznaje się za równą -45 gCO eq/MJ obornika użytego do fermentacji beztlenowej.

(**) Składowanie produktu pofermentacyjnego w otwartych zbiornikach powoduje dodatkowe emisje CH i N O. Wielkość tych emisji zmienia się w zależności od warunków pogodowych, rodzajów podłoża i wydajności fermentacji.

(***) Składowanie w zamkniętym zbiorniku oznacza, że produkt będący rezultatem procesu fermentacji jest składowany w gazoszczelnym zbiorniku, a dodatkowy biogaz uwalniany podczas składowania uznaje się za odzyskany do celów wytwarzania dodatkowej energii elektrycznej lub biometanu. Proces ten nie wiąże się z emisją gazów cieplarnianych.

(****) Termin „kukurydza – cała roślina” oznacza kukurydzę pastewną zakiszoną w celu konserwacji.

Przypadek 1 odnosi się do ścieżek wytwarzania, w których energię elektryczną i ciepło potrzebne do procesu dostarcza turbina elektrociepłowni.

Przypadek 2 odnosi się do ścieżek wytwarzania, w których energia elektryczna potrzebna do procesu jest pobierana z sieci, a ciepło technologiczne dostarcza turbina elektrociepłowni.

Przypadek 3 odnosi się do ścieżek wytwarzania, w których energia elektryczna potrzebna do procesu jest pobierana z sieci, a ciepło technologiczne dostarcza kocioł na biogaz. Ten przypadek odnosi się do niektórych instalacji, w których turbina elektrociepłowni nie znajduje się na miejscu i biogaz jest sprzedawany, lecz nie poddany procesowi oczyszczenia w celu uzyskania biometanu.

BIOGAZ DO WYTWARZANIA ENERGII ELEKTRYCZNEJ – MIESZANKI OBORNIKA I KUKURYDZY Ograniczenie emisji Ograniczenie emisji gazów cieplarnianych – gazów cieplarnianych – System wytwarzania paliwa wartość typowa wartość standardowa Wariant technologiczny z biomasy

Ciepło Ciepło

[%] [%]

Produkt pofermentacyjny

72 45 w otwartym zbiorniku

Przypadek 1

Produkt pofermentacyjny

120 114 w zamkniętym zbiorniku

Produkt pofermentacyjny

67 40 w otwartym zbiorniku

Obornik – 80 %

Przypadek 2 kukurydza – 20 %

Produkt pofermentacyjny

111 103 w zamkniętym zbiorniku

Produkt pofermentacyjny

65 35 w otwartym zbiorniku

Przypadek 3

Produkt pofermentacyjny

114 106 w zamkniętym zbiorniku

Produkt pofermentacyjny

60 37 w otwartym zbiorniku

Przypadek 1

Produkt pofermentacyjny

100 94 w zamkniętym zbiorniku

Produkt pofermentacyjny

57 32 w otwartym zbiorniku

Obornik – 70 %

Przypadek 2 kukurydza – 30 %

Produkt pofermentacyjny

93 85 w zamkniętym zbiorniku

Produkt pofermentacyjny

53 27 w otwartym zbiorniku

Przypadek 3

Produkt pofermentacyjny

94 85 w zamkniętym zbiorniku

Produkt pofermentacyjny

53 32 w otwartym zbiorniku

Przypadek 1

Produkt pofermentacyjny

88 82 w zamkniętym zbiorniku

Produkt pofermentacyjny

50 28 w otwartym zbiorniku

Obornik – 60 %

Przypadek 2 kukurydza – 40 %

Produkt pofermentacyjny

82 73 w zamkniętym zbiorniku

Produkt pofermentacyjny

46 22 w otwartym zbiorniku

Przypadek 3

Produkt pofermentacyjny

81 72 w zamkniętym zbiorniku

BIOMETAN WYKORZYSTYWANY W TRANSPORCIE(*)

Ograniczenie emisji Ograniczenie emisji gazów cieplarnianych – gazów cieplarnianych – System wartość typowa wartość standardowa wytwarzania Wariant technologiczny biometanu Ciepło Ciepło

[%] [%]

Produkt pofermentacyjny w otwartym

117 72 zbiorniku, bez spalania gazów odlotowych

Produkt pofermentacyjny w otwartym

133 94 zbiorniku, ze spalaniem gazów odlotowych

Mokry obornik

Produkt pofermentacyjny w zamkniętym

190 179 zbiorniku, bez spalania gazów odlotowych

Produkt pofermentacyjny w zamkniętym

206 202 zbiorniku, ze spalaniem gazów odlotowych

Produkt pofermentacyjny w otwartym

35 17 zbiorniku, bez spalania gazów odlotowych

Produkt pofermentacyjny w otwartym

51 39 zbiorniku, ze spalaniem gazów odlotowych

Kukurydza – cała roślina

Produkt pofermentacyjny w zamkniętym

52 41 zbiorniku, bez spalania gazów odlotowych

Produkt pofermentacyjny w zamkniętym

68 63 zbiorniku, ze spalaniem gazów odlotowych

Produkt pofermentacyjny w otwartym

43 20 zbiorniku, bez spalania gazów odlotowych

Produkt pofermentacyjny w otwartym

59 42 zbiorniku, ze spalaniem gazów odlotowych

Bioodpady

Produkt pofermentacyjny w zamkniętym

70 58 zbiorniku, bez spalania gazów odlotowych

Produkt pofermentacyjny w zamkniętym

86 80 zbiorniku, ze spalaniem gazów odlotowych

(*) Ograniczenie emisji gazów cieplarnianych w przypadku biometanu odnosi się tylko do sprężonego biometanu w porównaniu z odpowiednikiem kopalnym w transporcie wynoszącym 94 gCO eq/MJ.

BIOMETAN – MIESZANKI OBORNIKA I KUKURYDZY(*)

Ograniczenie emisji Ograniczenie emisji gazów cieplarnianych – gazów cieplarnianych – System wartość typowa wartość standardowa wytwarzania Wariant technologiczny biometanu

Ciepło Ciepło

[%] [%]

Produkt pofermentacyjny w otwartym

62 35 zbiorniku, bez spalania gazów odlotowych(**)

Produkt pofermentacyjny w otwartym

78 57 zbiorniku, ze spalaniem gazów odlotowych(***)

Obornik – 80 % kukurydza – 20 %

Produkt pofermentacyjny w zamkniętym

97 86 zbiorniku, bez spalania gazów odlotowych

Produkt pofermentacyjny w zamkniętym

113 108 zbiorniku, ze spalaniem gazów odlotowych

Produkt pofermentacyjny w otwartym

53 29 zbiorniku, bez spalania gazów odlotowych

Produkt pofermentacyjny w otwartym

69 51 zbiorniku, ze spalaniem gazów odlotowych

Obornik – 70 % kukurydza – 30 %

Produkt pofermentacyjny w zamkniętym

83 71 zbiorniku, bez spalania gazów odlotowych

Produkt pofermentacyjny w zamkniętym

99 94 zbiorniku, ze spalaniem gazów odlotowych

Produkt pofermentacyjny w otwartym

48 25 zbiorniku, bez spalania gazów odlotowych

Produkt pofermentacyjny w otwartym

64 48 zbiorniku, ze spalaniem gazów odlotowych

Obornik – 60 % kukurydza – 40 %

Produkt pofermentacyjny w zamkniętym

74 62 zbiorniku, bez spalania gazów odlotowych

Produkt pofermentacyjny w zamkniętym

90 84 zbiorniku, ze spalaniem gazów odlotowych

(*) Ograniczenie emisji gazów cieplarnianych w przypadku biometanu odnosi się tylko do sprężonego biometanu w porównaniu z odpowiednikiem kopalnym w transporcie wynoszącym 94 gCO eq/MJ.

(**) Kategoria ta obejmuje następujące kategorie technologii oczyszczenia biogazu w celu uzyskania biometanu : adsorpcja zmiennociśnieniowa (Pressure Swing Adsorption – PSA), płuczka wodna (Pressure Water Scrubbing – PWS), separacja: membranowa, kriogeniczna i fizyczna. Obejmuje ona emisję 0,03 MJ CH /MJ biometanu wynikającą z emisji metanu w gazach odlotowych.

(***) Kategoria ta obejmuje następujące kategorie technologii oczyszczenia biogazu w celu uzyskania biometanu: płuczka wodna (PWS), jeżeli woda pochodzi z recyklingu, adsorpcję zmiennociśnieniową (PSA), separację: chemiczną, fizyczną, membranową i kriogeniczną. W tej kategorii nie bierze się pod uwagę emisji (jeżeli w gazach odlotowych obecny jest metan, ulega on spalaniu).

II.2. METODYKA

1) Emisję gazów cieplarnianych spowodowaną wytwarzaniem i zużyciem paliw z biomasy oblicza się w następujący sposób:

a) Emisję gazów cieplarnianych spowodowaną wytwarzaniem i zużyciem paliw z biomasy przed przetworzeniem w energię elektryczną, ciepło lub chłód oblicza się w następujący sposób:

𝐸 = 𝑒 + 𝑒 + 𝑒 + 𝑒 + 𝑒 − 𝑒 − 𝑒 − 𝑒 , gdzie poszczególne symbole oznaczają:

𝐸 – całkowitą emisję spowodowaną wytworzeniem paliwa przed przetworzeniem w energię, 𝑒 – emisję spowodowaną wydobyciem lub uprawą surowców, 𝑒 – emisję w ujęciu rocznym spowodowaną zmianami ilości pierwiastka węgla w związku ze zmianą sposobu użytkowania gruntów, 𝑒 – emisję spowodowaną procesami technologicznymi, e – emisję spowodowaną transportem i dystrybucją, e – emisję spowodowaną zużywanym paliwem, e – wartość ograniczenia emisji spowodowanego akumulacją pierwiastka węgla w glebie dzięki lepszej gospodarce rolnej, e – ograniczenie emisji spowodowane wychwytywaniem dwutlenku węgla i jego zatłoczeniem do podziemnego składowiska dwutlenku węgla w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 5a ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2024 r. poz. 1290), e – ograniczenie emisji spowodowane wychwytywaniem dwutlenku węgla i jego zastępowaniem.

