§ 42

1. Stateczność budowli morskiej w metodzie stanów granicznych wymaga spełnienia następującej zależności: E ≤ m × E gdzie:

E – oznacza obliczeniową wartość efektu oddziaływania destabilizującego,

E – oznacza obliczeniową wartość efektu oddziaływania stabilizującego, m – oznacza współczynnik korekcyjny zależny od rodzaju sprawdzanego warunku stateczności, rodzaju konstrukcji i przyjętej metody obliczeń konstrukcji.

2. Współczynnik korekcyjny (m) przyjmuje następujące wartości przy sprawdzaniu:

1) przekroczenia obliczeniowego oporu granicznego podłoża:

a) m = 0,9 – gdy stosuje się rozwiązanie teorii granicznych stanów naprężeń,

b) m = 0,8 – przy przybliżonych metodach oznaczenia parametrów gruntu;

2) poślizgu po podłożu – m = 0,8;

3) poślizgu w podłożu:

a) m = 0,8 – gdy stosuje się kołowe linie poślizgu w gruncie,

b) m = 0,7 – gdy stosuje się uproszczone metody obliczeń;

4) stateczności na obrót – m = 0,8.

3. Obliczeniowe wartości efektów oddziaływania destabilizującego (E ) i efektów oddziaływania stabilizującego (E ) określa się dla obciążeń obliczeniowych.