§ 193

1. Odległości między pachołami albo innymi rodzajami urządzeń cumowniczych pierwszej linii cumowniczej nie mogą być większe niż:

1) 10 m – dla jachtów, motorówek, kutrów rybackich i innych małych jednostek pływających;

2) 12 m – dla holowników portowych i statków morskich o wyporności do 4 000 ton;

3) 20 m – dla statków morskich o wyporności do 16 000 ton;

4) 25 m – dla statków morskich o wyporności powyżej 16 000 ton.

2. Pachoły cumownicze umieszcza się w środku sekcji dylatacyjnej.

3. Odległość odwodnej krawędzi pachoła cumowniczego pierwszej linii od krawędzi odwodnej budowli morskiej nie może być mniejsza niż 0,20 m.

4. Nośność pachoła cumowniczego (Q) pierwszej linii nie może być mniejsza niż:

1) 100 kN – dla jednostek pływających o wyporności do 2 000 ton,

2) 300 kN – dla jednostek pływających o wyporności do 10 000 ton,

3) 600 kN – dla jednostek pływających o wyporności do 20 000 ton,

4) 800 kN – dla jednostek pływających o wyporności do 50 000 ton,

5) 1000 kN – dla jednostek pływających o wyporności do 100 000 ton,

6) 1500 kN – dla jednostek pływających o wyporności do 200 000 ton,

7) 2000 kN – dla jednostek pływających o wyporności do 300 000 ton,

8) 2500 kN – dla jednostek pływających o wyporności powyżej 300 000 ton

– przy czym wartości pośrednie można interpolować z dokładnością do 50 kN, zaokrąglając w górę.

5. Nośności pachołów cumowniczych (Q) zwiększa się:

1) o 25 % – w przypadku gdy stanowisko postojowe jednostki pływającej jest usytuowane na akwenie o silnym prądzie wody;

2) dwukrotnie – w przypadku gdy pachoły cumownicze są usytuowane w narożniku budowli morskiej.

6. Pachoły cumownicze oraz ich zakotwienia przenoszą siłę w całym poziomym sektorze cumowania, a w płaszczyźnie pionowej od –10° do +45° – w odniesieniu do poziomu korony budowli morskiej.

7. Zakotwienie pachoła cumowniczego projektuje się w taki sposób, aby w przypadku przeciążenia następowało zerwanie trzonu albo głowicy pachoła, bez uszkodzenia budowli morskiej i podstawy tego pachoła.