Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 2 września 2026 r. w sprawie zwalniania z obowiązku zapewniania budowli ochronnych w budynkach użyteczności publicznej oraz przypadków, w których nie ma obowiązku zapewniania budowli ochronnych w takich budynkach

§ 1.

Rozporządzenie określa przypadki, w których:

1) w budynkach użyteczności publicznej nie ma obowiązku zapewnienia budowli ochronnej;

2) organ ochrony ludności może zwolnić z obowiązku zapewnienia budowli ochronnej w budynku użyteczności publicznej.

§ 2.

1. W budynku użyteczności publicznej nie ma obowiązku zapewnienia budowli ochronnej, jeżeli zachodzi co najmniej jeden z następujących przypadków:

1) budynek użyteczności publicznej nie ma kondygnacji podziemnej, a łączna powierzchnia wewnętrzna wszystkich kondygnacji nadziemnych nie przekracza 5000 m²;

2) budynek użyteczności publicznej jest przeznaczony do przebywania w nim niewięcej niż 50 osób w tym samym czasie, z wyjątkiem budynku przeznaczonego w całości lub w części na potrzeby administracji publicznej, w którym swoją siedzibę ma organ administracji publicznej;

3) budynek użyteczności publicznej jest wpisany do rejestru zabytków albo do wojewódzkiej ewidencji zabytków;

4) budynek użyteczności publicznej jest zlokalizowany na terenach zamkniętych określonych odpowiednio decyzją Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego lub Centralnego Biura Antykorupcyjnego i nie są w nim realizowane zadania użyteczności publicznej;

5) powierzchnia użytkowa w budynku przeznaczona na potrzeby użyteczności publicznej jest niewiększa niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej budynku, z wyjątkiem przypadku, w którym powierzchnia użytkowa przeznaczona na potrzeby użyteczności publicznej przekracza 2500 m².

2. Nie ma obowiązku zapewnienia budowli ochronnej w budynku użyteczności publicznej także w przypadku rozbudowy lub nadbudowy budynku, jeżeli wskutek tej rozbudowy lub nadbudowy powierzchnia wewnętrzna budynku zwiększy się o niewięcej niż 2500 m²i o niewięcej niż 100 % w stosunku do wielkości powierzchni wewnętrznej budynku przed rozbudową lub nadbudową.

§ 3.

Organ ochrony ludności może zwolnić z obowiązku zapewnienia budowli ochronnej w budynku użyteczności publicznej, jeżeli zachodzi co najmniej jeden z następujących przypadków:

1) nie ma technicznych możliwości spełnienia wymagań określonych dla budowli ochronnych, o których mowa w art. 89 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2024 r. o ochronie ludności i obronie cywilnej;

2) w miejscu, w którym zlokalizowano budynek użyteczności publicznej, nie ma potrzeby zapewnienia określonej liczby miejsc schronienia w schronie albo ukryciu, w szczególności gdy w pobliżu budynku użyteczności publicznej nie przebywają stale osoby mogące chronić się w budowli ochronnej;

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji kieruje działem administracji rządowej – sprawy wewnętrzne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 25 lipca 2025 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (Dz. U. poz. 999).

3) brak jest ekonomicznej zasadności inwestycji zapewnienia w budynku użyteczności publicznej schronu albo ukrycia, rozumianej jako nieproporcjonalnie wysokie koszty zapewnienia budowli ochronnej w danym budynku użyteczności publicznej w porównaniu do kosztów wykonania takiej budowli ochronnej w innym budynku;

4) istnieje nieakceptowalne ryzyko związane z potencjalnymi sytuacjami awaryjnymi lub katastroficznymi, takimi jak awarie przemysłowe lub katastrofy naturalne, które mogą oddziaływać na bezpieczeństwo osób przebywających w schronie albo ukryciu;

5) istnieje możliwość zapewnienia schronienia użytkownikom budynku użyteczności publicznej w budowli ochronnej znajdującej się w odległości nieprzekraczającej 500 metrów, mierzonej po przewidywanych drogach poruszania się ludzi, od wyjść z budynku użyteczności publicznej do wejścia do obiektu budowlanego, w którym zapewniono budowlę ochronną;

6) budynek użyteczności publicznej jest zlokalizowany na terenach zamkniętych określonych decyzją podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 2a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2024 r. poz. 1151 i 1824 oraz z 2025 r. poz. 1019, 1542 i 1792), albo znajduje się w posiadaniu jednostki przewidzianej do militaryzacji lub zmilitaryzowanej;

7) w budynku użyteczności publicznej lub jego części może przebywać niewięcej niż 100 osób lub ma on powierzchnię wewnętrzną nieprzekraczającą 2500 m², z wyłączeniem budynku przeznaczonego w całości lub w części na potrzeby:

a) szpitala w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2026 r. poz. 156 i 972),

b) nauki, szkolnictwa wyższego, oświaty lub wychowania.

§ 4.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji: wz. W. Leśniakiewicz Zakres spraw uregulowany w niniejszym rozporządzeniu był poprzednio uregulowany w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 31 lipca 2025 r. w sprawie szczegółowych warunków wyznaczania budynków użyteczności publicznej, w których zapewnia się budowle ochronne (Dz. U. poz. 1070), które traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 17 kwietnia 2026 r. o zmianie ustawy o ochronie ludności i obronie cywilnej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 646).