Art. 10a

1. W celu uzyskania zaliczki na poczet rekompensaty za rok kalendarzowy objęty wnioskiem, zwanej dalej „zaliczką”, wnioskodawca dołącza do wniosku oświadczenie o ubieganie się o zaliczkę wraz z oświadczeniem o treści: „Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2025 r. poz. 383, 1818 i 1872) oświadczam, że nie są mi znane okoliczności wykluczające możliwość wypłaty, na rachunek bankowy wskazany we wniosku o przyznanie rekompensat wynikających z ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych, zaliczki na poczet rekompensat za rok, którego dotyczy złożony wniosek.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

2. Zaliczkę może uzyskać wnioskodawca, który:

1) otrzymał rekompensaty w poprzednim roku kalendarzowym oraz

2) do wniosku złożonego w terminie, o którym mowa w art. 10 ust. 2, dołączył w formie pisemnej w postaci papierowej oraz w postaci elektronicznej wszystkie dokumenty wskazane w art. 10 ust. 5 pkt 1–6.

Dodany przez art. 3 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 3; wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2026 r.

3. Prezes URE do dnia 15 maja danego roku kalendarzowego przekazuje ministrowi właściwemu do spraw gospodarki oraz Bankowi Gospodarstwa Krajowego, zwanemu dalej „Bankiem”, informację o kwocie, o której mowa w art. 6 ust. 1 i 2, oraz, w postaci elektronicznej umożliwiającej przetwarzanie zawartych w nim danych, wykaz podmiotów uprawnionych do otrzymania zaliczki wraz ze wskazaniem ich siedzib lub miejsc zamieszkania, wysokości zaliczek oraz numerów rachunków bankowych, na które mają zostać dokonane wypłaty zaliczek.

4. Do sporządzania wykazu, o którym mowa w ust. 3, przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 10 ust. 9 nie stosuje się.