IV KK 416/12

Sygn. akt IV KK 416/12

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 30 stycznia 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jarosław Matras (przewodniczący)

SSN Tomasz Grzegorczyk

SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca)

Protokolant Dorota Szczerbiak

na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 kpk

w sprawie A. K.

w przedmiocie wyroku łącznego

po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 30 stycznia 2013 r.,

kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego

od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w C.

z dnia 9 lutego 2012 r.,

uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi

Rejonowemu w C. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w C., wyrokiem łącznym z dnia 9 lutego 2012 r., po

rozpoznaniu sprawy A. K. - skazanego prawomocnymi wyrokami Sądu Rejonowego

w C.:

1. z dnia 27 lutego 2003 r. (XI K 928/01), za przestępstwo popełnione w dniu

29 maja 2001 r.;

2

2. z dnia 12 marca 2004 r. (XI K 1355/03), za przestępstwo popełnione w

dniu 2 lutego 2002 r.;

3. z dnia 16 czerwca 2005 r. (III K 716/04), za przestępstwo popełnione w

dniu 2 grudnia 2003 r.;

4. z dnia 24 października 2005 r. (III K 112/05), za przestępstwo popełnione

w dniu 1 lutego 2004 r.;

5. z dnia 12 października 2009 r. (III K 395/09), za przestępstwo popełnione

w okresie od października 2008 r. do maja 2009 r.;

6. z dnia 28 października 2010 r. (IV K 559/10), za przestępstwo popełnione

w dniu 11 czerwca 2010 r. - na podstawie art. 85 k.k., art. 86 § 1 k.k. i art. 87 k.k. w

zw. z art. 569 § 1 k.p.k. „w miejsce kar jednostkowych zawartych w wyrokach Sądu

Rejonowego w C. w sprawach XI K 1355/03 i III K 716/04, opisanych w punktach 2 i

3 niniejszego wyroku, a podlegających łączeniu”, wymierzył skazanemu A. K. karę

łączną roku i 7 miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie art. 577 k.p.k. na

poczet orzeczonej kary łącznej zaliczył okresy rzeczywistego pozbawienia wolności

w sprawach podlegających łączeniu; na podstawie art. 572 k.p.k. umorzył

postępowanie odnośnie wydania wyroku łącznego w pozostałych sprawach oraz

ustalił, że „pozostałe orzeczenia zawarte w wyrokach podlegających łączeniu

zostaną wykonane odrębnie”.

Powyższy wyrok nie został zaskarżony przez strony i uprawomocnił się w

dniu 17 lutego 2012 r.

Kasację od tego wyroku wniósł – na podstawie art. 521 § 1 k.p.k. –

Prokurator Generalny, zaskarżając wyrok w całości na korzyść skazanego. W

kasacji zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie

przepisów prawa procesowego i materialnego, a mianowicie art. 569 § 1 k.p.k. w

zw. z art. 85 k.k., polegające na zaniechaniu orzeczenia wobec A. K. kary łącznej w

stosunku do wszystkich spełniających warunki do połączenia kar wymierzonych na

mocy wyroków jednostkowych objętych postępowaniem w przedmiocie wydania

wyroku łącznego, pomimo istnienia ku temu warunków.

Na tej podstawie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie

sprawy Sądowi Rejonowemu w C. do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

3

Kasacja jest oczywiście zasadna, albowiem zaskarżony wyrok został wydany

z rażącym naruszeniem przepisów prawa procesowego i materialnego,

wskazanych w zarzucie kasacji.

Zgodnie z art. 569 § 1 k.p.k., jeżeli zachodzą określone w art. 85 k.k. warunki

do orzeczenia kary łącznej, to jest jeżeli skazany popełnił dwa lub więcej

przestępstw zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do

któregokolwiek z nich i wymierzono mu za nie kary tego samego rodzaju albo inne

podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną. Sformułowanie „sąd orzeka karę

łączną” oznacza, że zastosowanie tej instytucji jest obligatoryjne, a więc w razie

spełnienie przesłanek wskazanych w art. 85 k.k. nie ma możliwości jej

niezastosowania. W orzecznictwie Sądu Najwyższego zasadnie wskazuje się, że w

takim wypadku sąd obowiązany jest do wydania wyroku łącznego, co oznacza

również brak swobody w doborze skazań podlegających łączeniu i niemożność

pominięcia części z nich (zob. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 20 stycznia 2005

r., I KZP 30/04, OSNKW 2005, z. 1, poz. 2).

Z zestawienia dat popełnienia czynów przypisanych A. K. oraz dat wydania

wyroków w sprawach objętych postępowaniem w przedmiocie wydania wyroku

łącznego wynika, że oprócz połączonych skazań - kar orzeczonych wyrokami

opisanymi w pkt 2 i 3 części wstępnej - połączeniu podlegały również kary

orzeczone wyrokiem z dnia 24 października 2005 r., sygn. akt III K 112/05,

opisanym w pkt 4 części wstępnej wyroku. Pierwszy wyrok, w rozumieniu art. 85

k.k., został bowiem wydany w dniu 12 marca 2004 r., natomiast skazany

przestępstwa przypisanego mu tym ostatnim wyrokiem dopuścił się w dniu 1 lutego

2004 r. Ponieważ wyrokiem tym wymierzono skazanemu karę pozbawienia

wolności i grzywnę, a takie kary jednostkowe orzeczono również w sprawie sygn.

akt III K 716/04, w wyroku łącznym powinna zostać orzeczona ponadto kara łączna

grzywny.

Sąd Rejonowy w C., odstępując od objęcia wyrokiem łącznym skazania z

wyroku z dnia 24 października 2005 r., sygn. akt III K 112/05, pomimo istnienia

warunków do orzeczenia kary łącznej, rażąco naruszył przepisy art. 569 § 1 k.p.k. i

art. 85 k.k. Uchybienie to miało ewidentny wpływ na treść wyroku, gdyż w jego

następstwie pozostawiono do odrębnego wykonania karę pozbawienia wolności

orzeczoną za przestępstwo pozostające w zbiegu realnym z przestępstwami, co do

których orzeczono karę łączną.

4

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy, oceniając zarzut i wniosek skarżącego

za oczywiście zasadne, uwzględnił kasację na posiedzeniu.

Ponownie rozpoznając sprawę sąd właściwy będzie procedował z

poszanowaniem przepisów prawa procesowego i materialnego dotyczących wyroku

łącznego.

Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku.