Rozporządzenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 13 czerwca 2025 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach szkolnictwa artystycznego
§ 1
ObowiązujeBrzmienie według tekstu ogłoszonego Dz.U. 2025 poz. 852 z 30 czerwca 2025. Późniejszych zmian tego aktu nie znamy.
W rozporządzeniu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 28 lipca 2023 r. w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach szkolnictwa artystycznego (Dz. U. poz. 1754) wprowadza się następujące zmiany:
1) w załączniku nr 1 PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE PLASTYK (SYMBOL CYF- ROWY 343204) w tabeli:
a) uchyla się pozycję SPECJALIZACJA ARTYSTYCZNA: JUBILERSTWO,
b) po pozycji SPECJALIZACJA ARTYSTYCZNA: WZORNICTWO ARTYSTYCZNE dodaje się pozycję SPE- CJALIZACJA ARTYSTYCZNA: ZŁOTNICTWO w brzmieniu:
SPECJALIZACJA ARTYSTYCZNA: ZŁOTNICTWO
Specjalność – projektowanie użytkowe
CELE KSZTAŁCENIA
Wiedza Umiejętności Kompetencje
1. Przyswojenie wiedzy 2. Kreacja 3. Działania 4. Prezentacja 5. Funkcjonowanie w zakresie złotnictwa. w zakresie warsztatowe. publiczna. w środowisku złotnictwa. artystycznym.
Treści nauczania Kryteria weryfikacji
1. Przyswojenie wiedzy w zakresie złotnictwa.
Uczeń/słuchacz:
1) zasady bezpieczeństwa 1) określa warunki organizacji stanowiska pracy zgodnie z zasadami ergonomii, przepisami i higieny pracy; bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej i ochrony środowiska;
2) wymienia środki ochrony indywidualnej i zbiorowej podczas wykonywania zadań artystycznych;
3) rozpoznaje źródła i określa skutki oddziaływania na organizm człowieka czynników szkodliwych.
2) historia i wiedza 1) omawia w zarysie historię złotnictwa; w zakresie złotnictwa; 2) wymienia reprezentatywne dzieła oraz ich autorów;
Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego kieruje działem administracji rządowej – kultura i ochrona dziedzictwa narodowego, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 maja 2024 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (Dz. U. poz. 740).
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2024 r. poz. 854, 1562, 1635 i 1933 oraz z 2025 r. poz. 619, 620, 622 i 769.
3) określa osiągniecia technologiczne złotnictwa;
4) definiuje pojęcia w zakresie złotnictwa;
5) wskazuje przepisy prawa probierczego;
6) omawia zasady obrotu kamieniami i metalami szlachetnymi.
3) warsztat i technologia 1) rozpoznaje rodzaje metali szlachetnych i kolorowych; w zakresie złotnictwa. 2) omawia podstawowe techniki i procesy:
a) przemysłowej produkcji biżuterii i form złotniczych,
b) wykonywania biżuterii i form złotniczych,
c) zdobienia form złotniczych;
3) określa materiały używane w biżuterii oraz omawia ich właściwości;
4) charakteryzuje narzędzia, sprzęt i urządzenia stosowane podczas wykonywania form złotniczych.
2. Kreacja w zakresie złotnictwa.
Uczeń/słuchacz:
1) projektowanie w zakresie 1) gromadzi materiały koncepcyjne i pomocnicze; złotnictwa; 2) określa założenia projektowe tematu;
3) dobiera materiały i technikę wykonania do koncepcji pracy;
4) wykonuje szkice, projekty, makiety, modele;
5) wskazuje kolejne etapy pracy w zależności od zamierzonych efektów;
6) wykonuje prostą dokumentację techniczną.
2) stosowanie artystycznych 1) obserwuje naturę i twórczo ją interpretuje; środków wyrazu. 2) kreuje formę przestrzenną i płaską z wyobraźni;
3) umiejętnie transformuje pojęcia i idee na język form złotniczych;
4) wykorzystuje wiedzę z innych dziedzin sztuki i dorobku kulturowego;
5) poszukuje nowych rozwiązań i twórczo eksperymentuje;
6) stosuje zasady z zakresu ochrony własności intelektualnej.
3. Działania warsztatowe.
Uczeń/słuchacz:
1) organizacja warsztatu 1) przestrzega zasad bezpieczeństwa i higieny pracy; pracy; 2) stosuje środki ochrony indywidualnej i zbiorowej;
3) przygotowuje produkty i półfabrykaty biżuteryjne;
4) dobiera akcesoria złotnicze oraz sprzęt pomocniczy;
5) rozpoznaje wady materiałów używanych w złotnictwie;
6) planuje przebieg pracy.
2) sprzęt i narzędzia do 1) stosuje narzędzia i urządzenia wspomagające projektowanie biżuterii, w tym cyfrowe; realizacji pracy; 2) posługuje się narzędziami, maszynami i urządzeniami do obróbki metali;
3) stosuje materiały eksploatacyjne;
4) stosuje narzędzia i urządzenia do zdobienia wyrobów złotniczych;
5) kontroluje sprawność działania urządzeń i narzędzi złotniczych;
6) podejmuje proste czynności związane z konserwacją urządzeń i narzędzi złotniczych;
7) posługuje się sprzętem zgodnie z zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy.
3) realizacja pracy. 1) wykonuje prace z użyciem różnych technik;
2) posługuje się środkami wyrazu artystycznego charakterystycznymi dla złotnictwa;
3) realizuje różnorodne techniki zdobienia powierzchni wyrobów złotniczych;
4) stosuje podstawowe oprawy kamieni ozdobnych;
5) realizuje etapy pracy we właściwej kolejności.
4. Prezentacja publiczna.
Uczeń/słuchacz:
1) prezentacja w przestrzeni 1) aranżuje przestrzeń ekspozycyjną; wystawienniczej; 2) wykonuje czynności związane z doborem systemów wystawienniczych i warunków ekspozycji biżuterii;
3) dobiera oświetlenie ekspozycji biżuterii;
4) dokonuje publicznych prezentacji swoich prac.
2) prezentacja w mediach 1) dobiera metody publikacji internetowych; cyfrowych. 2) publikuje obrazy cyfrowe z zachowaniem ochrony własności intelektualnej.
5. Funkcjonowanie w środowisku artystycznym.
Uczeń/słuchacz:
1) rozwój artystyczny 1) analizuje własne kompetencje; i zawodowy; 2) identyfikuje obszary wiedzy i umiejętności wymagające doskonalenia;
3) wyznacza sobie cele rozwojowe, sposoby i terminy ich realizacji;
4) aktualizuje swoją wiedzę i rozwija umiejętności;
5) wykorzystuje różne źródła informacji w celu doskonalenia umiejętności zawodowych;
6) podejmuje inicjatywę w nietypowej sytuacji warsztatowej;
7) stosuje techniki radzenia sobie ze stresem;
8) dokumentuje i archiwizuje własne dokonania twórcze;
9) aktywnie uczestniczy w życiu artystycznym.
2) współpraca w zespole; 1) angażuje się w realizację wyznaczonych zadań;
2) uwzględnia opinie i sugestie innych członków zespołu;
3) dzieli się informacjami;
4) uzgadnia wspólne stanowisko w zespole;
5) wykorzystuje efekty pracy innych członków zespołu.
3) etyka zawodowa. 1) przewiduje skutki podejmowanych działań i ponosi odpowiedzialność za podejmowane decyzje;
2) stosuje zasady etyki zawodowej;
3) stosuje zasady kultury i normy zachowania przyjęte w środowisku artystycznym. WARUNKI NIEZBĘDNE DO REALIZACJI KSZTAŁCENIA
1. Pomieszczenie dydaktyczne z wyposażeniem odpowiadającym technologii i technice stosowanej w zawodzie, np. pracownia specjalistyczna, warsztat.
2. Wyposażenie pomieszczenia dydaktycznego:
1) metale szlachetne, metale kolorowe, kamienie ozdobne;
2) materiały eksploatacyjne używane do realizacji, obróbki i zdobienia metalu oraz oprawy kamieni ozdobnych;
3) narzędzia, maszyny i urządzenia złotnicze.
3. Galeria lub przestrzeń wystawiennicza.
2) w załączniku nr 3 PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE AKTOR SCEN MUZYCZNYCH (SYMBOL CYFROWY 343601) część OBOWIĄZKOWE ZAJĘCIA EDUKACYJNE ARTYSTYCZNE REALIZO- WANE TYLKO W SPECJALNOŚCI WOKALNO-BALETOWEJ otrzymuje brzmienie:
„OBOWIĄZKOWE ZAJĘCIA EDUKACYJNE ARTYSTYCZNE REALIZOWANE TYLKO W SPECJALNOŚCI WOKALNO-BALETOWEJ
CHÓR
CELE KSZTAŁCENIA
Wiedza Umiejętności Kompetencje
1. Przyswojenie wiedzy 2. Wykształcenie 3. Prezentacja 4. Funkcjonowanie w środowisku z zakresu śpiewania w chórze. umiejętności śpiewania publiczna. artystycznym. w chórze.
Treści nauczania Kryteria weryfikacji
1. Przyswojenie wiedzy z zakresu śpiewania w chórze.
Słuchacz:
1) zasady bezpieczeństwa 1) określa warunki bezpieczeństwa i higieny pracy; i higieny pracy; 2) omawia czynniki wpływające na bezpieczeństwo.
2) technika wokalna; charakteryzuje technikę wokalną w zakresie aparatu głosowego, artykulacyjnego i oddechowego.
3) literatura chóralna. 1) wskazuje podstawowe informacje na temat wykonywanych utworów;
2) rozróżnia epoki, formy, style, gatunki oraz faktury realizowanych utworów;
3) definiuje elementy dzieła muzycznego niezbędne do interpretowania wykonywanych utworów.
2. Wykształcenie umiejętności śpiewania w chórze.
Słuchacz:
1) emisja głosu; 1) zachowuje prawidłową postawę podczas śpiewu w chórze;
2) koordynuje działanie oddechu, aparatu fonacyjnego i artykulacyjnego;
3) posługuje się prawidłową techniką wokalną w celu realizacji elementów dzieła muzycznego wykonywanych utworów;
4) prawidłowo posługuje się rejestrem głowowym;
5) operuje środkami wyrazu artystycznego.
2) technika wykonawcza; 1) czyta nuty a vista;
2) samodzielnie odczytuje zapis nutowy oraz realizuje warstwę tekstową;
3) współpracuje z dyrygentem oraz z grupą w zespole;
4) wykonuje utwory z różnych epok, o różnorodnej tematyce i fakturze a cappella i z towarzyszeniem instrumentów lub zespołów;
5) wykonuje część utworów z pamięci;
6) kontroluje wyrównanie i spójność brzmienia.
3) interpretacja. 1) współtworzy ogólny wyraz artystyczny;
2) interpretuje utwory przygotowane pod kierunkiem dyrygenta;
3) wykazuje zaangażowanie emocjonalne podczas występu.
3. Prezentacja publiczna.
Słuchacz: praktyka estradowa. 1) uczestniczy w występach chóru;
2) stosuje zasady poprawnego zachowania podczas publicznej prezentacji;
3) opanowuje tremę;
4) koncentruje się podczas występu;
5) prezentuje utwory zgodnie z koncepcją artystyczną dyrygenta.
