Art. 19

1. Ocena poziomu jakości opieki kardiologicznej jest prowadzona w podziale na poszczególne rozpoznania na podstawie wskaźników jakości opieki kardiologicznej mieszczących się w zakresie obszarów:

1) klinicznego – opisywanego przez parametry dotyczące poziomów i efektów realizowanych świadczeń opieki zdrowotnej:

a) efekt leczniczy,

b) powtórne hospitalizacje z tej samej przyczyny,

c) śmiertelność po zabiegach w trakcie hospitalizacji w okresach 30 dni, 90 dni oraz roku od dnia zakończenia hospitalizacji,

d) strukturę procedur medycznych wykonywanych w przypadkach określonych problemów zdrowotnych,

e) doświadczenie w wykonywaniu określonych świadczeń opieki zdrowotnej;

2) zarządczego – opisywanego przez parametry dotyczące organizacji udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej:

a) koordynację opieki kardiologicznej,

b) ciągłość opieki kardiologicznej,

c) realizację opieki kardiologicznej zgodnie z kluczowymi zaleceniami,

d) długość hospitalizacji,

e) strukturę realizowanych świadczeń opieki zdrowotnej,

f) stopień wykorzystania zasobów będących w dyspozycji ośrodka kardiologicznego,

g) posiadanie akredytacji lub innego certyfikatu albo świadectwa potwierdzającego jakość wydanego przez niezależną akredytowaną jednostkę.

2. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wskaźniki jakości opieki kardiologicznej, o których mowa w ust. 1, oraz ich wartości minimalne i docelowe, a także ich mierniki oraz sposób ich obliczania, mając na uwadze konieczność zapewnienia wysokiego poziomu bezpieczeństwa i efektywności opieki kardiologicznej.