II KK 345/12

Sygn. akt II KK 345/12

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 15 stycznia 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Józef Szewczyk (przewodniczący)

SSN Małgorzata Gierszon (sprawozdawca)

SSN Dariusz Świecki

Protokolant Anna Janczak

w sprawie M. K.

skazanego z art. 178a § 2 kk

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie 535 § 5 kpk

w dniu 15 stycznia 2013 r.,

kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego od wyroku nakazowego Sądu

Rejonowego w S.

z dnia 16 grudnia 2011 r.,

uchyla wyrok w zaskarżonej części, to jest odnośnie

rozstrzygnięcia o karze grzywny i w tym zakresie przekazuje

sprawę Sądowi Rejonowemu w S. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Prokurator Prokuratury Rejonowej oskarżył M. K. o to, że: w dniu 17 lipca

2011 r. w S., będąc w stanie nietrzeźwości – wynik badania urządzeniem typu

alkometr – I badanie 0,71 mg/l, II badanie 0,71 mg/l alkoholu w wydychanym

powietrzu, kierował rowerem, po drodze publicznej – to jest o czyn z art. 178a § 2

k.k.

2

Do aktu oskarżenia dołączył sporządzony w trybie art. 335 § 1 k.p.k.

wniosek, którym domagał się wydania wyroku skazującego bez przeprowadzenia

rozprawy oraz orzeczenia uzgodnionej z oskarżonym kary: 6 miesięcy pozbawienia

wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres lat dwóch,

orzeczenia grzywny w wysokości 50 stawek „ po 10 zł każda”, a także orzeczenia

zakazu kierowania rowerami w ruchu lądowym na okres dwóch lat oraz obciążenie

oskarżonego kosztami sądowymi.

Na posiedzeniu, wyznaczonym w przedmiocie rozpoznania tego wniosku na

dzień 16 grudnia 2011 r., Sąd Rejonowy postanowił jego nie uwzględnić i skierować

sprawę na posiedzenie w przedmiocie wydania wyroku nakazowego, którego

termin wyznaczył tego samego dnia.

Wyrokiem nakazowym z dnia 16 grudnia 2011 r. Sąd Rejonowy w S. uznał

M. K. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 178a

§2 k.k. skazał go na karę 180 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość

jednej stawki na kwotę 10 zł; na podstawie art. 42 § 2 k.k. orzekł wobec

oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia rowerów w lądowej

strefie ruchu na okres lat dwóch, obciążył także oskarżonego kosztami sądowymi w

wysokości 270 zł.

Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 28 grudnia 2011 r., nie był przez strony

skarżony.

W dniu 21 grudnia 2012 r. do Sądu Najwyższego wpłynęła od tego wyroku

kasacja Prokuratora Generalnego, na korzyść skazanego.

Prokurator zaskarżył nią wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze

grzywny, zarzucając mu:

rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa

procesowego, a mianowicie art. 502 § 1 k.p.k., polegające na wymierzeniu

oskarżonemu M. K. wyrokiem nakazowym kary grzywny w wymiarze 180 stawek

dziennych, to jest powyżej górnej granicy kary grzywny określonej w tym przepisie,

który dopuszcza możliwość orzeczenia w postępowaniu nakazowym kary grzywny

do wysokości 100 stawek dziennych

i wniósł o: uchylenie wyroku w zaskarżonej części oraz przekazanie sprawy

w tym zakresie Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

3

Kasacja jest oczywiście zasadna, co pozwoliło rozpoznawać ją w trybie art.

535 § 5 k.p.k.

Zaskarżony nią wyrok wydano z rażącą obrazą przywołanego w zarzucie

kasacji przepisu prawa procesowego, co z uwagi na charakter tego uchybienia,

miało istotny wpływ na treść tego orzeczenia. Wymierzono bowiem w nim karę w

wysokości, której orzeczenie w trybie nakazowym jest ustawowo niedopuszczalne.

Nie ulega bowiem wątpliwości, iż stosownie do treści przepisu art. 502 § 1

k.p.k., wyrokiem nakazowym można orzec karę grzywny w maksymalnej wysokości

do 100 stawek dziennych, albo do 200 000 zł.

Sąd Rejonowy orzekając wobec M. K., zaskarżonym wyrokiem nakazowym,

karą grzywny w wysokości 180 stawek dziennych, rażąco więc uchybił regułom

wymiaru kary grzywny, które tenże przepis art. 502 § 1 k.p.k. wprowadza dla trybu

nakazowego. Orzekł bowiem grzywnę w wysokości przekraczającej określoną w

sankcji tego przepisu, jej górną granicę i to prawie dwukrotnie.

W tej sytuacji nie ulega wątpliwości, że to uchybienie bezspornie rażące,

musiało mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego kasacją wyroku.

Wymierzono bowiem w tym orzeczeniu, w trybie nakazowym, karę grzywny

w wysokości niedopuszczalnej z mocy ustawy, a przy tym aż tak bardzo

przekroczono dopuszczalną granicę tej kary, możliwej – w ten sposób – do

orzeczenia. Bezsporność istotnego wpływu opisanego uchybienia na treść

zaskarżonego wyroku jest tym bardziej niewątpliwa, gdy się zważy na to, iż Sąd

Rejonowy postanowieniem z dnia 9 lipca 2012 r. zamienił wobec M. K. karę

grzywny orzeczoną owym wyrokiem nakazowym na zastępczą karę pozbawienia

wolności w rozmiarze 90 dni i „przystąpił do jej wykonania”. Wysokość tej

zastępczej kary pozbawienia wolności była zdeterminowana wysokością orzeczonej

nieprawidłowo zaskarżonym wyrokiem nakazowym kary grzywny, stanowiąc

konieczne następstwo tego nieprawidłowego rozstrzygnięcia.

Stąd też należało uznać oczywistą zasadność rozpoznawanej kasacji.

W konsekwencji , niezbędne też było uchylenie wyroku Sądu Rejonowego w

S. w zaskarżonej części oraz przekazanie sprawy – w tym zakresie – do

ponownego rozpoznania.

W jego toku Sąd Rejonowy uwzględni powyższe uwagi, uwarunkowane

treścią obowiązujących przepisów dotyczących trybu nakazowego.

Z tych wszystkich względów, orzeczono jak wyżej.

4