Art. 41w

1. Oddział z państwa trzeciego przekazuje Komisji Nadzoru Finansowego informacje dotyczące:

1) systemu gwarantowania depozytów, w którym uczestniczy, oraz zasad funkcjonowania tego systemu, o ile nie jest to obowiązkowy system gwarantowania depozytów, o którym mowa w ustawie z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji;

2) aktywów i zobowiązań zaksięgowanych w jego księdze rejestrowej, zgodnie z art. 41r ust. 1, oraz aktywów i zobowiązań pochodzących z oddziałów z państw trzecich, z podziałem według:

a) największych zarejestrowanych aktywów i zobowiązań sklasyfikowanych według sektora i rodzaju kontrahenta, w tym w szczególności ekspozycji wobec sektora finansowego,

b) znacznych ekspozycji i koncentracji źródeł finansowania w stosunku do określonych rodzajów kontrahentów,

c) znaczących transakcji wewnętrznych z podmiotem macierzystym oraz z członkami grupy podmiotu macierzystego;

3) zatwierdzonego przez władze nadzorcze państwa trzeciego, w którym siedzibę ma podmiot macierzysty, planu naprawy obejmującego dany oddział.

2. Oddział z państwa trzeciego przekazuje niezwłocznie Komisji Nadzoru Finansowego informacje dotyczące spełnienia pozostałych wymogów, które mają do niego zastosowanie na podstawie niniejszej ustawy.

3. Oddział z państwa trzeciego przekazuje Komisji Nadzoru Finansowego:

1) zagregowane informacje na temat aktywów i zobowiązań posiadanych lub zaksięgowanych, odpowiednio, przez jednostki zależne i inne oddziały z państw trzecich jego podmiotu macierzystego w Unii Europejskiej;

2) informacje na temat przestrzegania przez jego podmiot macierzysty wymogów ostrożnościowych, zarówno na zasadzie indywidualnej, jak i skonsolidowanej;

3) plany naprawy jego podmiotu macierzystego oraz szczegółowe informacje o środkach, które można wprowadzić w odniesieniu do oddziałów z państw trzecich zgodnie z tymi planami, a także późniejsze aktualizacje i zmiany tych planów oraz, w razie potrzeby, istotne przeglądy i oceny nadzorcze, gdy przeprowadza się je w odniesieniu do jego podmiotu macierzystego, oraz wynikające z nich decyzje nadzorcze;

4) strategię działalności jego podmiotu macierzystego w odniesieniu do oddziałów z państw trzecich oraz późniejsze zmiany tej strategii;

5) informacje o usługach świadczonych lub działalności prowadzonej przez jego podmiot macierzysty, o których mowa w art. 41a ust. 1 pkt 1 lit. a, na rzecz klientów mających siedzibę lub znajdujących się w Unii Europejskiej. 4. Oddział z państwa trzeciego przekazuje, na żądanie Komisji Nadzoru Finansowego, dodatkowe informacje dotyczące działalności, operacji lub kondycji finansowej tego oddziału z państwa trzeciego lub jego podmiotu macierzystego, w celu zweryfikowania przestrzegania przez ten oddział z państwa trzeciego i jego podmiot macierzysty przepisów prawa oraz zapewnienia przestrzegania tych przepisów przez ten oddział z państwa trzeciego.

5. Informacje i dokumenty, o których mowa w ust. 1 i 3, są przekazywane co najmniej dwa razy w roku przez oddziały z państw trzecich należące do klasy 1 i co najmniej raz w roku przez oddziały z państw trzecich należące do klasy 2.

6. Komisja Nadzoru Finansowego może zwolnić kwalifikujące się oddziały z państw trzecich, o których mowa w art. 41c, ze stosowania wszystkich albo części wymogów dotyczących przekazywania informacji i dokumentów na temat ich podmiotów macierzystych, określonych w ust. 3, pod warunkiem że może uzyskać odpowiednie informacje bezpośrednio od władzy nadzorczej państwa trzeciego.