4. Funkcjonowanie w środowisku artystycznym.
Słuchacz:
1) rozwój artystyczny 1) analizuje własne kompetencje; i zawodowy; 2) identyfikuje obszary wiedzy i umiejętności wymagające doskonalenia;
3) wyznacza sobie cele rozwojowe, sposoby i terminy ich realizacji;
4) aktualizuje swoją wiedzę i rozwija umiejętności;
5) wykorzystuje różne źródła informacji w celu doskonalenia umiejętności zawodowych;
6) aktywnie uczestniczy w życiu artystycznym.
2) etyka zawodowa. 1) przestrzega zasad etycznych oraz utrzymuje właściwe relacje w środowisku;
2) angażuje się w działania zespołu i bierze odpowiedzialność za efekt końcowy wspólnej pracy;
3) współpracuje w chórze, budując relacje oparte na zaufaniu i wzajemnym szacunku. WARUNKI NIEZBĘDNE DO REALIZACJI KSZTAŁCENIA
1. Sala lekcyjna mieszcząca wszystkich chórzystów, dostosowana akustycznie.
2. Wyposażenie: fortepian lub pianino, odpowiednia liczba krzeseł.
3. Wyposażenie szkoły: sprzęt audiowizualny.
4. Sala koncertowa lub kameralna z podestami.
DYKCJA I RECYTACJA
CELE KSZTAŁCENIA
Wiedza Umiejętności Kompetencje
1. Przyswojenie wiedzy 2. Wykształcenie umiejętności 3. Pogłębianie i aktualizowanie wiedzy oraz z zakresu dykcji i recytacji. posługiwania się aparatem doskonalenie umiejętności zawodowych, w tym głosowym w mowie i śpiewie. z wykorzystaniem technologii informacyjnej i komunikacyjnej.
Treści nauczania Kryteria weryfikacji
1. Przyswojenie wiedzy z zakresu dykcji i recytacji.
Słuchacz:
1) budowa aparatu głosowego 1) nazywa poszczególne narządy aparatu głosowego; i jego funkcjonowanie; 2) wyjaśnia zasady powstawania głosu i jego działania;
3) wymienia zasady dbania o higienę głosu.
2) fonetyka polska i normy 1) klasyfikuje głoski polskie; wymowy; 2) formułuje zasady wymowy (ortofonii) polskiej.
3) zasady interpretacji 1) definiuje elementy prozodii; artystycznej wiersza i prozy. 2) wyjaśnia różnice między wierszem i prozą;
3) nazywa podstawowe cechy tekstu wierszowanego.
2. Wykształcenie umiejętności posługiwania się aparatem głosowym w mowie i śpiewie.
Słuchacz:
1) aparat mowy; 1) stosuje prawidłową impostację dźwięku;
2) kontroluje technikę oddychania wraz z optymalnym wykorzystaniem rezonatorów;
3) realizuje artykulację głosek zgodnie z zasadami języka polskiego;
4) realizuje zgodnie z zasadami wymowy zbitki spółgłoskowe;
5) wdraża zasady higieny głosu.
2) technika wykonawcza; 1) stosuje normy wymowy w interpretacji tekstu mówionego i śpiewanego;
2) używa norm wymowy w wypowiedziach własnych;
3) stosuje poprawne akcentowanie wyrazów;
4) posługuje się rytmem oddechowym zgodnym z frazowaniem;
5) stosuje zróżnicowaną intonację i frazowanie;
6) operuje zróżnicowaną barwą i natężeniem głosu.
3) interpretacja. 1) dokonuje analizy tekstu pod względem treści i formy;
2) dobiera środki wyrazu scenicznego do interpretacji utworu;
3) realizuje zasady obowiązujące w interpretacji wiersza;
4) wykorzystuje ekspresję ciała jako pozawerbalny środek wyrazu.
3. Pogłębianie i aktualizowanie wiedzy oraz doskonalenie umiejętności zawodowych, w tym z wykorzystaniem technologii informacyjnej i komunikacyjnej.
Słuchacz: rozwój artystyczny 1) analizuje i ocenia własne kompetencje; i zawodowy. 2) identyfikuje obszary wiedzy i umiejętności wymagające doskonalenia;
3) aktualizuje swoją wiedzę i rozwija umiejętności, wykorzystując różne źródła informacji, w tym internetowe bazy wiedzy i serwisy strumieniowe, potrafi dokonać selekcji materiałów i krytycznie je ocenić;
4) angażuje się w realizację wyznaczonych zadań;
5) aktywnie uczestniczy w życiu artystycznym.
WARUNKI NIEZBĘDNE DO REALIZACJI KSZTAŁCENIA
1. Sala dydaktyczna.
2. Wyposażenie sali: tablica w pięciolinię, lustro, instrument klawiszowy (klasyczny lub elektroniczny), sprzęt audiowizualny.
FORTEPIAN DLA AKTORÓW SCEN MUZYCZNYCH
CELE KSZTAŁCENIA
Wiedza Umiejętności Kompetencje
1. Przyswojenie wiedzy 2. Wykształcenie 3. Prezentacja 4. Funkcjonowanie w środowisku z zakresu podstaw gry na umiejętności gry na publiczna. artystycznym. fortepianie. instrumencie.
Treści nauczania Kryteria weryfikacji
1. Przyswojenie wiedzy z zakresu podstaw gry na fortepianie.
Słuchacz:
1) zasady bezpieczeństwa 1) określa warunki bezpieczeństwa i higieny pracy; i higieny pracy; 2) omawia czynniki wpływające na bezpieczeństwo.
2) historia instrumentu i wiedza 1) omawia w zarysie historię fortepianu; w zakresie literatury przedmiotu; 2) wymienia kompozytorów z różnych epok tworzących utwory fortepianowe.
3) budowa i pielęgnacja omawia budowę instrumentu oraz zasady jego pielęgnacji. instrumentu;
4) technika wykonawcza. 1) omawia warsztat wykonawczy;
2) opisuje możliwości techniczne instrumentu;
3) omawia zasady transpozycji.
2. Wykształcenie umiejętności gry na instrumencie.
Słuchacz:
1) używa swobodnego aparatu gry;
1) aparat gry;
2) kontroluje prawidłową postawę, ułożenie rąk i palców podczas gry.
2) technika gry; 1) stosuje różne sposoby efektywnego przygotowania do gry;
2) posługuje się różnorodnymi technikami artykulacyjnymi, dynamiką i agogiką oraz potrafi modulować barwę dźwięku;
3) dysponuje odpowiednią techniką, pozwalającą na wykonywanie utworów o różnym charakterze;
4) posługuje się pedalizacją.
3) interpretacja; 1) interpretuje utwory zgodnie ze stylem danej epoki;
2) dobiera środki wyrazu zgodnie z charakterem prezentowanego utworu;
3) wykazuje się w grze muzykalnością i wrażliwością artystyczną.
4) specjalistyczna 1) posługuje się specjalistyczną terminologią; terminologia, notacja 2) realizuje zasady notacji muzycznej; muzyczna; 3) czyta nuty a vista;
4) transponuje proste schematy do rozśpiewania.
5) samodzielna praca; 1) przestrzega zasad bezpieczeństwa i higieny pracy;
2) realizuje proces ćwiczenia poszczególnych elementów warsztatu według wskazówek nauczyciela;
3) kontroluje własną grę podczas ćwiczenia;
4) potrafi ocenić jakość wykonywanych zadań;
5) stosuje w działaniach praktycznych wiedzę z zakresu przedmiotów teoretycznych;
6) stosuje różne sposoby zapamiętywania tekstu nutowego;
7) korzysta z narzędzi pomocnych w ćwiczeniu;
8) planuje i organizuje systematyczną pracę.
6) współpraca. 1) realizuje zadania artystyczne w grze z innymi słuchaczami lub nauczycielem;
2) dostosowuje sposób gry do składu i aparatu wykonawczego oraz do charakteru utworu. 3. Prezentacja publiczna.
Słuchacz:
1) praktyka estradowa; 1) koncentruje się podczas występu;
2) opanowuje tremę;
3) stosuje zasady i normy poprawnego zachowania podczas publicznej prezentacji;
4) wykonuje z pamięci część utworów ze swojego repertuaru.
2) prezentacja w mediach 1) korzysta z technologii informacyjnej i komunikacyjnej w realizacji zadań artystycznych; cyfrowych. 2) obsługuje sprzęt elektroniczny umożliwiający rejestrację swojej gry;
3) potrafi publikować swoje prezentacje artystyczne z zachowaniem ochrony własności intelektualnej.
4. Funkcjonowanie w środowisku artystycznym.
Słuchacz:
1) rozwój artystyczny 1) analizuje własne kompetencje; i zawodowy; 2) identyfikuje obszary wiedzy i umiejętności wymagające doskonalenia;
3) wyznacza sobie cele rozwojowe i sposoby ich realizacji;
4) aktualizuje swoją wiedzę i rozwija umiejętności;
5) wykorzystuje różne źródła informacji w celu doskonalenia umiejętności zawodowych;
6) aktywnie uczestniczy w życiu artystycznym.
2) etyka zawodowa. 1) przestrzega zasad etycznych oraz utrzymuje właściwe relacje w środowisku;
2) przewiduje skutki podejmowanych działań i ponosi odpowiedzialność za podejmowane decyzje.
WARUNKI NIEZBĘDNE DO REALIZACJI KSZTAŁCENIA
1. Sala lekcyjna dostosowana akustycznie.
2. Wyposażenie sali: fortepian lub pianino, ława fortepianowa regulowana.
3. Wyposażenie szkoły: sprzęt audiowizualny.
4. Sala koncertowa lub kameralna.
JĘZYK OBCY NOWOŻYTNY
CELE KSZTAŁCENIA
Wiedza Umiejętności Kompetencje
1. Przyswojenie wiedzy 2. Wykształcenie umiejętności 3. Funkcjonowanie w środowisku z zakresu języka obcego posługiwania się językiem obcym artystycznym. nowożytnego. nowożytnym.
Treści nauczania Kryteria weryfikacji
1. Przyswojenie wiedzy z zakresu języka obcego nowożytnego.
Słuchacz:
1) zasady bezpieczeństwa 1) określa warunki bezpieczeństwa i higieny pracy; i higieny pracy; 2) omawia czynniki wpływające na bezpieczeństwo.
2) kształcenie językowe; 1) identyfikuje podstawowy zasób środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych);
2) klasyfikuje wiedzę oraz umiejętności rozumienia, tworzenia i wykorzystywania wypowiedzi w języku obcym nowożytnym;
3) omawia struktury gramatyczne i leksykalne.
3) kształcenie kulturowe. 1) charakteryzuje wypowiedzi umożliwiające komunikowanie się w środowisku artystycznym;
2) określa formę przekazu ustnego lub pisemnego, w tym prostych tekstów związanych z wykonywaniem czynności zawodowych typowych dla twórczości wokalno-baletowej.
2. Wykształcenie umiejętności posługiwania się językiem obcym nowożytnym.
Słuchacz:
1) komunikacja i wiedza 1) formułuje wypowiedzi ustne i pisemne w języku obcym nowożytnym i określa o języku obcym nowożytnym; kontekst wypowiedzi;
2) określa główną myśl wypowiedzi lub fragmentu wypowiedzi;
3) rozróżnia formalny i nieformalny styl wypowiedzi;
4) wskazuje w wypowiedzi określone informacje;
5) wymienia informacje w określonym porządku;
6) rozróżnia opowiadanie o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości i teraźniejszości;
7) omawia i uzasadnia swoje opinie i poglądy, przedstawia opinie i poglądy innych osób.
2) kultura i integracja 1) zmienia formę przekazu ustnego lub pisemnego, w tym prostych tekstów międzyprzedmiotowa. związanych z wykonywaniem typowych czynności zawodowych;
2) przekazuje w języku obcym nowożytnym informacje zawarte w materiałach wizualnych;
3) podaje określone zwroty sytuacyjne: składa życzenia i gratulacje, odpowiada na życzenia i gratulacje, proponuje, przyjmuje i odrzuca propozycje, zachęca; prowadzi proste negocjacje w sytuacjach życia codziennego;
4) wskazuje styl wypowiedzi odpowiedni do sytuacji;
5) formułuje wypowiedzi dotyczące typowych sytuacji, w tym związanych z komunikowaniem się w środowisku pracy;
6) wskazuje i uzasadnia swoje opinie, pyta o opinie, zgadza się lub nie zgadza się z opiniami innych osób.
3. Funkcjonowanie w środowisku artystycznym.
Słuchacz:
1) rozwój artystyczny 1) analizuje własne kompetencje; i zawodowy; 2) identyfikuje obszary wiedzy i umiejętności wymagające doskonalenia;
3) wyznacza sobie cele rozwojowe, sposoby i terminy ich realizacji;
4) aktualizuje swoją wiedzę i rozwija umiejętności;
5) wykorzystuje różne źródła informacji w celu doskonalenia umiejętności zawodowych;
6) stosuje techniki radzenia sobie ze stresem;
7) dokumentuje i archiwizuje własne dokonania twórcze, posługując się danym językiem obcym nowożytnym;
8) zdobywa wiedzę w zakresie życia artystycznego w krajach obszaru poznawanego języka obcego nowożytnego.
2) współpraca w zespole; 1) angażuje się w realizację wyznaczonych zadań;
2) uwzględnia opinie i sugestie innych członków zespołu;
3) dzieli się informacjami;
4) uzgadnia wspólne stanowisko w zespole;
5) wykorzystuje efekty pracy innych członków zespołu;
6) tworzy relacje oparte na zaufaniu.
3) etyka zawodowa. 1) przewiduje skutki podejmowanych działań i ponosi odpowiedzialność za podejmowane decyzje;
2) stosuje zasady etyki zawodowej;
3) stosuje zasady kultury i normy zachowania przyjęte w środowisku artystycznym. WARUNKI NIEZBĘDNE DO REALIZACJI KSZTAŁCENIA
Pomieszczenie dydaktyczne z wyposażeniem odpowiadającym wymogom nauczania języka obcego nowożytnego.
NAUKA O MUZYCE
Treści nauczania CELE KSZTAŁCENIA
Wiedza Umiejętności Kompetencje
1. Przyswojenie wiedzy 2. Wykorzystanie w praktyce 3. Pogłębianie z zakresu nauki wiadomości z zakresu nauki i aktualizowanie wiedzy o muzyce. o muzyce. oraz doskonalenie umiejętności zawodowych, w tym z wykorzystaniem technologii informacyjnej i komunikacyjnej.
Kryteria weryfikacji – słuchacz:
1) materiał dźwiękowy; 1) definiuje pojęcie wskazuje na podstawie przykładu 1) analizuje i ocenia materiału dźwiękowego; słuchowego i materiałów wizualnych własne kompetencje;
2) wymienia różne różne rodzaje materiału 2) identyfikuje obszary przykłady materiału dźwiękowego. wiedzy i umiejętności dźwiękowego. wymagające doskonalenia;
2) elementy dzieła charakteryzuje elementy rozpoznaje na podstawie przykładu
3) aktualizuje swoją muzycznego; dzieła muzycznego. słuchowego i materiałów wizualnych wiedzę i rozwija rodzaje melodyki, rytmiki, umiejętności, harmoniki, dynamiki, artykulacji, wykorzystując różne agogiki i kolorystyki. źródła informacji, w tym
3) faktura muzyczna; określa rodzaje faktury rozpoznaje na podstawie przykładu internetowe bazy wiedzy muzycznej: słuchowego i materiałów wizualnych i serwisy strumieniowe,
1) ze względu na potrafi dokonać selekcji rodzaj faktury muzycznej. obsadę; materiałów i krytycznie
2) ze względu na układ je ocenić; głosów. 4) angażuje się w realizację
4) zasady kształtowania charakteryzuje rozpoznaje na podstawie przykładu wyznaczonych zadań; dzieła muzycznego; podstawowe zasady słuchowego lub materiałów
5) aktywnie uczestniczy kształtowania dzieła wizualnych zasadę kształtowania w życiu artystycznym. muzycznego (zasada dzieła muzycznego. ewolucyjna, okresowa).
5) współczynniki dzieła charakteryzuje porządkuje za pomocą analizy muzycznego; współczynniki dzieła słuchowej, wzrokowej lub słuchowo- muzycznego (motyw, -wzrokowej współczynniki dzieła fraza, zdanie, okres muzycznego. muzyczny).
6) obsada wykonawcza; 1) nazywa i klasyfikuje: 1) rozpoznaje na podstawie
a) instrumenty przykładu słuchowego lub muzyczne używane materiałów wizualnych: w muzyce artystycznej, a) instrumenty muzyczne używane
b) głosy ludzkie, w muzyce artystycznej,
c) rodzaje zespołów b) głosy ludzkie, muzycznych; c) rodzaje zespołów muzycznych;
2) klasyfikuje 2) rozpoznaje przykłady wykraczania europejskie poza tradycyjne sposoby grania i pozaeuropejskie i śpiewania; instrumenty ludowe; 3) odczytuje partyturę klasyczną
3) rozróżnia instrumenty i graficzną; współczesne i dawne; 4) śledzi nagranie z nutami (w tym
4) definiuje techniki utworów z XX i XXI wieku). wykonawcze.
7) wykonawcy muzyki 1) wymienia wybitnych rozpoznaje wybitnych wykonawców klasycznej; wykonawców muzyki muzyki klasycznej: klasycznej: instrumentalistów, wokalistów instrumentalistów, i dyrygentów, przyporządkowuje wokalistów nazwisko do specjalizacji. i dyrygentów (w tym muzyki dawnej i współczesnej);
2) opisuje ewolucję pozycji muzyka na przestrzeni dziejów.
8) tańce; 1) charakteryzuje 1) rozpoznaje na podstawie wybrane tańce suity przykładów słuchowych lub barokowej; materiałów wizualnych wybrane tańce suity barokowej;
2) definiuje pojęcie 2) rozpoznaje przykłady stylizacji tańca stylizowanego; w twórczości czołowych polskich
3) rozróżnia kompozytorów; podstawowe tańce 3) rozpoznaje na podstawie towarzyskie. przykładu słuchowego lub materiałów wizualnych wybrane tańce towarzyskie, w tym walc, tango.
9) muzyka filmowa; 1) omawia cechy 1) interpretuje rolę muzyki i funkcje muzyki w połączeniu z obrazem na filmowej; wybranych przykładach filmowych;
2) wymienia czołowych 2) porządkuje chronologicznie kompozytorów muzyki wybrane dzieła muzyki filmowej. filmowej i ich realizacje.
10) muzyka etniczna 1) charakteryzuje rozpoznaje z nagrania wybrane style i rozrywkowa; wybrane style muzyki muzyki etnicznej i rozrywkowej. etnicznej i rozrywkowej;
2) podaje czołowych przedstawicieli wybranych stylów muzyki rozrywkowej.
11) nośniki charakteryzuje dzieje 1) rozpoznaje różne nośniki fonograficzne; zapisu i odtwarzania i urządzenia fonograficzne; dźwięku. 2) rozpoznaje powszechnie stosowane formaty plików dźwiękowych;
3) korzysta z serwisów strumieniowych w celu zapoznawania się z dziełami muzycznymi oraz ich wykonawcami.
12) media; rozróżnia funkcje 1) wyszukuje w mediach aktualności i rodzaje mediów z życia muzycznego; poświęconych muzyce 2) sporządza harmonogram klasycznej (stacje aktualnych wydarzeń muzycznych. telewizyjne i radiowe, czasopisma, serwisy internetowe).
13) życie muzyczne; 1) wymienia 1) dopasowuje do typu instytucji najważniejsze muzyczne kultury wykonywane tam formy instytucje kultury i gatunki muzyczne; w Polsce (filharmonie, 2) korzysta z oferty muzycznych opery, orkiestry, zespoły instytucji kultury oraz wydarzeń pieśni i tańca); organizowanych przez szkołę;
2) wskazuje 3) wykorzystuje uczestnictwo najważniejsze polskie w różnych formach życia konkursy muzyczne kulturalnego do przedstawiania opinii oraz festiwale (w tym na ich temat. muzyki dawnej i współczesnej).
14) prawo autorskie. 1) definiuje, kogo i co stosuje przepisy prawa związane chroni prawo autorskie; z rozpowszechnianiem utworów.
2) omawia prawo do ochrony wizerunku własnego i innych osób.
WARUNKI NIEZBĘDNE DO REALIZACJI KSZTAŁCENIA
1. Sala dydaktyczna.
2. Wyposażenie sali: tablica w pięciolinię, instrument klawiszowy (klasyczny lub elektroniczny), sprzęt audiowizualny. PANTOMIMA
CELE KSZTAŁCENIA
Wiedza Umiejętności Kompetencje
1. Przyswojenie podstawowej 2. Wykształcenie 3. Kreacja 4. Prezentacja 5. Funkcjonowanie wiedzy z zakresu pantomimy. umiejętności artystyczna. publiczna. w środowisku wykorzystania artystycznym. w praktyce wiedzy z zakresu pantomimy.
Treści nauczania Kryteria weryfikacji
1. Przyswojenie podstawowej wiedzy z zakresu pantomimy.
Słuchacz:
1) zasady bezpieczeństwa 1) określa podstawowe warunki bezpieczeństwa i higieny pracy; i higieny pracy; 2) omawia czynniki wpływające na bezpieczeństwo.
2) wiedza z zakresu 1) klasyfikuje wybrane kierunki rozwoju pantomimy w różnych epokach; pantomimy; 2) opisuje twórczość artystyczną mistrzów pantomimy z wybranych okresów jej rozwoju.
3) technika pantomimy. 1) wyjaśnia terminologię stosowaną w zakresie pantomimy;
2) podaje zasady wykonania poszczególnych elementów technicznych typowych dla wybranych form pantomimy;
3) definiuje zasady budowy etiudy pantomimicznej.
2. Wykształcenie umiejętności wykorzystania w praktyce wiedzy z zakresu pantomimy.
Słuchacz:
1) technika pantomimy; 1) posługuje się koordynacją ruchu właściwą dla technik scenicznych;
2) planuje i kontroluje swoje przemieszczanie się w przestrzeni scenicznej;
3) przestrzega podstawowych zasad rozciągania, wzmacniania i rozluźniania ciała;
4) wykorzystuje pamięć muzyczno-ruchową.
