Art. 5b

Morska farma wiatrowa, o której mowa w art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 17 grudnia 2020 r. o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w morskich farmach wiatrowych, może być ochraniana na zasadach określonych w ustawie również poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, na akwenach w polskiej strefie odpowiedzialności Morskiej Służby Poszukiwania i Ratownictwa zgodnie z Międzynarodową konwencją o poszukiwaniu i ratownictwie morskim, sporządzoną w Hamburgu dnia 27 kwietnia 1979 r. (Dz. U. z 1988 r. poz. 184 i 185), i w polskiej wyłącznej strefie ekonomicznej.”;

3) w art. 26 w ust. 1 w pkt 5 w lit. b średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. c w brzmieniu:

„c) w art. 36 ust. 1a–1c;”;

4) w art. 36:

a) w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie:

„4) użycia lub wykorzystania środków przymusu bezpośredniego, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1 lit. a, b oraz d, pkt 2 lit. a, pkt 5, 7, 9, 11, pkt 12 lit. a, pkt 13 i 21–23 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej (Dz. U. z 2026 r. poz. 244, 737 i 815):

a) w granicach chronionych obiektów i obszarów – w przypadkach, o których mowa w art. 11 pkt 2, 5, 8, 10, 13 i 15–17 tej ustawy,

b) poza granicami obiektów i obszarów chronionych – w przypadku, o którym mowa w art. 11 pkt 9 tej ustawy;”,

b) ust. 1a otrzymuje brzmienie:

„1a. Środki przymusu bezpośredniego, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 5 lub 11 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej, mogą być wykorzystane wyłącznie zgodnie z art. 156ze ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze (Dz. U. z 2025 r. poz. 1431 i 1668 oraz z 2026 r. poz. 176 i 607), art. 28a ustawy z dnia 4 września 2008 r. o ochronie żeglugi i portów morskich lub art. 11 pkt 17 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej.”,

c) po ust. 1a dodaje się ust. 1b i 1c w brzmieniu:

„1b. Pracownik ochrony przy wykonywaniu zadań ochrony obiektów, o których mowa w art. 5 ust. 1, będących jednocześnie obiektami portowymi w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 4 września 2008 r. o ochronie żeglugi i portów morskich, w celu zabezpieczenia infrastruktury portowej przed uszkodzeniem może patrolować ten obiekt od strony wody jednostką pływającą.

1c. Wykonując czynności, o których mowa w ust. 1b, pracownik ochrony ma prawo do wezwania osób przebywających w basenie portowym i nieposiadających do tego uprawnień do jego opuszczenia, a także do podjęcia interwencji wobec tych osób, w tym ujęcia ich oraz użycia środków przymusu bezpośredniego określonych w art. 12 ust. 1 pkt 1 lit. a, b oraz d, pkt 2 lit. a, pkt 11, 13 i 21–23 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej w przypadkach, o których mowa w art. 11 pkt 2, 5, 8, 10, 13 i 15–17 tej ustawy.”;

5) w art. 43 w ust. 2 w pkt 3 po wyrazach „jest prowadzona ochrona,” dodaje się wyrazy „z wyłączeniem morskiej farmy wiatrowej, o której mowa w art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 17 grudnia 2020 r. o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w morskich farmach wiatrowych,”;

6) w art. 47 w ust. 2 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

„Współpracę, o której mowa w ust. 1, specjalistyczne uzbrojone formacje ochronne podejmują odpowiednio z właściwym terytorialnie:”;

7) po art. 50b dodaje się art. 50c w brzmieniu:

„Art. 50c. 1. Kto, nie będąc do tego uprawnionym, przebywa na obszarze lub w obiekcie podlegającym obowiązkowej ochronie oraz nie opuszcza takiego obszaru lub obiektu wbrew żądaniu osoby uprawnionej, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo karze pozbawienia wolności do lat 2.

2. Kto, nie będąc do tego uprawnionym, przebywając na obszarze lub w obiekcie podlegającym obowiązkowej ochronie, utrudnia lub uniemożliwia korzystanie z tych obszarów, obiektów lub znajdujących się na ich terenie urządzeń lub instalacji, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo karze pozbawienia wolności do lat 5.”.