§ 207

1. Odbojnice ze stalowym czołowym panelem wzmacniającym dla określonych typów jednostek pływających obsługiwanych przy danej budowli morskiej projektuje się w taki sposób, aby nie przekroczyć jednostkowego parcia odbojnic (p) na poszycie kadłuba jednostki pływającej.

2. Dla płaskich odcinków kadłuba jednostek pływających odbojnice, o których mowa w ust. 1, projektuje się w taki sposób, aby całkowita powierzchnia styku odbojnicy z kadłubem jednostki pływającej (F), wyrażona w m², była równa albo większa od ilorazu:

F ≥ , gdzie:

R – oznacza, wyrażoną w kN, całkowitą siłę reakcji, przekazywaną przez jednostkę pływającą na odbojnicę, p – oznacza, wyrażone w kN/m², dopuszczalne jednostkowe parcie odbojnicy na poszycie kadłuba jednostki pływającej.

3. Dopuszczalne jednostkowe parcie odbojnic na poszycie kadłuba jednostki pływającej jest określone w tabeli nr 8. Tabela nr 8

Dopuszczalne jednostkowe parcie odbojnic p Lp. Typ jednostki pływającej

[kN/m²]

1 Drobnicowce o wyporności: < 400

1) do 20 000 ton

400–700

2) powyżej 20 000 ton

2 Kontenerowce: < 400

1) I i II generacji

< 250

2) III, IV i wyższych generacji

3 Zbiornikowce o wyporności: < 300

1) do 60 000 ton

< 350

2) powyżej 60 000 ton

4 Masowce < 200

5 Gazowce < 200