2) samodzielna praca. 1) przestrzega zasad bezpieczeństwa i higieny pracy;
2) realizuje samodzielny proces ćwiczenia poszczególnych części ciała oraz wybranych elementów technicznych według wskazówek nauczyciela;
3) kontroluje własne wykonanie podczas ćwiczenia;
4) dokonuje oceny jakości wykonywanych zadań.
3. Kreacja artystyczna.
Słuchacz: kreacja artystyczna. 1) tworzy charakter postaci za pomocą retoryki gestu, ekspresji ciała, elementów aktorstwa i elementów techniki pantomimicznej;
2) współtworzy ogólny wyraz artystyczny w kontakcie z partnerem bądź partnerami z zespołu;
3) ocenia warunki sceniczne i dostosowuje do nich sposób wykonania etiudy.
4. Prezentacja publiczna.
Słuchacz:
1) praktyka sceniczna; 1) wykonuje etiudę pantomimiczną;
2) koncentruje się podczas występu;
3) opanowuje tremę;
4) stosuje zasady odpowiedniego zachowania podczas prezentacji scenicznej.
2) prezentacja w mediach 1) korzysta z technologii informacyjnej i komunikacyjnej w realizacji zadań artystycznych; cyfrowych. 2) publikuje swoje prezentacje artystyczne z zachowaniem ochrony własności intelektualnej.
5. Funkcjonowanie w środowisku artystycznym.
Słuchacz:
1) rozwój artystyczny 1) analizuje własne kompetencje; i zawodowy; 2) identyfikuje obszary wiedzy i umiejętności wymagające doskonalenia;
3) wyznacza sobie cele rozwojowe, sposoby i terminy ich realizacji;
4) aktualizuje swoją wiedzę i rozwija umiejętności;
5) wykorzystuje różne źródła informacji w celu doskonalenia umiejętności zawodowych;
6) stosuje techniki radzenia sobie ze stresem;
7) dokumentuje i archiwizuje własne dokonania twórcze;
8) aktywnie uczestniczy w życiu artystycznym.
2) etyka zawodowa. 1) przestrzega zasad etycznych oraz utrzymuje właściwe relacje w środowisku artystycznym;
2) przewiduje skutki podejmowanych działań i ponosi odpowiedzialność za podejmowane decyzje.
WARUNKI NIEZBĘDNE DO REALIZACJI KSZTAŁCENIA
1. Sala baletowa.
2. Wyposażenie sali: ściana z lustrami.
3. Wyposażenie szkoły: sprzęt audiowizualny.
STEP
CELE KSZTAŁCENIA
Wiedza Umiejętności Kompetencje
1. Przyswojenie wiedzy 2. Wykształcenie 3. Kreacja 4. Prezentacja 5. Funkcjonowanie z zakresu stepu. umiejętności artystyczna. publiczna. w środowisku wykorzystania artystycznym. w praktyce wiedzy z zakresu stepu.
Treści nauczania Kryteria weryfikacji
1. Przyswojenie wiedzy z zakresu stepu.
Słuchacz:
1) zasady bezpieczeństwa 1) określa podstawowe warunki bezpieczeństwa i higieny pracy; i higieny pracy; 2) omawia czynniki wpływające na bezpieczeństwo.
2) historia i wiedza; 1) rozróżnia klasyczne i współczesne style stepowania;
2) omawia historię rozwoju stepu na świecie i wymienia wybitnych twórców o znaczącym dorobku artystycznym;
3) wymienia międzynarodowe nazewnictwo związane ze stepem;
4) charakteryzuje rytmiczne frazy choreograficzne;
5) omawia znaczenie tańca tap dance w warsztacie współczesnego aktora musicalowego.
3) technika. 1) rozróżnia różne elementy stepu – wybrane techniki i kombinacje historyczne i współczesne;
2) identyfikuje sposoby ćwiczenia stepu, wybrane metody rozgrzewki, tworzenia choreografii oraz własnych kombinacji i improwizacji.
2. Wykształcenie umiejętności wykorzystania w praktyce wiedzy z zakresu stepu.
Słuchacz:
1) technika taneczna; 1) wykonuje przygotowane przez pedagoga stepowane choreografie musicalowe;
2) wkomponowuje stepowanie w wybrany styl muzyczny i łączy go z innymi technikami tanecznymi.
2) samodzielna praca. 1) przestrzega zasad bezpieczeństwa i higieny pracy;
2) realizuje samodzielny proces ćwiczenia poszczególnych kroków tanecznych, kombinacji, choreografii i innych elementów warsztatu według wskazówek nauczyciela;
3) kontroluje własne wykonanie podczas ćwiczenia;
4) potrafi ocenić jakość wykonywanych zadań;
5) wykorzystuje w działaniach praktycznych wiedzę z zakresu historii i teorii prezentowanego tańca;
6) korzysta z narzędzi pomocnych w ćwiczeniu;
7) konserwuje specjalistyczne obuwie;
8) posługuje się międzynarodowym nazewnictwem;
9) zapisuje przebiegi choreograficzne za pomocą wartości rytmicznych.
3. Kreacja artystyczna.
Słuchacz:
1) styl i charakter ruchu; 1) stosuje styl właściwy dla danej formy tanecznej;
2) dobiera charakter ruchu i postaci do konkretnej formy tanecznej;
3) posługuje się rekwizytem właściwym dla wybranego stylu tańca.
2) kreacja. 1) wykorzystuje poznane uderzenia w tworzeniu autorskich improwizowanych choreografii;
2) tworzy własne autorskie frazy choreograficzne;
3) wykorzystuje technikę tańca stepowanego we własnej pracy twórczej.
4. Prezentacja publiczna.
Słuchacz:
1) praktyka sceniczna; 1) koncentruje się podczas występu;
2) opanowuje tremę;
3) ocenia warunki sceniczne i dostosowuje do nich sposób wykonania choreografii;
4) stosuje zasady odpowiedniego zachowania podczas prezentacji scenicznej;
5) współpracuje z reżyserem, inspicjentem oraz obsługą techniczną sceny.
2) prezentacja w mediach 1) korzysta z technologii informacyjnej i komunikacyjnej w realizacji zadań cyfrowych. artystycznych;
2) potrafi publikować swoje prezentacje artystyczne z zachowaniem ochrony własności intelektualnej.
5. Funkcjonowanie w środowisku artystycznym.
Słuchacz:
1) rozwój artystyczny 1) analizuje własne kompetencje; i zawodowy; 2) identyfikuje obszary wiedzy i umiejętności wymagające doskonalenia;
3) wyznacza sobie cele rozwojowe, sposoby i terminy ich realizacji;
4) aktualizuje swoją wiedzę i rozwija umiejętności;
5) wykorzystuje różne źródła informacji w celu doskonalenia umiejętności zawodowych;
6) stosuje techniki radzenia sobie ze stresem;
7) dokumentuje i archiwizuje własne dokonania twórcze;
8) aktywnie uczestniczy w życiu artystycznym.
2) etyka zawodowa. 1) przestrzega zasad etycznych oraz utrzymuje właściwe relacje w środowisku artystycznym;
2) przewiduje skutki podejmowanych działań i ponosi odpowiedzialność za podejmowane decyzje.
WARUNKI NIEZBĘDNE DO REALIZACJI KSZTAŁCENIA
1. Sala ćwiczeń.
2. Wyposażenie sali: ściana z lustrami, płyty do stepu.
3. Wyposażenie szkoły: sprzęt audiowizualny.
4. Scena teatralna lub sala koncertowa.
WYBRANE TECHNIKI TANECZNE
CELE KSZTAŁCENIA
Wiedza Umiejętności Kompetencje
1. Przyswojenie wiedzy 2. Wykształcenie 3. Kreacja 4. Prezentacja 5. Funkcjonowanie z zakresu wybranych umiejętności artystyczna. publiczna. w środowisku technik tanecznych. posługiwania się artystycznym. wybranymi technikami tanecznymi.
Treści nauczania Kryteria weryfikacji
1. Przyswojenie wiedzy z zakresu wybranych technik tanecznych.
Słuchacz:
1) zasady bezpieczeństwa 1) określa podstawowe warunki bezpieczeństwa i higieny pracy; i higieny pracy; 2) omawia czynniki wpływające na bezpieczeństwo.
2) wiedza z zakresu 1) definiuje kanony estetyki poszczególnych technik tanecznych; wybranych technik 2) wyjaśnia podobieństwo i oddziaływanie na siebie technik tanecznych; tanecznych; 3) rozróżnia i definiuje elementy poszczególnych ćwiczeń i kombinacji poszczególnych technik tanecznych;
4) wyjaśnia związki i zależności między teoretycznymi i praktycznymi elementami poszczególnych technik tanecznych.
3) poszczególne techniki 1) określa i charakteryzuje współczynniki trudności elementów ćwiczeń poszczególnych taneczne. technik tanecznych;
2) określa i charakteryzuje podstawowe zasady wykonywania poszczególnych ćwiczeń i zadań ruchowo-tanecznych oraz technik wspomagających warsztat taneczny;
3) omawia elementy ruchowe wchodzące w skład kombinacji wybranych technik tanecznych;
4) określa związek ruchu z muzyką.
2. Wykształcenie umiejętności posługiwania się wybranymi technikami tanecznymi.
Słuchacz:
1) technika taneczna; 1) wykonuje zadania taneczne poszczególnych technik tanecznych;
2) posługuje się koordynacją ruchu właściwą dla danego ćwiczenia i danej techniki tanecznej;
3) wykorzystuje w działaniach praktycznych wiedzę teoretyczną;
4) stosuje terminologię specjalistyczną;
5) wykonuje kombinacje i proste zadania choreograficzne złożone z poznanych technik tanecznych;
6) prezentuje wybrane techniki taneczne we właściwym dla nich tempie i charakterze.
2) interpretacja i kreacja; 1) nadaje ruchowi wyrazistość, ekspresję i indywidualny wyraz artystyczny;
2) realizuje charakter postaci i/lub grupy właściwy dla danego gatunku tańca w zadaniach choreograficznych sceny muzycznej;
3) wykazuje się kreatywnością, muzykalnością i wrażliwością artystyczną.
3) samodzielna praca; 1) przestrzega zasad bezpieczeństwa i higieny pracy;
2) realizuje samodzielny proces ćwiczenia według wskazówek nauczyciela;
3) kontroluje własne wykonanie;
4) potrafi ocenić jakość wykonywanych zadań;
5) obserwuje wykonywanie zadań przez innych słuchaczy, wyciąga wnioski i wdraża je do swojej pracy;
6) stosuje różne sposoby wzmacniania ciała i rozwijania jego możliwości;
7) korzysta z narzędzi pomocnych w ćwiczeniu;
8) planuje i organizuje systematyczną pracę.
4) współpraca. 1) współpracuje z partnerem lub partnerami w zespołowych zadaniach choreograficznych;
2) współpracuje z realizatorami i twórcami projektów artystycznych.