Przy dokonywaniu obliczeń nie uwzględnia się emisji związanej z produkcją maszyn i urządzeń.

b) W przypadku współfermentacji różnych substratów w biogazowni do celów wytwarzania biogazu lub biometanu wartości typowe i standardowe emisji gazów cieplarnianych oblicza się w następujący sposób:

𝐸 = ∑ 𝑆𝑛 ∙ 𝐸 , gdzie poszczególne symbole oznaczają:

𝐸 – emisję gazów cieplarnianych na MJ biogazu lub biometanu wytworzonego w procesie współfermentacji określonej mieszanki substratów,

𝑆 – udział surowca n w wartości energetycznej,

𝐸 – emisję w gCO /MJ dla ścieżki n zgodnie z częścią II.4. niniejszego załącznika. Jeżeli jako substrat stosuje się obornik zwierzęcy, jest dodawana premia o wartości 45 gCO eq/MJ obornika (-54 kg CO2eq/t świeżej masy), ze względu na lepszą gospodarkę rolną i lepsze zarządzanie obornikiem.

𝑆 = , gdzie poszczególne symbole oznaczają:

𝑃 – produkcję energii [MJ] na kilogram mokrego wsadu surowca n. Do obliczenia wartości typowych i standardowych stosuje się następujące wartości P :

P(kukurydza): 4,16 [MJ /kgmokrej kukurydzy przy wilgotności 65 %],

P(obornik): 0,50 [MJ /kgmokrego obornika przy wilgotności 90 %]

P(bioodpady): 3,41 [MJ /kgmokrych bioodpadów przy wilgotności 76 %],

𝑊 – współczynnik ważenia substratu n zdefiniowany jako:

𝑊 = ∙ ( ), gdzie poszczególne symbole oznaczają:

𝐼 – roczny wsad do komory fermentacyjnej substratu n [tona świeżej masy],

𝐴𝑀 – średnią roczną wilgotność substratu n [kg wody / kg świeżej masy],

𝑆𝑀 – standardową wilgotność dla substratu n. W odniesieniu do substratu SM stosuje się następujące wartości: SM(kukurydza): 0,65 [kg /kgświeżej masy],

SM(obornik): 0,90 [kg /kgświeżej masy],

SM(bioodpady): 0,76 [kg /kgświeżej masy],

c) W przypadku współfermentacji substratów n w biogazowni do celów wytwarzania energii elektrycznej lub biometanu, rzeczywistą emisję gazów cieplarnianych związaną z biogazem i biometanem oblicza się w następujący sposób:

𝐸 = ∑ 𝑆𝑛 ∙ (𝑒 + 𝑒 + 𝑒 − 𝑒 ) + 𝑒 + 𝑒 + 𝑒 − 𝑒 − 𝑒 , gdzie poszczególne symbole oznaczają:

𝐸 – całkowitą emisję spowodowaną wytwarzaniem biogazu i biometanu przed przetworzeniem w energię, 𝑆 – udział surowca n we frakcji wsadu do komory fermentacyjnej, 𝑒 – emisję spowodowaną wydobyciem lub uprawą surowca n, 𝑒 – emisję spowodowaną transportem surowca n do komory fermentacyjnej, 𝑒 – emisję w ujęciu rocznym spowodowaną zmianami ilości pierwiastka węgla w związku ze zmianą sposobu użytkowania gruntów, w odniesieniu do surowca n, 𝑒 – wartość ograniczenia emisji dzięki lepszej gospodarce rolnej w przypadku surowca n; w przypadku e jest dodawana premia o wartości 45 gCO eq/MJ obornika ze względu na lepszą gospodarkę rolną i lepsze zarządzanie obornikiem, w przypadku gdy stosuje się obornik zwierzęcy jako substrat do wytwarzania biogazu i biometanu, 𝑒 – emisję spowodowaną procesami technologicznymi, 𝑒 – emisję spowodowaną transportem i dystrybucją biogazu lub biometanu, 𝑒 – emisję spowodowaną zużywanym paliwem, tj. gazy cieplarniane emitowane podczas spalania, 𝑒 – ograniczenie emisji spowodowane wychwytywaniem dwutlenku węgla i jego zatłoczeniem do podziemnego składowiska dwutlenku węgla w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 5a ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne i górnicze, 𝑒 – ograniczenie emisji spowodowane wychwytywaniem dwutlenku węgla i jego zastępowaniem.

d) Emisję gazów cieplarnianych spowodowaną zużywaniem paliw z biomasy do wytwarzania energii elektrycznej, ciepła lub chłodu, w tym przekształcaniem energii w energię elektryczną lub cieplną lub chłód, oblicza się w następujący sposób:

– w przypadku instalacji energetycznych wytwarzających tylko ciepło:

𝐸𝐶 = ,

– w przypadku instalacji energetycznych wytwarzających tylko energię elektryczną:

𝐸𝐶 = , gdzie poszczególne symbole oznaczają:

𝐸𝐶 – całkowitą emisję gazów cieplarnianych z końcowego produktu energetycznego,

𝐸 – całkowitą emisję gazów cieplarnianych pochodzącą z paliwa przed konwersją końcową, η – sprawność elektryczną zdefiniowaną jako roczna ilość wytworzonej energii elektrycznej, podzieloną przez roczny wsad paliwowy na podstawie jego wartości energetycznej, η – sprawność cieplną zdefiniowaną jako roczna ilość wytworzonego ciepła użytkowego podzielona przez roczny wsad paliwowy na podstawie jego wartości energetycznej,

– w przypadku energii elektrycznej lub mechanicznej pochodzącej z instalacji energetycznych wytwarzających ciepło użytkowe razem z energią elektryczną lub mechaniczną:

𝐸𝐶 = ( ),

– w przypadku ciepła użytkowego pochodzącego z instalacji energetycznych wytwarzających ciepło razem z energią elektryczną lub mechaniczną:

𝐸𝐶 = ( ), gdzie poszczególne symbole oznaczają:

𝐸𝐶 – całkowitą emisję gazów cieplarnianych z końcowego produktu energetycznego,

𝐸 – całkowitą emisję gazów cieplarnianych pochodzącą z paliwa przed konwersją końcową, η – sprawność elektryczną zdefiniowaną jako roczna ilość wytworzonej energii elektrycznej podzieloną przez roczny nakład energii na podstawie jego wartości energetycznej, η – sprawność cieplną zdefiniowaną jako roczna ilość wytworzonego ciepła użytkowego podzielona przez roczny nakład energii na podstawie jego wartości energetycznej,

𝐶 – część egzergii w energii elektrycznej lub energii mechanicznej ustalona na poziomie 100 % (𝐶 = 1), 𝐶 – sprawność cyklu Carnota (część egzergii w cieple użytkowym).

Sprawność cyklu Carnota C , w przypadku ciepła użytkowego w różnych temperaturach definiuje się jako: 𝐶 = , gdzie poszczególne symbole oznaczają:

𝑇 – temperaturę, mierzoną w skali bezwzględnej (Kelvina), ciepła użytkowego w miejscu wytworzenia, 𝑇 – temperaturę otoczenia, ustaloną na poziomie 273,15 K (0 °C).

Jeżeli nadwyżka ciepła jest przenoszona do ogrzewania budynków, w temperaturze poniżej 150 °C (423,15 K), Ch można również zdefiniować w następujący sposób:

𝐶 = sprawność cyklu Carnota w cieple w temperaturze 150 °C (423,15 K), czyli: 0,3546.

Do celów tych obliczeń mają zastosowanie następujące definicje:

− „kogeneracja” (CHP) – oznacza jednoczesne wytwarzanie w jednym procesie energii termicznej i energii elektrycznej lub mechanicznej,

− „ciepło użytkowe” – oznacza ciepło wytworzone w celu zaspokojenia ekonomicznie uzasadnionego zapotrzebowania na energię cieplną do celów ogrzewania i chłodzenia,

2) Emisja gazów cieplarnianych pochodzących z paliw z biomasy jest wyrażana w następujący sposób:

a) emisja gazów cieplarnianych z paliw z biomasy (E) jest wyrażona w gramach ekwiwalentu CO na MJ paliwa, gCO eq/MJ,

b) emisja gazów cieplarnianych z ciepła lub energii elektrycznej wytworzonych z paliw z biomasy (EC) jest wyrażana w gramach ekwiwalentu CO na MJ końcowego produktu energetycznego (ciepła lub energii elektrycznej), gCO eq/MJ. W przypadku gdy ciepło i chłód są wytwarzane wraz z energią elektryczną, emisje gazów cieplarnianych rozdziela się między energię cieplną i energię elektryczną (pkt 1 lit. d), bez względu na to, czy energia cieplna jest w rzeczywistości wykorzystywana do ogrzewania czy chłodzenia.

