Rozporządzenie Ministra Energii z dnia 20 października 2026 r. w sprawie sposobu kształtowania i kalkulacji taryf oraz rozliczeń w obrocie paliwami gazowymi

§ 1.

Rozporządzenie określa szczegółowe zasady kształtowania i kalkulacji taryf dla paliw gazowych oraz szczegółowe zasady rozliczeń w obrocie paliwami gazowymi, w tym:

1) kryteria podziału odbiorców na grupy taryfowe;

2) szczegółowe zasady ustalania opłat za przyłączenie do sieci, w tym sposób kalkulowania stawek opłat za przyłączenie;

3) rodzaje cen i stawek opłat dla każdej koncesjonowanej działalności gospodarczej oraz sposób ich kalkulowania;

4) sposób uwzględniania w taryfach poprawy efektywności i zmiany warunków działalności wykonywanej przez przedsiębiorstwa energetyczne;

5) sposób uwzględniania w taryfach stopnia niewykonania harmonogramu inwestycji priorytetowych, o których mowa w art. 16 ust. 1a ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne, zwanej dalej „ustawą”;

6) sposób prowadzenia rozliczeń z odbiorcami oraz rozliczeń między przedsiębiorstwami energetycznymi, w tym w ramach sprzedaży rezerwowej paliw gazowych;

7) sposób ustalania bonifikat za niedotrzymanie parametrów jakościowych paliw gazowych i standardów jakościowych obsługi odbiorców, w tym w ramach sprzedaży rezerwowej paliw gazowych;

8) sposób ustalania opłat za przekroczenia mocy;

9) sposób ustalania opłat za nielegalny pobór paliw gazowych;

10) sposób ustalania opłat za pobór paliw gazowych powyżej parametrów technologiczno-pomiarowych stacji gazowej;

11) zakres usług wykonywanych na dodatkowe zlecenie odbiorcy i sposób ustalania opłat za te usługi.

§ 2.

Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:

1) charakterystyka – określone w umowie lub rzeczywiste wielkości poboru, odbioru, zatłaczania lub dostarczania paliw gazowych, określające w szczególności:

a) roczną i dobową lub godzinową ilość energii zawartej w pobieranych, odbieranych, zatłaczanych lub dostarczanych paliwach gazowych,

b) ciśnienie w miejscu poboru, odbioru, zatłaczania lub dostarczania paliw gazowych;

Minister Energii kieruje działem administracji rządowej – gospodarka surowcami energetycznymi, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 25 lipca 2025 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Energii (Dz. U. poz. 1206).

2) grupa przyłączeniowa – grupę przyłączeniową, o której mowa w § 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 2 lipca 2010 r. w sprawie szczegółowych warunków funkcjonowania systemu gazowego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1382 i 1635), zwanego dalej „rozporządzeniem systemowym”;

3) grupa taryfowa – grupę podmiotów dostarczających paliwa gazowe do systemu gazowego lub odbierających paliwa gazowe z tego systemu lub korzystających z usług związanych z zaopatrzeniem w te paliwa, dla których określa się jeden zestaw cen lub stawek opłat i warunków ich stosowania;

4) konto regulacyjne – konto regulacyjne w rozumieniu art. 3 pkt 24 rozporządzenia Komisji (UE) 2017/460 z dnia 16 marca 2017 r. ustanawiającego kodeks sieci dotyczący zharmonizowanych struktur taryf przesyłowych dla gazu (Dz. Urz. UE L 72 z 17.03.2017, str. 29), zwanego dalej „rozporządzeniem 2017/460”;

5) konto regulacyjne dla innych operatorów – rachunek służący zrekompensowaniu niewystarczająco lub nadmiernie odzyskiwanych przychodów ze świadczonych usług dystrybucji paliw gazowych, magazynowania paliw gazowych, skraplania gazu ziemnego lub regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego;

6) moc odbioru – maksymalną ilość energii zawartej w paliwie gazowym odbieranym z instalacji magazynowej w ciągu jednej godziny;

7) moc przyłączeniowa – moc przyłączeniową w rozumieniu § 2 pkt 2 rozporządzenia systemowego;

8) moc umowna – maksymalną ilość energii zawartej w paliwie gazowym, którą w ciągu jednej godziny lub doby można dostarczyć do lub odebrać z systemu gazowego lub instalacji skroplonego gazu ziemnego, określoną w umowie:

a) sprzedaży paliw gazowych,

b) o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych,

c) o świadczenie usług skraplania gazu ziemnego,

d) kompleksowej,

e) sprzedaży rezerwowej paliw gazowych,

f) kompleksowej zawierającej postanowienia umowy sprzedaży rezerwowej paliw gazowych,

g) kompleksowej ze sprzedawcą z urzędu

– na okres od godziny 6.00 dnia 1 października danego roku do godziny 6.00 dnia 1 października kolejnego roku w przypadku umowy zawartej na czas nieokreślony albo umowy zawartej na czas określony co najmniej jednego roku, albo na czas trwania umowy w przypadku umowy krótkoterminowej;

9) moc zatłaczania – maksymalną ilość energii zawartej w paliwie gazowym, którą można zatłoczyć do instalacji magazynowej w ciągu jednej godziny;

10) okres regulacji – okres, na jaki zostały ustalone wartości współczynników korekcyjnych, o których mowa w § 10 ust. 1;

11) okres rozliczeniowy – okres przyjęty do rozliczeń za dostarczone paliwo gazowe lub świadczone usługi w zakresie odpowiedniego rodzaju działalności przedsiębiorstwa energetycznego;

12) pojemność czynna – pojemność instalacji magazynowej stanowiącą różnicę między jej całkowitą pojemnością a pojemnością niezbędną dla zapewnienia bezpieczeństwa pracy instalacji magazynowej oraz minimalnego ciśnienia paliw gazowych w okresie ich odbioru;

13) pozyskanie paliw gazowych – zakup paliw gazowych, ich wydobywanie, wytwarzanie i przetwarzanie;

14) procesowe składowanie – przechowywanie skroplonego gazu ziemnego w zbiorniku magazynowym zainstalowanym w instalacji skroplonego gazu ziemnego w okresie od momentu rozładunku dostawy skroplonego gazu ziemnego do momentu jego odbioru z instalacji po przeładunku, załadunku lub po jego regazyfikacji;

15) procesowe składowanie niezgodne z harmonogramem – przechowywanie skroplonego gazu ziemnego w zbiorniku magazynowym zainstalowanym w instalacji skroplonego gazu ziemnego niezgodnie z harmonogramem określającym minimalną i maksymalną ilość tego gazu w określonych dobach, w okresie od momentu rozładunku dostawy skroplonego gazu ziemnego do momentu jego odbioru z instalacji po przeładunku, załadunku lub po jego regazyfikacji;

16) przyłącze do sieci gazowej – przyłącze w rozumieniu § 2 pkt 5 rozporządzenia systemowego;

17) punkt wejścia – miejsce dostarczania paliw gazowych do sieci gazowej, w tym z instalacji magazynowej, o określonej lokalizacji fizycznej;

18) punkt wirtualny – punkt wirtualny w rozumieniu § 2 pkt 10 rozporządzenia systemowego;

19) punkt wyjścia – miejsce odbioru paliw gazowych z sieci gazowej, w tym miejsce dostarczenia paliw gazowych do instalacji magazynowej, o określonej lokalizacji fizycznej;

20) umowa krótkoterminowa – umowę, o której mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1–4 lub ust. 3 ustawy, zawartą na okres krótszy niż rok;

21) usługa krótkoterminowa – usługę świadczoną w okresie krótszym niż rok;

22) usługa wirtualnego przesyłania zwrotnego – usługę świadczoną na zasadach przerywanych przez przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem paliw gazowych, polegającą na umownym przesyłaniu paliw gazowych w kierunku przeciwnym do fizycznego przepływu paliw gazowych w jednokierunkowych fizycznych punktach wejścia do sieci przesyłowej, jednokierunkowych fizycznych punktach wyjścia z sieci przesyłowej lub w wirtualnych punktach połączenia międzysystemowego stanowiących co najmniej dwa jednokierunkowe punkty połączeń międzysystemowych łączące te same dwa sąsiadujące systemy wejścia – wyjścia, zintegrowane w celu zapewniania jednej usługi z zakresu przepustowości;

23) usługa wirtualnej dystrybucji zwrotnej – usługę świadczoną przez przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się dystrybucją paliw gazowych, polegającą na umownym transporcie paliw gazowych z miejsca ich wprowadzenia do sieci dystrybucyjnej gazowej, do punktu wirtualnego w sieci przesyłowej.

§ 3.

Opłaty odpowiadające zakresowi usług związanych z zaopatrzeniem w paliwa gazowe określonemu w umowach, o których mowa w § 4 ust. 2, zaokrągla się do pełnych groszy w ten sposób, że końcówki kwot wynoszące mniej niż 0,5 gr pomija się, a końcówki kwot wynoszące co najmniej 0,5 gr podwyższa się do pełnych groszy.

§ 4.

1. Określone w taryfie ceny lub stawki opłat dla poszczególnych grup taryfowych różnicuje się odpowiednio do kosztów uzasadnionych wykonywanej działalności gospodarczej związanej z dostarczaniem paliw gazowych, z uwzględnieniem eliminowania subsydiowania skrośnego.

2. Taryfę kształtuje się w taki sposób, aby odbiorca mógł na jej podstawie obliczyć należności odpowiadające zakresowi usług związanych z zaopatrzeniem w paliwa gazowe, określonemu w umowie sprzedaży paliw gazowych lub w umowie sprzedaży rezerwowej paliw gazowych, lub w umowie o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych, lub w umowie o świadczenie usług magazynowania paliw gazowych, lub w umowie o świadczenie usług skraplania gazu ziemnego lub regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego, lub w umowie kompleksowej, lub umowie kompleksowej zawierającej postanowienia umowy sprzedaży rezerwowej paliw gazowych, lub umowie kompleksowej ze sprzedawcą z urzędu.

§ 5.

1. Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przesyłania paliw gazowych ustala w taryfie dla wszystkich punktów wejścia do sieci przesyłowej i wszystkich punktów wyjścia z sieci przesyłowej:

1) stawki opłat za świadczenie usług przesyłania paliw gazowych, zwane dalej „stawkami opłat przesyłowych”;

2) sposób ustalania stawek opłat przesyłowych pobieranych:

a) na podstawie umów krótkoterminowych,

b) za usługi świadczone na zasadach ciągłych,

c) za usługi świadczone na zasadach przerywanych,

d) w ramach usługi wirtualnego przesyłania zwrotnego;

3) sposób ustalania opłaty za przyłączenie do sieci przesyłowej;

4) sposób ustalania bonifikat za niedotrzymanie parametrów jakościowych paliw gazowych;

5) sposób ustalania bonifikat za niedotrzymanie standardów jakościowych usług przesyłania paliw gazowych;

6) bonifikaty za niedotrzymanie standardów jakościowych obsługi odbiorców;

7) sposób ustalania opłat za:

a) przekroczenie mocy umownej, z wyłączeniem przekroczenia mocy umownej w międzysystemowych fizycznych punktach wejścia do sieci przesyłowej,

b) nielegalny pobór paliw gazowych;

8) stawkę opłaty za wstrzymanie dostarczania paliw gazowych, jeżeli wstrzymanie dostarczania było spowodowane przyczynami, o których mowa w art. 6b ust. 1 i 2 ustawy;

9) stawki opłat lub sposób ustalania stawek opłat za usługi wykonywane na dodatkowe zlecenie odbiorcy;

10) stawki opłat za świadczone usługi nieprzesyłowe w rozumieniu art. 3 pkt 15 rozporządzenia 2017/460.

2. Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie dystrybucji paliw gazowych ustala w taryfie:

1) grupy taryfowe i kryteria kwalifikowania odbiorców do tych grup;

2) stawki opłat za świadczenie usług dystrybucji paliw gazowych, zwane dalej „stawkami opłat dystrybucyjnych”;

3) sposób ustalania stawek opłat dystrybucyjnych pobieranych:

a) na podstawie umów krótkoterminowych,

b) za usługi świadczone na zasadach przerywanych,

c) w ramach usługi wirtualnej dystrybucji zwrotnej;

4) sposób ustalania opłaty za przyłączenie do sieci gazowej wysokich ciśnień oraz stawki opłat za przyłączenie do sieci gazowej niskich, średnich lub podwyższonych średnich ciśnień;

5) sposób ustalania bonifikat za niedotrzymanie parametrów jakościowych paliw gazowych;

6) sposób ustalania bonifikat za niedotrzymanie standardów jakościowych usług dystrybucji paliw gazowych;

7) bonifikaty za niedotrzymanie standardów jakościowych obsługi odbiorców;

8) sposób ustalania opłat za:

a) przekroczenie mocy umownej,

b) nielegalny pobór paliw gazowych;

9) stawkę opłaty za wstrzymanie dostarczania paliw gazowych, jeżeli wstrzymanie dostarczania było spowodowane przyczynami, o których mowa w art. 6b ust. 1 i 2 ustawy;

10) stawki opłat lub sposób ustalania stawek opłat za usługi wykonywane na dodatkowe zlecenie odbiorców.

3. Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu paliwami gazowymi ustala w taryfie:

1) grupy taryfowe i kryteria kwalifikowania odbiorców do tych grup;

2) ceny paliw gazowych;

3) stawki opłat abonamentowych;

4) bonifikaty za niedotrzymanie standardów jakościowych obsługi odbiorców, w tym odbiorców, którzy zawarli umowy sprzedaży rezerwowej paliw gazowych lub umowy kompleksowe ze sprzedawcą z urzędu.

4. Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu paliwami gazowymi, które zawiera z odbiorcami umowy kompleksowe lub umowy kompleksowe zawierające postanowienia umowy sprzedaży rezerwowej paliw gazowych, lub umowy kompleksowe ze sprzedawcą z urzędu, dodatkowo podaje w umowie informację o stosowaniu taryfy przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego działalność gospodarczą w zakresie przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych, do którego sieci jest przyłączony odbiorca.

5. Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie magazynowania paliw gazowych ustala w taryfie:

1) grupy taryfowe i kryteria kwalifikowania odbiorców do tych grup;

2) stawki opłat za świadczenie usług magazynowania paliw gazowych, zwane dalej „stawkami opłat magazynowych”;

3) sposób ustalania stawek opłat magazynowych pobieranych:

a) na podstawie umów krótkoterminowych,

b) za usługi świadczone na zasadach przerywanych;

4) sposób ustalania bonifikat za niedotrzymanie standardów jakościowych usług magazynowania paliw gazowych;

5) bonifikaty za niedotrzymanie standardów jakościowych obsługi odbiorców;

6) stawki opłat lub sposób ustalania stawek opłat za usługi wykonywane na dodatkowe zlecenie odbiorcy.

6. Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie skraplania gazu ziemnego lub regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego ustala w taryfie:

1) grupy taryfowe i kryteria kwalifikowania odbiorców do tych grup;

2) stawki opłat za świadczenie usług skraplania gazu ziemnego lub usług regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego;

3) sposób ustalania stawek opłat za świadczenie usług skraplania gazu ziemnego lub usług regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego na podstawie umów krótkoterminowych;

4) stawkę opłaty za procesowe składowanie niezgodne z harmonogramem;

5) sposób ustalania bonifikat za niedotrzymanie standardów jakościowych usług skraplania gazu ziemnego lub usług regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego;

6) bonifikaty za niedotrzymanie standardów jakościowych obsługi odbiorców;

7) stawki opłat lub sposób ustalania stawek opłat za usługi wykonywane na dodatkowe zlecenie odbiorcy.

§ 6.

1. Podział odbiorców na grupy taryfowe jest dokonywany w zależności od poziomu kosztów uzasadnionych, ponoszonych przez przedsiębiorstwo energetyczne w związku z dostarczaniem paliw gazowych, na podstawie następujących kryteriów:

1) rodzaju paliw gazowych;

2) charakterystyki technicznej punktów wejścia lub punktów wyjścia;

3) charakterystyki funkcjonalnej punktów wejścia lub punktów wyjścia;

4) wielkości i charakterystyki zatłaczania lub odbioru paliw gazowych z instalacji magazynowej;

5) wielkości i charakterystyki dostarczania lub odbioru paliw gazowych w miejscach ich dostarczania lub odbioru;

6) zakresu świadczonych usług;

7) miejsc dostarczania lub odbioru paliw gazowych;

8) systemu rozliczeń;

9) zużycia paliw gazowych na potrzeby odbiorców w gospodarstwach domowych;

10) ilości energii zawartej w paliwie gazowym nabywanym w punkcie wirtualnym;

11) odbioru paliw gazowych z użyciem przedpłatowego układu pomiarowo-rozliczeniowego.

2. Odbiorca, który z sieci gazowej odbiera paliwa gazowe z kilku miejsc, jest zaliczany do grup taryfowych oddzielnie w każdym z tych miejsc odbioru, o ile umowa nie stanowi inaczej.

3. Stosując kryteria, o których mowa w ust. 1 pkt 5 i 9, kwalifikacji do grup taryfowych dla odbiorców, którzy pobierają paliwo gazowe w ilości niewiększej niż 110 [kWh/h], dokonuje się na podstawie wielkości zużytego paliwa gazowego wyrażonej w jednostkach objętości [m³].

§ 7.

1. Ceny lub stawki opłat zawarte w taryfie kalkuluje się na okres 12 miesięcy kalendarzowych.

2. Koszty uzasadnione będące podstawą kalkulacji cen lub stawek opłat, o których mowa w ust. 1, dla wykonywanej działalności gospodarczej w zakresie:

1) przesyłania, dystrybucji, magazynowania i skraplania gazu ziemnego oraz regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego – stanowią planowane, dla danego roku, koszty uzasadnione przedsiębiorstwa energetycznego, wraz z uzasadnionym zwrotem z kapitału zaangażowanego w wykonywaną działalność gospodarczą;

2) obrotu paliwami gazowymi – stanowią planowane, dla danego roku, koszty uzasadnione związane z wykonywaną działalnością gospodarczą oraz marża na uzasadnionym poziomie.

§ 8.

1. Koszty, o których mowa w § 7 ust. 2, ustala się zgodnie z art. 44 i art. 45 ustawy oraz z zasadami ewidencji kosztów określonymi w przepisach o rachunkowości, w sposób umożliwiający ustalenie kosztów stałych i kosztów zmiennych, planowanych przez przedsiębiorstwo energetyczne dla poszczególnych rodzajów działalności gospodarczej, z uwzględnieniem źródeł tych kosztów.

2. Podstawą ustalania i oceny kosztów, o których mowa w § 7 ust. 2, są porównywalne koszty poniesione przez przedsiębiorstwo energetyczne w roku kalendarzowym poprzedzającym rok przedłożenia taryfy do zatwierdzenia, określone na podstawie sprawozdań finansowych, o których mowa w art. 44 ust. 1a ustawy.

3. Podstawą oceny kosztów, o których mowa w § 7 ust. 2, mogą być porównywalne koszty działalności gospodarczej przedsiębiorstw energetycznych wykonujących, w porównywalnych warunkach, działalność gospodarczą tego samego rodzaju. 4. Koszty, o których mowa w § 7 ust. 2, ustala się, przyjmując, dla każdego roku okresu regulacji, ilość energii zawartej w paliwach gazowych planowanych do sprzedaży, przesyłania, dystrybucji, magazynowania, skraplania lub regazyfikacji, planowane wielkości mocy umownych, mocy zatłaczania i mocy odbioru oraz planowaną liczbę pakietów, układów pomiarowo-rozliczeniowych i zawieranych umów.

5. Podstawą oceny ilości energii zawartej w paliwach gazowych planowanych do sprzedaży, przesyłania, dystrybucji, magazynowania, skraplania lub regazyfikacji, wielkości mocy umownych, mocy zatłaczania i mocy odbioru, liczby pakietów, układów pomiarowo-rozliczeniowych i zawieranych umów są odpowiednie dane z roku kalendarzowego poprzedzającego rok przedłożenia taryfy do zatwierdzenia.

6. W przypadku nowo tworzonych przedsiębiorstw energetycznych lub podejmowania przez istniejące przedsiębiorstwa energetyczne nowego rodzaju działalności gospodarczej w zakresie dostarczania paliw gazowych wysokość cen lub stawek opłat kalkuluje się na podstawie planowanych kosztów i wielkości sprzedaży dla pierwszego roku prowadzenia nowej działalności gospodarczej.

7. Przy ocenie wysokości cen i stawek opłat ustalonych przez podmioty, o których mowa w ust. 6, uwzględnia się analizy porównawcze w zakresie zaplanowanych przez te podmioty kosztów jednostkowych z kosztami przyjętymi do kalkulacji cen i stawek opłat przez inne przedsiębiorstwa energetyczne prowadzące ten sam rodzaj działalności gospodarczej w podobnej skali.

8. W odniesieniu do przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego działalność gospodarczą w zakresie przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych w kosztach, o których mowa w § 7 ust. 2, uwzględnia się odrębnie dla każdej inwestycji priorytetowej, o której mowa w art. 16 ust. 1a ustawy, uzasadnioną stopę zwrotu z kapitału zaangażowanego w jej realizację, ustaloną przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki na podstawie art. 23 ust. 2 pkt 3 lit. g ustawy stosownie do stopnia niewykonania harmonogramu inwestycji priorytetowych.

§ 9.

1. Koszty wspólne dla wszystkich lub kilku grup taryfowych oraz koszty wspólne dla wszystkich lub kilku rodzajów wykonywanej przez przedsiębiorstwo energetyczne działalności gospodarczej dzieli się na poszczególne grupy taryfowe i poszczególne rodzaje wykonywanej działalności gospodarczej, zgodnie z przyjętą w przedsiębiorstwie metodą podziału kosztów.

2. Metoda podziału kosztów, zasady ewidencji kosztów oraz podział odbiorców na grupy taryfowe nie mogą ulec zmianie w okresie regulacji.

§ 10.

1. W celu określenia stopnia poprawy efektywności funkcjonowania przedsiębiorstwa energetycznego w okresie regulacji dla poszczególnych lat ustala się współczynniki korekcyjne, oznaczone symbolem „X”, w taki sposób, aby był spełniony warunek określony wzorem:

RPI + Z − X

K ≤ K ∙ (1 + gdzie poszczególne symbole oznaczają:

) 100 % K , K – uzasadnione koszty własne przedsiębiorstwa energetycznego związane z wykonywaną przez to przedsiębiorstwo działalnością gospodarczą, uwzględniające zależne od przedsiębiorstwa energetycznego warunki wykonywania tej działalności, wyznaczane w szczególności z zastosowaniem metod porównawczych, o których mowa w art. 47 ust. 2e ustawy, dla poszczególnych lat okresu regulacji; dla pierwszego roku okresu regulacji koszty, oznaczone symbolem „K ”, są równe kosztom z roku poprzedzającego rok wyznaczenia współczynników korekcyjnych, oznaczonych symbolem „X”,

RPI – średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem, w roku kalendarzowym poprzedzającym rok przedłożenia taryfy do zatwierdzenia, ogłoszony przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” na podstawie art. 94 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 1749 oraz z 2026 r. poz. 26 i 425), w [%],

Z – współczynniki wzrostu skali działalności przedsiębiorstwa energetycznego, odzwierciedlające wzrost kosztów wynikający z realizacji inwestycji zgodnie z planem rozwoju, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy, ustalane jednorazowo dla poszczególnych lat okresu regulacji, w roku zatwierdzenia taryfy dla pierwszego roku okresu regulacji w [%]; współczynniki wzrostu skali działalności przedsiębiorstwa energetycznego dla pierwszego roku okresu regulacji, w zależności od wykonywanej przez przedsiębiorstwo energetyczne działalności gospodarczej, uwzględnia się w cenach paliw gazowych albo w stawkach opłat za świadczenie usług związanych z zaopatrzeniem w te paliwa, zawartych w taryfach; współczynniki wzrostu skali działalności przedsiębiorstwa energetycznego ustala się w oparciu o kluczowe parametry rozwoju systemu gazowego, w szczególności długość gazociągów, liczbę stacji gazowych, liczbę odbiorców, wolumen dostaw paliw gazowych lub zamówienia na moc,

X – współczynniki korekcyjne, określające projektowaną poprawę efektywności funkcjonowania przedsiębiorstwa energetycznego, ustalane jednorazowo dla poszczególnych lat okresu regulacji, w roku zatwierdzenia taryfy dla pierwszego roku okresu regulacji w [%]; współczynnik korekcyjny dla pierwszego roku okresu regulacji, w zależności od wykonywanej przez przedsiębiorstwo energetyczne działalności gospodarczej, uwzględnia się w cenach paliw gazowych albo w stawkach opłat za świadczenie usług związanych z zaopatrzeniem w te paliwa, zawartych w taryfach.

2. W celu określenia dopuszczalnych zmian cen lub stawek opłat na dany rok okresu regulacji, będących wynikiem zmiany warunków zewnętrznych funkcjonowania przedsiębiorstwa lub poprawy efektywności gospodarowania w przedsiębiorstwie, dla poszczególnych rodzajów wykonywanej działalności gospodarczej, ustala się współczynniki korekcyjne, oznaczone symbolem „Y”, w taki sposób, aby przychody, oznaczone symbolem „P ”, spełniały warunek określony wzorem: P ≤ P ∙ (1 gdzie poszczególne symbole oznaczają:

Y + ) 100 % P , P – przychody dla danego rodzaju działalności gospodarczej, wyznaczone w sposób określony w ust. 3, Y – współczynniki korekcyjne, ustalane corocznie i uwzględniane w cenach paliw gazowych albo w stawkach opłat za świadczenie usług związanych z zaopatrzeniem w te paliwa zawartych w taryfach, określające zmianę niezależnych od przedsiębiorstwa warunków wykonywania danego rodzaju działalności gospodarczej, w szczególności zmianę kosztów zakupu paliw gazowych i usług związanych z zaopatrzeniem odbiorców w te paliwa, wielkości i struktury jego sprzedaży oraz obciążeń podatkowych lub projektowaną poprawę efektywności funkcjonowania przedsiębiorstwa energetycznego w [%].

3. Przychody „P ”, o których mowa w ust. 2, w zakresie:

1) przesyłania paliw gazowych – oblicza się jako iloczyn stawek opłat planowanych w taryfie na dany rok jej obowiązywania oraz zamówionych mocy w roku kalendarzowym poprzedzającym rok przedłożenia taryfy do zatwierdzenia;

2) dystrybucji paliw gazowych – oblicza się jako iloczyn stawek opłat planowanych w taryfie na dany rok jej obowiązywania oraz liczby układów pomiarowo-rozliczeniowych, ilości energii zawartej w paliwach gazowych i zamówionych mocy, w roku kalendarzowym poprzedzającym rok przedłożenia taryfy do zatwierdzenia;

3) magazynowania paliw gazowych – oblicza się jako iloczyn stawek opłat planowanych w taryfie na dany rok jej obowiązywania oraz odpowiednio liczby pakietów, zamówionych pojemności czynnych, mocy zatłaczania i mocy odbioru, w roku kalendarzowym poprzedzającym rok przedłożenia taryfy do zatwierdzenia;

4) skraplania gazu ziemnego lub regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego – oblicza się jako iloczyn stawek opłat planowanych w taryfie na dany rok jej obowiązywania oraz ilości energii zawartej w skroplonym gazie ziemnym lub zregazyfikowanym gazie ziemnym i zamówionych mocy, w roku kalendarzowym poprzedzającym rok przedłożenia taryfy do zatwierdzenia;

5) obrotu paliwami gazowymi – oblicza się jako iloczyn cen i stawek opłat planowanych w taryfie na dany rok jej obowiązywania oraz ilości energii zawartej w paliwach gazowych i liczby układów pomiarowo-rozliczeniowych, w roku kalendarzowym poprzedzającym rok przedłożenia taryfy do zatwierdzenia.

4. Przychody „P ” dla roku poprzedzającego dany rok obowiązywania taryfy, o których mowa w ust. 2, oblicza się odpowiednio w sposób określony w ust. 3, na podstawie cen i stawek opłat ustalonych w obowiązującej taryfie oraz wielkości i struktury sprzedaży paliw gazowych i usług w roku kalendarzowym poprzedzającym rok przedłożenia taryfy do zatwierdzenia.

5. Przepis ust. 2 stosuje się w przypadku udokumentowanej zmiany zewnętrznych warunków wykonywania przez przedsiębiorstwo energetyczne działalności gospodarczej, uzasadniających zmianę tej taryfy w trakcie okresu jej obowiązywania. W takim przypadku przychody dla danego rodzaju działalności gospodarczej, oznaczone symbolami „P ” i „P ”, oznaczają odpowiednio przychody kalkulacyjne ustalone na podstawie cen i stawek opłat po zmianie taryfy (P ) i przed jej zmianą (P ), kalkulowane na podstawie ilości energii zawartej w paliwach gazowych, mocy umownych, mocy zatłaczania i mocy odbioru, liczby pakietów i liczby układów pomiarowo-rozliczeniowych przyjętych do kalkulacji taryfy.

§ 11.

1. Przychody pokrywające koszty uzasadnione, ustalane dla każdego roku okresu regulacji, uwzględniają, odpowiednio dla rodzaju działalności:

1) przychody uzyskane z:

a) cen i stawek opłat,

b) opłat za przekroczenie mocy umownej,

c) opłat za usługi wykonywane na dodatkowe zlecenie odbiorcy,

d) tytułu wykonywania umowy, o której mowa w art. 9h ust. 3 pkt 2 ustawy, a także wykonywania czynności wynikających z decyzji, o której mowa w art. 9h ust. 9 ustawy,

e) opłat za bilansowanie systemu dystrybucyjnego i zarządzanie ograniczeniami w tym systemie;

2) pozostałe przychody osiągnięte z usług nieprzesyłowych w rozumieniu art. 3 pkt 15 rozporządzenia 2017/460.

2. Przychody, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. d, są pomniejszane o koszty ponoszone w związku z wykonywaniem umowy i z czynnościami wynikającymi z decyzji.

3. Przychody uzyskane z opłat, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b oraz c, uwzględniają przychody osiągnięte z tych opłat w okresie, o którym mowa w § 8 ust. 2.

4. W przychodach, o których mowa w ust. 1, nie uwzględnia się przychodów uzyskanych z opłat za:

1) nielegalny pobór paliw gazowych;

2) wstrzymanie dostarczania paliw gazowych, jeżeli wstrzymanie dostarczania było spowodowane przyczynami, o których mowa w art. 6b ust. 1 i 2 ustawy.

5. Ustalając przychody pokrywające koszty uzasadnione dla wykonywanej działalności gospodarczej w zakresie przesyłania paliw gazowych, uwzględnia się saldo konta regulacyjnego, o którym mowa w art. 3 pkt 24 oraz art. 19 i art. 20 rozporządzenia 2017/460.

6. Ustalając przychody pokrywające koszty uzasadnione dla wykonywanej działalności gospodarczej w zakresie dystrybucji paliw gazowych, magazynowania paliw gazowych, skraplania gazu ziemnego i regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego, uwzględnia się saldo konta regulacyjnego dla innych operatorów.

§ 12.

1. Saldo konta regulacyjnego dla innych operatorów oblicza się według wzoru:

KR = O − O gdzie poszczególne symbole oznaczają:

KR – saldo konta regulacyjnego dla innych operatorów dla taryfy na rok „n” okresu regulacji w [zł],

O – planowany przychód zatwierdzony w taryfie na rok „n – 2” okresu regulacji, będący podstawą kalkulacji stawek opłat na 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych w [zł],

O – rzeczywiście uzyskany przychód w roku „n – 2” okresu regulacji w [zł].

2. Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie dystrybucji paliw gazowych, magazynowania paliw gazowych, skraplania gazu ziemnego i regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego korzysta z jednego konta regulacyjnego dla innych operatorów.

3. W celu uniknięcia nadmiernych różnic między poziomami taryf w dwóch następujących po sobie taryfach część salda konta regulacyjnego dla innych operatorów może zostać rozliczona w kolejnych taryfach przedsiębiorstwa energetycznego.

4. Rozliczanie salda konta regulacyjnego dla innych operatorów dokonuje się w celu zrekompensowania:

1) operatorowi – przychodów odzyskanych w niewystarczającym stopniu;

2) podmiotom zamawiającym usługi – przychodów odzyskanych przez operatora w nadmiernym stopniu.

§ 13.

W przypadku nieprzewidzianej istotnej zmiany warunków wykonywania przez przedsiębiorstwo energetyczne działalności gospodarczej przedsiębiorstwo to może wystąpić z wnioskiem o korektę cen lub stawek opłat ustalonych w taryfie wprowadzonej do stosowania w trybie określonym w art. 47 ustawy, po dokonaniu analizy i oceny skutków ekonomicznych tej zmiany.

§ 14.

1. Stawki opłaty przesyłowej kalkuluje się dla punktów wejścia i punktów wyjścia jako stawki opłaty stałej. 2. Stawki opłaty stałej ustalone w taryfie dla punktów zlokalizowanych na połączeniach międzysystemowych, w przypadku oferowania przepustowości w tych punktach w trybie aukcji, są stawkami minimalnymi.

§ 15.

1. Stawki opłaty stałej kalkuluje się dla punktów wejścia i punktów wyjścia na jednostkę mocy umownej na podstawie kosztów ponoszonych przez przedsiębiorstwo energetyczne w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą w zakresie przesyłania paliw gazowych.

2. Stawki opłaty przesyłowej mogą być różnicowane w zależności od kosztów uzasadnionych określonych dla punktów wejścia lub punktów wyjścia.

§ 16.

1. Stawki opłat za usługi krótkoterminowe przesyłania paliw gazowych oraz usługi przesyłania paliw gazowych świadczone na zasadach przerywanych ustala się dla wszystkich punktów wejścia i punktów wyjścia zgodnie z przepisami rozporządzenia 2017/460 dotyczącymi stawek opłat za te usługi.

2. Stawki opłat za usługi przesyłania paliw gazowych świadczone na zasadach ciągłych warunkowych oraz na zasadach przerywanych warunkowych są ustalane tak, jak stawki opłat za usługi przesyłania paliw gazowych świadczone na zasadach przerywanych.

§ 17.

W przypadku świadczenia usług wirtualnego przesyłania zwrotnego stawki opłaty stałej za te usługi stanowią iloczyn ustalonych w taryfie stawek opłaty stałej, o których mowa w § 14, oraz współczynnika, którego wartość wynosi 0,2.

§ 18.

Opłatę za świadczoną usługę przesyłania paliw gazowych:

1) dla punktów wejścia oblicza się według wzoru:

a) T

O = S · M · gdzie poszczególne symbole oznaczają:

O – opłatę za świadczoną usługę przesyłania paliw gazowych w punkcie wejścia w [zł],

S – stawkę opłaty stałej w punkcie wejścia za każdą godzinę lub dobę okresu rozliczeniowego w [gr/kWh/h] lub [gr/kWh/doba],

M – moc umowną w punkcie wejścia w [kWh/h] lub [kWh/doba],

T – liczbę godzin lub dób w okresie rozliczeniowym albo

b) O = S · M · T gdzie poszczególne symbole oznaczają:

O – opłatę za świadczoną usługę przesyłania paliw gazowych w punkcie wejścia w [zł],

S – stawkę opłaty stałej w punkcie wejścia za każdą dobę okresu rozliczeniowego w [zł/MWh/doba],

M – moc umowną w punkcie wejścia w [MWh/doba],

T – liczbę dób w okresie rozliczeniowym;

2) dla punktów wyjścia oblicza się według wzoru:

a) T

O = S · M · gdzie poszczególne symbole oznaczają:

O – opłatę za świadczoną usługę przesyłania paliw gazowych w punkcie wyjścia w [zł],

S – stawkę opłaty stałej w punkcie wyjścia za każdą godzinę lub dobę okresu rozliczeniowego w [gr/kWh/h] lub [gr/kWh/doba],

M – moc umowną w punkcie wyjścia w [kWh/h] lub [kWh/doba],

T – liczbę godzin lub dób w okresie rozliczeniowym albo

b) O = S · M · T gdzie poszczególne symbole oznaczają:

O – opłatę za świadczoną usługę przesyłania paliw gazowych w punkcie wyjścia w [zł],

S – stawkę opłaty stałej w punkcie wyjścia za każdą dobę okresu rozliczeniowego w [zł/MWh/doba],

M – moc umowną w punkcie wyjścia w [MWh/doba],

T – liczbę dób w okresie rozliczeniowym.

§ 19.

1. Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przesyłania paliw gazowych wykonuje, na dodatkowe zlecenie odbiorcy, następujące usługi:

1) wstrzymanie lub wznowienie dostarczania paliw gazowych;

2) badanie jakości dostarczanych paliw gazowych;

3) transport paliw gazowych środkami transportu innymi niż sieci gazowe.

2. Zawarte w taryfie stawki opłat za usługi, o których mowa w ust. 1, kalkuluje się na podstawie planowanych kosztów uzasadnionych realizacji tych usług.

3. Opłaty za badanie jakości dostarczanych paliw gazowych nie pobiera się w przypadku stwierdzenia niedotrzymania przez przedsiębiorstwo energetyczne parametrów jakościowych dostarczanych paliw gazowych.

§ 20.

1. Stawki opłat dystrybucyjnych kalkuluje się jako stawki grupowe.

2. Stawki opłat dla odbiorców, którzy pobierają paliwa gazowe z wykorzystaniem przedpłatowego układu pomiarowo- -rozliczeniowego, kalkuluje się jako stawki zmienne.

3. Stawki grupowe kalkuluje się jako stawki opłaty stałej i stawki opłaty zmiennej na podstawie kosztów uzasadnionych świadczenia usług dystrybucji paliw gazowych odbiorcom zaliczanym do poszczególnych grup taryfowych.

4. Stawki opłaty stałej dystrybucyjnej kalkuluje się na jednostkę mocy umownej lub na układ pomiarowo-rozliczeniowy w odniesieniu do danej grupy taryfowej, na podstawie kosztów stałych:

1) ponoszonych przez przedsiębiorstwo energetyczne w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą w zakresie dystrybucji paliw gazowych;

2) regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego we własnych instalacjach;

3) zakupu usług przesyłania lub zakupu usług dystrybucji od innego przedsiębiorstwa zajmującego się dystrybucją paliw. 5. Dla odbiorców, którzy pobierają paliwa gazowe w ilości niewiększej niż 110 [kWh/h], stawki opłaty stałej dystrybucyjnej różnicuje się ze względu na długość okresu między dwoma kolejnymi odczytami układu pomiarowo-rozliczeniowego. 6. Stawki opłaty zmiennej dystrybucyjnej kalkuluje się na jednostkę dystrybuowanych paliw gazowych na podstawie kosztów zmiennych oraz tej części kosztów stałych, które nie zostały uwzględnione w kalkulacji stawki opłaty stałej dystrybucyjnej:

1) ponoszonych przez przedsiębiorstwo energetyczne w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą w zakresie dystrybucji paliw gazowych;

2) regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego we własnych instalacjach;

3) zakupu usług przesyłania lub zakupu usług dystrybucji od innego przedsiębiorstwa zajmującego się dystrybucją paliw. 7. W przypadku świadczenia usługi dystrybucji paliw gazowych dla odbiorców, którzy pobierają te paliwa z wykorzystaniem przedpłatowego układu pomiarowo-rozliczeniowego, stawki opłaty zmiennej dystrybucyjnej kalkuluje się na jednostkę dystrybuowanych paliw gazowych na podstawie kosztów zmiennych oraz kosztów stałych:

1) ponoszonych przez przedsiębiorstwo energetyczne w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą w zakresie dystrybucji paliw gazowych;

2) regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego we własnych instalacjach;

3) zakupu usług przesyłania lub zakupu usług dystrybucji od innego przedsiębiorstwa zajmującego się dystrybucją paliw.

§ 21.

1. W przypadku świadczenia usług krótkoterminowych dystrybucji stawki opłaty stałej za te usługi stanowią iloczyn ustalonych w taryfie stawek opłaty stałej oraz współczynnika oznaczonego symbolem „K”. Maksymalna wartość współczynnika „K” nie może przekroczyć:

1) 1,7 – dla umów zawieranych na kwartał;

2) 2,2 – dla umów zawieranych na okres miesiąca.

2. Dla umów krótkoterminowych zawieranych na okres jednego dnia opłata stała, zależna od zamówionej mocy, nie może przekroczyć 1/20 opłaty za świadczenie usług dystrybucji, ustalonej na okres miesiąca i dotyczącej danego miesiąca. 3. Dla umów krótkoterminowych zawieranych na okres inny niż określony w ust. 1 i 2 opłatę stałą, zależną od zamówionej mocy, ustala się z uwzględnieniem współczynników odpowiadających okresom, o których mowa w ust. 1, oraz opłaty stałej za każdy dzień poza tymi okresami ustalanej zgodnie z ust. 2.

§ 22.

1. W przypadku świadczenia usług dystrybucji paliw gazowych na zasadach przerywanych stawki opłat stałych za te usługi stanowią iloczyn ustalonych w taryfie stawek opłaty stałej, o których mowa w § 20, oraz współczynnika oznaczonego symbolem „D”, obliczanego według wzoru: t − t

D = t gdzie poszczególne symbole oznaczają: t – liczbę godzin w okresie rozliczeniowym, t – liczbę godzin w okresie rozliczeniowym, w której usługa dystrybucji paliw gazowych była świadczona na zasadach przerywanych.

2. W przypadku gdy wartość współczynnika obliczona zgodnie ze wzorem określonym w ust. 1 jest mniejsza niż 0,05, przyjmuje się, że jego wartość wynosi 0,05.

§ 23.

1. Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie dystrybucji paliw gazowych wykonuje na dodatkowe zlecenie odbiorcy następujące usługi:

1) wstrzymanie lub wznowienie dostarczania paliw gazowych;

2) sprawdzenie prawidłowości wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego;

3) laboratoryjne sprawdzenie prawidłowości wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego;

4) wykonanie dodatkowej ekspertyzy badanego wcześniej układu pomiarowo-rozliczeniowego;

5) założenie plomby na urządzenia podlegające oplombowaniu, w szczególności po naprawie, konserwacji i remoncie instalacji;

6) wymianę uszkodzonego układu pomiarowo-rozliczeniowego;

7) badanie jakości dostarczanych paliw gazowych;

8) dodatkowy odczyt niewynikający z harmonogramu odczytowego ustalonego dla danej grupy taryfowej;

9) instalowanie przedpłatowego układu pomiarowo-rozliczeniowego służącego do rozliczeń za dostarczane paliwa gazowe dla odbiorców, którzy pobierają paliwa gazowe w ilości niewiększej niż 110 [kWh/h].

2. Stawki opłat za usługi, o których mowa w ust. 1, kalkuluje się na podstawie planowanych do poniesienia kosztów uzasadnionych realizacji tych usług.

3. Opłat za usługi, o których mowa w ust. 1:

1) pkt 2–6 – nie pobiera się w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w działaniu układu pomiarowo-rozliczeniowego;

2) pkt 7 – nie pobiera się w przypadku stwierdzenia niedotrzymania przez przedsiębiorstwo energetyczne parametrów jakościowych dostarczonych paliw gazowych;

3) pkt 9 – nie pobiera się w przypadkach, o których mowa w art. 6a ust. 1 oraz w art. 6f ust. 1 ustawy.

§ 24.

1. Opłatę dystrybucyjną dla odbiorców, którzy pobierają paliwa gazowe w ilości większej niż 110 [kWh/h], oblicza się według wzoru:

S ∙ Q + S ∙ M ∙ T

O = d 100 gdzie poszczególne symbole oznaczają:

O – opłatę za świadczoną usługę dystrybucji paliw gazowych w [zł],

S – stawkę opłaty zmiennej w [gr/kWh],

Q – ilość energii zawartej w dostarczonych paliwach gazowych w okresie rozliczeniowym w [kWh], obliczaną zgodnie ze wzorem określonym w ust. 2,

S – stawkę opłaty stałej za każdą godzinę okresu rozliczeniowego w [gr/kWh/h],

M – moc umowną w [kWh/h],

T – liczbę godzin w okresie rozliczeniowym.

2. Ilość energii zawartej w dostarczonych paliwach gazowych w okresie rozliczeniowym w [kWh], o której mowa w ust. 1, oblicza się według wzoru:

Q = ∑(Q³ ∙ W ) gdzie poszczególne symbole oznaczają:

Q – ilość energii zawartej w dostarczonych paliwach gazowych w okresie rozliczeniowym w [kWh], i – liczbę dób w okresie rozliczeniowym,

Q – ilość dostarczonych paliw gazowych zmierzoną w n-tej dobie w [m³],

W – współczynnik konwersji, który stanowi wartość ciepła spalania paliwa gazowego dla okresu rozliczeniowego wyrażoną w [kWh/m³].

3. Wynik uzyskany zgodnie z ust. 2 zaokrągla się do dwóch miejsc po przecinku, przy czym końcówki poniżej 0,005 pomija się, a końcówki 0,005 i wyższe zaokrągla się do 0,01.

4. Opłatę dystrybucyjną dla odbiorców, którzy pobierają paliwa gazowe w ilości niewiększej niż 110 [kWh/h], oblicza się według wzoru:

Q

O = S ∙ + S ∙ k d zd 100 sdd gdzie poszczególne symbole oznaczają:

O – opłatę za świadczoną usługę dystrybucji paliw gazowych w [zł],

S – stawkę opłaty zmiennej w [gr/kWh],

Q – ilość energii zawartej w dostarczonych paliwach gazowych w okresie rozliczeniowym w [kWh], obliczaną zgodnie ze wzorem określonym w ust. 5,

S – stawkę opłaty stałej w [zł/miesiąc], k – liczbę miesięcy w okresie rozliczeniowym.

5. Ilość energii zawartej w dostarczonych paliwach gazowych w okresie rozliczeniowym w [kWh], o której mowa w ust. 4, oblicza się według wzoru:

Q = Q ∙ W gdzie poszczególne symbole oznaczają:

Q – ilość energii zawartej w dostarczonych paliwach gazowych w okresie rozliczeniowym w [kWh],

Q – ilość dostarczonych paliw gazowych zmierzoną w okresie rozliczeniowym w jednostkach objętości w [m³], W – współczynnik konwersji, który stanowi wartość ciepła spalania paliwa gazowego dla okresu rozliczeniowego wyrażoną w [kWh/m³].

6. Opłatę za świadczoną usługę dystrybucji paliw gazowych dla odbiorców, którzy pobierają paliwa z wykorzystaniem przedpłatowego układu pomiarowo-rozliczeniowego, oblicza się według wzoru:

1) Q

O = S · gdzie poszczególne symbole oznaczają:

O – opłatę za świadczoną usługę dystrybucji paliw gazowych w [zł],

S – stawkę opłaty zmiennej w [gr/kWh],

Q – ilość energii zawartej w dostarczonych paliwach gazowych w okresie rozliczeniowym w [kWh], obliczaną zgodnie ze wzorem określonym w ust. 5 albo

2) O = S · Q gdzie poszczególne symbole oznaczają:

O – opłatę za świadczoną usługę dystrybucji paliw gazowych w [zł],

S – stawkę opłaty zmiennej w [zł/MWh],

Q – ilość energii zawartej w dostarczonych paliwach gazowych w okresie rozliczeniowym w [MWh], obliczaną zgodnie ze wzorem określonym w ust. 5.

§ 25.

Opłatę za świadczoną usługę wirtualnej dystrybucji zwrotnej stanowi iloczyn średniej stawki opłaty dystrybucyjnej ustalonej w taryfie przedsiębiorstwa zajmującego się dystrybucją paliw gazowych, wyrażonej w [gr/kWh], ilości energii zawartej w paliwach gazowych w [kWh], która jest objęta tą usługą, i współczynnika korekcyjnego, którego wartość wynosi 0,2.

§ 26.

1. Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie magazynowania paliw gazowych kalkuluje stawki opłat magazynowych jako stawki opłaty stałej na podstawie planowanych kosztów uzasadnionych eksploatacji poszczególnych rodzajów instalacji magazynowych, uwzględniających charakterystykę zatłaczania lub odbioru paliw gazowych z instalacji magazynowych, oraz kosztów zakupu usług przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych w punktach wejścia do i wyjścia z instalacji magazynowych, dla usług świadczonych w formie:

1) pakietu, w którym moc zatłaczania, pojemność czynna oraz moc odbioru są udostępniane odbiorcy łącznie, a ich wielkości oraz wzajemny stosunek są określone w specyfikacjach technicznych poszczególnych instalacji magazynowych;

2) pakietu elastycznego, w którym pojemność czynna oraz zakres mocy zatłaczania i mocy odbioru są udostępniane odbiorcy łącznie w ramach ustalonych wzajemnych proporcji, których wielkość oraz wzajemny stosunek są określone w specyfikacjach technicznych poszczególnych instalacji magazynowych;

3) usługi rozdzielonej, w której moc zatłaczania, pojemność czynna lub moc odbioru są udostępniane odbiorcy oddzielnie, stosownie do specyfikacji technicznych poszczególnych instalacji magazynowych.

2. Stawki opłat magazynowych ustalone w taryfie, w przypadku oferowania usług magazynowania w trybie aukcji, są stawkami minimalnymi.

§ 27.

Opłatę za świadczoną usługę magazynowania paliw gazowych:

1) polegającą na udostępnieniu pakietów oblicza się według wzoru:

O = S ∙ N ∙ k gdzie poszczególne symbole oznaczają:

O – opłatę za świadczoną usługę magazynowania w [zł],

S – stawkę opłaty za zamówiony pakiet w [zł/miesiąc],

N – liczbę zamówionych pakietów w okresie rozliczeniowym, k – liczbę miesięcy w okresie rozliczeniowym;

2) polegającą na udostępnieniu pakietów elastycznych oblicza się według wzoru:

O = S ∙ V ∙ k + S ∙ M ∙ T + S ∙ M ∙ T gdzie poszczególne symbole oznaczają:

O – opłatę za świadczoną usługę magazynowania w [zł],

S – stawkę opłaty za zamówioną pojemność czynną w okresie rozliczeniowym w [zł/MWh],

V – zamówioną pojemność czynną w okresie rozliczeniowym w [MWh], k – liczbę miesięcy w okresie rozliczeniowym,

S – stawkę opłaty za zamówioną moc zatłaczania za każdą godzinę okresu rozliczeniowego w [zł/MWh/h], M – zamówioną moc zatłaczania w okresie rozliczeniowym w [MWh/h],

T – liczbę godzin w okresie rozliczeniowym,

S – stawkę opłaty za zamówioną moc odbioru za każdą godzinę okresu rozliczeniowego w [zł/MWh/h],

M – zamówioną moc odbioru w okresie rozliczeniowym w [MWh/h];

3) świadczoną w formie usługi rozdzielonej oblicza się w zależności od zamówionej:

a) pojemności czynnej w okresie rozliczeniowym albo

b) mocy zatłaczania, albo

c) mocy odbioru

– według wzoru:

O = S ∙ V ∙ k – w przypadku umowy polegającej na udostępnieniu pojemności czynnej,

O = S ∙ M ∙ T – w przypadku umowy polegającej na udostępnieniu mocy zatłaczania,

O = S ∙ M ∙ T – w przypadku umowy polegającej na udostępnieniu mocy odbioru, gdzie poszczególne symbole oznaczają:

O – opłatę za świadczoną usługę magazynowania w [zł],

S – stawkę opłaty za zamówioną pojemność czynną w okresie rozliczeniowym w [zł/MWh],

V – zamówioną pojemność czynną w okresie rozliczeniowym w [MWh], k – liczbę miesięcy w okresie rozliczeniowym,

S – stawkę opłaty za zamówioną moc zatłaczania za każdą godzinę okresu rozliczeniowego w [zł/MWh/h], M – zamówioną moc zatłaczania w okresie rozliczeniowym w [MWh/h],

T – liczbę godzin w okresie rozliczeniowym,

S – stawkę opłaty za zamówioną moc odbioru za każdą godzinę okresu rozliczeniowego w [zł/MWh/h],

M – zamówioną moc odbioru w okresie rozliczeniowym w [MWh/h].

§ 28.

1. Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie magazynowania paliw gazowych wykonuje na dodatkowe zlecenie odbiorcy usługę badania jakości paliw gazowych.

2. Stawkę opłaty za usługę, o której mowa w ust. 1, kalkuluje się na podstawie planowanych kosztów uzasadnionych realizacji tej usługi.

3. W przypadku stwierdzenia niedotrzymania przez przedsiębiorstwo energetyczne parametrów jakościowych magazynowanych paliw gazowych nie pobiera się opłaty za wykonanie usługi, o której mowa w ust. 1.

§ 29.

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie skraplania gazu ziemnego lub regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego kalkuluje stawki opłat za te usługi jako:

1) stawki opłaty stałej – na podstawie uzasadnionych kosztów stałych zależnych od zamówionej mocy odbioru gazu ziemnego z instalacji skroplonego gazu ziemnego;

2) stawki opłaty zmiennej – na podstawie uzasadnionych kosztów zmiennych zależnych od ilości energii zawartej w skroplonym gazie ziemnym lub zregazyfikowanym gazie ziemnym, w instalacji skroplonego gazu ziemnego.

§ 30.

Opłatę za świadczoną usługę skraplania gazu ziemnego lub regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego oblicza się według wzoru:

1) O = S ∙ M ∙ T + S ∙ Q gdzie poszczególne symbole oznaczają:

O – opłatę za świadczoną usługę skraplania gazu ziemnego lub regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego w [zł], S – stawkę opłaty stałej za moc umowną w [zł/MWh/h],

M – zamówioną moc umowną instalacji skroplonego gazu ziemnego w okresie rozliczeniowym w [MWh/h], T – liczbę godzin w okresie rozliczeniowym,

S – stawkę opłaty zmiennej w [zł/MWh],

Q – ilość skroplonego gazu ziemnego lub zregazyfikowanego gazu ziemnego w okresie rozliczeniowym w [MWh] albo

2) Ssr ∙ Mr ∙ T + Szr ∙ Qr

O = gdzie poszczególne symbole oznaczają:

O – opłatę za świadczoną usługę skraplania gazu ziemnego lub regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego w [zł], S – stawkę opłaty stałej za moc umowną w [gr/kWh/h],

M – zamówioną moc umowną instalacji skroplonego gazu ziemnego w okresie rozliczeniowym w [kWh/h], T – liczbę godzin w okresie rozliczeniowym,

S – stawkę opłaty zmiennej w [gr/kWh],

Q – ilość skroplonego gazu ziemnego lub zregazyfikowanego gazu ziemnego w okresie rozliczeniowym w [kWh].

§ 31.

1. Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie skraplania gazu ziemnego lub regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego wykonuje na dodatkowe zlecenie odbiorcy następujące usługi:

1) uzdatnianie gazu ziemnego w celu uzyskania pożądanych parametrów jakościowych;

2) badanie jakości skroplonego gazu ziemnego;

3) załadunek oraz przeładunek skroplonego gazu ziemnego;

4) rozdzielone procesowe składowanie skroplonego gazu ziemnego;

5) udostępnianie rozdzielonej mocy umownej instalacji skroplonego gazu ziemnego.

2. Stawki opłat za usługi, o których mowa w ust. 1, kalkuluje się na podstawie planowanych kosztów uzasadnionych realizacji tych usług.

§ 32.

1. Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu paliwami gazowymi kalkuluje:

1) ceny paliw gazowych – na podstawie planowanych kosztów uzasadnionych obejmujących w szczególności koszty:

a) wykonywanej działalności gospodarczej w zakresie obrotu paliwami gazowymi, z wyłączeniem kosztów stanowiących podstawę kalkulacji stawek opłat abonamentowych, o których mowa w pkt 2,

b) pozyskanych lub planowanych do pozyskania paliw gazowych,

c) zakupu usług skraplania gazu ziemnego lub regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego,

d) zakupu usług przesyłania w punktach wejścia do systemu przesyłowego, z wyłączeniem punktów wejścia z instalacji magazynowej, oraz w punktach wyjścia z systemu przesyłowego zlokalizowanych na połączeniu z innym systemem przesyłowym,

e) transportu skroplonego gazu ziemnego, w tym transportu kołowego,

f) tworzenia i utrzymywania zapasów gazu ziemnego, w tym zapasów obowiązkowych gazu ziemnego, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na rynku naftowym (Dz. U. z 2026 r. poz. 599 i 900),

g) poniesione w związku z niedotrzymaniem nominacji na paliwa gazowe w miejscach ich dostarczania,

h) poniesione w związku z realizacją obowiązku, o którym mowa w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej (Dz. U. z 2025 r. poz. 711);

2) stawki opłat abonamentowych – na podstawie planowanych kosztów uzasadnionych wystawiania i dostarczania faktur, obliczania i pobierania należności, a także czynności związanych z uzasadnioną kontrolą wskazań układów pomiarowo-rozliczeniowych, z zawieraniem i dotrzymywaniem warunków umów i prawidłowości rozliczeń, obliczane jako iloraz tych kosztów i liczby układów pomiarowo-rozliczeniowych albo liczby zawieranych umów.

2. Stawki opłat abonamentowych kalkuluje się jako stawki miesięczne, w złotych na układ pomiarowo-rozliczeniowy, i różnicuje ze względu na standardową dla danej grupy taryfowej długość okresu rozliczeniowego, określoną w taryfie. 3. Przedsiębiorstwo energetyczne pobiera opłatę dodatkową w przypadku, gdy na zlecenie odbiorcy dokona dodatkowego, wykraczającego poza standard właściwy dla danej grupy taryfowej lub okresu rozliczeniowego, według którego jest rozliczany odbiorca, rozliczenia z tytułu sprzedaży paliw gazowych lub świadczenia usługi kompleksowej. Stawkę opłaty za dokonane rozliczenie kalkuluje się na podstawie kosztów uzasadnionych realizacji usługi.

4. Ustalone w taryfie ceny paliw gazowych i stawki opłat abonamentowych mają charakter odpowiednio cen i stawek maksymalnych. Stosowanie cen i stawek niższych od zatwierdzonych jest możliwe pod warunkiem równoprawnego traktowania odbiorców w grupach taryfowych polegającego na zapewnieniu każdemu odbiorcy z danej grupy taryfowej możliwości skorzystania z niższych cen i stawek opłat na takich samych zasadach.

5. Dla odbiorców, którzy pobierają paliwa gazowe z wykorzystaniem przedpłatowego układu pomiarowo-rozliczeniowego, ceny paliw gazowych są kalkulowane na podstawie kosztów uzasadnionych, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, a stawki opłat abonamentowych nie są kalkulowane.

§ 33.

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu paliwami gazowymi, które zawiera z odbiorcami umowy kompleksowe lub umowy kompleksowe zawierające postanowienia umowy sprzedaży rezerwowej paliw gazowych, lub umowy kompleksowe ze sprzedawcą z urzędu, stosuje w rozliczeniach z odbiorcami w zakresie:

1) obrotu paliwami gazowymi – ceny tych paliw i stawki opłat abonamentowych ustalone zgodnie z § 32;

2) przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych – stawki opłat oraz warunki ich stosowania wynikające z taryfy przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego działalność gospodarczą w zakresie przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych, do którego sieci jest przyłączony dany odbiorca.

§ 34.

1. W przypadku sprzedaży paliw gazowych przez przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu paliwami gazowymi opłatę za dostarczone paliwa gazowe ustala się według wzoru:

Q

O = C ∙ + S ∙ K

100 a gdzie poszczególne symbole oznaczają:

O – opłatę za paliwa gazowe w [zł],

C – cenę paliw gazowych w [gr/kWh],

Q – ilość energii zawartą w dostarczonych paliwach gazowych w okresie rozliczeniowym w [kWh], obliczaną zgodnie ze wzorem określonym w § 24 ust. 5,

S – stawkę opłaty abonamentowej w [zł/miesiąc],

K – liczbę miesięcy w okresie rozliczeniowym.

2. W przypadku sprzedaży paliw gazowych odbiorcom, którzy pobierają paliwa gazowe z wykorzystaniem przedpłatowego układu pomiarowo-rozliczeniowego, opłatę za dostarczone paliwa gazowe ustala się według wzoru:

Q

O = C ∙

100 gdzie poszczególne symbole oznaczają:

O – opłatę za paliwa gazowe w [zł],

C – cenę paliw gazowych w [gr/kWh],

Q – ilość energii zawartą w dostarczonych paliwach gazowych w okresie rozliczeniowym w [kWh], obliczaną zgodnie ze wzorem określonym w § 24 ust. 5.

3. W przypadku sprzedaży paliw gazowych na podstawie umowy kompleksowej lub umowy kompleksowej zawierającej postanowienia umowy sprzedaży rezerwowej paliw gazowych, lub umowy kompleksowej ze sprzedawcą z urzędu opłatę za świadczoną usługę ustala się jako sumę opłaty wynikającej z ust. 1 oraz opłaty za przesyłanie lub dystrybucję paliw gazowych wynikającej z obowiązującej taryfy przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego działalność gospodarczą w zakresie przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych, do którego sieci odbiorca jest przyłączony.

§ 35.

Przedsiębiorstwo energetyczne ustala wysokość opłaty za przyłączenie do sieci gazowej dla podmiotów zaliczanych do grupy przyłączeniowej:

1) A – za przyłączenie do sieci gazowej:

a) dystrybucyjnej wysokich ciśnień – na podstawie jednej czwartej rzeczywistych nakładów poniesionych na realizację przyłączenia,

b) przesyłowej – na podstawie rzeczywistych nakładów poniesionych na realizację przyłączenia;

2) B – na podstawie ustalonych w taryfie stawek opłat kalkulowanych w zależności od:

a) wielkości mocy przyłączeniowej,

b) długości odcinka sieci służącego do przyłączenia podmiotów ubiegających się o przyłączenie;

3) C – na podstawie rzeczywistych nakładów poniesionych na realizację przyłączenia.

§ 36.

1. Stawki opłat za przyłączenie do sieci gazowej podmiotów zaliczanych do grupy przyłączeniowej B kalkuluje się na podstawie jednej czwartej średniorocznych nakładów inwestycyjnych na budowę odcinków sieci służących do przyłączenia tych podmiotów, określonych w planie rozwoju, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy.

2. W nakładach, o których mowa w ust. 1, uwzględnia się w szczególności wydatki ponoszone na:

1) wykonanie prac projektowych oraz geodezyjnych;

2) uzgodnienia dokumentacji;

3) uzyskanie decyzji lokalizacyjnej oraz pozwolenia na budowę;

4) uzyskanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego;

5) roboty budowlano-montażowe wraz z niezbędnymi próbami;

6) opłaty za zajęcie terenu, w tym opłaty publicznoprawne i odszkodowania dla właścicieli nieruchomości, których zajęcie było niezbędne dla budowy odcinka sieci i przyłącza do sieci gazowej;

7) zakup lub budowę standardowych elementów odcinków sieci oraz przyłącza do sieci gazowej;

8) zakup i montaż szafki przeznaczonej na kurek główny lub urządzenie pomiarowe dla grupy przyłączeniowej B podgrupy I;

9) zakup i montaż układu pomiarowo-rozliczeniowego dla grupy przyłączeniowej B podgrupy I.

3. Do standardowych elementów przyłącza do sieci gazowej, o których mowa w ust. 2 pkt 7, zalicza się w szczególności układ włączeniowy, rurę przewodową, zawór odcinający, złącze izolacyjne lub połączenia typu polietylen – stal na przyłączu polietylenowym, kurek główny, reduktor ciśnienia gazu o przepustowości niewiększej niż 10 m³/h, układ pomiarowo-rozliczeniowy dla grupy przyłączeniowej B podgrupy I oraz rury osłonowe na skrzyżowaniu z innym uzbrojeniem podziemnym.

4. Za elementy sieci gazowej i urządzenia niewymienione w ust. 3, które są niezbędne do realizacji przyłączenia podmiotów zaliczanych do grupy przyłączeniowej B, są pobierane opłaty w wysokości jednej czwartej nakładów poniesionych na ich zakup i budowę.

§ 37.

1. Opłata za przyłączenie do sieci gazowej podmiotów zaliczanych do grupy przyłączeniowej B, kalkulowana na podstawie ustalonych w taryfie stawek opłat za przyłączenie do sieci gazowej, stanowi sumę:

1) opłaty ryczałtowej za budowę odcinka przyłącza do sieci gazowej o długości niewiększej niż 15 m;

2) opłaty za budowę odcinka przyłącza do sieci gazowej o długości powyżej 15 m, stanowiącej iloczyn stawki opłaty za każdy metr przyłącza do sieci gazowej i długości tego przyłącza powyżej 15 m.

2. Opłatę za przyłączenie do sieci gazowej, o której mowa w ust. 1, oblicza się według wzoru:

O gdzie poszczególne symbole oznaczają: = O + S ∙ L O – opłatę za przyłączenie do sieci gazowej w [zł],

O – opłatę ryczałtową za budowę przyłącza do sieci gazowej o długości niewiększej niż 15 m w [zł],

S – stawkę opłaty za każdy metr przyłącza do sieci gazowej powyżej 15 m w [zł/m],

L – długość przyłącza do sieci gazowej powyżej 15 m w [m] z zaokrągleniem do 1 m.

3. Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie dystrybucji paliw gazowych może ustalić, na zasadach określonych w taryfie, niższą stawkę opłat za przyłączenie do sieci gazowej podmiotów zaliczanych do grupy przyłączeniowej B podgrupy I, będących odbiorcami paliw gazowych w gospodarstwach domowych, na obszarze, dla którego na podstawie art. 91 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2025 r. poz. 647, z późn. zm. ) uchwalono program ochrony powietrza.

§ 38.

1. Sposób wnoszenia opłat za przyłączenie do sieci gazowej określa umowa.

2. Za przebudowę przyłącza do sieci gazowej, zmianę lokalizacji lub przebudowę punktu albo zespołu gazowego albo stacji gazowej bez zwiększenia dotychczasowej mocy przyłączeniowej, dokonaną na wniosek przyłączonego podmiotu, pobiera się opłatę w wysokości rzeczywistych nakładów poniesionych z tego tytułu.

3. Za przebudowę przyłącza do sieci gazowej, zmianę lokalizacji, rozbudowę sieci lub przebudowę punktu albo zespołu gazowego albo stacji gazowej spowodowaną zwiększeniem mocy przyłączeniowej, dokonaną na wniosek przyłączonego podmiotu, pobiera się opłatę w wysokości równej:

1) jednej czwartej rzeczywistych nakładów poniesionych z tego tytułu – w przypadku:

a) grupy przyłączeniowej A, jeżeli przyłączenie jest dokonywane do sieci gazowej dystrybucyjnej wysokich ciśnień,

b) grupy przyłączeniowej B;

2) rzeczywistych nakładów poniesionych z tego tytułu – w przypadku:

a) grupy przyłączeniowej A, jeżeli przyłączenie jest dokonywane do sieci gazowej przesyłowej,

b) grupy przyłączeniowej C.

4. Za zakup i montaż reduktora ciśnienia gazu i układu pomiarowo-rozliczeniowego w istniejącym przyłączu do sieci gazowej w celu uruchomienia odbioru paliw gazowych przez odbiorcę zaliczanego do grupy przyłączeniowej B podgrupy I nie pobiera się opłaty za przyłączenie do sieci gazowej, o ile nie zachodzi konieczność przebudowy przyłącza do sieci gazowej lub budowy albo przebudowy punktu.

§ 39.

1. W przypadku zmiany sprzedawcy w sytuacjach, o których mowa w art. 5aa ust. 10 i art. 5ab ust. 6 ustawy, oraz na potrzeby dokonania rozliczeń lub ich korekt w standardowych okresach między kolejnymi odczytami układu pomiarowo- -rozliczeniowego przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych przekazuje nieodpłatnie przedsiębiorstwu energetycznemu wykonującemu działalność gospodarczą w zakresie obrotu paliwami gazowymi lub odbiorcy tych paliw dane dotyczące wykonania tej usługi, w szczególności dane dotyczące odczytów wskazań układów pomiarowo-rozliczeniowych lub ich korekt.

2. Dane, o których mowa w ust. 1, są przekazywane odpłatnie w przypadkach innych niż określone w ust. 1.

3. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w działaniu układu pomiarowo-rozliczeniowego lub przyjęcia do rozliczeń błędnych odczytów wskazań tego układu, które spowodowały zawyżenie lub zaniżenie należności za pobrane paliwa gazowe i wykonane usługi związane z jego dostarczeniem, przedsiębiorstwo energetyczne dokonuje korekty uprzednio wystawionych faktur.

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2025 r. poz. 1080, 1812 i 1863 oraz z 2026 r. poz. 176, 426, 605, 607, 635, 912, 982 i 1157.

4. W przypadku braku możliwości ustalenia wielkości korekty na podstawie odczytów wskazań układu pomiarowo- -rozliczeniowego, do wyliczenia korekty przyjmuje się średniodobowe zużycie paliwa gazowego przez odbiorcę, ustalone na podstawie prawidłowo zmierzonego poboru tego paliwa w porównywalnym okresie, pomnożone przez liczbę dni w okresie, którego dotyczy korekta.

5. W wyliczaniu wielkości korekty uwzględnia się sezonowość poboru paliw gazowych oraz inne udokumentowane okoliczności mające wpływ na wielkość zużycia paliw gazowych.

6. Korekta, o której mowa w ust. 3–5, w przypadku:

1) zawyżenia lub zaniżenia należności – obejmuje cały okres rozliczeniowy lub okres, w którym występowały stwierdzone nieprawidłowości lub błędy, z wyjątkiem pkt 2;

2) zaniżenia należności w stosunku do odbiorców pobierających paliwa gazowe w ilości niewiększej niż 110 [kWh/h] – obejmuje ostatni okres rozliczeniowy.

§ 40.

1. Przedsiębiorstwo energetyczne dokonuje rozliczeń za pobrane paliwa gazowe lub wykonane usługi związane z dostarczaniem paliw gazowych na podstawie odczytu wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego, w okresach rozliczeniowych ustalonych w taryfie:

1) niedłuższych niż 12 miesięcy – w przypadku odbiorców pobierających paliwa gazowe w ilości niewiększej niż 110 [kWh/h];

2) co miesiąc – w przypadku odbiorców pobierających paliwa gazowe w ilości większej niż 110 [kWh/h].

2. Przedsiębiorstwo energetyczne może dokonywać rozliczeń za pobrane paliwa gazowe lub wykonane usługi związane z dostarczaniem paliw gazowych na podstawie odczytu wskazania układu pomiarowo-rozliczeniowego utrwalonego przez odbiorcę przy użyciu urządzenia rejestrującego obraz, przekazanego następnie przez odbiorcę przedsiębiorstwu energetycznemu w sposób umożliwiający identyfikację odbiorcy i układu pomiarowo-rozliczeniowego oraz spełniającego wymagania dla odczytu rzeczywistego określone w odpowiedniej instrukcji, o której mowa w art. 9g ustawy.

3. W okresach, o których mowa w ust. 1, mogą być pobierane opłaty za pobrane paliwa gazowe lub wykonane usługi związane z ich dostarczaniem w wysokości określonej na podstawie prognozowanego zużycia tych paliw, wyrażonego w jednostkach energii i wyznaczonego według zasad szczegółowo określonych w taryfie.

4. W prognozach, o których mowa w ust. 3, uwzględnia się zgłoszone przez odbiorcę istotne zmiany w poborze paliw gazowych.

5. W przypadku powstania nadpłaty lub niedopłaty za pobrane paliwa gazowe lub wykonane usługi:

1) nadpłata podlega zaliczeniu na poczet płatności ustalonych na najbliższy okres rozliczeniowy, o ile odbiorca nie zażąda jej zwrotu;

2) niedopłata jest doliczana do pierwszej faktury wystawianej za najbliższy okres rozliczeniowy.

6. W przypadku braku możliwości dokonania odczytu wskazania układu pomiarowo-rozliczeniowego, o którym mowa w ust. 1, oraz nieprzekazania odczytu wskazania układu pomiarowo-rozliczeniowego, o którym mowa w ust. 2, do ustalenia wielkości zużycia paliw gazowych w okresie rozliczeniowym stosuje się odpowiednio przepisy § 39 ust. 4 i 5.

7. W przypadku odbiorców, u których zainstalowano przedpłatowy układ pomiarowo-rozliczeniowy, przedsiębiorstwo energetyczne dokonuje rozliczeń za pobrane paliwa gazowe lub wykonane usługi związane z dostarczaniem paliw gazowych na podstawie wniesionej z góry opłaty za dostarczenie paliw gazowych.

§ 41.

1. Rozliczeń za pobrane paliwa gazowe lub wykonane usługi związane z ich dostarczaniem dokonuje się na podstawie iloczynu wielkości zużycia tych paliw, ustalonej w jednostkach objętości, oraz współczynnika konwersji, o którym mowa w ust. 2.

2. Współczynnik konwersji stanowi wartość ciepła spalania wyrażoną w [kWh/m³] w następujących warunkach odniesienia dla:

1) objętości – temperatura T (t ) = 273,15 [K] (0 [oC]), ciśnienie p = 101,325 [kPa];

2) spalania – temperatura T (t ) = 298,15 [K] (25 [oC]), ciśnienie p = 101,325 [kPa].

3. Wartość współczynnika konwersji zaokrągla się do trzeciego miejsca po przecinku w ten sposób, że wartości wynoszące mniej niż 0,0005 [kWh/m³] pomija się, a końcówki równe 0,0005 [kWh/m³] lub większe podwyższa się do 0,001 [kWh/m³].

4. Operator systemu przesyłowego publikuje na swojej stronie internetowej, dla każdego miesiąca i każdej doby gazowej tego miesiąca, najpóźniej do godziny 11.00 drugiego dnia następnego miesiąca, średnią ważoną wartości ciepła spalania paliw gazowych w systemie przesyłowym albo w obszarze określonym w § 40 rozporządzenia systemowego. Operator ten przechowuje przez okres 5 lat i udostępnia nieodpłatnie użytkownikowi systemu lub odbiorcy dane dotyczące średniej ważonej wartości ciepła spalania.

5. Operatorzy systemów dystrybucyjnych publikują na swoich stronach internetowych, dla każdego miesiąca, najpóźniej do godziny 15.00 trzeciego dnia następnego miesiąca, średnią ważoną wartość ciepła spalania paliw gazowych w systemie dystrybucyjnym albo w obszarze określonym w § 40 rozporządzenia systemowego. Operatorzy ci przechowują przez okres 5 lat i udostępniają nieodpłatnie użytkownikowi systemu lub odbiorcy dane dotyczące średniej ważonej wartości ciepła spalania.

6. Współczynnik konwersji jest ustalany w odniesieniu do odbiorców pobierających paliwa gazowe w ilości:

1) niewiększej niż 110 [kWh/h] – na podstawie średniej arytmetycznej z wartości ciepła spalania ostatnio opublikowanych przez operatora, do którego sieci odbiorca jest przyłączony, z liczby miesięcy odpowiadającej liczbie miesięcy okresu rozliczeniowego;

2) większej niż 110 [kWh/h] – na podstawie wartości ciepła spalania, opublikowanych przez operatora, do którego sieci odbiorca jest przyłączony, dla okresu rozliczeniowego.

7. W odniesieniu do rozliczeń paliw gazowych za pomocą przedpłatowego układu pomiarowo-rozliczeniowego współczynnik konwersji jest ustalany na podstawie wartości ciepła spalania opublikowanej przez operatora, do którego sieci odbiorca jest przyłączony, przed dniem wniesienia opłaty za dostarczenie paliwa.

8. W przypadku odbiorców, u których w uzgodnieniu z właściwym operatorem zainstalowano urządzenie umożliwiające określenie ciepła spalania w okresie rozliczeniowym, współczynnik konwersji ustala się na podstawie średniej ważonej wartości tego ciepła spalania.

9. Przedsiębiorstwo energetyczne dokonujące rozliczenia z tytułu odebranych paliw gazowych lub wykonanych usług związanych z ich dostarczaniem podaje odbiorcy, wraz z rozliczeniem odpowiednio dla rodzaju rozliczeń, następujące informacje:

1) stany wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego na początku i w przypadku odbiorców, o których mowa w § 40 ust. 1 pkt 1;

2) zużycie paliw gazowych w okresie rozliczeniowym, wyrażone w

3) wartość współczynnika konwersji, o którym mowa w ust. 2;

4) zużycie paliw gazowych w okresie rozliczeniowym, wyrażone w na końcu okresu rozliczeniowego, określone w [m³] – [m³];

[kWh];

5) czy wskazane zużycie jest zużyciem rzeczywistym, prognozowanym czy ustalonym zgodnie z § 40 ust. 6;

6) ilość pozostałego do zużycia paliwa gazowego lub kwotę, jaka pozostała do wykorzystania z uprzednio wniesionej opłaty – w przypadku odbiorców, u których zainstalowano przedpłatowy układ pomiarowo-rozliczeniowy;

7) porównanie zużycia paliw gazowych przez odbiorcę końcowego, o którym mowa w § 40 ust. 1 pkt 1, w okresie, którego dotyczy rozliczenie, ze zużyciem paliw gazowych w analogicznym okresie w roku poprzednim;

8) cenę paliw gazowych, stawki opłat przesyłowych lub dystrybucyjnych oraz stawkę opłaty abonamentowej aktualnie stosowane w rozliczeniach za dostawę paliw gazowych do odbiorcy końcowego;

9) miejsce publikacji analiz w zakresie przeciętnego zużycia paliw gazowych przez odbiorców, o których mowa w § 40 ust. 1 pkt 1, oraz informacji o środkach poprawy efektywności energetycznej, o których mowa w art. 6 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej;

10) grupę taryfową.

10. W okresie między dwoma kolejnymi odczytami rzeczywistymi podstawą rozliczenia za paliwa gazowe może być wielkość zużycia tych paliw ustalona na podstawie wskazań urządzenia pomiarowego, zgłoszonych przez odbiorcę końcowego osobiście, telefonicznie lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2024 r. poz. 1513 oraz z 2026 r. poz. 1296).

11. Przedsiębiorstwo energetyczne zapewnia odbiorcy końcowemu dostęp do elektronicznej formy informacji w zakresie rozliczeń i wystawionych mu faktur.

12. Operator, na wniosek odbiorcy końcowego, udostępnia nieodpłatnie wskazanemu sprzedawcy paliw gazowych informacje na temat rozliczeń oraz zużycia, za okres niedłuższy niż 5 lat.

§ 42.

Przedsiębiorstwo energetyczne obniża odbiorcy wysokość opłat za usługi przesyłania, dystrybucji, magazynowania, skraplania gazu ziemnego lub regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego proporcjonalnie do wielkości faktycznego ograniczenia mocy umownej i liczby godzin trwania przerwy lub zakłócenia pracy sieci gazowej lub instalacji gazowej należącej do operatora, w szczególności w przypadku przerw lub zakłóceń wynikających z:

1) awarii, zagrożenia wybuchem lub wybuchu;

2) zagrożenia pożarem lub pożaru;

3) prowadzenia prac związanych z usuwaniem awarii;

4) wykonywania planowanych prac konserwacyjnych lub remontowych sieci;

5) wykonywania prac związanych z przyłączaniem do sieci gazowej odbiorców;

6) prac związanych ze zmianą rodzaju dostarczanych paliw gazowych.

§ 43.

1. Odbiorcy przysługują bonifikaty od przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się działalnością gospodarczą w zakresie dystrybucji lub przesyłania paliw gazowych w przypadku:

1) ograniczenia ciśnienia dostarczanych paliw gazowych poniżej wielkości gwarantowanych przez operatora systemu przesyłowego lub określonych w umowach o świadczenie usług dystrybucji;

2) niespełniania przez paliwa gazowe parametrów jakościowych określonych w rozporządzeniu systemowym.

2. Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, ustala w taryfie wysokość bonifikaty proporcjonalnie do wielkości ograniczenia ciśnienia dostarczonych paliw gazowych oraz liczby godzin trwania tego ograniczenia albo niespełniania przez paliwa gazowe parametrów jakościowych określonych w rozporządzeniu systemowym.

3. Przedsiębiorstwo energetyczne udziela bonifikaty w terminie 30 dni od dnia ustania zdarzenia, o którym mowa w ust. 1.

§ 44.

1. W przypadku niedotrzymania przez przedsiębiorstwo energetyczne standardów jakościowych obsługi odbiorców, w tym odbiorców, którzy zawarli umowy kompleksowe, umowy sprzedaży rezerwowej paliw gazowych, umowy kompleksowe zawierające postanowienia umowy sprzedaży rezerwowej, lub umowy kompleksowe ze sprzedawcą z urzędu, o ile umowa nie stanowi inaczej, odbiorcom przysługują bonifikaty:

1) za nieudzielenie odbiorcy, na jego żądanie, informacji o przewidywanym terminie wznowienia przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych, przerwanego z powodu awarii sieci – w wysokości 1/50 przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku kalendarzowym poprzedzającym rok zatwierdzenia taryfy, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” na podstawie art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych;

2) za odmowę udzielenia odbiorcy, na jego żądanie, informacji o przewidywanym terminie likwidacji awarii i usunięcia zakłócenia w pracy instalacji magazynowej lub instalacji skroplonego gazu ziemnego – w wysokości 1/50 wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1;

3) za nieprzyjęcie zgłoszenia dotyczącego awarii lub zakłócenia w dostarczaniu paliw gazowych – w wysokości 1/50 wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1;

4) za nieuzasadnioną zwłokę w likwidacji awarii, która wystąpiła w sieci gazowej lub w instalacji magazynowej, lub w instalacji skroplonego gazu ziemnego, i usuwaniu zakłóceń w dostarczaniu paliw gazowych lub w pracy instalacji magazynowej lub w instalacji skroplonego gazu ziemnego – w wysokości 1/15 wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1;

5) za niepowiadomienie odbiorców zaliczanych do grupy przyłączeniowej B podgrupy I, z co najmniej siedmiodniowym wyprzedzeniem, o terminach i czasie trwania planowanych przerw w dostarczaniu paliw gazowych, w formie ogłoszeń prasowych, internetowych, komunikatów radiowych lub telewizyjnych, w inny sposób przyjęty na danym terenie lub w drodze indywidualnych zawiadomień przekazanych na piśmie, telefonicznie lub za pomocą innego środka telekomunikacji – w wysokości 1/50 wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1;

6) za niepowiadomienie odbiorców innych niż określeni w pkt 5, z co najmniej czternastodniowym wyprzedzeniem, o terminach i czasie trwania planowanych przerw w dostarczaniu paliw gazowych, w formie ogłoszeń prasowych, internetowych, komunikatów radiowych lub telewizyjnych, w inny sposób przyjęty na danym terenie lub w drodze indywidualnych zawiadomień przekazanych na piśmie, telefonicznie lub za pomocą innego środka telekomunikacji – w wysokości 1/10 wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1;

7) za niepowiadomienie w formie pisemnej, telefonicznej lub za pomocą innego środka telekomunikacji o terminach i czasie trwania planowanych przerw w pracy instalacji magazynowej lub instalacji skroplonego gazu ziemnego – w wysokości 1/10 wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1;

8) za niepowiadomienie odbiorców zasilanych z sieci dystrybucyjnej wysokich ciśnień lub sieci przesyłowej, z co najmniej siedmiodniowym wyprzedzeniem, o terminie zamierzonej zmiany ciśnienia i innych parametrów paliw gazowych mających wpływ na współpracę ruchową z siecią w formie ogłoszeń prasowych, internetowych, komunikatów radiowych lub telewizyjnych, w inny sposób przyjęty na danym terenie lub w drodze indywidualnych zawiadomień przekazanych na piśmie, telefonicznie lub za pomocą innego środka telekomunikacji – w wysokości 1/30 wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1;

9) za odmowę odpłatnego podjęcia stosownych czynności w sieci gazowej lub instalacji magazynowej lub instalacji skroplonego gazu ziemnego, w celu umożliwienia bezpiecznego wykonania przez odbiorcę lub inny podmiot prac w obszarze oddziaływania tej sieci lub instalacji – w wysokości 1/30 wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1;

10) za nieudzielenie odbiorcy, na jego żądanie, informacji o zasadach rozliczeń oraz o aktualnych taryfach – w wysokości 1/50 wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1;

11) za przedłużenie czternastodniowego terminu rozpatrzenia wniosku lub reklamacji w sprawie zasad rozliczeń i udzielenia odpowiedzi, za każdy dzień zwłoki – w wysokości 1/250 wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1; w przypadku wniosku lub reklamacji wymagających przeprowadzenia kontroli lub dokonania pomiarów czternastodniowy termin jest liczony od dnia zakończenia tych kontroli lub pomiarów;

12) za przedłużenie czternastodniowego terminu sprawdzenia prawidłowości działania układu pomiarowo-rozliczeniowego, którego przedsiębiorstwo energetyczne jest właścicielem, za każdy dzień zwłoki – w wysokości 1/250 wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1;

13) za przedłużenie siedmiodniowego terminu przekazania układu pomiarowo-rozliczeniowego, którego przedsiębiorstwo energetyczne jest właścicielem, do badania laboratoryjnego, od dnia zgłoszenia takiego żądania przez odbiorcę, za każdy dzień zwłoki – w wysokości 1/250 wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1;

14) za uniemożliwienie wykonania dodatkowej ekspertyzy badanego uprzednio układu pomiarowo-rozliczeniowego, na wniosek odbiorcy złożony w terminie 30 dni od dnia otrzymania wyniku badania laboratoryjnego – w wysokości 1/15 wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1;

15) za niewydanie przez przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych po zakończeniu jego dostarczania oraz w przypadku wymiany układu pomiarowo-rozliczeniowego w trakcie dostarczania tych paliw, na wniosek odbiorcy, dokumentu zawierającego dane identyfikujące ten układ lub za nieudostępnienie danych pomiarowych na dzień zakończenia dostarczania tych paliw lub demontażu układu pomiarowo-rozliczeniowego – w wysokości 1/200 wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1;

16) za niepowiadomienie odbiorcy o wymianie gazomierza – w wysokości 1/50 wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1;

17) za odmowę wglądu do wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego lub dokumentów stanowiących podstawę rozliczeń za dostarczone paliwo gazowe, a także wyników sprawdzenia prawidłowości wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego, będących w posiadaniu przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się obrotem paliwami gazowymi – w wysokości 1/50 wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1.

2. Przedsiębiorstwo energetyczne udziela bonifikaty w terminie 30 dni od dnia wystąpienia zdarzenia, o którym mowa w ust. 1.

3. Bonifikata udzielona odbiorcy posiadającemu umowę kompleksową lub umowę kompleksową zawierającą postanowienia umowy sprzedaży rezerwowej paliw gazowych, lub umowę kompleksową ze sprzedawcą z urzędu jest przekazywana w najbliższym okresie rozliczeniowym za pośrednictwem przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się obrotem paliwami gazowymi, które jest stroną umowy kompleksowej zawartej z tym odbiorcą.

§ 45.

