Art. 33d

1. Przedsiębiorca, o którym mowa w art. 33a ust. 1, wnosi coroczną opłatę do budżetu państwa, zwaną dalej „opłatą przedkoncesyjną”, obciążającą koszty jego działalności.

2. Wysokość opłaty przedkoncesyjnej stanowi iloczyn przychodów przedsiębiorcy uzyskanych z działalności, o której mowa w art. 33a ust. 1, w roku powstania obowiązku wniesienia opłaty oraz odpowiedniego ze współczynników określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 34 ust. 6.

3. Opłata przedkoncesyjna dla każdego rodzaju działalności, o której mowa w art. 33a ust. 1, wyliczona zgodnie z ust. 2, nie może być mniejsza niż 1000 zł i większa niż 2 500 000 zł.

4. Obowiązek wniesienia opłaty przedkoncesyjnej powstaje na ostatni dzień roku kalendarzowego, w którym przedsiębiorca, o którym mowa w art. 33a ust. 1, osiągnął z każdego rodzaju działalności, o której mowa w art. 33a ust. 1, przychód większy lub równy zero. Do opłaty przedkoncesyjnej stosuje się formularz w sprawie opłaty przedkoncesyjnej, którego wzór określają przepisy wydane na podstawie art. 34 ust. 6.

5. W przypadku gdy przedsiębiorca, o którym mowa w art. 33a ust. 1, nie wniesie opłaty przedkoncesyjnej za dany rok w wysokości obliczonej w formularzu, o którym mowa w ust. 4, formularz ten stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego zgodnie z przepisami o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

6. Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio, gdy przedsiębiorca, o którym mowa w art. 33a ust. 1, który prowadzi działalność, o której mowa w art. 33a ust. 1, zakończył wykonywanie tej działalności przed dniem, o którym mowa w art. 33c ust. 2. Obowiązek wniesienia opłaty przedkoncesyjnej powstaje wówczas na dzień zakończenia działalności. 7. Prezes URE może żądać od przedsiębiorcy, o którym mowa w art. 33a ust. 1, informacji w sprawie opłaty przedkoncesyjnej w zakresie dotyczącym podstaw oraz prawidłowości jej obliczenia, w szczególności informacji o operacjach gospodarczych potwierdzających wysokość osiągniętego przychodu oraz o wysokości przychodu z działalności, o której mowa w art. 33a ust. 1.

8. Przedsiębiorca, o którym mowa w art. 33a ust. 1, wytwarzający energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii o łącznej mocy instalacji odnawialnego źródła energii nieprzekraczającej 5 MW jest zwolniony z opłaty przedkoncesyjnej w zakresie wytwarzania energii w tej instalacji.

9. W sprawach dotyczących opłaty przedkoncesyjnej stosuje się odpowiednio ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.

10. W przypadku wniesienia odwołania od decyzji Prezesa URE określającej prawidłową wysokość opłaty przedkoncesyjnej zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 34 ust. 6 opłatę tę wnosi się w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja Prezesa URE stała się prawomocna.”;

30) w art. 34 ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„6. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowy zakres informacji w sprawie opłaty przedkoncesyjnej oraz opłaty koncesyjnej, których może żądać Prezes URE, oraz sposób ich przekazania,

2) sposób pobierania przez Prezesa URE opłaty przedkoncesyjnej oraz opłaty koncesyjnej, w tym termin ich zapłaty,

3) współczynniki opłaty przedkoncesyjnej oraz opłaty koncesyjnej dla poszczególnych rodzajów działalności,

4) współczynnik, o którym mowa w ust. 2a pkt 2, dla morskich farm wiatrowych,

5) wzór formularza w sprawie opłaty przedkoncesyjnej,

6) wzór formularza w sprawie opłaty koncesyjnej

– z uwzględnieniem wysokości przychodów przedsiębiorstw energetycznych osiąganych z działalności objętej koncesją, działalności, o której mowa w art. 33a ust. 1, oraz, w przypadku morskich farm wiatrowych – mocy zainstalowanej tych farm wiatrowych, a także kosztów regulacji oraz mając na względzie sprawność i rzetelność procesu obliczania i pobierania opłaty przedkoncesyjnej i opłaty koncesyjnej.”;