W przypadku gdy emisja gazów cieplarnianych spowodowana wydobyciem lub uprawą surowców e jest wyrażona w jednostce gCO eq/suchą tonę tego surowca, przeliczenie na gramy ekwiwalentu CO na MJ paliwa, gCO eq/MJ, przeprowadza się w następujący sposób: 𝑒 𝑝𝑎𝑙𝑖𝑤𝑜 [ ] = ∙ ∙ 𝑤𝑠𝑝ół𝑐𝑧𝑦𝑛𝑛𝑖𝑘 𝑎𝑙𝑜𝑘𝑎𝑐𝑗𝑖 𝑝𝑎𝑙𝑖𝑤𝑎 , gdzie: 𝑤𝑠𝑝ół𝑐𝑧𝑦𝑛𝑛𝑖𝑘 𝑎𝑙𝑜𝑘𝑎𝑐𝑗𝑖 𝑝𝑎𝑙𝑖𝑤𝑎 = [ ],

= [Ilość MJ surowca wymagana do wytworzenia 1 MJ paliwa].

Emisję na suchą tonę surowca oblicza się w następujący sposób:

𝐸 𝑠𝑢𝑟𝑜𝑤𝑖𝑒𝑐 [ ] = [ ].

3) Ograniczenie emisji gazów cieplarnianych pochodzących z paliw z biomasy oblicza się w następujący sposób:

a) ograniczenie emisji gazów cieplarnianych z paliw z biomasy stosowanych jako paliwa transportowe:

𝑂𝐺𝑅𝐴𝑁𝐼𝐶𝑍𝐸𝑁𝐼𝐸 = (𝐸 − 𝐸 ) 𝐸⁄ , gdzie poszczególne symbole oznaczają:

𝐸 – całkowitą emisję w cyklu życia kopalnego odpowiednika paliwa z biomasy w przypadku transportu, Do chłodzenia (powietrza lub wody) za pomocą agregatów absorpcyjnych jest wykorzystywane ciepło lub ciepło odpadowe. Dlatego należy obliczać wyłącznie emisje związane z energią cieplną wytwarzaną na MJ ciepła, bez względu na to, czy rzeczywistym końcowym zastosowaniem tej energii jest ogrzewanie czy chłodzenie za pomocą agregatów absorpcyjnych.

Wzór służący do obliczenia emisji gazów cieplarnianych spowodowanych wydobyciem lub uprawą surowców e opisuje przypadki, w których dany surowiec jest przekształcany w biopaliwa w jednym etapie. W przypadku bardziej złożonych łańcuchów dostaw do obliczania emisji gazów cieplarnianych spowodowanych wydobyciem lub uprawą surowców e są potrzebne dostosowania dla produktów pośrednich.

𝐸 – całkowitą emisję w cyklu życia paliw z biomasy stosowanych jako paliwa transportowe,

b) ograniczenie emisji gazów cieplarnianych dzięki wytwarzaniu energii cieplnej, chłodniczej i energii elektrycznej z paliw z biomasy:

𝑂𝐺𝑅𝐴𝑁𝐼𝐶𝑍𝐸𝑁𝐼𝐸 = (𝐸𝐶 − 𝐸𝐶 ) 𝐸𝐶⁄ , gdzie poszczególne symbole oznaczają:

𝐸𝐶 – całkowitą emisję ze stosowania kopalnego odpowiednika paliwa z biomasy do wytwarzania ciepła użytkowego lub energii elektrycznej,

𝐸𝐶 – całkowitą emisję z wytwarzania ciepła lub energii elektrycznej.

4) Gazy cieplarniane uwzględnione dla celów pkt 1 to CO , N O i CH . Do obliczenia równoważnika CO gazom przypisuje się następujące wartości:

CO : 1,

N O: 298,

CH : 25.

5) Emisja spowodowana wydobyciem lub uprawą surowców – e obejmuje emisje spowodowane samym procesem wydobycia lub uprawy, gromadzeniem surowców, odpadami i wyciekami, produkcją chemikaliów i produktów stosowanych w procesie wydobycia lub uprawy. Wyklucza się wychwytywanie CO w trakcie uprawy surowców. Szacunkową emisję z upraw biomasy rolniczej można określić na podstawie średnich dla emisji z uprawy określonych dla województw w obwieszczeniu wydanym na podstawie art. 28b ust. 6 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz. U. z 2024 r. poz. 20, 834 i 1946 oraz z 2025 r. poz. 303) lub informacji na temat szczegółowych wartości standardowych dla emisji z upraw określonych w niniejszym załączniku, stosowanych jako alternatywa dla wartości rzeczywistych. W przypadku braku odpowiednich informacji dopuszcza się obliczanie średnich na podstawie lokalnych praktyk rolniczych z wykorzystaniem np. danych z grupy gospodarstw, alternatywnie do stosowania wartości rzeczywistych. Szacunkową emisję z upraw i pozyskiwania biomasy leśnej można określić na podstawie średnich wartości emisji dla uprawy i pozyskiwania obliczonych dla określonych obszarów geograficznych na poziomie krajowym, alternatywnie do stosowania wartości rzeczywistych.

6) Do celów wyliczenia ograniczenia emisji gazów cieplarnianych gazów cieplarnianych dzięki lepszej gospodarce rolnej (e ), np. redukcji upraw lub uprawie bezpłużnej, poprawie płodozmianu, stosowaniu uprawy okrywowej, w tym zarządzania pozostałościami pożniwnymi oraz stosowania organicznych polepszaczy gleby (np. kompostu, produktu fermentacji obornika), uwzględnia się tylko w przypadku, gdy istnieją solidne i wiarygodne dowody, że nastąpił wzrost ilości pierwiastka węgla w glebie lub że prawdopodobnie nastąpi on w okresie, w którym przedmiotowe surowce były uprawiane, przy uwzględnieniu emisji powstałych w sytuacji, gdy takie praktyki prowadzą do zwiększonego stosowania nawozów i herbicydów. Pomiary ilości pierwiastka węgla w glebie mogą stanowić taki dowód, np. przez pierwszy pomiar przed uprawą i kolejne pomiary w regularnych odstępach co kilka lat. W takim przypadku, zanim dostępny będzie drugi pomiar, wzrost ilości pierwiastka węgla w glebie szacuje się na podstawie reprezentatywnych eksperymentów lub modeli gleby. Od drugiego pomiaru pomiary stanowią podstawę stwierdzenia faktu wzrostu ilości pierwiastka węgla w glebie i wielkości tego wzrostu.

7) Emisje gazów cieplarnianych w ujęciu rocznym spowodowane zmianami zasobów węgla wynikającymi ze zmiany użytkowania gruntów, oznaczone symbolem „e ”, oblicza się, równo rozdzielając całkowitą emisję tych gazów na 20 lat. Wielkość tych emisji oblicza się według wzoru: 𝑒 = (𝐶𝑆 − 𝐶𝑆 ) ∙ 3,664 ∙ 1 20 ∙ 1 𝑃⁄ ⁄ − 𝑒 , gdzie poszczególne symbole oznaczają: 𝑒 – emisję gazów cieplarnianych w ujęciu rocznym, spowodowaną zmianami zasobów węgla wynikającymi ze zmiany użytkowania gruntów, mierzoną jako masa [g] równoważnika CO w przeliczeniu na jednostkę energii wytworzonej z paliwa z biomasy [MJ]; grunty uprawne i uprawy wieloletnie uznaje się za jeden sposób użytkowania gruntów,

Współczynnik otrzymany przez podzielenie masy molowej CO (44,010 g/mol) przez masę molową węgla (12,011 g/mol) wynosi 3,664. Grunty uprawne zgodnie z definicją Międzyrządowego Zespołu do spraw Zmian Klimatu (IPCC).

Uprawy wieloletnie definiuje się jako uprawy wieloletnie z łodygami zwykle niepodlegającymi corocznym zbiorom, takie jak zagajnik o krótkiej rotacji i uprawy palmy olejowej.

𝐶𝑆 – zasoby węgla na jednostkę powierzchni związane z rzeczywistym użytkowaniem gruntów, mierzone jako masa [t] zasobów węgla na jednostkę powierzchni, obejmujące zarówno glebę, jak i roślinność; w przypadkach, gdy zasoby węgla gromadzą się przez okres przekraczający jeden rok, wartość CSA jest obliczana jako szacowane zasoby węgla na jednostkę powierzchni po 20 latach lub kiedy uprawy osiągną dojrzałość, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej,

𝑃 – wydajność upraw, mierzoną ilością energii wytwarzanej z paliwa z biomasy na jednostkę powierzchni w jednym roku, 𝑒 – premię o wartości 29 gCO eq/MJ za paliwo z biomasy dodawaną, jeżeli biomasa jest otrzymywana z rekultywowanych terenów zdegradowanych i spełnia warunki określone w pkt 8.

8) Premia o wartości 29 gCO eq/MJ jest dodawana, jeżeli tereny:

a) w styczniu 2008 r. nie były wykorzystywane do działalności rolniczej lub jakiejkolwiek innej oraz

b) są terenami poważnie zdegradowanymi, w tym wcześniej wykorzystywanymi do celów rolniczych; termin „tereny poważnie zdegradowane” oznacza tereny, które w dłuższym okresie zostały w dużym stopniu zasolone lub które są szczególnie mało zasobne w substancje organiczne i uległy poważnej erozji.

Premia o wartości 29 gCO /MJ ma zastosowanie przez okres nieprzekraczający 20 lat, licząc od daty przekształcenia terenów do celów rolniczych, pod warunkiem że zostanie zapewnione regularne zwiększanie ilości pierwiastka węgla oraz znaczne ograniczenie erozji w odniesieniu do terenów określonych w lit. b oraz zmniejszenie zanieczyszczenia gleby w odniesieniu do terenów określonych w lit. b.

Ilość pierwiastka węgla w ziemi jest obliczana na podstawie wytycznych zawartych w decyzji Komisji 2010/335/UE z dnia 10 czerwca 2010 r. w sprawie wytycznych dotyczących obliczania zasobów węgla w ziemi do celów załącznika V do dyrektywy 2009/28/WE (Dz. Urz. UE L 151 z 17.06.2010, str. 19).