3. Kreacja artystyczna.
Słuchacz:
1) styl i charakter ruchu; 1) stosuje właściwy styl dla każdej formy tanecznej;
2) dobiera charakter ruchu postaci do konkretnej formy tanecznej;
3) posługuje się rekwizytem właściwym dla wybranego stylu tańca.
2) kreacja. 1) prezentuje taniec solo, w parze lub w grupie;
2) wykonuje układy choreograficzne stosownie do stylu, charakteru i interpretacji tańca;
3) używa technik tanecznych do podkreślenia stylu tańca;
4) tworzy własne kompozycje ruchowe;
5) organizuje przestrzeń sceny;
6) posiada umiejętności improwizacji ruchowej i tanecznej.
4. Prezentacja publiczna.
Słuchacz:
1) praktyka sceniczna; 1) koncentruje się podczas występu;
2) opanowuje tremę;
3) ocenia warunki sceniczne i dostosowuje do nich sposób wykonania choreografii;
4) stosuje zasady odpowiedniego zachowania podczas prezentacji scenicznej;
5) współpracuje z reżyserem, inspicjentem oraz obsługą techniczną sceny;
6) wykonuje powierzone zadania sceniczne z partnerem lub partnerami.
2) prezentacja w mediach 1) korzysta z technologii informacyjnej i komunikacyjnej w realizacji zadań cyfrowych. artystycznych;
2) publikuje swoje prezentacje artystyczne z zachowaniem ochrony własności intelektualnej;
3) posiada umiejętność weryfikacji zamieszczonych przez siebie materiałów.
5. Funkcjonowanie w środowisku artystycznym
Słuchacz:
1) rozwój artystyczny 1) analizuje własne kompetencje; i zawodowy; 2) identyfikuje obszary wiedzy i umiejętności wymagające doskonalenia;
3) wyznacza sobie cele rozwojowe, sposoby i terminy ich realizacji;
4) aktualizuje swoją wiedzę i rozwija umiejętności;
5) wykorzystuje różne źródła informacji w celu doskonalenia umiejętności zawodowych;
6) stosuje techniki radzenia sobie ze stresem;
7) dokumentuje i archiwizuje własne dokonania twórcze;
8) aktywnie uczestniczy w życiu artystycznym.
2) etyka zawodowa. 1) przestrzega zasad etycznych oraz utrzymuje właściwe relacje w środowisku artystycznym;
2) zachowuje obowiązkowość, odpowiedzialność oraz dyscyplinę taneczną i artystyczną w realizacjach solo i grupowych.
3) przewiduje skutki podejmowanych działań i ponosi odpowiedzialność za podejmowane decyzje.
WARUNKI NIEZBĘDNE DO REALIZACJI KSZTAŁCENIA:
1. Sala baletowa z drążkami i lustrem.
2. Szatnia lub garderoba.
3. Wyposażenie sali: fortepian lub pianino, materace do ćwiczeń gimnastycznych.
4. Wyposażenie szkoły: sprzęt audiowizualny
WYBRANE ZAGADNIENIA Z HISTORII TAŃCA
Treści nauczania CELE KSZTAŁCENIA
Wiedza Umiejętności Kompetencje
1. Przyswojenie wiedzy 2. Wykorzystanie w praktyce 3. Pogłębianie z zakresu historii tańca. posiadanych wiadomości i aktualizowanie wiedzy z zakresu historii tańca. oraz doskonalenie umiejętności zawodowych, w tym z wykorzystaniem technologii informacyjnej i komunikacyjnej.
Kryteria weryfikacji – słuchacz:
1) periodyzacja historii 1) charakteryzuje epoki, 1) porządkuje epoki 1) analizuje i ocenia tańca; kierunki, style i tendencje chronologicznie od prehistorii po własne kompetencje; w dziejach tańca; współczesność; 2) identyfikuje obszary
2) odczytuje dzieje tańca 2) sytuuje w czasie i w przestrzeni wiedzy i umiejętności w kontekście geograficznej epoki, kierunki, wymagające historycznokulturowym; style i tendencje w dziejach tańca; doskonalenia;
3) wymienia dzieła taneczne 3) łączy dzieje tańca z innymi 3) aktualizuje swoją reprezentatywne dla dyscyplinami artystycznymi wiedzę i rozwija poszczególnych epok, i historią powszechną. umiejętności, kierunków i stylów tańca. wykorzystując różne źródła informacji, w tym
2) zagadnienia 1) identyfikuje fakty 1) porządkuje informacje internetowe bazy rzeczowe z historii z historii tańca i baletu; o czołowych zjawiskach wiedzy, potrafi dokonać tańca; 2) omawia w zarysie rozwój i tendencjach w sztuce tańca; selekcji materiałów tańca i baletu na przestrzeni 2) określa zasady kształtowania i krytycznie je ocenić; wieków; się form tańca i jego rozwój na
4) angażuje się
3) rozróżnia i charakteryzuje przestrzeni dziejów. w realizację gatunki tańca oraz jego wyznaczonych zadań; formy i funkcje typowe dla
5) aktywnie uczestniczy poszczególnych epok. w życiu artystycznym.
3) przedstawiciele 1) wymienia najważniejsze 1) przyporządkowuje sztuki tańca; dzieła z historii tańca oraz najważniejsze dzieła z historii ich twórców; tańca do odpowiedniego okresu
2) określa czas, w którym historycznego oraz miejsca działali wybitni zagraniczni działalności; i polscy choreografowie, 2) łączy najważniejszych tancerze i teoretycy tańca. zagranicznych i polskich choreografów, tancerzy oraz teoretyków tańca z techniką, stylem, kierunkiem lub rodzajem widowiska.
4) analiza 1) formułuje wypowiedzi 1) dokonuje wizualno-słuchowej i interpretacja dzieł o wybranych dziełach analizy wybranych dzieł tanecznych. tanecznych z różnych epok; tanecznych, z uwzględnieniem
2) interpretuje wybrane treści, technik i stylów tańca; dzieła taneczne 2) rozpoznaje rodzaje tańca, w kontekście historycznym. techniki, style i kierunki taneczne, rodzaje widowisk na podstawie opisu, nagrań i tekstów źródłowych.
WARUNKI NIEZBĘDNE DO REALIZACJI KSZTAŁCENIA
1. Pomieszczenie dydaktyczne z wyposażeniem odpowiadającym technologii i technice stosowanym w zawodzie.
2. Wyposażenie szkoły: sprzęt audiowizualny ”
3) w załączniku nr 4 PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE MUZYK (SYMBOL CYF- ROWY 343602):
a) w części OBOWIĄZKOWE ZAJĘCIA EDUKACYJNE ARTYSTYCZNE W SZKOŁACH UMOŻLIWIAJĄ- CYCH UZYSKANIE DYPLOMU UKOŃCZENIA SZKOŁY POTWIERDZAJĄCEGO UZYSKANIE TYTUŁU ZAWODOWEGO MUZYK PO ZDANIU EGZAMINU DYPLOMOWEGO w zdaniu stanowiącym wprowadzenie do wyliczenia w pkt 6 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 7 w brzmieniu:
„7) w specjalności fortepianmistrzostwo – specjalizacja: budowa i renowacja fortepianów albo specjalizacja: strojenie i korekta fortepianów.”,
b) po części OBOWIĄZKOWE ZAJĘCIA EDUKACYJNE ARTYSTYCZNE TYLKO DLA SPECJALNOŚCI TEORIA MUZYKI (UCZNIOWIE KLAS III-IV OGÓLNOKSZTAŁCĄCEJ SZKOŁY MUZYCZNEJ II STOP- NIA ALBO UCZNIOWIE KLAS III-IV LUB V-VI SZKOŁY MUZYCZNEJ II STOPNIA) dodaje się część OBOWIĄZKOWE ZAJĘCIA EDUKACYJNE ARTYSTYCZNE TYLKO DLA SPECJALNOŚCI FORTEPIAN- MISTRZOWSTWO w brzmieniu:
„OBOWIĄZKOWE ZAJĘCIA EDUKACYJNE ARTYSTYCZNE TYLKO DLA SPECJALNOŚCI FORTE- PIANMISTRZOSTWO
AKUSTYKA DLA FORTEPIANMISTRZOSTWA
CELE KSZTAŁCENIA
Wiedza Umiejętności Kompetencje
1. Przyswojenie podstawowej 2. Wykształcenie umiejętności wykorzystania 3. Funkcjonowanie wiedzy z zakresu akustyki. w praktyce wiedzy z zakresu akustyki. w środowisku artystycznym.
Treści nauczania Kryteria weryfikacji
1. Przyswojenie podstawowej wiedzy z zakresu akustyki.
Uczeń:
1) zasady bezpieczeństwa 1) określa warunki organizacji stanowiska pracy zgodnie z zasadami ergonomii, i higieny pracy; przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej i ochrony środowiska;
2) omawia czynniki wpływające na bezpieczeństwo;
3) rozpoznaje źródła i określa skutki oddziaływania na organizm człowieka czynników szkodliwych.
2) wiedza z zakresu akustyki. 1) definiuje i rozróżnia podstawowe terminy i pojęcia akustyczne z zakresu fizycznych i fizjologicznych podstaw akustyki;
2) omawia i rozpoznaje zjawiska akustyczne dotyczące fortepianów i pianin;
3) omawia i rozpoznaje zjawiska akustyczne dotyczące pomieszczeń, w których użytkowane są fortepiany i pianina.
2. Wykształcenie umiejętności wykorzystania w praktyce wiedzy z zakresu akustyki.
Uczeń: analiza akustyczna. 1) posługuje się podstawowymi pojęciami akustycznymi;
2) rozróżnia środowiska akustyczne, w tym hałas i zagadnienia z nim związane;
3) rozpoznaje i interpretuje zjawiska akustyczne;
4) przeprowadza analizę instrumentu.
3. Funkcjonowanie w środowisku artystycznym.
Uczeń:
1) rozwój artystyczny 1) analizuje własne kompetencje; i zawodowy; 2) identyfikuje obszary wiedzy i umiejętności wymagające doskonalenia;
3) wyznacza sobie cele rozwojowe, sposoby i terminy ich realizacji;
4) aktualizuje swoją wiedzę i rozwija umiejętności;
5) wykorzystuje różne źródła informacji w celu doskonalenia umiejętności zawodowych;
6) aktywnie uczestniczy w życiu artystycznym;
7) podejmuje inicjatywę w nietypowej sytuacji warsztatowej.
2) współpraca w zespole; 1) angażuje się w realizację wyznaczonych zadań;
2) uwzględnia opinie i sugestie innych członków zespołu;
3) dzieli się informacjami;
4) uzgadnia wspólne stanowisko w zespole;
5) wykorzystuje efekty pracy innych członków zespołu;
6) tworzy relacje oparte na zaufaniu.
3) etyka zawodowa. 1) przewiduje skutki podejmowanych działań i ponosi odpowiedzialność za podejmowane decyzje;
2) stosuje zasady etyki zawodowej;
3) stosuje zasady kultury i normy zachowania przyjęte w środowisku artystycznym. WARUNKI NIEZBĘDNE DO REALIZACJI KSZTAŁCENIA
1. Pomieszczenie dydaktyczne z wyposażeniem odpowiadającym pracowni dydaktycznej.
2. Wyposażenie pracowni:
1) komputer;
2) przyrządy i materiały używane do realizacji doświadczeń akustycznych.
