§ 24

1. Głębokość dopuszczalną (H ) stanowi, wyrażona w metrach, suma obliczona według wzoru:

H = H + R gdzie:

H – oznacza głębokość techniczną budowli morskiej,

R – oznacza rezerwę na dopuszczalne przegłębienie dna w rejonie, w którym dno nie jest trwale umocnione, w trakcie całego okresu użytkowania budowli morskiej.

2. Głębokość dopuszczalną określa się na etapie projektowania, budowy albo przebudowy budowli morskiej i oznacza ona maksymalną głębokość akwenu przy danej budowli morskiej.

3. Do obliczeń odporu gruntu i obliczeń stateczności budowli morskiej przyjmuje się rzędną dna odpowiadającą głębokości dopuszczalnej (H ).

4. Specjalna rezerwa na zwiększenie głębokości technicznej (H ) jest zawarta w wartości głębokości dopuszczalnej (H ), w przypadku spełnienia następujących warunków:

1) nośność urządzeń cumowniczych i odbojowych projektowanej budowli morskiej uwzględnia siły wywołane cumowaniem i dobijaniem przewidywanych jednostek pływających w stanie całkowitego załadowania;

2) długość linii cumowniczej i rozstaw urządzeń cumowniczych gwarantuje właściwe warunki do zacumowania przewidywanych jednostek pływających;

3) rezerwa na dopuszczalne przegłębienie dna w trakcie okresu użytkowania budowli (R ) jest zrównoważona wykonaniem trwałego umocnienia dna, uniemożliwiającego powstanie przegłębień dna poniżej głębokości dopuszczalnej (H ) oraz zapewniającego wymagany odpór gruntu dna akwenu, na rzędnej odpowiadającej głębokości dopuszczalnej (H ).

5. R na dopuszczalne przegłębienie dna nie może być mniejsza niż 0,8 m.

6. Dla budowli morskiej, dla której zrezygnowano z wykonania trwałego umocnienia dna, minimalną R przyjmuje się następująco:

1) 0,8 m – dla budowli morskiej o głębokości technicznej (H ) mniejszej niż lub równej 4 m;

2) 1,5 m – dla budowli morskiej o głębokości technicznej (H ) równej lub większej niż 10 m;

3) dla budowli morskiej o głębokości technicznej (H ) większej niż 4 m i mniejszej niż 10 m minimalną wartość R wyznacza się przez interpolację liniową w granicach od 0,8 do 1,5 m z zaokrągleniem do 0,1 m w górę;

4) 1,5 m – dla budowli morskiej usytuowanej w rejonie:

a) łuku wklęsłego ujść rzek lub cieśnin do morza,

b) przewężeń koryta akwenu,

c) występowania dużego falowania lub znacznych prądów wody przy dnie akwenu.

7. R na przegłębienie dna powstałe w wyniku oddziaływania strumieni zaśrubowych jednostek pływających na nieumocnione dno przy budowli morskiej ustala się indywidualnie w fazie projektowania tej budowli.

8. R obejmuje t .

9. Przy projektowaniu robót czerpalnych przy istniejącej budowli morskiej, dla której ze względów bezpieczeństwa są niedopuszczalne przegłębienia dna (t = 0) albo są dopuszczalne tolerancje bagrownicze (t ) mniejsze niż określone w § 23 ust. 3, projekt robót czerpalnych przewiduje dopuszczalne niedogłębienie dna polegające na ustaleniu głębokości technicznej (H ), wyrażonej w metrach, obliczonej według wzoru:

H = H – t gdzie:

H – oznacza głębokość dopuszczalną, t – oznacza zmniejszoną lub zerową tolerancję bagrowniczą.

10. W przypadku, o którym mowa w ust. 9, suma przegłębień i niedogłębień dna przyjęta w projekcie robót czerpalnych nie może przekroczyć wartości pełnej tolerancji bagrowniczej (t ), o której mowa w § 23 ust. 3.

11. Przy projektowaniu budowli morskiej określa się szerokość pasa dna wzdłuż tej budowli, w którym ma być zachowana głębokość dopuszczalna (H ).