9) Emisja spowodowana procesami technologicznymi – e , obejmuje emisje spowodowane samymi procesami technologicznymi, odpadami i wyciekami oraz produkcją chemikaliów lub produktów stosowanych w procesach technologicznych, w tym emisji CO odpowiadających zawartości węgla w nakładach pochodzenia kopalnego, niezależnie od tego, czy rzeczywiście zostały spalone w ramach procesu.

W obliczeniach zużycia energii elektrycznej wytworzonej poza zakładem wytwarzającym paliwo stałe lub paliwo gazowe z biomasy natężenie emisji gazów cieplarnianych spowodowane produkcją i dystrybucją tej energii elektrycznej uznaje się jako równe średniemu natężeniu emisji spowodowanej produkcją i dystrybucją energii elektrycznej na terenie kraju. Jako wyjątek od powyższej zasady wytwórcy mogą stosować średnią wartość w odniesieniu do energii elektrycznej wytwarzanej w pojedynczym zakładzie, jeśli zakład ten nie jest podłączony do sieci elektroenergetycznej. Emisja spowodowana procesami technologicznymi obejmuje również emisje z procesu suszenia produktów i materiałów pośrednich.

11) Emisję spowodowaną zużywanym paliwem – e , uznaje się za zerową dla paliw z biomasy.

Emisję gazów cieplarnianych innych niż CO (N O i CH ) pochodzącą z zużywanego paliwa włącza się do współczynnika e .

12) Ograniczenie emisji dzięki wychwytywaniu CO i jego podziemnemu składowaniu – e , które nie zostało uwzględnione już w e , odnosi się wyłącznie do emisji, której uniknięto przez wychwytywanie i sekwestrację emitowanego CO bezpośrednio związanego z wydobyciem, transportem, przetworzeniem i dystrybucją paliwa z biomasy, o ile składowanie jest zgodne z ustawą z dnia 9 czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne i górnicze w zakresie geologicznego składowania dwutlenku węgla.

13) Ograniczenie emisji dzięki wychwytywaniu CO i jego zastępowaniu – e , wiąże się bezpośrednio w z wytwarzaniem paliwa z biomasy, któremu jest przypisywane, i odnosi się wyłącznie do emisji, której uniknięto przez wychwytywanie CO , w którym pierwiastek węgla pochodzi z biomasy i jest stosowany w celu zastąpienia CO pochodzenia kopalnego, stosowanego w produktach handlowych i w usługach.

14) W przypadku gdy układ kogeneracyjny – dostarczający ciepło lub energię elektryczną do procesu wytwarzania paliwa z biomasy, z którego pochodzą obliczane emisje – wytwarza nadwyżkę energii elektrycznej lub nadwyżkę ciepła użytkowego, emisję gazów cieplarnianych dzieli się między energię elektryczną i ciepło użytkowe na podstawie temperatury ciepła (która świadczy o użyteczności ciepła). Użytkową część ciepła oblicza się, mnożąc jego wartość energetyczną przez sprawność cyklu Carnota C , obliczaną w następujący sposób:

𝐶 = , gdzie poszczególne symbole oznaczają:

𝑇 – temperaturę, mierzoną w skali bezwzględnej (Kelvina), ciepła użytkowego w miejscu wytworzenia,

𝑇 – temperaturę otoczenia, ustaloną na poziomie 273,15 K (0 °C).

Jeżeli nadwyżka ciepła jest przenoszona do ogrzewania budynków, w temperaturze poniżej 150 °C (423,15 K), C można również zdefiniować w następujący sposób:

𝐶 = sprawność cyklu Carnota w cieple w temperaturze 150 °C (423,15 K), czyli: 0,3546.

Do celów tego obliczenia stosuje się rzeczywistą sprawność, zdefiniowaną jako roczna produkcja energii mechanicznej, elektrycznej i ciepła podzielona odpowiednio przez roczny nakład energii.

Do celów tych obliczeń zastosowanie mają następujące definicje:

− „kogeneracja” (CHP) – oznacza jednoczesne wytwarzanie w jednym procesie energii termicznej i energii elektrycznej lub mechanicznej,

− „ciepło użytkowe” – oznacza ciepło wytworzone w celu zaspokojenia ekonomicznie uzasadnionego zapotrzebowania na energię cieplną do celów ogrzewania i chłodzenia,

15) Jeżeli w procesie wytwarzania paliwa z biomasy równocześnie powstaje paliwo, dla którego oblicza się emisje, oraz jeden lub więcej produktów („współproduktów”), emisję gazów cieplarnianych dzieli się między paliwo lub jego produkt pośredni i współprodukty proporcjonalnie do ich zawartości energetycznej (określonej na podstawie wartości energetycznej dolnej w przypadku współproduktów innych niż energia elektryczna i ciepło). Intensywność emisji gazów cieplarnianych związana z nadwyżką ciepła lub nadwyżką energii elektrycznej jest taka sama jak intensywność emisji gazów cieplarnianych związana z ciepłem lub energią elektryczną wykorzystywanymi do wytwarzania paliwa z biomasy i jest ustalana na podstawie obliczeń intensywności emisji gazów cieplarnianych związanej ze wszystkimi nakładami i emisjami, w tym z surowcem wprowadzanym do układu kogeneracyjnego, kotła lub innego urządzenia wytwarzającego ciepło lub energię dla procesu wytwarzania paliwa, i z pochodzącymi z niego emisjami CH i N O. W przypadku kogeneracji (CHP) energii elektrycznej i ciepła obliczeń dokonuje się zgodnie z pkt 14.

16) W obliczeniach, o których mowa w pkt 15, emisje do podziału to e + e + e + te części e , e , e i e które mają miejsce przed fazą produkcji, w której powstaje współprodukt, i w jej trakcie. Jeżeli w odniesieniu do tych współproduktów jakiekolwiek emisje przypisano do wcześniejszych faz produkcji w cyklu życia, uwzględnia się jedynie tę część emisji, którą przypisano do pośredniego produktu paliwowego w ostatniej fazie produkcji, a nie całość emisji. W przypadku biogazu i biometanu w obliczeniach uwzględnia się wszystkie współprodukty, które nie wchodzą w zakres pkt 7. Odpadom, pozostałościom i pozostałościom z rolnictwa, rybołówstwa, akwakultury lub leśnictwa nie Ustawa z dnia 9 czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne i górnicze wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/31/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie geologicznego składowania dwutlenku węgla oraz zmieniającą dyrektywę Rady 85/337/EWG, dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/60/WE, 2001/80/WE, 2004/35/WE, 2006/12/WE, 2008/1/WE i rozporządzenie (WE) nr 1013/2006 (Dz. Urz. UE L 140 z 05.06.2009, str. 114, z późn. zm.). przypisuje się emisji. W obliczeniach współprodukty, mające negatywną wartość energetyczną, uznaje się za posiadające zerową wartość energetyczną.

Odpady, pozostałości i pozostałości z rolnictwa, rybołówstwa, akwakultury lub leśnictwa, w tym wierzchołki i gałęzie drzew, słomę, plewy, kolby i łupiny orzechów i pozostałości powstałe w innych procesach przetwórczych, w tym surową (nierafinowaną) glicerynę i wytłoczyny z trzciny cukrowej, uznaje się za materiały nieemitujące żadnych gazów cieplarnianych w całym cyklu życia, aż do momentu ich zebrania, bez względu na to, czy są przetwarzane na produkty pośrednie przed przekształceniem w produkt końcowy.

W przypadku paliw z biomasy wytwarzanych w rafineriach, innych niż zakłady przetwórcze, w połączeniu z kotłami lub układami kogeneracyjnymi dostarczającymi ciepło lub energię elektryczną do zakładów przetwórczych, jednostką analityczną do celów obliczeniowych, o których mowa w pkt 15, jest rafineria.

17) W przypadku paliw z biomasy zużywanych do wytwarzania energii elektrycznej w obliczeniach, o których mowa w pkt 3, wartość odpowiednika kopalnego ECF(el) wynosi 183 gCO eq/MJ energii elektrycznej.

W przypadku paliw z biomasy zużywanych do wytwarzania ciepła użytkowego, a także do celów wytwarzania ciepła i chłodu, w obliczeniach, o których mowa w pkt 3, wartość odpowiednika kopalnego ECF(h) wynosi 80 gCO eq/MJ ciepła.

W przypadku paliw z biomasy zużywanych do wytwarzania ciepła użytkowego, w którym można wykazać bezpośrednie fizyczne zastąpienie węgla, w obliczeniach, o których mowa w pkt 3, wartość odpowiednika kopalnego ECF(h) wynosi 124 gCO eq/MJ ciepła.

