§ 118

1. Kombinacja długotrwałych obciążeń budowli morskiej w stanach granicznych użytkowania składa się ze wszystkich równocześnie występujących obciążeń stałych i obciążeń zmiennych w całości długotrwałych oraz obciążeń zmiennych w części długotrwałych.

2. Kombinacja obciążeń długotrwałych, o której mowa w ust. 1, stanowi sumę obliczoną według wzoru:

∑ Gm + ∑ ψn Q′ + ∑ ψj Q′′

, gdzie:

G – oznacza wartość charakterystyczną obciążenia stałego,

Q′ – oznacza wartość charakterystyczną obciążenia zmiennego w całości długotrwałego,

Q″ – oznacza wartość charakterystyczną obciążenia zmiennego w części długotrwałego, ψ – oznacza współczynnik kombinacji obciążeń długotrwałych, określony zgodnie z ust. 3.

3. Współczynnik kombinacji obciążeń długotrwałych (ψ ) wynosi:

1) ψ = 1,0 – dla obciążeń zmiennych w całości długotrwałych,

2) ψ = 0,5 – dla obciążeń zmiennych w części długotrwałych

– chyba że zgodnie z aktualnym poziomem wiedzy i techniki, w szczególności zgodnie z PN-EN 1990 Eurokod – Podstawy projektowania konstrukcji oraz PN-EN 1991 Eurokod 1 – Oddziaływania na konstrukcje (norma wieloczęściowa), dopuszcza się inne wartości współczynnika kombinacji obciążeń długotrwałych (ψ ).