FORTEPIAN OBOWIĄZKOWY
Realizacja podstawy programowej przedstawionej w dziale OBOWIĄZKOWE ZAJĘCIA EDUKACYJNE
ARTYSTYCZNE TYLKO DLA SPECJALNOŚCI INSTRUMENTALISTYKA
HARMONIA
Realizacja podstawy programowej przedstawionej w dziale OBOWIĄZKOWE ZAJĘCIA EDUKACYJNE
ARTYSTYCZNE TYLKO DLA SPECJALNOŚCI INSTRUMENTALISTYKA
HISTORIA BUDOWNICTWA FORTEPIANÓW
Treści nauczania CELE KSZTAŁCENIA
Wiedza Umiejętności Kompetencje
1. Przyswojenie wiedzy 2. Wykorzystanie w praktyce 3. Pogłębianie z zakresu historii posiadanych wiadomości i aktualizowanie budownictwa fortepianów. z zakresu historii budownictwa wiedzy oraz fortepianów. doskonalenie umiejętności zawodowych, w tym z wykorzystaniem technologii informacyjnej i komunikacyjnej. Kryteria weryfikacji – uczeń:
1) fakty i postaci 1) wymienia i opisuje 1) rozróżnia charakterystyczne 1) analizuje i ocenia z dziedziny budownictwa osiągnięcia konstrukcyjne cechy brzmienia fortepianów własne kompetencje; fortepianów; najważniejszych postaci i pianin; 2) identyfikuje z historii budownictwa 2) przyporządkowuje fazy obszary wiedzy fortepianów; rozwoju budowy fortepianów do i umiejętności
2) wymienia głównych okresów historycznych; wymagające producentów fortepianów 3) łączy dzieje budownictwa doskonalenia; i pianin; fortepianów z innymi 3) aktualizuje swoją
3) opisuje historię dyscyplinami artystycznymi wiedzę i rozwija budownictwa fortepianów i historią powszechną; umiejętności, i pianin zgodnie 4) wskazuje elementy wykorzystując różne z periodyzacją. konstrukcji instrumentów źródła informacji, charakterystyczne dla w tym internetowe poszczególnych producentów. bazy wiedzy, potrafi
2) kierunki rozwoju opisuje współczesne trendy 1) identyfikuje pochodzenie dokonać selekcji budownictwa rozwoju produkcji i wiek instrumentu przez materiałów fortepianów i pianin; fortepianów i pianin. rozpoznanie jego cech i krytycznie je ocenić; rozwojowych; 4) angażuje się
2) wskazuje na innowacje w realizację wprowadzone w danym wyznaczonych zadań; instrumencie wskutek renowacji 5) aktywnie czy odbudowy. uczestniczy w życiu artystycznym.
3) specjalistyczna definiuje podstawowe terminy posługuje się podstawowymi terminologia i pojęcia z zakresu budowy, pojęciami z zakresu budowy, fortepianmistrzowska. renowacji i konserwacji renowacji i konserwacji fortepianów. fortepianów.
WARUNKI NIEZBĘDNE DO REALIZACJI KSZTAŁCENIA
1. Pomieszczenie dydaktyczne z wyposażeniem odpowiadającym pracowni dydaktycznej.
2. Wyposażenie pracowni:
1) komputer;
2) materiały dydaktyczne używane do realizacji zajęć związanych z instrumentami historycznymi.
HISTORIA MUZYKI
Realizacja podstawy programowej przedstawionej w dziale OBOWIĄZKOWE ZAJĘCIA EDUKACYJNE
ARTYSTYCZNE TYLKO DLA SPECJALNOŚCI INSTRUMENTALISTYKA
KOREKTA FORTEPIANÓW*
CELE KSZTAŁCENIA
Wiedza Umiejętności Kompetencje
1. Przyswojenie wiedzy 2. Wykształcenie umiejętności wykorzystania 3. Funkcjonowanie w środowisku z zakresu korekty fortepianów. w praktyce wiedzy z zakresu korekty artystycznym. fortepianów.
Treści nauczania Kryteria weryfikacji
1. Przyswojenie wiedzy z zakresu korekty fortepianów.
Uczeń:
1) zasady bezpieczeństwa 1) określa warunki organizacji stanowiska pracy zgodnie z zasadami ergonomii, i higieny pracy; przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej i ochrony środowiska;
2) omawia czynniki wpływające na bezpieczeństwo;
3) rozpoznaje źródła i określa skutki oddziaływania na organizm człowieka czynników szkodliwych.
2) narzędzia korektorskie 1) wymienia narzędzia korektorskie i stroicielskie używane w budownictwie, i stroicielskie używane renowacji i bieżącej eksploatacji fortepianów i pianin; w budownictwie, renowacji 2) omawia zastosowanie narzędzi korektorskich i stroicielskich używanych w pracy i bieżącej eksploatacji fortepianmistrza; fortepianów i pianin; 3) demonstruje sposoby użycia narzędzi korektorskich i stroicielskich.
2. Wykształcenie umiejętności wykorzystania w praktyce wiedzy z zakresu korekty fortepianów.
Uczeń:
1) regulacja mechanizmu 1) dobiera i stosuje przyrządy do pomiaru parametrów technicznych zespołów fortepianu i pianina; i podzespołów fortepianów i pianin oraz narzędzia do regulacji;
2) wykonuje czynności regulacyjne zespołów i podzespołów fortepianów i pianin.
2) ocena jakości i zgodności 1) weryfikuje zgodność regulacji z dokumentacją techniczną; wykonanych prac 2) rozpoznaje kryteria jakościowe regulacji; z dokumentacją techniczną. 3) dokonuje analizy jakościowej wykonywanych prac;
4) koryguje wykonaną regulację na podstawie wniosków.
3. Funkcjonowanie w środowisku artystycznym
Uczeń:
1) rozwój artystyczny 1) analizuje własne kompetencje; i zawodowy; 2) identyfikuje obszary wiedzy i umiejętności wymagające doskonalenia;
3) wyznacza sobie cele rozwojowe, sposoby i terminy ich realizacji;
4) aktualizuje swoją wiedzę i rozwija umiejętności;
5) wykorzystuje różne źródła informacji w celu doskonalenia umiejętności zawodowych;
6) stosuje techniki radzenia sobie ze stresem;
7) dokumentuje i archiwizuje własne dokonania twórcze;
8) aktywnie uczestniczy w życiu artystycznym;
9) podejmuje inicjatywę w nietypowej sytuacji warsztatowej.
2) etyka zawodowa. 1) przewiduje skutki podejmowanych działań i ponosi odpowiedzialność za podejmowane decyzje;
2) stosuje zasady etyki zawodowej;
3) stosuje zasady kultury i normy zachowania przyjęte w środowisku artystycznym. WARUNKI NIEZBĘDNE DO REALIZACJI KSZTAŁCENIA
1. Sala lekcyjna: obszerna, dobrze wentylowana.
2. Wyposażenie sali lekcyjnej: meble robocze, narzędzia, przyrządy.
3. Wyposażenie szkoły: dostęp do umywalki z wodą.
PODSTAWY BUDOWY FORTEPIANÓW
CELE KSZTAŁCENIA
Wiedza Umiejętności Kompetencje
1. Przyswojenie wiedzy 2. Wykształcenie umiejętności 3. Funkcjonowanie w środowisku z zakresu podstaw budowy wykorzystania w praktyce wiedzy artystycznym. fortepianów i pianin. w zakresie podstaw budowy fortepianów i pianin.
Treści nauczania Kryteria weryfikacji
1. Przyswojenie wiedzy z zakresu podstaw budowy fortepianów i pianin.
Uczeń:
1) zasady bezpieczeństwa 1) omawia czynniki działające szkodliwie na organizm człowieka i wskazuje i higieny pracy; sposoby przeciwdziałania im;
2) rozróżnia i omawia środki ochrony indywidualnej i zbiorowej;
3) omawia wymagania dotyczące ergonomii i zagrożenia na stanowisku pracy;
4) rozróżnia środki gaśnicze ze względu na zakres ich stosowania.
2) rodzaje materiałów 1) rozpoznaje gatunki drewna używane do wytwarzania zespołów i podzespołów stosowanych w budownictwie fortepianów i pianin; fortepianów i pianin; 2) omawia właściwości akustyczne i fizyczne rodzajów drewna stosowanych w budownictwie fortepianów i pianin;
3) rozpoznaje, nazywa i opisuje różne rodzaje sukien, skórek, kaszmirów i filców stosowanych w budownictwie fortepianów i pianin oraz omawia ich zastosowanie;
4) omawia właściwości użytkowe (różne gęstości i grubości, cechy charakterystyczne) sukien, skórek, kaszmirów i filców oraz ich kolory typowe dla danych producentów fortepianów i pianin;
5) rozpoznaje i nazywa rodzaje metali używanych w budownictwie fortepianów i pianin.
3) rodzaje materiałów 1) omawia właściwości użytkowe i zastosowanie klejów, olejów, proszków, łączeniowych lakierów, ich komponentów i dodatków stosowanych w budownictwie i renowacji i wykończeniowych fortepianów i pianin; stosowanych w budownictwie 2) omawia zastosowanie przyspieszaczy w lakierach dwuskładnikowych. i renowacji fortepianów i pianin;
4) nazewnictwo poszczególnych 1) wymienia i rozpoznaje zespoły i podzespoły fortepianów i pianin; zespołów i podzespołów 2) wymienia nazwy poszczególnych elementów i części składowych zespołów fortepianów i pianin; i podzespołów fortepianów i pianin;
3) rozpoznaje i wskazuje elementy i części składowe zespołów i podzespołów fortepianów i pianin.
5) technologia suszenia drewna; 1) opisuje zasady suszenia naturalnego;
2) opisuje zasady suszenia mechanicznego.
6) maszyny i urządzenia do 1) odczytuje dokumentację techniczną maszyn i urządzeń używanych obróbki drewna używane w budownictwie fortepianów i pianin; w budownictwie fortepianów 2) omawia funkcje użytkowe maszyn i urządzeń używanych w budownictwie i pianin; fortepianów i pianin.
7) narzędzia do obróbki ręcznej 1) wymienia narzędzia do obróbki ręcznej używane w budownictwie i renowacji drewna używane fortepianów i pianin; w budownictwie i renowacji 2) omawia zastosowanie użytkowe poszczególnych narzędzi używanych fortepianów i pianin. w budownictwie i renowacji fortepianów i pianin.
2. Wykształcenie umiejętności wykorzystania w praktyce wiedzy w zakresie podstaw budowy fortepianów i pianin. Uczeń: rysunki techniczne oraz 1) omawia i stosuje w praktyce zasady rysunku technicznego; dokumentacja techniczna 2) stosuje uproszczenia rysunków technicznych; fortepianów i pianin. 3) sprawdza zgodność parametrów określonych na rysunkach technicznych i w dokumentacji technicznej z parametrami konkretnego instrumentu;
4) posługuje się w praktyce symbolami i oznaczeniami stosowanymi na rysunkach technicznych.
