§ 3

1. Określa się następujące okresy trwania budowli morskich, biorąc pod uwagę występowanie przeciętnych warunków użytkowania oraz spodziewany okres użytkowania już istniejącej budowli morskiej danego typu:

1) budowle ochrony przeciwpowodziowej ‒ 100 lat;

2) portowe nabrzeża, mola i obrzeża ‒ 60 lat, maksymalnie 100 lat;

3) falochrony portowe i brzegowe ‒ 60 lat, maksymalnie 100 lat;

4) pomosty i pirsy ‒ 45 lat, maksymalnie 100 lat;

5) dalby stalowe i żelbetowe ‒ 25 lat;

6) dalby drewniane ‒ 10 lat;

7) stoczniowe konstrukcje hydrotechniczne ‒ 25 lat, maksymalnie 60 lat;

8) nadwodne części budowli morskich ‒ 30 lat, maksymalnie 60 lat;

9) umocnienia brzegów morskich ‒ 20 lat, maksymalnie 100 lat;

10) zejścia na plażę ‒ 5 lat;

11) tymczasowe budowle morskie ‒ 5 lat.

2. Za przeciętne warunki użytkowania przyjmuje się warunki pośrednie między warunkami intensywnymi, oznaczającymi użytkowanie ciągłe, a warunkami rzadkimi, oznaczającymi użytkowanie sporadyczne lub użytkowanie występujące w okresach krótszych niż jeden tydzień na miesiąc.

3. Dla budowli morskich lub elementów budowli morskich o charakterze konstrukcji drewnianych oraz dla wyposażenia budowli morskich wykonanych z drewna odżywiczonego okres użytkowania wynosi 10 lat, z wyjątkiem elementów odbojowych, dla których okres ten wynosi 5 lat.

4. Dla pali oraz ścianek szczelnych wykonanych z drewna nieodżywiczonego stale umieszczonych pod wodą okres użytkowania wynosi 10 lat.

5. Dla wyposażenia budowli morskich, określonego w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 4 marca 2025 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać morskie budowle hydrotechniczne i ich usytuowanie (Dz. U. poz. 483), okresy użytkowania określa świadectwo producenta. Okres użytkowania wyposażenia o nieokreślonym terminie użytkowania jest uzależniony od wyników kontroli budowli morskich, o których mowa w § 59.