31) w art. 43g dodaje się ust. 10 i 11 w brzmieniu:

„10. Operator systemu elektroenergetycznego przedkłada ministrowi właściwemu do spraw energii, ministrowi właściwemu do spraw klimatu oraz Prezesowi URE sprawozdanie zawierające wykaz magazynów energii elektrycznej przyłączonych do jego sieci oraz stanowiących w pełni zintegrowany element jego sieci, obejmujący następujące informacje:

1) identyfikator jednostki podziału terytorialnego, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 49 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej, na terenie której znajduje się magazyn energii elektrycznej;

2) oznaczenie magazynu energii elektrycznej obejmujące informacje w zakresie:

a) technologii wykorzystywanej do magazynowania energii elektrycznej,

b) łącznej mocy zainstalowanej magazynu energii elektrycznej określonej w kW z podziałem na magazyny energii elektrycznej o łącznej mocy zainstalowanej:

– równej 0,8 kW lub większej i niewiększej niż 50 kW,

– większej niż 50 kW i niewiększej niż 10 MW,

– większej niż 10 MW,

c) pojemności magazynu energii elektrycznej określonej w kWh,

d) sprawności magazynu energii elektrycznej,

e) maksymalnej mocy ładowania magazynu energii elektrycznej wyrażonej w kW,

f) maksymalnej mocy rozładowania magazynu energii elektrycznej wyrażonej w kW,

g) wskazania, czy magazyn energii elektrycznej stanowi część jednostki wytwórczej, instalacji odbiorcy końcowego albo w pełni zintegrowany element sieci.

11. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 10, operator systemu elektroenergetycznego przekazuje w terminach:

1) do dnia 31 lipca – za okres od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca danego roku;

2) do dnia 31 stycznia – za okres od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia poprzedniego roku.”;

32) w art. 56:

a) w ust. 1:

– po pkt 7a dodaje się pkt 7b i 7c w brzmieniu:

„7b) nie prowadzi rejestru magazynów energii elektrycznej, o którym mowa w art. 43g ust. 1;

7c) nie przekazuje w terminie ministrowi właściwemu do spraw energii, ministrowi właściwemu do spraw klimatu lub Prezesowi URE sprawozdania zawierającego wykaz magazynów energii elektrycznej przyłączonych do jego sieci oraz stanowiących w pełni zintegrowany element jego sieci, o którym mowa w art. 43g ust. 10;”,

– po pkt 15a dodaje się pkt 15b w brzmieniu:

„15b) za wypowiedzenie umowy na czas oznaczony z gwarancją stałej ceny, obciąża odbiorcę końcowego kosztami lub odszkodowaniami innymi niż wynikającymi z treści umowy, a w przypadku odbiorcy końcowego energii elektrycznej w gospodarstwie domowym oraz odbiorcy końcowego energii elektrycznej będącym mikroprzedsiębiorcą lub małym przedsiębiorcą w rozumieniu art. 7 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców, obciąża kosztami lub odszkodowaniami przekraczającymi wysokość bezpośrednich strat ekonomicznych;”,

– po pkt 18a dodaje się pkt 18b w brzmieniu:

„18b) nie przestrzega obowiązków wynikających z art. 7:

a) ust. 8ga,

b) ust. 8l–8p;”,

– pkt 39 otrzymuje brzmienie:

„39) wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 4 rozporządzenia 1227/2011, nie podaje informacji wewnętrznej do publicznej wiadomości za pośrednictwem platform informacji wewnętrznych;”,

– po pkt 39 dodaje się pkt 39a–39d w brzmieniu:

„39a) wbrew obowiązkom, o których mowa w art. 5a ust. 1 rozporządzenia 1227/2011, nie posiada skutecznych systemów, mechanizmów kontroli ryzyka, rozwiązań w zakresie ciągłości działania lub nie zapewnia kompleksowego testowania i właściwego monitorowania systemów;

39b) wbrew obowiązkom, o których mowa w art. 5a ust. 2 rozporządzenia 1227/2011, nie powiadamia Prezesa URE lub Agencji o prowadzeniu handlu algorytmicznego lub nie przechowuje dokumentacji przez okres wskazany w tym przepisie;