W przypadku paliw z biomasy stosowanych jako paliwa transportowe w obliczeniach, o których mowa w pkt 3, wartość odpowiednika kopalnego ECF(t) wynosi 94 gCO eq/M

II.3. SZCZEGÓŁOWE WARTOŚCI EMISJI DLA PALIW Z BIOMASY

BRYKIET LUB GRANULAT DRZEWNY

Emisja gazów cieplarnianych – wartość typowa Emisja gazów cieplarnianych – wartość standardowa (gCO eq/MJ) (gCO eq/MJ)

System wytwarzania paliwa Emisja gazów Emisja gazów Odległość transportu z biomasy innych niż CO innych niż CO Procesy² Procesy² Uprawa Transport spowodowana Uprawa Transport spowodowana technologiczne technologiczne zużywanym zużywanym paliwem paliwem

1 – 500 km 0,0 1,6 3,0 0,4 0,0 1,9 3,6 0,5

500 – 2 500 km 0,0 1,6 5,2 0,4 0,0 1,9 6,2 0,5

Zrębki z pozostałości z leśnictwa

2 500 – 10 000 km 0,0 1,6 10,5 0,4 0,0 1,9 12,6 0,5 powyżej 10 000 km 0,0 1,6 20,5 0,4 0,0 1,9 24,6 0,5

Zrębki z zagajnika o krótkiej

2 500 – 10 000 km 4,4 0,0 11,0 0,4 4,4 0,0 13,2 0,5 rotacji (eukaliptus)

1 – 500 km 3,9 0,0 3,5 0,4 3,9 0,0 4,2 0,5

500 – 2 500 km 3,9 0,0 5,6 0,4 3,9 0,0 6,8 0,5

Zrębki z zagajnika o krótkiej rotacji (topola – z nawożeniem)

2 500 – 10 000 km 3,9 0,0 11,0 0,4 3,9 0,0 13,2 0,5 powyżej 10 000 km 3,9 0,0 21,0 0,4 3,9 0,0 25,2 0,5

1 – 500 km 2,2 0,0 3,5 0,4 2,2 0,0 4,2 0,5

Zrębki z zagajnika o krótkiej

500 – 2 500 km 2,2 0,0 5,6 0,4 2,2 0,0 6,8 0,5 rotacji (topola – bez nawożenia)

2 500 – 10 000 km 2,2 0,0 11,0 0,4 2,2 0,0 13,2 0,5 powyżej 10 000 km 2,2 0,0 21,0 0,4 2,2 0,0 25,2 0,5

1 – 500 km 1,1 0,3 3,0 0,4 1,1 0,4 3,6 0,5

500 – 2 500 km 1,1 0,3 5,2 0,4 1,1 0,4 6,2 0,5

Zrębki z drewna z pni

2 500 – 10 000 km 1,1 0,3 10,5 0,4 1,1 0,4 12,6 0,5 powyżej 10 000 km 1,1 0,3 20,5 0,4 1,1 0,4 24,6 0,5

1 – 500 km 0,0 0,3 3,0 0,4 0,0 0,4 3,6 0,5

Zrębki z pozostałości 500 – 2 500 km 0,0 0,3 5,2 0,4 0,0 0,4 6,2 0,5 przemysłu drzewnego

2 500 – 10 000 km 0,0 0,3 10,5 0,4 0,0 0,4 12,6 0,5 powyżej 10 000 km 0,0 0,3 20,5 0,4 0,0 0,4 24,6 0,5

BRYKIET LUB GRANULAT DRZEWNY

Emisja gazów cieplarnianych – wartość typowa Emisja gazów cieplarnianych – wartość standardowa (gCO eq/MJ) (gCO eq/MJ)

System wytwarzania paliwa Emisja gazów Emisja gazów Odległość transportu z biomasy innych niż CO innych niż CO Procesy² Procesy² Transport Transport

Uprawa spowodowana Uprawa spowodowana technologiczne i dystrybucja technologiczne i dystrybucja zużywanym zużywanym paliwem paliwem 1 – 500 km 0,0 25,8 2,9 0,3 0,0 30,9 3,5 0,3

Brykiet lub pelet drzewny 500 – 2 500 km 0,0 25,8 2,8 0,3 0,0 30,9 3,3 0,3 z pozostałości z leśnictwa

(przypadek 1) 2 500 – 10 000 km 0,0 25,8 4,3 0,3 0,0 30,9 5,2 0,3 powyżej 10 000 km 0,0 25,8 7,9 0,3 0,0 30,9 9,5 0,3

1 – 500 km 0,0 12,5 3,0 0,3 0,0 15,0 3,6 0,3

Brykiet lub pelet drzewny 500 – 2 500 km 0,0 12,5 2,9 0,3 0,0 15,0 3,5 0,3 z pozostałości z leśnictwa

(przypadek 2a) 2 500 – 10 000 km 0,0 12,5 4,4 0,3 0,0 15,0 5,3 0,3 powyżej 10 000 km 0,0 12,5 8,1 0,3 0,0 15,0 9,8 0,3

1 – 500 km 0,0 2,4 3,0 0,3 0,0 2,8 3,6. 0,3

Brykiet lub pelet drzewny 500 – 2 500 km 0,0 2,4 2,9 0,3 0,0 2,8 3,5 0,3 z pozostałości z leśnictwa

(przypadek 3a) 2 500 – 10 000 km 0,0 2,4 4,4 0,3 0,0 2,8 5,3 0,3 powyżej 10 000 km 0,0 2,4 8,2 0,3 0,0 2,8 9,8 0,3

Brykiet drzewny z zagajnika o krótkiej rotacji 2 500 – 10 000 km 3,9 24,5 4,3 0,3 3,9 29,4 5,2 0,3

(eukaliptus – przypadek 1)

Brykiet drzewny z zagajnika o krótkiej rotacji 2 500 – 10 000 km 5,0 10,6 4,4 0,3 5,0 12,7 5,3 0,3

(eukaliptus – przypadek 2a)

Brykiet drzewny z zagajnika o krótkiej rotacji 2 500 – 10 000 km 5,3 0,3 4,4 0,3 5,3 0,4 5,3 0,3

(eukaliptus – przypadek 3a)

1 – 500 km 3,4 24,5 2,9 0,3 3,4 29,4 3,5 0,3

Brykiet drzewny z zagajnika o krótkiej rotacji

500 – 10 000 km 3,4 24,5 4,3 0,3 3,4 29,4 5,2 0,3

(topola – z nawożeniem – przypadek 1) powyżej 10 000 km 3,4 24,5 7,9 0,3 3,4 29,4 9,5 0,3

Brykiet drzewny z zagajnika

1 – 500 km 4,4 10,6 3,0 0,3 4,4 12,7 3,6 0,3 o krótkiej rotacji

(topola – z nawożeniem –

500 – 10 000 km 4,4 10,6 4,4 0,3 4,4 12,7 5,3 0,3 przypadek 2a) powyżej 10 000 km 4,4 10,6 8,1 0,3 4,4 12,7 9,8 0,3

1 – 500 km 4,6 0,3 3,0 0,3 4,6 0,4 3,6 0,3

Brykiet drzewny z zagajnika o krótkiej rotacji

500 – 10 000 km 4,6 0,3 4,4 0,3 4,6 0,4 5,3 0,3

(topola – z nawożeniem – przypadek 3a) powyżej 10 000 km 4,6 0,3 8,2 0,3 4,6 0,4 9,8 0,3

1 – 500 km 2,0 24,5 2,9 0,3 2,0 29,4 3,5 0,3

Brykiet drzewny z zagajnika o krótkiej rotacji

500 – 2 500 km 2,0 24,5 4,3 0,3 2,0 29,4 5,2 0,3

(topola – bez nawożenia – przypadek 1)

2 500 – 10 000 km 2,0 24,5 7,9 0,3 2,0 29,4 9,5 0,3

1 – 500 km 2,5 10,6 3,0 0,3 2,5 12,7 3,6 0,3

Brykiet drzewny z zagajnika o krótkiej rotacji

500 – 10 000 km 2,5 10,6 4,4 0,3 2,5 12,7 5,3 0,3

(topola – bez nawożenia – przypadek 2a) powyżej 10 000 km 2,5 10,6 8,1 0,3 2,5 12,7 9,8 0,3

1 – 500 km 2,6 0,3 3,0 0,3 2,6 0,4 3,6 0,3

Brykiet drzewny z zagajnika o krótkiej rotacji

500 – 10 000 km 2,6 0,3 4,4 0,3 2,6 0,4 5,3 0,3

(topola – bez nawożenia – przypadek 3a) powyżej 10 000 km 2,6 0,3 8,2 0,3 2,6 0,4 9,8 0,3

1 – 500 km 1,1 24,8 2,9 0,3 1,1 29,8 3,5 0,3

500 – 2 500 km 1,1 24,8 2,8 0,3 1,1 29,8 3,3 0,3

Brykiet lub pelet drzewny z drewna z pni (przypadek 1)

2 500 – 10 000 km 1,1 24,8 4,3 0,3 1,1 29,8 5,2 0,3 powyżej 10 000 km 1,1 24,8 7,9 0,3 1,1 29,8 9,5 0,3

1 – 500 km 1,4 11,0 3,0 0,3 1,4 13,2 3,6 0,3

Brykiet lub pelet drzewny

500 – 2 500 km 1,4 11,0 2,9 0,3 1,4 13,2 3,5 0,3 z drewna z pni (przypadek 2a)

2 500 – 10 000 km 1,4 11,0 4,4 0,3 1,4 13,2 5,3 0,3 powyżej 10 000 km 1,4 11,0 8,1 0,3 1,4 13,2 9,8 0,3

1 – 500 km 1,4 0,8 3,0 0,3 1,4 0,9 3,6 0,3

500 – 2 500 km 1,4 0,8 2,9 0,3 1,4 0,9 3,5 0,3

Brykiet lub pelet drzewny z drewna z pni (przypadek 3a)

2 500 – 10 000 km 1,4 0,8 4,4 0,3 1,4 0,9 5,3 0,3 powyżej 10 000 km 1,4 0,8 8,2 0,3 1,4 0,9 9,8 0,3

1 – 500 km 0,0 14,3 2,8 0,3 0,0 17,2 3,3 0,3

Brykiet lub pelet drzewny 500 – 2 500 km 0,0 14,3 2,7 0,3 0,0 17,2 3,2 0,3 z pozostałości przemysłu drzewnego (przypadek 1) 2 500 – 10 000 km 0,0 14,3 4,2 0,3 0,0 17,2 5,0 0,3 powyżej 10 000 km 0,0 14,3 7,7 0,3 0,0 17,2 9,2 0,3

