§ 23

1. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się obrotem energią elektryczną kalkuluje:

1) ceny energii elektrycznej – na podstawie planowanych kosztów uzasadnionych zakupu tej energii obejmujących koszty:

a) zakupionej energii elektrycznej, w tym na potrzeby wynikające z rozkładu poboru energii przez odbiorców, z zachowaniem zasad konkurencji i minimalizacji kosztów jej zakupu,

b) poniesionej opłaty zastępczej, o której mowa w:

– art. 52 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii,

– art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej (Dz. U. z 2025 r. poz. 711),

c) zakupu energii elektrycznej, do którego przedsiębiorstwo energetyczne jest obowiązane zgodnie z art. 41 ust. 1, art. 42 ust. 1 i art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii,

d) uzyskania i umorzenia świadectw, o których mowa w:

– art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii,

– art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej;

2) stawki opłat abonamentowych – na podstawie planowanych kosztów obejmujących koszty uzasadnione wykonywanej działalności gospodarczej w zakresie obrotu energią elektryczną, w tym koszty obsługi handlowej związanej z obrotem energią elektryczną, oraz koszty wspólne wykonywania działalności gospodarczej w zakresie obrotu energią elektryczną, o których mowa w § 12 ust. 1.

2. Stawki opłat abonamentowych, o których mowa w ust. 1 pkt 2, kalkuluje się jako jednoskładnikowe stawki, wyrażone w zł/miesiąc na układ pomiarowo-rozliczeniowy. Stawki tych opłat mogą być różnicowane ze względu na wolumen zużycia rocznego lub okres rozliczeniowy lub charakter odbioru, związany w szczególności z częstotliwością i regularnością korzystania z punktu poboru, okresowością lub okazjonalnością poboru energii elektrycznej oraz sposobem wykorzystania obiektu, jeżeli cechy te mają wpływ na koszty stałe związane z obsługą danego punktu poboru.

3. Opłatę abonamentową nalicza się za każdy miesiąc na każdy układ pomiarowo-rozliczeniowy proporcjonalnie do liczby dni obowiązywania umowy z odbiorcą końcowym w danym miesiącu.

4. W przypadku gdy różnicowanie stawek opłat abonamentowych następuje ze względu na wolumen zużycia rocznego, na potrzeby przypisania odbiorcy do właściwej wysokości stawki opłaty abonamentowej kwalifikacja odbywa się na podstawie ilości energii elektrycznej zużytej przez tego odbiorcę w okresie jednego roku kończącego się z dniem ostatniego dokonanego odczytu. W przypadku odbiorcy, który zużywał energię elektryczną w okresie krótszym niż jeden rok, odbiorcę kwalifikuje się do danego przedziału zużycia, przyjmując całkowitą ilość zużytej energii do dnia dokonania ostatniego odczytu. W przypadku gdy rozliczenia z odbiorcą są prowadzone na podstawie prognoz, o których mowa w § 39 ust. 4, do czasu dokonania odczytu pozwalającego na określenie zużycia energii elektrycznej zgodnie ze zdaniem pierwszym albo drugim, zużycie roczne, o którym mowa w zdaniu pierwszym, określa się na podstawie zużycia energii elektrycznej zadeklarowanego w umowie sprzedaży energii elektrycznej albo w umowie kompleksowej.

5. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się obrotem energią elektryczną nie uwzględnia podatku akcyzowego w kalkulacji ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 1.