3. Funkcjonowanie w środowisku artystycznym.
Uczeń:
1) rozwój artystyczny 1) analizuje własne kompetencje; i zawodowy; 2) identyfikuje obszary wiedzy i umiejętności wymagające doskonalenia;
3) wyznacza sobie cele rozwojowe, sposoby i terminy ich realizacji;
4) aktualizuje swoją wiedzę i rozwija umiejętności;
5) wykorzystuje różne źródła informacji w celu doskonalenia umiejętności zawodowych;
6) stosuje techniki radzenia sobie ze stresem;
7) dokumentuje i archiwizuje własne dokonania twórcze;
8) aktywnie uczestniczy w życiu artystycznym.
2) etyka zawodowa. 1) przewiduje skutki podejmowanych działań i ponosi odpowiedzialność za podejmowane decyzje;
2) stosuje zasady etyki zawodowej;
3) stosuje zasady kultury i normy zachowania przyjęte w środowisku artystycznym. WARUNKI NIEZBĘDNE DO REALIZACJI KSZTAŁCENIA
1. Pomieszczenie dydaktyczne z wyposażeniem odpowiadającym pracowni dydaktycznej.
2. Wyposażenie pracowni:
1) sprzęt multimedialny/audiowizualny;
2) fortepian lub pianino.
PRACOWNIA BUDOWY I RENOWACJI FORTEPIANÓW – ĆWICZENIA*
CELE KSZTAŁCENIA
Wiedza Umiejętności Kompetencje
1. Przyswojenie wiedzy 2. Wykształcenie umiejętności 3. Funkcjonowanie w środowisku z zakresu ćwiczeń w pracowni wykorzystania w praktyce wiedzy artystycznym. budowy i renowacji z zakresu ćwiczeń w pracowni budowy fortepianów. i renowacji fortepianów.
Treści nauczania Kryteria weryfikacji
1. Przyswojenie wiedzy z zakresu ćwiczeń w pracowni budowy i renowacji fortepianów.
Uczeń:
1) zasady bezpieczeństwa 1) określa warunki organizacji stanowiska pracy zgodnie z zasadami ergonomii, i higieny pracy; przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej i ochrony środowiska;
2) omawia czynniki wpływające na bezpieczeństwo;
3) rozpoznaje źródła i określa skutki oddziaływania na organizm człowieka czynników szkodliwych.
2) stan techniczny fortepianów rozpoznaje stan techniczny poszczególnych zespołów i podzespołów fortepianów i pianin; i pianin na podstawie dokumentacji technicznej.
3) uszkodzenia poszczególnych 1) rozróżnia objawy i przyczyny uszkodzeń fortepianów i pianin; zespołów i podzespołów 2) diagnozuje objawy uszkodzeń fortepianów i pianin. fortepianów i pianin;
4) materiały i elementy nazywa materiały i elementy niezbędne do naprawy poszczególnych zespołów naprawcze; i podzespołów fortepianów i pianin.
5) wiedza w zakresie renowacji 1) rozpoznaje uszkodzenia części akustycznej, obudowy oraz mechanizmów, zespołów i podzespołów klawiatury i urządzenia pedałowego fortepianów i pianin; fortepianów i pianin. 2) dobiera sposoby i metody renowacji części akustycznej, obudowy oraz mechanizmów, klawiatury i urządzenia pedałowego fortepianów i pianin.
2. Wykształcenie umiejętności wykorzystania w praktyce wiedzy z zakresu ćwiczeń w pracowni budowy i renowacji fortepianów.
Uczeń:
1) prace przygotowawcze 1) wykonuje prace ręcznej obróbki przygotowawczej materiałów używanych do z zakresu ręcznej i maszynowej budowy fortepianów i pianin; obróbki materiałów; 2) obsługuje maszyny wykorzystywane w procesie budowy fortepianów i pianin;
3) używa narzędzi do obróbki ręcznej drewna stosowanych w budownictwie fortepianów i pianin.
2) montaż i regulacja zespołów 1) wykonuje czynności montażowe i regulacyjne zespołów i podzespołów i podzespołów fortepianów fortepianów i pianin; i pianin; 2) dobiera i wykorzystuje przyrządy do pomiaru parametrów technicznych oraz narzędzia do regulacji zespołów i podzespołów fortepianów i pianin;
3) używa narzędzi korektorskich i stroicielskich stosowanych w budownictwie, renowacji i bieżącej eksploatacji fortepianów i pianin;
4) sprawdza zgodność montażu zespołów i podzespołów fortepianów i pianin z dokumentacją techniczną.
3) jakość i zgodność 1) dokonuje analizy jakościowej zgodności procesów regulacji zespołów wykonywanej i podzespołów fortepianów i pianin; regulacji zespołów 2) porównuje i weryfikuje zgodność wykonywanej regulacji zespołów i podzespołów fortepianów i podzespołów fortepianów i pianin z dokumentacją techniczną; i pianin z dokumentacją 3) koryguje regulację zespołów i podzespołów fortepianów i pianin na podstawie techniczną; wniosków z weryfikacji zgodności wykonywanej regulacji z dokumentacją techniczną.
4) renowacja zespołów dokonuje naprawy części akustycznej, obudowy, mechanizmów, klawiatury i podzespołów fortepianów i urządzenia pedałowego fortepianów i pianin. i pianin.
3. Funkcjonowanie w środowisku artystycznym.
Uczeń:
1) rozwój artystyczny 1) analizuje własne kompetencje; i zawodowy; 2) identyfikuje obszary wiedzy i umiejętności wymagające doskonalenia;
3) wyznacza sobie cele rozwojowe, sposoby i terminy ich realizacji;
4) aktualizuje swoją wiedzę i rozwija umiejętności;
5) wykorzystuje różne źródła informacji w celu doskonalenia umiejętności zawodowych;
6) stosuje techniki radzenia sobie ze stresem;
7) dokumentuje i archiwizuje własne dokonania twórcze;
8) aktywnie uczestniczy w życiu artystycznym;
9) podejmuje inicjatywę w nietypowej sytuacji warsztatowej.
2) współpraca w zespole; 1) angażuje się w realizację wyznaczonych zadań;
2) uwzględnia opinie i sugestie innych członków zespołu;
3) dzieli się informacjami;
4) uzgadnia wspólne stanowisko w zespole;
5) wykorzystuje efekty pracy innych członków zespołu;
6) tworzy relacje oparte na zaufaniu.
3) etyka zawodowa. 1) przewiduje skutki podejmowanych działań i ponosi odpowiedzialność za podejmowane decyzje;
2) stosuje zasady etyki zawodowej;
3) stosuje zasady kultury i normy zachowania przyjęte w środowisku artystycznym. WARUNKI NIEZBĘDNE DO REALIZACJI KSZTAŁCENIA
1. Sala lekcyjna: obszerna, dobrze wentylowana.
2. Wyposażenie sali lekcyjnej: meble robocze, narzędzia, przyrządy.
3. Wyposażenie szkoły: dostęp do umywalki z wodą.
PRACOWNIA STROJENIA I KOREKTY FORTEPIANÓW – ĆWICZENIA**
CELE KSZTAŁCENIA
Wiedza Umiejętności Kompetencje
1. Przyswojenie wiedzy 2. Wykształcenie umiejętności 3. Funkcjonowanie w środowisku z zakresu ćwiczeń w pracowni wykorzystania w praktyce wiedzy artystycznym. strojenia i korekty fortepianów. z zakresu ćwiczeń w pracowni strojenia i korekty fortepianów.
Treści nauczania Kryteria weryfikacji
1. Przyswojenie wiedzy z zakresu ćwiczeń w pracowni strojenia i korekty fortepianów.
Uczeń:
1) zasady bezpieczeństwa 1) określa warunki organizacji stanowiska pracy zgodnie z zasadami ergonomii, i higieny pracy; przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej i ochrony środowiska;
2) omawia czynniki wpływające na bezpieczeństwo;
3) rozpoznaje źródła i określa skutki oddziaływania na organizm człowieka czynników szkodliwych.
2) stan techniczny fortepianów rozpoznaje stan techniczny poszczególnych zespołów i podzespołów fortepianów i pianin; i pianin na podstawie dokumentacji technicznej.
3) warunki poprawnego 1) omawia warunki optymalnej wilgotności i temperatury względnej powietrza składowania, eksploatacji w otoczeniu instrumentu; i użytkowania fortepianów 2) opisuje warunki poprawnej lokalizacji instrumentu względem źródeł emisji ciepła i pianin; w pomieszczeniu;
3) opisuje zasady konserwacji fortepianów i pianin.
4) warunki transportu 1) wymienia zasady bezpieczeństwa podczas transportu fortepianów i pianin; fortepianów i pianin. 2) omawia zasady ekologicznego pakowania fortepianów i pianin.
2. Wykształcenie umiejętności wykorzystania w praktyce wiedzy z zakresu ćwiczeń w pracowni strojenia i korekty fortepianów.
Uczeń:
1) montaż i regulacja zespołów 1) wykonuje czynności montażowe i regulacyjne zespołów i podzespołów i podzespołów fortepianów fortepianów i pianin; i pianin; 2) dobiera i wykorzystuje przyrządy pomiarowe parametrów technicznych oraz narzędzia do regulacji zespołów i podzespołów fortepianów i pianin;
3) używa narzędzi korektorskich i stroicielskich stosowanych w budownictwie, renowacji i bieżącej eksploatacji fortepianów i pianin;
4) sprawdza zgodność montażu zespołów i podzespołów fortepianów i pianin z dokumentacją techniczną;
5) stosuje instrukcje regulacji zespołów i podzespołów fortepianów i pianin.
2) proces strojeń wstępnych; 1) wykonuje czynności cwikowania;
2) wykonuje czynności strojenia do kamertonu.
3) jakość i zgodność 1) dokonuje analizy jakościowej zgodności procesów regulacji zespołów wykonywanej regulacji i podzespołów fortepianów i pianin; zespołów i podzespołów 2) porównuje i weryfikuje zgodność wykonywanej regulacji zespołów fortepianów i pianin i podzespołów fortepianów i pianin z dokumentacją techniczną; z dokumentacją techniczną. 3) koryguje regulację zespołów i podzespołów fortepianów i pianin na podstawie wniosków z weryfikacji zgodności wykonywanej regulacji z dokumentacją techniczną. 3. Funkcjonowanie w środowisku artystycznym.
Uczeń:
1) rozwój artystyczny 1) analizuje własne kompetencje; i zawodowy; 2) identyfikuje obszary wiedzy i umiejętności wymagające doskonalenia;
3) wyznacza sobie cele rozwojowe, sposoby i terminy ich realizacji;
4) aktualizuje swoją wiedzę i rozwija umiejętności;
5) wykorzystuje różne źródła informacji w celu doskonalenia umiejętności zawodowych;
6) stosuje techniki radzenia sobie ze stresem;
7) dokumentuje i archiwizuje własne dokonania twórcze;
8) aktywnie uczestniczy w życiu artystycznym;
9) podejmuje inicjatywę w nietypowej sytuacji warsztatowej.
2) współpraca w zespole; 1) angażuje się w realizację wyznaczonych zadań;
2) uwzględnia opinie i sugestie innych członków zespołu;
3) dzieli się informacjami;
4) uzgadnia wspólne stanowisko w zespole;
5) wykorzystuje efekty pracy innych członków zespołu;
6) tworzy relacje oparte na zaufaniu.