1 – 500 km 0,0 6,0 2,8 0,3 0,0 7,2 3,4 0,3

Brykiet lub pelet drzewny 500 – 2 500 km 0,0 6,0 2,7 0,3 0,0 7,2 3,3 0,3 z pozostałości przemysłu drzewnego (przypadek 2a) 2 500 – 10 000 km 0,0 6,0 4,2 0,3 0,0 7,2 5,1 0,3 powyżej 10 000 km 0,0 6,0 7,8 0,3 0,0 7,2 9,3 0,3

1 – 500 km 0,0 0,2 2,8 0,3 0,0 0,3 3,4 0,3

Brykiet lub pelet drzewny 500 – 2 500 km 0,0 0,2 2,7 0,3 0,0 0,3 3,3 0,3 z pozostałości przemysłu drzewnego (przypadek 3a)

2 500 – 10 000 km 0,0 0,2 4,2 0,3 0,0 0,3 5,1 0,3 powyżej 10 000 km 0,0 0,2 7,8 0,3 0,0 0,3 9,3 0,3

ROLNICZE ŚCIEŻKI WYTWARZANIA

Emisja gazów cieplarnianych – wartość typowa Emisja gazów cieplarnianych – wartość standardowa (gCO eq/MJ) (gCO eq/MJ)

Emisja gazów Emisja gazów System wytwarzania paliwa

Odległość transportu innych niż CO innych niż CO z biomasy²² Procesy Transport Procesy Transport

Uprawa spowodowana Uprawa spowodowana technologiczne i dystrybucja technologiczne i dystrybucja zużywanym zużywanym paliwem paliwem 1 – 500 km 0,0 0,9 2,6 0,2 0,0 1,1 3,1 0,3

500 – 2 500 km 0,0 0,9 6,5 0,2 0,0 1,1 7,8 0,3

Pozostałości z rolnictwa o gęstości <0,2 t/m³

2 500 – 10 000 km 0,0 0,9 14,2 0,2 0,0 1,1 17,0 0,3 powyżej 10 000 km 0,0 0,9 28,3 0,2 0,0 1,1 34,0 0,3

1 – 500 km 0,0 0,9 2,6 0,2 0,0 1,1 3,1 0,3

500 – 2 500 km 0,0 0,9 3,6 0,2 0,0 1,1 4,4 0,3

Pozostałości z rolnictwa o gęstości > 0,2 t/m³

2 500 – 10 000 km 0,0 0,9 7,1 0,2 0,0 1,1 8,5 0,3 powyżej 10 000 km 0,0 0,9 13,6 0,2 0,0 1,1 16,3 0,3

1 – 500 km 0,0 5,0 3,0 0,2 0,0 6,0 3,6 0,3

Pelet ze słomy 500 – 10 000 km 0,0 5,0 4,6 0,2 0,0 6,0 5,5 0,3 powyżej 10 000 km 0,0 5,0 8,3 0,2 0,0 6,0 10,0 0,3

Brykiet z wytłoczyn 500 – 10 000 km 0,0 0,3 4,3 0,4 0,0 0,4 5,2 0,5 z trzciny cukrowej powyżej 10 000 km 0,0 0,3 8,0 0,4 0,0 0,4 9,5 0,5

Śruta poekstrakcyjna palmowa powyżej 10 000 km 21,6 21,1 11,2 0,2 21,6 25,4 13,5 0,3

Śruta poekstrakcyjna palmowa powyżej 10 000 km 21,6 3,5 11,2 0,2 21,6 4,2 13,5 0,3

(zerowe emisje CH z olejarni)

SZCZEGÓŁOWE WARTOŚCI STANDARDOWE DLA BIOGAZU DO WYTWARZANIA ENERGII ELEKTRYCZNEJ

WARTOŚĆ TYPOWA [gCO eq/MJ] WARTOŚĆ STANDARDOWA [gCO eq/MJ]

Emisja gazów Emisja gazów

System wytwarzania Jednostki Jednostki Technologia Procesy innych niż CO Procesy innych niż CO paliwa z biomasy² z tytułu² z tytułu Uprawa techno- spowodowana Transport Uprawa techno- spowodowana Transport stosowania stosowania logiczne zużywanym logiczne zużywanym obornika obornika paliwem paliwem

Produkt pofermentacyjny

0,0 69,6 8,9 0,8 -107,3 0,0 97,4 12,5 0,8 -107,3 w otwartym zbiorniku

Przypadek 1

Produkt pofermentacyjny

0,0 0,0 8,9 0,8 -97,6 0,0 0,0 12,5 0,8 -97,6 w zamkniętym zbiorniku

Produkt pofermentacyjny

0,0 74,1 8,9 0,8 -107,3 0,0 103,7 12,5 0,8 -107,3 w otwartym

Mokry zbiorniku

(*) Przypadek 2 obornik

Produkt pofermentacyjny

0,0 4,2 8,9 0,8 -97,6 0,0 5,9 12,5 0,8 -97,6 w zamkniętym zbiorniku

Produkt pofermentacyjny

0,0 83,2 8,9 0,9 -120,7 0,0 116,4 12,5 0,9 -120,7 w otwartym zbiorniku

Przypadek 3

Produkt pofermentacyjny

0,0 4,6 8,9 0,8 -108,5 0,0 6,4 12,5 0,8 -108,5 w zamkniętym zbiorniku

Produkt pofermentacyjny

15,6 13,5 8,9 0,0(***) — 15,6 18,9 12,5 0,0 — w otwartym zbiorniku

Przypadek 1

Produkt pofermentacyjny

15,2 0,0 8,9 0,0 — 15,2 0,0 12,5 0,0 — w zamkniętym zbiorniku

Produkt pofermentacyjny

15,6 18,8 8,9 0,0 — 15,6 26,3 12,5 0,0 — w otwartym

Kukurydza – zbiorniku cała Przypadek 2

Produkt roślina(**) pofermentacyjny

15,2 5,2 8,9 0,0 — 15,2 7,2 12,5 0,0 — w zamkniętym zbiorniku

Produkt pofermentacyjny

17,5 21,0 8,9 0,0 — 17,5 29,3 12,5 0,0 — w otwartym zbiorniku

Przypadek 3

Produkt pofermentacyjny

17,1 5,7 8,9 0,0 — 17,1 7,9 12,5 0,0 — w zamkniętym zbiorniku

Produkt pofermentacyjny

0,0 21,8 8,9 0,5 — 0,0 30,6 12,5 0,5 — w otwartym zbiorniku

Przypadek 1

Produkt pofermentacyjny

0,0 0,0 8,9 0,5 — 0,0 0,0 12,5 0,5 — w zamkniętym zbiorniku

Bioodpady

Produkt pofermentacyjny

0,0 27,9 8,9 0,5 — 0,0 39,0 12,5 0,5 — w otwartym zbiorniku

Przypadek 2

Produkt pofermentacyjny

0,0 5,9 8,9 0,5 — 0,0 8,3 12,5 0,5 — w zamkniętym zbiorniku

Produkt pofermentacyjny

0,0 31,2 8,9 0,5 — 0,0 43,7 12,5 0,5 — w otwartym zbiorniku

Przypadek 3

Produkt pofermentacyjny

0,0 6,5 8,9 0,5 — 0,0 9,1 12,5 0,5 — w zamkniętym zbiorniku

(**) Termin „kukurydza – cała roślina” oznacza kukurydzę pastewną zakiszoną w celu konserwacji.

(***) Transport surowców rolnych do zakładu przetwórczego jest, zgodnie z metodyką określoną w sprawozdaniu Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2010 r. dotyczącym wymagań w odniesieniu do zrównoważonego zastosowania biomasy stałej i gazowej do celów wytwarzania energii elektrycznej, ciepła i chłodu (opublikowane: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/ ?uri=celex:52010DC0011, (COM/2010/0011)), uwzględniony w wartości „uprawy”. Wartość dla transportu dla kiszonki z kukurydzy odpowiada za 0,4 gCO eq/MJ biogazu.

SZCZEGÓŁOWE WARTOŚCI STANDARDOWE DLA BIOMETANU

WARTOŚĆ TYPOWA [gCO eq/MJ] WARTOŚĆ STANDARDOWA [gCO eq/MJ]

System Jednostki Sprężanie Jednostki Sprężanie

Procesy Procesy z tytułu wytwarzania Wariant technologiczny

Oczysz- Trans- na z tytułu Oczysz- Trans- na biometanu Uprawa techno- Uprawa techno- stosoczanie port stacjach stosowania czanie port stacjach logiczne logiczne wania paliw obornika paliw obornika bez spalania gazów 0,0 84,2 19,5 1,0 3,3 -124,4 0,0 117,9 27,3 1,0 4,6 -124,4 Produkt pofermentacyjny odlotowych w otwartym ze spalaniem zbiorniku gazów 0,0 84,2 4,5 1,0 3,3 -124,4 0,0 117,9 6,3 1,0 4,6 -124,4 Mokry odlotowych obornik bez spalania gazów 0,0 3,2 19,5 0,9 3,3 -111,9 0,0 4,4 27,3 0,9 4,6 -111,9 Produkt pofermentacyjny odlotowych w zamkniętym ze spalaniem zbiorniku gazów 0,0 3,2 4,5 0,9 3,3 -111,9 0,0 4,4 6,3 0,9 4,6 -111,9 odlotowych bez spalania gazów 18,1 20,1 19,5 0,0 3,3 — 18,1 28,1 27,3 0,0 4,6 — Produkt pofermentacyjny odlotowych w otwartym ze spalaniem zbiorniku gazów 18,1 20,1 4,5 0,0 3,3 — 18,1 28,1 6,3 0,0 4,6 — Kukurydza – odlotowych cała roślina bez spalania gazów 17,6 4,3 19,5 0,0 3,3 — 17,6 6,0 27,3 0,0 4,6 — produkt pofermentacyjny odlotowych w zamkniętym ze spalaniem zbiorniku gazów 17,6 4,3 4,5 0,0 3,3 — 17,6 6,0 6,3 0,0 4,6 — odlotowych bez spalania gazów 0,0 30,6 19,5 0,6 3,3 — 0,0 42,8 27,3 0,6 4,6 — Produkt pofermentacyjny odlotowych w otwartym ze spalaniem zbiorniku gazów 0,0 30,6 4,5 0,6 3,3 — 0,0 42,8 6,3 0,6 4,6 — odlotowych

