Ustawa z dnia 24 kwietnia 2025 r. o zmianie ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym oraz niektórych innych ustaw
Art. 8
ObowiązujeW ustawie z dnia 1 grudnia 2022 r. o zawodzie ratownika medycznego oraz samorządzie ratowników medycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 339) wprowadza się następujące zmiany:
1) po art. 24 dodaje się art. 24a w brzmieniu:
„Art. 24a. W przypadku uzasadnionych wątpliwości dotyczących autentyczności dyplomów, świadectw lub innych dokumentów, o których mowa w art. 2 pkt 4 lit. a–f, wydanych przez odpowiednie uczelnie, szkoły, władze i organizacje państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub władze i organizacje państwa innego niż państwo członkowskie Unii Europejskiej, Krajowa Rada zwraca się do odpowiednich uczelni, szkół, władz lub organizacji tego państwa o potwierdzenie autentyczności dyplomów, świadectw lub innych dokumentów wydanych przez to państwo oraz o poświadczenie, że ratownik medyczny zamierzający wykonywać zawód na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uzyskał wykształcenie zgodne z przepisami obowiązującymi w określonym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w państwie innym niż państwo członkowskie Unii Europejskiej.”;
2) w art. 33 w ust. 1 w pkt 5 wyrazy „w art. 41” zastępuje się wyrazami „w art. 40 ust. 1”;
3) w art. 38 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu:
„5) w podmiocie leczniczym jako przedsiębiorca niebędący podmiotem leczniczym.”;
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 1942 i 2130, z 2020 r. poz. 2400 i 2401, z 2021 r. poz. 2445, z 2022 r. poz. 2770 oraz z 2023 r. poz. 1972.
4) po art. 134 dodaje się art. 134a w brzmieniu:
„Art. 134a. 1. Na wniosek Krajowej Rady albo Prezesa Krajowej Rady pracodawca jest obowiązany zwolnić od pracy pracownika będącego ratownikiem medycznym, pełniącego funkcję z wyboru w organach samorządu, o których mowa w art. 119 ust. 1, lub wykonującego czynności na rzecz Krajowej Izby Ratowników Medycznych, bez zachowania prawa do wynagrodzenia.
2. Krajowa Rada określa zasady i tryb kompensacji wynagrodzenia przez organy samorządu na czas zwolnień od pracy, o których mowa w ust. 1, oraz tryb zwrotu kosztów podróży i innych uzasadnionych wydatków poniesionych przez członka w związku z wykonywaniem czynności na rzecz Krajowej Izby Ratowników Medycznych.”;
5) po art. 221a dodaje się art. 221b w brzmieniu:
„Art. 221b. 1. Ratownik medyczny, któremu 5-letni okres edukacyjny zakończył się z dniem 31 grudnia 2023 r. w celu potwierdzenia dopełnienia obowiązku doskonalenia zawodowego przekazuje kartę ustawicznego rozwoju zawodowego lub kartę doskonalenia zawodowego, w terminie nie dłuższym niż 60 dni od dnia wejścia w życie niniejszych przepisów, pracodawcy, świadczeniodawcy albo zleceniodawcy, u którego ratownik medyczny wykonuje zawód, albo konsultantowi wojewódzkiemu w dziedzinie medycyny ratunkowej właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania ratownika medycznego.
2. Pracodawca, świadczeniodawca, zleceniodawca, u którego ratownik medyczny wykonuje zawód, albo konsultant wojewódzki w dziedzinie medycyny ratunkowej właściwy ze względu na miejsce zamieszkania ratownika medycznego potwierdza w okresie nie dłuższym niż do dnia 12 stycznia 2026 r. dopełnienie obowiązku doskonalenia zawodowego. 3. Pracodawca, świadczeniodawca, zleceniodawca, u którego ratownik medyczny wykonuje zawód, albo konsultant wojewódzki w dziedzinie medycyny ratunkowej po dokonaniu potwierdzenia obowiązku doskonalenia zawodowego zwraca ratownikowi medycznemu kartę, o której mowa w ust. 1, w terminie nie dłuższym niż 60 dni od dnia jej przekazania.”;
6) po art. 231 dodaje się art. 231a w brzmieniu:
„Art. 231a. Minister właściwy do spraw zdrowia może do dnia 31 grudnia 2026 r., w ramach środków budżetu państwa, z części, której jest dysponentem, dofinansować koszty związane z realizacją zadań samorządu ratowników medycznych. Dofinansowanie działalności samorządu ratowników medycznych ze środków publicznych realizowane w ramach dotacji nie może dotyczyć działalności tego samorządu o charakterze gospodarczym.”.
Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.