§ 5

1. W przypadku transakcji ubezpieczeniowego funduszu kapitałowego mających za przedmiot instrumenty pochodne, dla których bazę stanowi stopa procentowa, zakład ubezpieczeń może w odniesieniu do tych instrumentów stosować specjalne zasady kompensacji, jeżeli:

1) instrumenty finansowe podlegające kompensacji odnoszą się do tej samej stopy procentowej;

2) w odniesieniu do ubezpieczeniowego funduszu kapitałowego zakład ubezpieczeń nie wykorzystuje tych instrumentów w ramach kompensacji, o której mowa w § 4, lub w ramach pozycji zabezpieczających, o których mowa w § 6;

3) stosowanie specjalnych zasad kompensacji nie doprowadzi do błędnej oceny profilu ryzyka ubezpieczeniowego funduszu kapitałowego;

4) regulamin lokowania środków ubezpieczeniowego funduszu kapitałowego określa docelowy poziom duracji ubezpieczeniowego funduszu kapitałowego;

5) duracja ubezpieczeniowego funduszu kapitałowego jest bliska docelowej duracji ubezpieczeniowego funduszu kapitałowego;

6) strategia inwestycyjna stosowana przez zakład ubezpieczeń w zarządzaniu aktywami ubezpieczeniowego funduszu kapitałowego nie dopuszcza zajmowania pozycji w instrumentach pochodnych, których duracja znacząco odbiega od docelowego poziomu duracji ubezpieczeniowego funduszu kapitałowego.

2. Zastosowanie specjalnych zasad kompensacji przy obliczaniu całkowitej ekspozycji wymaga dokonania następujących czynności:

1) każdy instrument podlegający specjalnym zasadom kompensacji należy zaklasyfikować do jednego z przedziałów w zależności od terminu zapadalności według wzoru:

Zakres przedziału zapadalności instrumentu bazowego

Numer przedziału zapadalności (j) lub instrumentu stanowiącego lokatę ubezpieczeniowego funduszu kapitałowego

1 do 2 lat włącznie

2 od 2 do 7 lat włącznie

3 od 7 do 15 lat włącznie

4 powyżej 15 lat

2) dla każdego instrumentu pochodnego w poszczególnych przedziałach należy wyznaczyć wartość rynkową pozycji równoważnej w instrumencie stanowiącym bazę instrumentu pochodnego, o której mowa w § 3; dla każdego instrumentu dłużnego stanowiącego lokatę ubezpieczeniowego funduszu kapitałowego w poszczególnych przedziałach należy wyznaczyć cenę rynkową;

3) wartości wyznaczone zgodnie z pkt 2 należy skorygować o różnicę pomiędzy duracją instrumentu oraz docelową duracją ubezpieczeniowego funduszu kapitałowego według wzoru:

𝐷𝐼𝑃

𝐸 = | × 𝑊𝑅 | × ∆ 𝑖 𝐷𝐷𝑃 𝑖 gdzie:

E – oznacza wartość rynkową równoważnej pozycji w instrumencie stanowiącym bazę instrumentu pochodnego lub wartość rynkową instrumentu dłużnego, skorygowaną o różnicę w duracjach,

DIP – oznacza durację i-tego instrumentu pochodnego lub instrumentu dłużnego,

DDP – oznacza docelową durację portfela,

WR – oznacza wartość rynkową równoważnej pozycji w i-tym instrumencie bazowym lub wartość rynkową instrumentu dłużnego,

Δ – oznacza współczynnik delta dla opcji;

4) w ramach każdego przedziału należy wyznaczyć pozycję dopasowaną (PD ) oraz pozycję niedopasowaną (PN ) według wzoru:

𝑃𝐷 = 𝑚𝑖𝑛 {∑ 𝐸𝑑ł𝑢𝑔𝑖𝑒 ; ∑ 𝐸𝑘𝑟ó𝑡𝑘𝑖𝑒}

𝑃𝑁 = |∑ 𝐸𝑑ł𝑢𝑔𝑖𝑒 − ∑ 𝐸𝑘𝑟ó𝑡𝑘𝑖𝑒| gdzie:

PD – oznacza pozycję dopasowaną w j-tym przedziale zapadalności,

PN – oznacza pozycję niedopasowaną w j-tym przedziale zapadalności,

∑ 𝐸𝑑ł𝑢𝑔𝑖𝑒

– oznacza sumę wartości wyznaczonych w pkt 3 w j-tym przedziale zapadalności, w odniesieniu do instrumentów pochodnych lub dłużnych papierów wartościowych, w których ubezpieczeniowy fundusz kapitałowy posiada pozycję długą,

∑ 𝐸𝑘𝑟ó𝑡𝑘𝑖𝑒 – oznacza sumę wartości wyznaczonych w pkt 3 w j-tym przedziale zapadalności, w odniesieniu do instrumentów pochodnych lub dłużnych papierów wartościowych, w których ubezpieczeniowy fundusz kapitałowy posiada pozycję krótką,

– przy czym pozycja niedopasowana jest pozycją długą, gdy ∑ 𝐸𝑑ł𝑢𝑔𝑖𝑒 > ∑ 𝐸𝑘𝑟ó𝑡𝑘𝑖𝑒

, pozycją domkniętą, gdy ∑ 𝐸𝑑ł𝑢𝑔𝑖𝑒 = ∑ 𝐸𝑘𝑟ó𝑡𝑘𝑖𝑒 ∑ 𝐸𝑑ł𝑢𝑔𝑖𝑒 < ∑ 𝐸𝑘𝑟ó𝑡𝑘𝑖𝑒 e, albo pozycją krótką, gdy ;

5) należy wyznaczyć pozycję dopasowaną pomiędzy pozycjami niedopasowanymi w przedziałach pierwszym i drugim, drugim i trzecim oraz trzecim i czwartym według wzoru:

𝑃𝐷 = 𝑚𝑖𝑛{𝑃𝑁 ; 𝑃𝑁 } jeżeli pozycje niedopasowane w odpowiednich przedziałach są przeciwne; w takim przypadku do celów dalszych obliczeń pozycje niedopasowane w odpowiednich przedziałach należy pomniejszyć o wyznaczoną wartość pozycji dopasowanej pomiędzy tymi przedziałami (𝑃𝐷 );

6) należy wyznaczyć pozycję dopasowaną pomiędzy przedziałami pierwszym i trzecim oraz drugim i czwartym według wzoru:

𝑃𝐷 = 𝑚𝑖𝑛{𝑃𝑁 ; 𝑃𝑁 } jeżeli pozycje niedopasowane w odpowiednich przedziałach są przeciwne; w takim przypadku do celów dalszych obliczeń pozycje niedopasowane w odpowiednich przedziałach należy pomniejszyć o wyznaczoną wartość pozycji dopasowanej pomiędzy tymi przedziałami (𝑃𝐷 );

7) należy wyznaczyć pozycję dopasowaną pomiędzy przedziałami pierwszym i czwartym według wzoru:

𝑃𝐷 = 𝑚𝑖𝑛{𝑃𝑁 ; 𝑃𝑁 } jeżeli pozycje niedopasowane w odpowiednich przedziałach są przeciwne; w takim przypadku do celów dalszych obliczeń pozycje niedopasowane w przedziałach pierwszym i czwartym należy pomniejszyć o wyznaczoną wartość pozycji dopasowanej pomiędzy tymi przedziałami (𝑃𝐷 ).

3. Kwota zaangażowania w instrumenty pochodne podlegające specjalnym zasadom kompensacji obliczona przez zakład ubezpieczeń dla ubezpieczeniowego funduszu kapitałowego stanowi sumę pozycji:

1) 0 % sumy pozycji dopasowanych wyznaczonych w ust. 2 pkt 4;

2) 40 % sumy pozycji dopasowanych wyznaczonych w ust. 2 pkt 5;

3) 75 % sumy pozycji dopasowanych wyznaczonych w ust. 2 pkt 6;

4) 100 % pozycji dopasowanej wyznaczonej w ust. 2 pkt 7;

5) 100 % sumy pozycji niedopasowanych w poszczególnych przedziałach pozostałych po dokonaniu czynności, o których mowa w ust. 2 pkt 1–7.