§ 104

1. Przy wymiarowaniu budowli morskiej jako obciążenia korony tej budowli przyjmuje się obciążenia równomiernie rozłożone od:

1) tłumu ludzi – równe q = 5 kN/m²;

2) składowania towarów i ładunków – nie mniejsze niż q = 40 kN/m²;

3) taboru samochodowego, o ciężarze z ładunkiem nieprzekraczającym 150 kN – nie mniejsze niż q = 10 kN/m²;

4) taboru samochodowego, bez ograniczenia jego wielkości – nie mniejsze niż q = 20 kN/m²;

5) wewnątrzzakładowego taboru kolejowego, bez lokomotyw trakcji publicznej, przy rozstawie torów kolejowych a = 4,50 m – nie mniejsze niż q = 20 kN/m²;

6) trakcyjnego taboru kolejowego, z lokomotywami trakcji publicznej, przy rozstawie torów kolejowych a = 4,50 m i grubości warstwy podsypki pod torem kolejowym większym od 1,50 m – nie mniejsze niż q = 35 kN/m²;

7) roboczego sprzętu budowlanego, poruszającego się w czasie budowy za nabrzeżem lub obrzeżem na wykonanym zasypie – nie mniejsze niż q = 10 kN/m².

2. Przy pozostałych obciążeniach przyjmuje się obciążenia:

1) w postaci sił skupionych oraz obciążenie równomiernie rozłożone od żurawi samojezdnych lub innych urządzeń technicznych, które ustala się z uwzględnieniem rozstawu i wielkości powierzchni łap podpór;

2) od specjalistycznych pojazdów kołowych, służących między innymi do przewozu ciężkiej drobnicy, kontenerów lub elementów jednostek pływających, jako obciążenie równomiernie rozłożone, wyrażone w kN/m², obliczone według wzoru: q = G / F gdzie:

G – oznacza, wyrażany w kN, maksymalny ciężar pojazdu z ładunkiem,

F – oznacza, wyrażoną w m², powierzchnię obrysu rzutu nadwozia pojazdu;

3) równomiernie rozłożone od składowanych kontenerów, które oblicza się w zależności od: konfiguracji placu składowego, liczby warstw składowanych kontenerów oraz przeznaczenia składu i stopnia wykorzystania ładowności składowanych kontenerów.