Ustawa z dnia 29 maja 2026 r. o zmianie ustawy o zarządzaniu kryzysowym oraz niektórych innych ustaw
Rozdział 11 — Obowiązki podmiotów krytycznych
Art. 6zzc
Obowiązuje1. Podmiot krytyczny, w celu zapewnienia ochrony ciągłości świadczenia usługi kluczowej, może prowadzić sprawdzenie przeszłości w odniesieniu do:
1) pracownika podmiotu krytycznego lub kandydata na pracownika:
a) pełniącego newralgiczną rolę bezpośrednio w strukturze organizacyjnej podmiotu krytycznego lub działając na jego rzecz, w tym:
– reprezentującego podmiot krytyczny samodzielnie lub łącznie z innymi osobami na podstawie statutu, umowy lub innego aktu założycielskiego,
– pełniącego funkcje kierownicze lub koordynacyjne,
b) posiadającego bezpośredni lub zdalny dostęp do budynków i terenów podmiotu krytycznego, obiegu informacji lub systemów kontroli, w szczególności związanych z bezpieczeństwem podmiotu krytycznego,
c) realizującego audyt;
2) osoby świadczącej usługę na rzecz podmiotu krytycznego, niebędącej pracownikiem podmiotu krytycznego, posiadającej bezpośredni lub zdalny dostęp do budynków i terenów podmiotu krytycznego, obiegu informacji lub systemów kontroli, w szczególności związanych z bezpieczeństwem podmiotu krytycznego.
2. Sprawdzenie przeszłości osób, o których mowa w ust. 1, obejmuje:
1) potwierdzenie tożsamości;
2) ocenę informacji pozyskanych z rejestrów karnych pod względem przestępstw, które mogą mieć znaczenie dla zajmowanego stanowiska, ubiegania się o to stanowisko lub świadczenia usług na rzecz podmiotu krytycznego. 3. Podmiot krytyczny w odniesieniu do osoby, o której mowa w ust. 1 pkt 1, w celu:
1) potwierdzenia tożsamości:
a) żąda przedłożenia ważnego dowodu osobistego lub ważnego dokumentu paszportowego oraz podania nazwiska rodowego i poprzednio noszonego nazwiska, jeżeli było zmieniane, oraz imion, nazwisk, dat i miejsc urodzenia rodziców,
b) występuje do organu gminy z wnioskiem o udostępnienie danych jednostkowych zawartych w rejestrze PESEL oraz o udostępnienie danych w trybie jednostkowym z Rejestru Dowodów Osobistych;
2) dokonania oceny informacji pozyskanych z rejestrów karnych:
a) pozyskuje informację z Krajowego Rejestru Karnego w zakresie skazań za przestępstwa umyślne ścigane z oskarżenia publicznego oraz umyślne przestępstwa skarbowe,
b) zwraca się do Biura Informacyjnego Krajowego Rejestru Karnego z wnioskiem o wystąpienie do organów centralnych państw członkowskich Unii Europejskiej państwa obywatelstwa osoby podlegającej sprawdzeniu przeszłości z zapytaniem o udzielenie informacji o osobie, w przypadku gdy osoba podlegająca sprawdzeniu ma obywatelstwo państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego niż Rzeczpospolita Polska.
4. Podmiot krytyczny w odniesieniu do osoby, o której mowa w ust. 1 pkt 2, ma prawo żądać przedłożenia przez tę osobę:
1) ważnego dowodu osobistego lub ważnego dokumentu paszportowego oraz podania nazwiska rodowego i poprzednio noszonego nazwiska, jeżeli było zmieniane, oraz imion, nazwisk, dat i miejsc urodzenia rodziców;
2) informacji z Krajowego Rejestru Karnego w zakresie skazań za przestępstwa umyślne ścigane z oskarżenia publicznego oraz umyślne przestępstwa skarbowe.
5. Podmiot krytyczny uwzględnia negatywny wynik sprawdzenia przeszłości w zakresie powierzania zadań osobom, o których mowa w ust. 1, w przypadku skazania prawomocnym wyrokiem na karę pozbawienia wolności za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego, także popełnione za granicą, lub umyślne przestępstwo skarbowe, jeżeli czyn, za który nastąpiło skazanie, wywołuje uzasadnione wątpliwości w zakresie powierzenia realizacji tych zadań.
6. Sprawdzenie przeszłości przeprowadza się co najmniej raz na 3 lata.
7. Podmiot krytyczny przetwarza dane osobowe w zakresie realizacji czynności, o których mowa w ust. 1, w zakresie i w celu niezbędnych do ich realizacji.
8. Sprawdzenia przeszłości nie przeprowadza się w odniesieniu do osoby, o której mowa w ust. 1 pkt 1, która samodzielnie przedłożyła wymagane dokumenty albo posiada co najmniej poświadczenie bezpieczeństwa o klauzuli „poufne”.
Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.