39c) wbrew obowiązkom, o których mowa w art. 5a ust. 3 rozporządzenia 1227/2011, nie powiadamia Prezesa URE lub Agencji o zapewnianiu bezpośredniego dostępu elektronicznego do zorganizowanej platformy obrotu, o którym mowa w art. 5a ust. 3 tego rozporządzenia, lub nie przechowuje dokumentacji przez okres wskazany w tym przepisie;

39d) nie przekazuje Agencji w terminie danych, o których mowa w art. 7c rozporządzenia 1227/2011;”,

– pkt 40 otrzymuje brzmienie:

„40) nie przekazuje Agencji danych, o których mowa w art. 8 ust. 1 rozporządzenia 1227/2011, w terminach, o których mowa w przepisach rozporządzenia 1348/2014, przekazuje dane nieprawdziwe lub niepełne lub przekazuje dane bez pośrednictwa zarejestrowanego mechanizmu sprawozdawczego;”,

– pkt 41a otrzymuje brzmienie:

„41a) wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 15 ust. 3 rozporządzenia 1227/2011, nie tworzy lub nie utrzymuje skutecznych rozwiązań, systemów i procedur w celu:

a) wykrywania potencjalnych naruszeń art. 3, art. 4 lub art. 5 rozporządzenia 1227/2011,

b) zagwarantowania, że ich pracownicy prowadzący działania w zakresie nadzoru do celów, o których mowa w art. 15 rozporządzenia 1227/2011, są chronieni przed wszelkimi konfliktami interesów i działają w sposób niezależny,

c) wykrywania i zgłaszania podejrzanych zleceń i transakcji

– w zakresie produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym;”,

– po pkt 41a dodaje się pkt 41b w brzmieniu:

„41b) wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 15 ust. 4 zdanie drugie rozporządzenia 1227/2011, nie powiadamia o potencjalnym naruszeniu art. 3, art. 4 lub art. 5 rozporządzenia 1227/2011 Prezesa URE lub krajowego organu regulacyjnego państwa członkowskiego, w którym jest zarejestrowany uczestnik rynku biorący udział w potencjalnym naruszeniu oraz w którym jest dostarczany produkt energetyczny sprzedawany w obrocie hurtowym;”,

– po pkt 42a dodaje się pkt 42b w brzmieniu:

„42b) nie przekazuje Agencji informacji, o których mowa w art. 13b ust. 1 rozporządzenia 1227/2011, i w stosunku do kogo Agencja nie nałożyła okresowej kary pieniężnej, o której mowa w art. 13g ust. 1 lit. b rozporządzenia 1227/2011;”,

– w pkt 44 po wyrazach „art. 33 ust. 1c” dodaje się wyrazy „ , art. 33b ust. 2 lub art. 33c ust. 1 pkt 3”,

– pkt 50 otrzymuje brzmienie:

„50) nie wykonuje lub nienależycie wykonuje obowiązek:

a) stosowania formularza w sprawie opłaty przedkoncesyjnej, o której mowa w art. 33d ust. 4,

b) stosowania formularza w sprawie opłaty koncesyjnej, o której mowa w art. 34 ust. 4,

c) o którym mowa w art. 33d ust. 7, lub

d) o którym mowa w art. 34 ust. 5;”,

– w pkt 59 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 60–63 w brzmieniu:

„60) nie realizuje zadań, o których mowa w art. 6h;

61) narusza co najmniej jeden z obowiązków, o których mowa w art. 10e ust. 1;

62) nie realizuje w terminie obowiązków, o których mowa w art. 10e ust. 4, 5 lub 6;

63) narusza co najmniej jeden z obowiązków, o których mowa w art. 33a ust. 4.”,

b) w ust. 2e po wyrazach „pkt 18” dodaje się wyrazy „i pkt 18b lit. a”,

c) w ust. 2g:

– pkt 4 otrzymuje brzmienie:

„4) pkt 42a i 51, wynosi od 100 000 zł do 10 000 000 zł;”,

– dodaje się pkt 5–7 w brzmieniu:

„5) pkt 39, 41a i 41b, wynosi:

a) w przypadku osób fizycznych – od 2500 euro do 1 000 000 euro,

b) w przypadku osób prawnych lub jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej – od 2500 euro do 1 000 000 euro lub do kwoty stanowiącej równowartość 2 % całkowitego rocznego obrotu wykazanego w sprawozdaniu finansowym za poprzedzający rok obrotowy, jeżeli przekracza ona równowartość 1 000 000 euro;

6) pkt 39a–41 i 42, wynosi:

a) w przypadku osób fizycznych – od 2500 euro do 500 000 euro,

b) w przypadku osób prawnych lub jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej – od 2500 euro do 500 000 euro lub do kwoty stanowiącej równowartość 1 % całkowitego rocznego obrotu wskazanego w sprawozdaniu finansowym za poprzedzający rok obrotowy, jeżeli przekracza ona równowartość 500 000 euro;

7) pkt 42b i 43 wynosi od 100 000 zł do 10 000 000 zł.”,

d) w ust. 2h:

– w pkt 9 wyrazy „pkt 49 i 51a–54” zastępuje się wyrazami „pkt 18b lit. b, pkt 49, 51a–54, 61 i 62”,

– w pkt 11 wyrazy „55 i 56” zastępuje się wyrazami „55, 56 i 60”,

e) po ust. 2j dodaje się ust. 2k i 2l w brzmieniu:

„2k. Wysokość kary pieniężnej wymierzonej osobie fizycznej w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 39–42, 42b i 43, nie może być wyższa niż 20 % rocznego dochodu danej osoby fizycznej w poprzedzającym roku kalendarzowym, a jeżeli dana osoba fizyczna odniosła bezpośrednią lub pośrednią korzyść finansową z naruszenia, wysokość kary nie może być niższa niż wartość tej korzyści.

2l. Wysokość kary pieniężnej wymierzonej innemu podmiotowi niż osobie fizycznej w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 39–42, 42b i 43, nie może być wyższa niż 20 % całkowitego rocznego obrotu danego podmiotu w poprzednim roku obrotowym, a jeżeli dany podmiot odniósł bezpośrednią lub pośrednią korzyść finansową z naruszenia, wysokość kary nie może być niższa niż wartość tej korzyści.”,

f) w ust. 3 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„2) w ust. 1 pkt 5b, 7, 7a–7c, 12, 17a, 17c, 17e i 63, nie może być niższa niż 2000 zł i wyższa niż 15 % przychodu ukaranego przedsiębiorcy, osiągniętego w poprzednim roku podatkowym, a jeżeli kara pieniężna jest związana z działalnością prowadzoną na podstawie koncesji, wysokość kary nie może być niższa niż 2000 zł i nie może być wyższa niż 15 % przychodu ukaranego przedsiębiorcy, wynikającego z działalności koncesjonowanej, osiągniętego w poprzednim roku podatkowym.”,

g) w ust. 5 wyrazy „ust. 1–4” zastępuje się wyrazami „ust. 1 pkt 1–38, 42a i 44–59, ust. 2f, ust. 2g pkt 1–3, ust. 2h–2j i 3–4”,

h) po ust. 5 dodaje się ust. 5a–5c w brzmieniu:

„5a. Niezależnie od kary określonej w ust. 1 pkt 39–42, 42b, 43, ust. 2g pkt 4–7 i ust. 2k nałożonej na inną osobę fizyczną niż kierownik przedsiębiorstwa energetycznego Prezes URE może nałożyć karę pieniężną na kierownika przedsiębiorstwa energetycznego z tym, że kara ta może być wymierzona w kwocie nie większej niż 300 % jego miesięcznego wynagrodzenia albo w kwocie obliczanej w sposób określony w ust. 2k, w przypadku gdy nie jest możliwe ustalenie miesięcznego wynagrodzenia.

5b. Ustalając wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 2g pkt 5–7, Prezes URE uwzględnia dodatkowo:

1) czas trwania naruszenia;

2) skalę korzyści uzyskanych lub strat unikniętych, o ile można je ustalić;

3) stopień współpracy z właściwym organem bez uszczerbku dla potrzeby zapewnienia wyrównania korzyści uzyskanych lub strat unikniętych przez taką osobę;

4) uprzednie naruszenia;

5) środki zastosowane w celu zapobieżenia powtórnemu naruszeniu;

6) powielanie postępowań karnych i administracyjnych oraz kar pieniężnych za to samo naruszenie.