1. Podmiot, który:

1) przekroczył moc umowną w punkcie będącym miejscem dostarczenia paliw gazowych do sieci dystrybucyjnej lub odbioru tych paliw z tej sieci bez zgody przedsiębiorstwa energetycznego świadczącego usługę dystrybucji paliw gazowych,

2) nie dostosował się do ograniczenia wprowadzonego przez przedsiębiorstwo energetyczne w związku z prowadzonymi pracami przyłączeniowymi, remontowo-konserwacyjnymi lub związanymi ze zmianą paliw gazowych lub usuwaniem awarii,

3) przekroczył moc umowną w punkcie będącym miejscem dostarczenia paliw gazowych do sieci przesyłowej, z wyłączeniem przekroczenia mocy w międzysystemowym fizycznym punkcie wejścia do sieci przesyłowej, lub przekroczył moc umowną w punkcie będącym miejscem odbioru tych paliw z tej sieci bez zgody przedsiębiorstwa energetycznego świadczącego usługę przesyłania w przypadkach, w których nie przekroczono parametrów technologiczno- -pomiarowych stacji gazowej

– jest obciążany opłatami, które są obliczane jako iloczyn mocy maksymalnej zarejestrowanej w okresie rozliczeniowym przez układ pomiarowo-rozliczeniowy ponad moc umowną lub moc wynikającą z ograniczenia, liczby godzin w okresie rozliczeniowym i sześciokrotnej stałej stawki opłaty przesyłowej lub dystrybucyjnej określonej w taryfie dla grupy taryfowej, do której ten podmiot jest zakwalifikowany.

2. Podmiot, który przekroczył moc umowną w punkcie będącym miejscem dostarczenia paliw gazowych do sieci przesyłowej, z wyłączeniem przekroczenia mocy w międzysystemowym fizycznym punkcie wejścia do sieci przesyłowej, lub przekroczył moc umowną w punkcie będącym miejscem odbioru tych paliw z tej sieci bez zgody przedsiębiorstwa energetycznego świadczącego usługę przesyłania w przypadkach, w których przekroczono parametry technologiczno-pomiarowe stacji gazowej, zamiast opłat, o których mowa w ust. 1, jest obciążany opłatami, które są obliczane jako iloczyn mocy maksymalnej zarejestrowanej w okresie rozliczeniowym przez układ pomiarowo-rozliczeniowy ponad moc umowną lub moc wynikającą z ograniczenia, liczby godzin w okresie rozliczeniowym i dziesięciokrotnej stałej stawki opłaty przesyłowej określonej w taryfie dla grupy taryfowej, do której ten podmiot jest zakwalifikowany.

3. Opłaty za przekroczenie mocy umownej nie są naliczane w przypadku, gdy podmiot nie został powiadomiony o ograniczeniach wprowadzonych przez przedsiębiorstwo energetyczne, o których mowa w ust. 1 pkt 2.

4. W przypadku wystąpienia przekroczenia mocy umownej w punktach wyjścia z systemu gazowego na skutek:

1) awarii w sieci dystrybucyjnej lub uszkodzenia tej sieci spowodowanego działaniem strony trzeciej,

2) prac prowadzonych przez przedsiębiorstwo energetyczne w obrębie sieci dystrybucyjnej, których termin został wcześniej przez strony uzgodniony,

3) udokumentowanego przypadku wystąpienia siły wyższej

– opłaty za przekroczenia mocy nie są naliczane.

5. Za procesowe składowanie niezgodne z harmonogramem podmiot ponosi opłatę w wysokości stanowiącej iloczyn trzykrotności stawki za rozdzielone procesowe składowanie i ilości gazu ziemnego składowanego niezgodnie z harmonogramem.

§ 46.

1. W przypadku nielegalnego pobierania paliw gazowych przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych może obciążyć odbiorcę lub podmiot nielegalnie pobierający paliwa gazowe opłatami, które są obliczane jako iloczyn trzykrotnej ceny referencyjnej paliw gazowych obowiązującej w miesiącu stwierdzenia nielegalnego poboru oraz ryczałtowych ilości energii zawartej w tych paliwach, na zasadach określonych w taryfie.

2. Ryczałtowe ilości energii zawartej w paliwach, o których mowa w ust. 1, określane w taryfie są ilościami maksymalnymi i przedsiębiorstwo energetyczne przy ustalaniu opłat może zastosować ilości mniejsze, z uwzględnieniem rzeczywistych możliwości pobierania paliw gazowych przez odbiorcę lub podmiot.

3. Przez cenę referencyjną paliw gazowych, o której mowa w ust. 1, rozumie się średnioważoną cenę zakupu tych paliw, podawaną przez operatora systemu przesyłowego gazowego lub operatora systemu dystrybucyjnego gazowego na jego stronie internetowej w miesiącu poprzedzającym miesiąc, w którym cena ta będzie miała zastosowanie.

4. W przypadku braku możliwości ustalenia okresu, w którym nastąpił nielegalny pobór paliw gazowych, do ustalenia średniej ceny referencyjnej paliw gazowych przyjmuje się okres od dnia wykonania przez operatora ostatniego odczytu układu pomiarowo-rozliczeniowego do dnia stwierdzenia nielegalnego poboru paliw gazowych.

§ 47.

Przedsiębiorstwo energetyczne może ustalić w taryfie opłaty za wykonywanie następujących czynności związanych ze stwierdzeniem nielegalnego pobierania paliw gazowych:

1) wymianę, montaż lub demontaż uszkodzonego lub zniszczonego przez odbiorcę urządzenia będącego częścią układu pomiarowo-rozliczeniowego;

2) założenie nowych plomb na urządzeniu mierzącym moc lub innym urządzeniu pomiarowym w miejsce plomb zerwanych przez odbiorcę lub przez niego uszkodzonych;

3) sprawdzenie stanu technicznego układu pomiarowo-rozliczeniowego i założenie nowych plomb na kurku głównym, w układzie pomiarowo-rozliczeniowym lub na innym elemencie podlegającym oplombowaniu w miejsce plomb zerwanych przez odbiorcę lub przez niego uszkodzonych;

4) poddanie urządzenia pomiarowego ponownej legalizacji lub ponownemu wzorcowaniu z powodu zerwania przez odbiorcę plomb legalizacyjnych lub plomb nałożonych po wzorcowaniu;

5) odcięcie dopływu paliw gazowych, gdy odbiorca uniemożliwia dostęp do armatury odcinającej, mimo pisemnego wezwania do zapewnienia dostępu do niej.

§ 48.

Przedsiębiorstwo energetyczne powstałe w wyniku dokonanych przekształceń organizacyjnych, polegających w szczególności na łączeniu, podziale lub wydzieleniu z tego przedsiębiorstwa innego przedsiębiorstwa, zachowuje prawo do prowadzenia rozliczeń z odbiorcami na podstawie cen i stawek opłat ustalonych w taryfach przedsiębiorstw, które uległy przekształceniom organizacyjnym, przez okres, na jaki taryfy te zostały zatwierdzone przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, lecz niedłużej niż przez okres 12 miesięcy od dnia dokonania tych przekształceń.

§ 49.

1. W przypadku nabycia sieci gazowej przez przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie dystrybucji paliw gazowych od przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego działalność gospodarczą w zakresie przesyłania paliw gazowych stawki opłat dystrybucyjnych dla odbiorców przyłączonych do tej sieci przed dniem jej nabycia odpowiadają iloczynowi odpowiednio stawki opłaty stałej oraz stawki opłaty zmiennej, o których mowa w § 29, i współczynnika wynoszącego niemniej niż:

1) 0,3 – w okresie 48 miesięcy od dnia rozpoczęcia świadczenia usługi dystrybucji paliw gazowych przez podmiot, który nabył sieć gazową;

2) 0,6 – w okresie kolejnych 12 miesięcy po upływie okresu, o którym mowa w pkt 1.

2. Wysokość stawki opłaty dystrybucyjnej obliczanej w sposób określony w ust. 1 nie może być niższa niż wysokość stawki opłaty przesyłowej, która obowiązywała w dniu nabycia sieci.

3. W przypadku:

1) nabycia od przedsiębiorstwa energetycznego infrastruktury kwalifikowanej przed dniem jej nabycia jako gazociąg bezpośredni lub sieć gazociągów kopalnianych, o których mowa w art. 28 ustawy z dnia 20 maja 2021 r. o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1093, z późn. zm. ), lub

2) powierzenia przedsiębiorstwu energetycznemu pełnienia obowiązków operatora systemu dystrybucyjnego z wykorzystaniem infrastruktury kwalifikowanej przed dniem zawarcia umowy powierzającej, o której mowa w art. 9h ust. 3 pkt 2 ustawy, jako gazociąg bezpośredni lub sieć gazociągów kopalnianych, o których mowa w art. 28 ustawy wymienionej w pkt 1

– stawki opłat dystrybucyjnych dla odbiorców przyłączonych do tej infrastruktury przed dniem jej nabycia lub przed dniem zawarcia umowy powierzającej, o której mowa w art. 9h ust. 3 pkt opłaty stałej oraz stawki opłaty zmiennej, o których mowa w § 29, i 2 ustawy, odpowiadają iloczynowi odpowiednio stawki współczynnika wynoszącego niemniej niż 0,3 – w okresie 48 miesięcy od dnia rozpoczęcia świadczenia usługi dystrybucji paliw gazowych przez podmiot, który nabył taką infrastrukturę, lub któremu powierzono pełnienie obowiązków operatora systemu dystrybucyjnego z wykorzystaniem takiej infrastruktury, oraz niemniej niż 0,6 – w okresie kolejnych 12 miesięcy po upływie tego okresu.

4. W przypadku nabycia infrastruktury, o której mowa w ust. 3, lub zawarcia umowy powierzającej, o której mowa w art. 9h ust. 3 pkt 2 ustawy, dotyczącej tej infrastruktury wysokość stawki opłaty dystrybucyjnej obliczanej w sposób, o którym mowa w ust. 3, nie może być niższa niż wynikająca z informacji przekazanych przez właściciela tej infrastruktury wysokość stawki opłaty za transport paliw gazowych tą infrastrukturą obowiązującej w dniu nabycia tej infrastruktury lub zawarcia tej umowy.

5. Jeżeli przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie dystrybucji paliw gazowych w dniu rozpoczęcia świadczenia usług dystrybucji dla odbiorców przyłączonych do infrastruktury, o której mowa w ust. 3, nie posiada ustalonych w taryfie stawek dla usług dystrybucji paliw gazowych, o parametrach jakościowych określonych w rozporządzeniu systemowym, transportowanych tą infrastrukturą, rozliczeń za świadczone usługi dystrybucji paliw gazowych dla odbiorców przyłączonych do tej infrastruktury dokonuje się w oparciu o stawki ustalone dla gazu wysokometanowego dla obszaru, gdzie jest zlokalizowany odbiorca paliw gazowych, z uwzględnieniem współczynników określonych w ust. 3.

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2021 r. poz. 1505, 1642, 2269 i 2376, z 2022 r. poz. 1, 1967 i 2243, z 2023 r. poz. 1113, 1506, 1681 i 1762, z 2025 r. poz. 759 oraz z 2026 r. poz. 1347 i 1348.

§ 50.

1. W przypadku gdy upłynął okres ważności cech legalizacyjnych układu pomiarowo-rozliczeniowego należącego do odbiorcy paliw gazowych, a odbiorca ten nie poddał go ponownej legalizacji, przedsiębiorstwo energetyczne, jako podstawę do prowadzonych rozliczeń z tym odbiorcą, przyjmuje oszacowane ilości paliw gazowych oraz moc umowną wynikającą z umowy.

2. W przypadku uniemożliwienia przez odbiorcę paliw gazowych przedsiębiorstwu energetycznemu dostępu do układu pomiarowo-rozliczeniowego stanowiącego własność tego przedsiębiorstwa przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

§ 51.

Do postępowań w sprawie zatwierdzenia taryf wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy tego rozporządzenia.

§ 52.

Przy ustalaniu przychodów pokrywających koszty uzasadnione dla wykonywanej działalności gospodarczej w zakresie dystrybucji paliw gazowych, magazynowania paliw gazowych, skraplania gazu ziemnego i regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego uwzględnia się saldo konta regulacyjnego dla innych operatorów powstałego w wyniku rozliczeń prowadzonych na podstawie przepisów dotychczasowych.

§ 53.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Minister Energii: M. Motyka Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Energii z dnia 15 marca 2018 r. w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz rozliczeń w obrocie paliwami gazowymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 280 oraz z 2023 r. poz. 2582), które utraciło moc z dniem 8 września 2026 r. zgodnie z art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2023 r. o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1681, z 2024 r. poz. 859, z 2025 r. poz. 759 oraz z 2026 r. poz. 900).