Art. 17

1. Po uzyskaniu wpisu do Rejestru psycholog współpracuje z opiekunem w sprawach dotyczących rozwoju zawodowego.

2. Celem współpracy z opiekunem jest udzielanie wsparcia psychologowi rozpoczynającemu wykonywanie zawodu psychologa przez wzmacnianie kompetencji zawodowych oraz zapoznawanie z praktycznymi aspektami etycznych standardów wykonywania tego zawodu.

3. Opiekunem może być psycholog, który wykonuje czynności określone w art. 23 ust. 2 lub 4, lub art. 24 przez co najmniej 3 lata i złożył właściwej regionalnej radzie pisemne oświadczenie, że wykonuje czynności określone w art. 23 ust. 2 lub 4, lub art. 24, przez co najmniej 3 lata. Oświadczenie składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

4. Opiekunem nie może być psycholog, który:

1) jest małżonkiem, krewnym lub powinowatym do drugiego stopnia psychologa, którego dotyczy obowiązek współpracy z opiekunem;

2) jest związany z psychologiem, którego dotyczy obowiązek współpracy z opiekunem, z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;

3) pozostaje z psychologiem, którego dotyczy obowiązek współpracy z opiekunem, w takim stosunku prawnym lub faktycznym, że może to budzić uzasadnione wątpliwości co do bezstronności opiekuna.

5. Opiekunowi przysługuje wynagrodzenie ryczałtowe. Wynagrodzenie wypłaca się w wysokości ustalonej przez regionalną radę regionalnej izby, do której przynależy psycholog współpracujący z opiekunem.

6. Do zadań opiekuna należy:

1) doradztwo w zakresie ukierunkowania rozwoju zawodowego;

2) kształtowanie pożądanych zachowań i wartości spójnych z istotą zawodu psychologa, ustawą oraz zasadami etyki zawodowej;

3) udzielanie wsparcia, w szczególności w zakresie metodyki pracy psychologa;

4) monitorowanie postępów w nabywaniu umiejętności zawodowych;

5) zapoznanie z praktycznymi aspektami zastosowania wiedzy z zakresu psychologii;

6) omówienie zasad udzielania świadczeń psychologicznych, o których mowa w art. 23 ust. 2, w tym przestrzegania tajemnicy zawodowej, prowadzenia dokumentacji psychologicznej oraz uzyskiwania zgody na wykonywanie tych świadczeń.

7. Współpraca z opiekunem obejmuje 150 godzin, w tym co najmniej 75 godzin spotkań w trybie stacjonarnym. 8. Opiekun ustala z psychologiem indywidualny plan rozwoju zawodowego obejmujący:

1) okres trwania, częstotliwość, tryb i formę planowanych spotkań;

2) sposób weryfikacji nabytej wiedzy i nabytych umiejętności praktycznych.

9. Psycholog, którego dotyczy obowiązek współpracy z opiekunem, do czasu wydania pozytywnej opinii końcowej, o której mowa w art. 20 ust. 3, nie jest uprawniony do udzielania świadczeń psychologicznych, o których mowa w art. 23 ust. 2, na potrzeby postępowania przygotowawczego w ramach postępowania karnego, postępowań sądowych, postępowań administracyjnych oraz postępowań rekrutacyjnych do publicznych: organów, instytucji, jednostek budżetowych oraz służb, o których mowa w art. 28 ust. 18.