3) etyka zawodowa. 1) przewiduje skutki podejmowanych działań i ponosi odpowiedzialność za podejmowane decyzje;
2) stosuje zasady etyki zawodowej;
3) stosuje zasady kultury i normy zachowania przyjęte w środowisku artystycznym. WARUNKI NIEZBĘDNE DO REALIZACJI KSZTAŁCENIA
1. Sala lekcyjna: obszerna, dobrze wentylowana.
2. Wyposażenie sali lekcyjnej: meble robocze, narzędzia, przyrządy.
3. Wyposażenie szkoły: dostęp do umywalki z wodą.
SPECJALIZACJA: BUDOWA I RENOWACJA FORTEPIANÓW
CELE KSZTAŁCENIA
Wiedza Umiejętności Kompetencje
1. Przyswojenie wiedzy 2. Wykształcenie umiejętności 3. Funkcjonowanie w środowisku z zakresu budowy i renowacji wykorzystania w praktyce wiedzy artystycznym. fortepianów. z zakresu budowy i renowacji fortepianów.
Treści nauczania Kryteria weryfikacji
1. Przyswojenie wiedzy z zakresu budowy i renowacji fortepianów.
Uczeń:
1) zasady bezpieczeństwa 1) określa warunki organizacji stanowiska pracy zgodnie z zasadami ergonomii, i higieny pracy; przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej i ochrony środowiska;
2) omawia czynniki wpływające na bezpieczeństwo;
3) rozpoznaje źródła i określa skutki oddziaływania na organizm człowieka czynników szkodliwych.
2) zespoły i podzespoły 1) omawia zasady projektowania zespołów i podzespołów fortepianów i pianin; fortepianów i pianin; 2) wylicza napięcia strun dla danego sektora instrumentu;
3) określa zasady składowania elementów zespołów i podzespołów fortepianów i pianin.
3) stan techniczny fortepianów 1) opisuje stan jakościowy wybranego instrumentu, jego poszczególnych zespołów i pianin; i podzespołów;
2) omawia najczęściej występujące uszkodzenia eksploatacyjne w poszczególnych zespołach i podzespołach instrumentów;
3) rozróżnia objawy i uszkodzenia eksploatacyjne oraz lokalizuje usterki i uszkodzenia w konkretnym instrumencie;
4) wskazuje sposób naprawy usterki i uszkodzenia w konkretnym instrumencie.
4) techniki 1) wymienia w kolejności techniki naprawczo-renowacyjne zespołów i podzespołów naprawczo-renowacyjne fortepianów i pianin; zespołów i podzespołów 2) omawia zależności przyczynowo-skutkowe wymienionych technik naprawczofortepianów i pianin. -renowacyjnych.
2. Wykształcenie umiejętności wykorzystania w praktyce wiedzy z zakresu budowy i renowacji fortepianów.
Uczeń:
1) materiały i narzędzia 1) przygotowuje materiały niezbędne do naprawy fortepianów i pianin; niezbędne do naprawy 2) wykorzystuje narzędzia do naprawy poszczególnych zespołów i podzespołów fortepianów i pianin; fortepianów i pianin.
2) metody naprawcze zespołów 1) stosuje zalecenia dokumentacji technicznej dotyczącej naprawy fortepianów i podzespołów fortepianów i pianin; i pianin; 2) ustala metody naprawcze zespołów i podzespołów fortepianów i pianin;
3) wykonuje czynności naprawcze uszkodzonych zespołów i podzespołów fortepianów i pianin.
3) kolejność montażu zespołów 1) określa działania produkcyjne, z uwzględnieniem kolejności montażu zespołów i podzespołów fortepianów i podzespołów fortepianów i pianin; i pianin na podstawie 2) dobiera i stosuje maszyny, urządzenia i narzędzia do montażu zespołów dokumentacji technologicznej; i podzespołów fortepianów i pianin.
4) przyrządy pomiarowe omawia i demonstruje zastosowanie użytkowe poszczególnych przyrządów i aplikacje używane pomiarowych i aplikacji używanych w budownictwie i renowacji fortepianów w budownictwie i renowacji i pianin. fortepianów i pianin;
5) kontrola jakości 1) dokonuje weryfikacji parametrów techniczno-jakościowych fortepianów i pianin wytwarzanych zespołów określonych jako standardy regulacji, strojenia, wykończenia powierzchni zgodnie i podzespołów fortepianów ze stanem konkretnego instrumentu; i pianin. 2) ocenia walory artystyczne fortepianów i pianin.
3. Funkcjonowanie w środowisku artystycznym.
Uczeń:
1) rozwój artystyczny 1) analizuje własne kompetencje; i zawodowy; 2) identyfikuje obszary wiedzy i umiejętności wymagające doskonalenia;
3) wyznacza sobie cele rozwojowe, sposoby i terminy ich realizacji;
4) aktualizuje swoją wiedzę i rozwija umiejętności;
5) wykorzystuje różne źródła informacji w celu doskonalenia umiejętności zawodowych;
6) stosuje techniki radzenia sobie ze stresem;
7) dokumentuje i archiwizuje własne dokonania twórcze;
8) aktywnie uczestniczy w życiu artystycznym;
9) podejmuje inicjatywę w nietypowej sytuacji warsztatowej.
2) etyka zawodowa. 1) przewiduje skutki podejmowanych działań i ponosi odpowiedzialność za podejmowane decyzje;
2) stosuje zasady etyki zawodowej;
3) stosuje zasady kultury i normy zachowania przyjęte w środowisku artystycznym. WARUNKI NIEZBĘDNE DO REALIZACJI KSZTAŁCENIA
1. Sala lekcyjna: obszerna, dobrze wentylowana.
2. Wyposażenie sali lekcyjnej: meble robocze, narzędzia, przyrządy.
3. Wyposażenie szkoły: dostęp do umywalki z wodą.
SPECJALIZACJA: STROJENIE I KOREKTA FORTEPIANÓW
CELE KSZTAŁCENIA
Wiedza Umiejętności Kompetencje
1. Przyswojenie wiedzy 2. Wykształcenie umiejętności wykorzystania 3. Funkcjonowanie w środowisku z zakresu strojenia i korekty w praktyce wiedzy z zakresu strojenia i korekty artystycznym. fortepianów. fortepianów.
Treści nauczania Kryteria weryfikacji
1. Przyswojenie wiedzy z zakresu strojenia i korekty fortepianów.
Uczeń:
1) zasady bezpieczeństwa 1) określa warunki organizacji stanowiska pracy zgodnie z zasadami ergonomii, i higieny pracy; przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej i ochrony środowiska;
2) omawia czynniki wpływające na bezpieczeństwo;
3) rozpoznaje źródła i określa skutki oddziaływania na organizm człowieka czynników szkodliwych.
2) narzędzia korektorskie 1) wymienia narzędzia korektorskie i stroicielskie używane w budownictwie, i stroicielskie używane renowacji i bieżącej eksploatacji fortepianów i pianin; w budownictwie, renowacji 2) omawia zastosowanie narzędzi korektorskich i stroicielskich używanych w pracy i bieżącej eksploatacji fortepianmistrza; fortepianów i pianin; 3) demonstruje sposoby użycia narzędzi korektorskich i stroicielskich.
3) techniki ustawiania kołka 1) opisuje sposoby ustawiania kołka stroikowego; stroikowego. 2) wyjaśnia zagadnienia dotyczące właściwego doboru klucza stroicielskiego.
2. Wykształcenie umiejętności wykorzystania w praktyce wiedzy z zakresu strojenia i korekty fortepianów.
Uczeń:
1) urządzenia i aplikacje 1) wykorzystuje urządzenia i aplikacje komputerowe do strojenia i renowacji wspomagające wykonywanie fortepianów i pianin; zadań zawodowych; 2) omawia najważniejsze funkcje użytkowe wykorzystywanych urządzeń i aplikacji.
2) metody przeprowadzania 1) stosuje nazewnictwo narzędzi stosowanych w intonacji fortepianów i pianin; procesu intonacji fortepianów 2) dobiera metody w celu osiągnięcia zamierzonego efektu intonacyjnego. i pianin;
3) jakość intonacji fortepianów 1) ustala zakres intonacji fortepianów i pianin; i pianin; 2) analizuje, rozróżnia i eliminuje niepożądane hałasy lub przydźwięki brzmienia;
3) ustala poprawność brzmienia, barwy i dynamiki całej skali.
4) dostosowanie brzmienia 1) określa akustyczne cechy pomieszczeń, w których znajduje się instrument, w celu instrumentu do warunków ostatecznej korekty stroju; otoczenia; 2) dokonuje korekty brzmienia instrumentu stosownie do akustyki pomieszczenia.
5) weryfikacja strojenia 1) weryfikuje parametry techniczne instrumentu; i korekty instrumentu. 2) weryfikuje brzmienie i strój instrumentu przez wykonanie utworu muzycznego. 3. Funkcjonowanie w środowisku artystycznym.
Uczeń:
1) rozwój artystyczny 1) analizuje własne kompetencje; i zawodowy; 2) identyfikuje obszary wiedzy i umiejętności wymagające doskonalenia;
3) wyznacza sobie cele rozwojowe, sposoby i terminy ich realizacji;
4) aktualizuje swoją wiedzę i rozwija umiejętności;
5) wykorzystuje różne źródła informacji w celu doskonalenia umiejętności zawodowych;
6) stosuje techniki radzenia sobie ze stresem;
7) dokumentuje i archiwizuje własne dokonania twórcze;
8) aktywnie uczestniczy w życiu artystycznym;
9) podejmuje inicjatywę w nietypowej sytuacji warsztatowej.
2) etyka zawodowa. 1) przewiduje skutki podejmowanych działań i ponosi odpowiedzialność za podejmowane decyzje;
2) stosuje zasady etyki zawodowej;
3) stosuje zasady kultury i normy zachowania przyjęte w środowisku artystycznym. WARUNKI NIEZBĘDNE DO REALIZACJI KSZTAŁCENIA
1. Sala lekcyjna: obszerna, dobrze wentylowana.
2. Wyposażenie sali lekcyjnej: meble robocze, narzędzia, przyrządy.
3. Wyposażenie szkoły: dostęp do umywalki z wodą.
* Tylko w specjalizacji budowa i renowacja fortepianów.
** Tylko w specjalizacji strojenie i korekta fortepianów.”,
c) w akapicie pod tabelą:
– w pkt 1 w lit. g średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. h w brzmieniu:
„h) w specjalności fortepianmistrzostwo:
– w specjalizacji budowa i renowacja fortepianów – 75 (w ujęciu tygodniowym),
– w specjalizacji strojenie i korekta fortepianów – 73 (w ujęciu tygodniowym);”,
– w pkt 2 w lit. f kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. g w brzmieniu:
„g) w specjalności fortepianmistrzostwo:
– w specjalizacji budowa i renowacja fortepianów – 77 (w ujęciu tygodniowym),
– w specjalizacji strojenie i korekta fortepianów – 75 (w ujęciu tygodniowym).”.
Jak powołać ten przepis
§ 1 rozporządzenia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 13 czerwca 2025 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach szkolnictwa artystycznego (Dz. U. z 2025 r. poz. 852)
Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.