Bioodpady bez spalania gazów 0,0 5,1 19,5 0,5 3,3 — 0,0 7,2 27,3 0,5 4,6 — Produkt pofermentacyjny odlotowych w zamkniętym ze spalaniem zbiorniku gazów 0,0 5,1 4,5 0,5 3,3 — 0,0 7,2 6,3 0,5 4,6 — odlotowych

II.4. CAŁKOWITE WARTOŚCI TYPOWE I STANDARDOWE

DLA ŚCIEŻEK WYTWARZANIA PALIW Z BIOMASY

Emisja gazów Emisja gazów

System wytwarzania paliwa cieplarnianych – cieplarnianych – Odległość transportu z biomasy wartość typowa wartość standardowa (gCO eq/MJ) (gCO eq/MJ)

1 – 500 km 5 6

500 – 2 500 km 7 9

Zrębki z pozostałości z leśnictwa

2 500 – 10 000 km 12 15 powyżej 10 000 km 22 27

Zrębki z zagajnika o krótkiej

2 500 – 10 000 km 16 18 rotacji (eukaliptus)

1 – 500 km 8 9

500 – 2 500 km 10 11

Zrębki z zagajnika o krótkiej rotacji (topola – z nawożeniem)

2 500 – 10 000 km 15 18 powyżej 10 000 km 25 30

1 – 500 km 6 7

500 – 2 500 km 8 10

Zrębki z zagajnika o krótkiej rotacji (topola – bez nawożenia)

2 500 – 10 000 km 14 16 powyżej 10 000 km 24 28

1 – 500 km 5 6

500 – 2 500 km 7 8

Zrębki z drewna z pni

2 500 – 10 000 km 12 15 powyżej 10 000 km 22 27

1 – 500 km 4 5

500 – 2 500 km 6 7

Zrębki z pozostałości przemysłowych

2 500 – 10 000 km 11 13 powyżej 10 000 km 21 25

1 – 500 km 29 35

Brykiet lub pelet drzewny 500 – 2 500 km 29 35 z pozostałości z leśnictwa

(przypadek 1) 2 500 – 10 000 km 30 36 powyżej 10 000 km 34 41

1 – 500 km 16 19

Brykiet lub pelet drzewny z pozostałości z leśnictwa 500 – 2 500 km 16 19

(przypadek 2a)

2 500 – 10 000 km 17 21 powyżej 10 000 km 21 25

1 – 500 km 6 7

Brykiet lub pelet drzewny 500 – 2 500 km 6 7 z pozostałości leśnictwa

(przypadek 3a) 2 500 – 10 000 km 7 8 powyżej 10 000 km 11 13

Brykiet lub pelet drzewny z zagajnika o krótkiej rotacji 2 500 – 10 000 km 33 39

(eukaliptus – przypadek 1)

Brykiet lub pelet drzewny z zagajnika o krótkiej rotacji 2 500 – 10 000 km 20 23

(eukaliptus – przypadek 2a)

Brykiet lub pelet drzewny z zagajnika o krótkiej rotacji 2 500 – 10 000 km 10 11

(eukaliptus – przypadek 3a)

1 – 500 km 31 37

Brykiet lub pelet drzewny z zagajnika o krótkiej rotacji

500 – 10 000 km 32 38

(topola – z nawożeniem – przypadek 1) powyżej 10 000 km 36 43

1 – 500 km 18 21

Brykiet lub pelet drzewny z zagajnika o krótkiej rotacji

500 – 10 000 km 20 23

(topola – z nawożeniem – przypadek 2a) powyżej 10 000 km 23 27

1 – 500 km 8 9

Brykiet lub pelet drzewny z zagajnika o krótkiej rotacji

500 – 10 000 km 10 11

(topola – z nawożeniem – przypadek 3a) powyżej 10 000 km 13 15

1 – 500 km 30 35

Brykiet lub pelet drzewny z zagajnika o krótkiej rotacji

500 – 10 000 km 31 37

(topola – bez nawożenia – przypadek 1) powyżej 10 000 km 35 41

1 – 500 km 16 19

Brykiet lub pelet drzewny z zagajnika o krótkiej rotacji

500 – 10 000 km 18 21

(topola – bez nawożenia – przypadek 2a) powyżej 10 000 km 21 25

1 – 500 km 6 7

Brykiet lub pelet drzewny z zagajnika o krótkiej rotacji

500 – 10 000 km 8 9

(topola – bez nawożenia – przypadek 3a) powyżej 10 000 km 11 13

1 – 500 km 29 35

500 – 2 500 km 29 34

Brykiet lub pelet drzewny z drewna z pni (przypadek 1)

2 500 – 10 000 km 30 36 powyżej 10 000 km 34 41

1 – 500 km 16 18

500 – 2 500 km 15 18

Brykiet lub pelet drzewny z drewna z pni (przypadek 2a)

2 500 – 10 000 km 17 20 powyżej 10 000 km 21 25

1 – 500 km 5 6

500 – 2 500 km 5 6

Brykiet lub pelet drzewny z drewna z pni (przypadek 3a)

2 500 – 10 000 km 7 8 powyżej 10 000 km 11 12

1 – 500 km 17 21

Brykiet lub pelet drzewny 500 – 2 500 km 17 21 z pozostałości przemysłu drzewnego (przypadek 1) 2 500 – 10 000 km 19 23 powyżej 10 000 km 22 27

1 – 500 km 9 11

Brykiet lub pelet drzewny 500 – 2 500 km 9 11 z pozostałości przemysłu drzewnego (przypadek 2a) 2 500 – 10 000 km 10 13 powyżej 10 000 km 14 17

1 – 500 km 3 4

Brykiet lub pelet drzewny 500 – 2 500 km 3 4 z pozostałości przemysłu drzewnego (przypadek 3a) 2 500 – 10 000 km 5 6 powyżej 10 000 km 8 10

Przypadek 1 odnosi się do procesów, w których ciepło technologiczne do granulatora dostarcza kocioł na gaz ziemny. Energia elektryczna do procesów technologicznych jest nabywana z sieci.

Przypadek 2a odnosi się do procesów, w których ciepło technologiczne do granulatora dostarcza kocioł opalany zrębkami. Energia elektryczna do procesów technologicznych jest nabywana z sieci.

Przypadek 3a odnosi się do procesów, w których ciepło i energię elektryczną do granulatora dostarcza instalacja pracująca w kogeneracji (CHP) zasilana zrębkami.

Emisja gazów Emisja gazów

System wytwarzania paliwa cieplarnianych – cieplarnianych – Odległość transportu z biomasy wartość typowa wartość standardowa (gCO eq/MJ) (gCO eq/MJ)

1 – 500 km 4 4

Pozostałości z rolnictwa 500 – 2 500 km 8 9 o gęstości

<0,2 t/m3(*) 2 500 – 10 000 km 15 18 powyżej 10 000 km 29 35

1 – 500 km 4 4

Pozostałości z rolnictwa 500 – 2 500 km 5 6 o gęstości

> 0,2 t/m3(**) 2 500 – 10 000 km 8 10 powyżej 10 000 km 15 18

1 – 500 km 8 10

Pelet ze słomy 500 – 10 000 km 10 12 powyżej 10 000 km 14 16

500 – 10 000 km 5 6

Brykiet z wytłoczyn z trzciny cukrowej powyżej 10 000 km 9 10

Śruta poekstrakcyjna palmowa powyżej 10 000 km 54 61

Śruta poekstrakcyjna palmowa powyżej 10 000 km 37 40

(zerowe emisje CH z olejarni)

(*) Ta grupa materiałów obejmuje pozostałości z rolnictwa o niskiej gęstości objętościowej i w jej skład wchodzą w szczególności materiały, takie jak: bele słomy, łuski owsiane, łuska ryżowa i wytłoczyny z trzciny cukrowej w belach.

(**) Grupa pozostałości rolniczych o większej gęstości objętościowej obejmuje w szczególności materiały, takie jak: kolby kukurydzy, łupiny orzecha, łuski soi, łupiny ziaren palmowych.

