Art. 7

1. Podstawę obliczenia podatku od nadzwyczajnych zysków stanowi nadwyżka przychodów ze zbycia paliw ciekłych osiągniętych w roku podatkowym (przychody faktyczne) ponad przychody ze zbycia paliw ciekłych, jakie zostałyby osiągnięte przy zastosowaniu marży referencyjnej (przychody hipotetyczne).

2. Przychody hipotetyczne oblicza się według następującego wzoru: 𝑘𝑜𝑠𝑧𝑡𝑦 𝑓𝑎𝑘𝑡𝑦𝑐𝑧𝑛𝑒

1 − 𝑚𝑎𝑟ż𝑎 𝑟𝑒𝑓𝑒𝑟𝑒𝑛𝑐𝑦𝑗𝑛𝑎 ÷ 100 % w którym:

1) koszty faktyczne oznaczają koszty związane z przychodami faktycznymi, stanowiące cenę nabycia lub koszt wytworzenia paliw ciekłych;

2) marża referencyjna oznacza średnią marżę sprzedaży paliw ciekłych w 2025 r., powiększoną o 20 %, przy czym w przypadku gdy marża referencyjna ustalona w ten sposób jest niższa niż 2,00 %, a także w przypadku podatników, którzy nie prowadzili w 2025 r. działalności w zakresie określonym w art. 5, przyjmuje się, że marża referencyjna wynosi 2,00 %.

3. Średnią marżę sprzedaży paliw ciekłych w 2025 r. oblicza się według następującego wzoru: 𝑝𝑟𝑧𝑦𝑐ℎ𝑜𝑑𝑦 𝑟𝑒𝑓𝑒𝑟𝑒𝑛𝑐𝑦𝑗𝑛𝑒 − 𝑘𝑜𝑠𝑧𝑡𝑦 𝑟𝑒𝑓𝑒𝑟𝑒𝑛𝑐𝑦𝑗𝑛𝑒

× 100 % 𝑝𝑟𝑧𝑦𝑐ℎ𝑜𝑑𝑦 𝑟𝑒𝑓𝑒𝑟𝑒𝑛𝑐𝑦𝑗𝑛𝑒 w którym:

1) przychody referencyjne oznaczają przychody ze zbycia paliw ciekłych osiągnięte w 2025 r.;

2) koszty referencyjne oznaczają koszty związane z przychodami referencyjnymi, stanowiące cenę nabycia lub koszt wytworzenia paliw ciekłych.

4. Marżę referencyjną i średnią marżę sprzedaży paliw ciekłych w 2025 r. zaokrągla się do dwóch miejsc po przecinku. 5. Przy ustalaniu wysokości przychodów faktycznych i kosztów faktycznych oraz przychodów referencyjnych i kosztów referencyjnych:

1) uwzględnia się:

a) wynik na pochodnych instrumentach finansowych służących zabezpieczeniu tych przychodów i kosztów, z wyłączeniem wycen pochodnych instrumentów finansowych,

b) koszty związane z wykonywaniem wynikających z odrębnych przepisów obowiązków dotyczących prowadzenia działalności określonej w art. 5, z wyłączeniem podatków, opłat i innych danin publicznych, których wysokość jest uzależniona od ilości lub wartości zbywanych paliw ciekłych, w części, w jakiej te podatki, opłaty i inne daniny publicznoprawne nie są uwzględniane przy ustalaniu przychodów referencyjnych albo przychodów faktycznych;

2) nie uwzględnia się:

a) niezrealizowanych przychodów i kosztów, w szczególności wycen do wartości godziwej dokonywanych dla celów rachunkowych,

b) niezrealizowanych różnic kursowych,

c) wycen wartości zapasów paliw ciekłych,

d) innych, niż określone w lit. a–c, pozycji aktywów, pasywów albo przychodów lub kosztów, o podobnym charakterze.

6. Przy ustalaniu wysokości przychodów faktycznych i przychodów referencyjnych uwzględnia się również wynik na zrealizowanych pochodnych instrumentach finansowych, w których dodatkowe rozliczenia pieniężne zależą od ilości lub wartości wytworzonych paliw ciekłych lub zbytych paliw ciekłych.

7. W przypadku gdy nie jest możliwe jednoznaczne przypisanie:

1) kosztów faktycznych lub kosztów referencyjnych odpowiednio do przychodów faktycznych lub przychodów referencyjnych, ze zbycia paliw ciekłych,

2) wyniku na pochodnych instrumentach finansowych, o którym mowa w ust. 5 pkt 1 lit. a, odpowiednio do przychodów faktycznych, kosztów faktycznych, przychodów referencyjnych lub kosztów referencyjnych

– koszty te i wynik ten uwzględnia się w takiej proporcji, w jakiej pozostają osiągnięte w danym okresie roku podatkowego odpowiednie przychody ze zbycia paliw ciekłych w ogólnej wysokości przychodów podatnika.

8. Przepisu ust. 7 nie stosuje się do ustalania ceny nabycia ani kosztu wytworzenia paliw ciekłych, jeżeli są one ustalane zgodnie z ustawą z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości lub standardami, o których mowa w art. 2 ust. 3 tej ustawy. 9. Jeżeli podatnik prowadził działalność w zakresie określonym w art. 5 przez część 2025 r., przy obliczaniu marży referencyjnej uwzględnia się miesiące, w których podatnik prowadził taką działalność.

10. Przepisy ust. 1–9 stosuje się z uwzględnieniem poprzedników prawnych podatnika.