Art. 12

1. Kwota podwyższenia powinna być równa wartości nominalnej takiej ilości udziałów albo akcji w kapitale zakładowym operatora albo jego podmiotu dominującego będącego wnioskodawcą, która odpowiada ilorazowi kwoty zdyskontowanej rat opłaty koncesyjnej lub opłaty prolongacyjnej, objętych wnioskiem, o którym mowa w art. 11 ust. 2, oraz wartości jednego udziału albo akcji operatora albo jego podmiotu dominującego, obliczonej stosownie do ust. 4.

2. Kwota zdyskontowana stanowi sumę zobowiązań operatora z tytułu rat opłaty koncesyjnej lub opłaty prolongacyjnej, które, zgodnie z wnioskiem, o którym mowa w art. 11 ust. 2 oraz art. 13 ust. 3, mają podlegać restrukturyzacji, prze - liczoną według następującego wzoru: gdzie: i – oznacza kolejną ratę,

N – oznacza całkowitą liczbę pozostałych rat,

R – oznacza kwotę zdyskontowaną wszystkich rat opłat koncesyjnych lub opłat prolongacyjnych,

R – oznacza nominalną kwotę raty opłaty koncesyjnej lub opłaty prolongacyjnej,

S – oznacza:

– roczną stopę procentową WIBOR na okres trzech miesięcy, z pierwszego dnia roboczego poprzedzającego złożenie wniosku – w przypadku zobowiązań z tytułu rat opłaty koncesyjnej lub opłaty prolongacyjnej o terminie płatności przypadającym niepóźniej niż 2 lata od dnia wejścia w życie ustawy,

– roczną stopę procentową emitowanych przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych obligacji dziesięcioletnich o oprocentowaniu stałym i terminie wykupu w dniu 24 listopada 2010 r. (DS.1110) – w przypadku zobowiązań z tytułu rat opłaty koncesyjnej lub opłaty prolongacyjnej o terminie płatności przypadającym po upływie 2 lat od dnia wejścia w życie ustawy,

L – oznacza liczbę dni między dniem złożenia wniosku a dniem, w którym upływa termin płatności raty opłaty koncesyjnej lub opłaty prolongacyjnej objętej wnioskiem, k – oznacza stosunek liczby dni przypadających między płatnościami dwóch następujących po sobie rat opłaty koncesyjnej lub opłaty prolongacyjnej do 365 dni i wynosi: k =

3. Wysokość kwoty zdyskontowanej wyraża się w złotych według kursu średniego euro ustalonego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roboczym poprzedzającym dzień złożenia wniosku, o którym mowa w art. 11 ust. 2 lub art. 13 ust. 3.

4. Wartość jednego udziału albo akcji, na potrzeby wyliczenia kwoty podwyższenia, o której mowa w ust. 1, powinna odpowiadać ilorazowi skorygowanej wartości aktywów netto wnioskodawcy oraz całkowitej liczby objętych i opłaconych w całości akcji albo udziałów, na którą dzieli się kapitał zakładowy wnioskodawcy.

5. Skorygowaną wartość aktywów netto wnioskodawcy, o której mowa w ust. 4, ustala się według stanu na dzień przypadający niepóźniej niż 30 dni przed dniem złożenia wniosku, o którym mowa w art. 11 ust. 2, jako wartość aktywów netto wnioskodawcy, w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 29 ustawy o rachunkowości, bez uwzględniania zobowiązań z tytułu rat opłaty koncesyjnej oraz opłaty prolongacyjnej objętych wnioskiem.

6. Wycenę aktywów netto, a także wyliczenie skorygowanej wartości aktywów netto, wartości jednego udziału albo akcji oraz kwoty podwyższenia wnioskodawca poddaje badaniu biegłego rewidenta pod kątem poprawności i rzetelności. 7. W przypadku gdy wnioskodawca jest podmiotem, wobec którego został przyjęty oraz zatwierdzony układ w rozumieniu przepisów rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. – Prawo o postępowaniu układowym (Dz. U. poz. 836, z późn. zm. ) , przewidujący zmniejszenie sumy jego długów, wniosek, o którym mowa w art. 11 ust. 2, może być poprzedzony procedurą zmniejszenia sumy zobowiązań wnioskodawcy z tytułu rat opłaty koncesyjnej lub opłaty prolongacyjnej, będących podstawą wyliczenia kwoty zdyskontowanej.

Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. U. z 1950 r. poz. 349, z 1990 r. poz. 320, z 1996 r. poz. 43 i 189 oraz z 1997 r. poz. 592, 770 i 885.

Utraciło moc z dniem 1 października 2003 r. na podstawie art. 545 pkt 3 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. poz. 535), która weszła w życie z dniem 1 października 2003 r.

8. Minister właściwy do spraw informatyzacji, biorąc pod uwagę sytuację finansową wnioskodawcy, może wyrazić zgodę na zmniejszenie zobowiązań wnioskodawcy z tytułu rat opłaty koncesyjnej lub opłaty prolongacyjnej, kierując się stopniem zmniejszenia zobowiązań przewidzianym w zawartym uprzednio przez wnioskodawcę układzie.

9. Przez okres od dnia wystąpienia przez wnioskodawcę o zmniejszenie jego zobowiązań do dnia zajęcia przez ministra właściwego do spraw informatyzacji ostatecznego stanowiska w sprawie, zawieszeniu ulega bieg terminów płatności rat opłat koncesyjnych oraz opłat prolongacyjnych. Art. 67 Ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio.