Art. 1

W ustawie z dnia 24 marca 1920 r. o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców (Dz. U. z 2017 r. poz. 2278) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 2 w ust. 1 i 2 wyrazy „Minister Spraw Wewnętrznych” zastępuje się wyrazami „Minister właściwy do spraw wewnętrznych”;

2) w art. 5 wyrazy „Ministra Spraw Wewnętrznych” zastępuje się wyrazami „ministra właściwego do spraw wewnętrznych”;

3) w art. 8a po ust. 1 dodaje się ust. 1a–1d w brzmieniu:

„1a. Wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1, notariusz realizuje poprzez umieszczenie elektronicznych wypisów, kopii lub odpisów dokumentów w Centralnym Repozytorium Elektronicznych Wypisów Aktów Notarialnych, zwanym dalej „Repozytorium”, w formacie umożliwiającym elektroniczne przeszukiwanie ich treści określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 92a § 7 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. – Prawo o notariacie (Dz. U. z 2026 r. poz. 614 i 1099).

1b. Krajowa Rada Notarialna zapewnia niezwłoczne przesłanie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych elektronicznych wypisów, kopii lub odpisów dokumentów umieszczonych przez notariuszy w Repozytorium na podstawie ust. 1a.

1c. Za umieszczenie na podstawie ust. 1a elektronicznych wypisów, kopii lub odpisów dokumentów w Repozytorium notariusz pobiera od stron czynności notarialnej opłatę, którą przekazuje Krajowej Radzie Notarialnej.

1d. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Notarialnej, określi, w drodze rozporządzenia:

1) okres przechowywania elektronicznych wypisów, kopii lub odpisów dokumentów, o których mowa w ust. 1, w Repozytorium,

2) sposób uiszczania i wysokość opłaty za umieszczenie elektronicznych wypisów, kopii lub odpisów dokumentów, o których mowa w ust. 1, w Repozytorium

– mając na względzie konieczność zapewnienia wykonywania obowiązków przez notariuszy i Krajową Radę Notarialną, jak również wysokość kosztów administracyjnych prowadzenia Repozytorium oraz jego niedochodowy charakter i niezbędny rozwój.”.