WARTOŚCI TYPOWE I WARTOŚCI STANDARDOWE –

BIOGAZ DO WYTWARZANIA ENERGII ELEKTRYCZNEJ

Wartość

Wartość typowa standardowa System wytwarzania

Wariant technologiczny Emisja gazów Emisja gazów biogazu cieplarnianych cieplarnianych (gCO eq/MJ) (gCO eq/MJ) Produkt pofermentacyjny

-28 3 w otwartym zbiorniku(*)

Przypadek 1

Produkt pofermentacyjny

Biogaz z mokrego -88 -84 w zamkniętym zbiorniku(**) obornika do wytwarzania

Produkt pofermentacyjny energii elektrycznej -23 10 w otwartym zbiorniku

Przypadek 2

Produkt pofermentacyjny

-84 -78 w zamkniętym zbiorniku

Produkt pofermentacyjny

-28 9 w otwartym zbiorniku

Przypadek 3

Produkt pofermentacyjny

-94 -89 w zamkniętym zbiorniku

Produkt pofermentacyjny

38 47 w otwartym zbiorniku

Przypadek 1

Produkt pofermentacyjny

24 28 w zamkniętym zbiorniku

Produkt pofermentacyjny

Biogaz z kukurydzy 43 54 w otwartym zbiorniku

(cała roślina)

Przypadek 2 do wytwarzania

Produkt pofermentacyjny energii elektrycznej 29 35 w zamkniętym zbiorniku

Produkt pofermentacyjny

47 59 w otwartym zbiorniku

Przypadek 3

Produkt pofermentacyjny

32 38 w zamkniętym zbiorniku

Produkt pofermentacyjny

31 44 w otwartym zbiorniku

Przypadek 1

Produkt pofermentacyjny

9 13 w zamkniętym zbiorniku

Produkt pofermentacyjny

Biogaz 37 52 w otwartym zbiorniku z bioodpadów

Przypadek 2 do wytwarzania

Produkt pofermentacyjny energii elektrycznej 15 21 w zamkniętym zbiorniku

Produkt pofermentacyjny

41 57 w otwartym zbiorniku

Przypadek 3

Produkt pofermentacyjny

16 22 w zamkniętym zbiorniku

(*) Składowanie produktu pofermentacyjnego w otwartych zbiornikach powoduje dodatkowe emisje metanu, których wielkość zmienia się w zależności od warunków pogodowych, rodzajów podłoża i wydajności fermentacji. W niniejszych wyliczeniach ich wielkości uznaje się za równe i wynoszące: 0,05 MJ CH⁴/MJ w przypadku biogazu z obornika, 0,035 MJ CH⁴/MJ w przypadku biogazu z kukurydzy i 0,01 MJ CH /MJ w przypadku biogazu z bioodpadów.

(**) Składowanie w zamkniętym zbiorniku oznacza, że produkt będący rezultatem procesu fermentacji jest składowany w gazoszczelnym zbiorniku, a dodatkowy biogaz uwalniany podczas składowania uznaje się za odzyskany do celów wytwarzania dodatkowej energii elektrycznej lub biometanu.

WARTOŚCI TYPOWE I WARTOŚCI STANDARDOWE DLA BIOMETANU

Emisja gazów Emisja gazów System wytwarzania cieplarnianych – cieplarnianych – Wariant technologiczny biometanu wartość typowa wartość standardowa (gCO eq/MJ) (gCO eq/MJ) Produkt pofermentacyjny w otwartym zbiorniku, bez spalania -20 22 gazów odlotowych(*)

Biometan z mokrego obornika

Produkt pofermentacyjny w otwartym zbiorniku, ze spalaniem -35 1 gazów odlotowych(**)

Produkt pofermentacyjny w zamkniętym zbiorniku, -88 -79 bez spalania gazów odlotowych

Produkt pofermentacyjny w zamkniętym zbiorniku, -103 -100 ze spalaniem gazów odlotowych

Produkt pofermentacyjny w otwartym zbiorniku, bez spalania 58 73 gazów odlotowych

Produkt pofermentacyjny w otwartym zbiorniku, ze spalaniem 43 52 gazów odlotowych

Biometan z kukurydzy

(cała roślina)

Produkt pofermentacyjny w zamkniętym zbiorniku, 41 51 bez spalania gazów odlotowych

Produkt pofermentacyjny w zamkniętym zbiorniku, 26 30 ze spalaniem gazów odlotowych

Produkt pofermentacyjny w otwartym zbiorniku, bez spalania 51 71 gazów odlotowych

Produkt pofermentacyjny w otwartym zbiorniku, ze spalaniem 36 50 gazów odlotowych

Biometan z bioodpadów

Produkt pofermentacyjny w zamkniętym zbiorniku, 25 35 bez spalania gazów odlotowych

Produkt pofermentacyjny w zamkniętym zbiorniku, 10 14 ze spalaniem gazów odlotowych

(*) Kategoria ta obejmuje następujące kategorie technologii oczyszczania biogazu w celu uzyskania biometanu: absorpcja zmiennociśnieniowa (Pressure Swing Adsorption – PSA), płuczka wodna (Pressure Water Scrubbing – PWS), separacja: membranowa, kriogeniczna i fizyczna. Obejmuje ona emisję 0,03 MJ CH /MJ biometanu wynikającą z emisji metanu w gazach odlotowych.

(**) Kategoria ta obejmuje następujące kategorie technologii oczyszczania biogazu w celu uzyskania biometanu: płuczka wodna (PWS), jeżeli woda pochodzi z recyklingu, adsorpcję zmiennociśnieniową (PSA), separację: chemiczną, fizyczną, membranową i kriogeniczną. W tej kategorii nie bierze się pod uwagę emisji (jeżeli w gazach odlotowych obecny jest metan, ulega on spaleniu).

WARTOŚCI TYPOWE I WARTOŚCI STANDARDOWE – BIOGAZ DO WYTWARZANIA

ENERGII ELEKTRYCZNEJ – MIESZANKI OBORNIKA I KUKURYDZY:

EMISJA GAZÓW CIEPLARNIANYCH (PROPORCJE PODANE NA PODSTAWIE ŚWIEŻEJ MASY)

Emisja gazów Emisja gazów cieplarnianych – cieplarnianych – System wytwarzania biogazu Wariant technologiczny wartość typowa wartość standardowa (gCO eq/MJ) (gCO eq/MJ)

Obornik – 80 % Produkt pofermentacyjny

Przypadek 1 17 33 kukurydza – 20 % w otwartym zbiorniku

Produkt pofermentacyjny

-12 -9 w zamkniętym zbiorniku

Produkt pofermentacyjny

22 40 w otwartym zbiorniku

Przypadek 2

Produkt pofermentacyjny

-7 -2 w zamkniętym zbiorniku

Produkt pofermentacyjny

23 43 w otwartym zbiorniku

Przypadek 3

Produkt pofermentacyjny

-9 -4 w zamkniętym zbiorniku

Produkt pofermentacyjny

24 37 w otwartym zbiorniku

Przypadek 1

Produkt pofermentacyjny

0 3 w zamkniętym zbiorniku

Produkt pofermentacyjny

29 45 w otwartym zbiorniku

Obornik – 70 %

Przypadek 2 kukurydza – 30 %

Produkt pofermentacyjny

4 10 w zamkniętym zbiorniku

Produkt pofermentacyjny

31 48 w otwartym zbiorniku

Przypadek 3

Produkt pofermentacyjny

4 10 w zamkniętym zbiorniku

Produkt pofermentacyjny

28 40 w otwartym zbiorniku

Przypadek 1

Produkt pofermentacyjny

7 11 w zamkniętym zbiorniku

Produkt pofermentacyjny

33 47 w otwartym zbiorniku

Obornik – 60 %

Przypadek 2 kukurydza – 40 %

Produkt pofermentacyjny

12 18 w zamkniętym zbiorniku

Produkt pofermentacyjny

36 52 w otwartym zbiorniku

Przypadek 3

Produkt pofermentacyjny

12 18 w zamkniętym zbiorniku

Przypadek 1 odnosi się do ścieżek wytwarzania, w których energię elektryczną i ciepło potrzebne do procesu dostarcza turbina elektrociepłowni.

Przypadek 2 odnosi się do ścieżek wytwarzania, w których energia elektryczna potrzebna do procesu jest pobierana z sieci, a ciepło technologiczne dostarcza turbina elektrociepłowni.

WARTOŚCI TYPOWE I WARTOŚCI STANDARDOWE – BIOMETAN –

MIESZANKI OBORNIKA I KUKURYDZY: EMISJA GAZÓW CIEPLARNIANYCH

(PROPORCJE PODANE NA PODSTAWIE ŚWIEŻEJ MASY)

Wartość

Wartość typowa

System wytwarzania standardowa

Wariant technologiczny biometanu

(gCO eq/MJ) (gCO eq/MJ)

Produkt pofermentacyjny w otwartym zbiorniku, bez spalania gazów 32 57 odlotowych

Produkt pofermentacyjny w otwartym zbiorniku, ze spalaniem gazów 17 36 odlotowych

Obornik – 80 % kukurydza – 20 %

Produkt pofermentacyjny w zamkniętym zbiorniku, bez spalania gazów -1 9 odlotowych

Produkt pofermentacyjny w zamkniętym zbiorniku, ze spalaniem gazów -16 -12 odlotowych

Produkt pofermentacyjny w otwartym zbiorniku, bez spalania gazów 41 62 odlotowych

Produkt pofermentacyjny w otwartym zbiorniku, ze spalaniem gazów 26 41 odlotowych

Obornik – 70 % kukurydza – 30 %

Produkt pofermentacyjny w zamkniętym zbiorniku, bez spalania gazów 13 22 odlotowych

Produkt pofermentacyjny w zamkniętym zbiorniku, ze spalaniem gazów -2 1 odlotowych

Produkt pofermentacyjny w otwartym zbiorniku, bez spalania gazów 46 66 odlotowych

Produkt pofermentacyjny w otwartym zbiorniku, ze spalaniem gazów 31 45 odlotowych

Obornik – 60 % kukurydza – 40 %

Produkt pofermentacyjny w zamkniętym zbiorniku, bez spalania gazów 22 31 odlotowych

Produkt pofermentacyjny w zamkniętym zbiorniku, ze spalaniem gazów 7 10 odlotowych

Jeżeli sprężony biometan jest stosowany jako paliwo stosowane w transporcie, do wartości typowych należy dodać wartość 3,3 gCO eq/MJ biometanu, a do wartości standardowych należy dodać wartość 4,6 gCO eq/MJ biometanu.

Treść aktu w brzmieniu ogłoszonym

Nie znamy aktów, które by go zmieniały.

Oficjalny tekst (PDF)

Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.