5c. Przeliczenie wartości euro na złote jest dokonywane według kursu średniego walut obcych ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roku kalendarzowego poprzedzającego rok nałożenia kary pieniężnej.”;

33) po art. 56 dodaje się art. 56a w brzmieniu:

„Art. 56a 1. W przypadku naruszenia przepisów rozporządzenia 1227/2011 Prezes URE może:

1) zobowiązać uczestnika rynku lub podmiot działający w imieniu uczestnika rynku do zaprzestania danego naruszenia;

2) w przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści osiągniętej lub straty unikniętej przez uczestnika rynku, nakazać wydanie korzyści uzyskanych lub wyrównanie strat unikniętych w wyniku naruszenia;

3) wydać publiczne ostrzeżenie lub zawiadomienie;

4) w celu przymuszenia uczestnika rynku lub podmiotu działającego w imieniu uczestnika rynku do wykonania nałożonych obowiązków wynikających z rozporządzenia 1227/2011 nałożyć okresową karę pieniężną za każdy dzień opóźnienia w wysokości nieprzekraczającej 5 % średniego dziennego obrotu osiągniętego w roku obrotowym poprzedzającym rok nałożenia kary.

2. Nakładając środek, o którym mowa w ust. 1, Prezes URE bierze pod uwagę okoliczności, o których mowa w art. 56 ust. 5b i 6.

3. Do okresowej kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1 pkt 4, stosuje się odpowiednio przepisy art. 56 ust. 1a, 2, 4 i 6a–7a.”;

34) w art. 57a:

a) w ust. 1 wyrazy „5000 stawek dziennych” zastępuje się wyrazami „25 000 000 zł”,

b) w ust. 2 wyrazy „2500 stawek dziennych” zastępuje się wyrazami „25 000 000 zł”;

35) w art. 57b:

a) w ust. 1 wyrazy „5000 stawek dziennych” zastępuje się wyrazami „25 000 000 zł”,

b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

„1a. Tej samej karze podlega, kto wbrew zakazowi, o którym mowa w art. 3 ust. 1 rozporządzenia 1227/2011, wykorzystuje informację wewnętrzną przez anulowanie lub zmianę zlecenia lub podejmowanie wszelkich innych działań w zakresie obrotu dotyczących produktu energetycznego sprzedawanego w obrocie hurtowym, którego informacja ta dotyczy, w przypadku gdy zlecenie złożono przed wejściem danej osoby w posiadanie informacji wewnętrznej.”,

c) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Jeżeli czynu określonego w ust. 1 lub 1a dopuszcza się osoba, o której mowa w art. 3 ust. 2 lit. a lub c rozporządzenia 1227/2011, podlega ona grzywnie do 25 000 000 zł albo karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12, albo obu tym karom łącznie.”;

36) użyte w art. 57c i art. 57d wyrazy „2500 stawek dziennych” zastępuje się wyrazami „25 000 000 zł”;

37) art. 57f otrzymuje brzmienie:

„Art. 57f. 1. Kto zawodowo pośrednicząc w zawieraniu transakcji, których przedmiotem są produkty energetyczne sprzedawane w obrocie hurtowym, wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 15 ust. 1 rozporządzenia 1227/2011, nie przekazuje Agencji lub Prezesowi URE w terminie wskazanym w art. 15 ust. 1 rozporządzenia 1227/2011 informacji o każdym uzasadnionym podejrzeniu, że zlecenie lub transakcja, w tym ich anulowanie lub zmiana, mogą stanowić manipulację na rynku, próbę manipulacji na rynku lub niewłaściwe wykorzystanie informacji wewnętrznej albo naruszają art. 4 rozporządzenia 1227/2011, podlega grzywnie do 5 000 000 zł, karze ograniczenia wolności albo karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

2. Tej samej karze podlega ten kto wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 15 ust. 2 rozporządzenia 1227/2011, nie przekazuje Agencji oraz Prezesowi URE informacji, o której mowa w ust. 1.”;

38) w art. 57g dodaje się ust. 5 w brzmieniu:

„5. Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku, o którym mowa w art. 33a ust. 1.”.