IV KK 417/12

Sygn. akt IV KK 417/12

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 30 stycznia 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jarosław Matras (przewodniczący)

SSN Tomasz Grzegorczyk

SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca)

Protokolant Dorota Szczerbiak

na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 kpk

w sprawie C. M.

w przedmiocie wyroku łącznego

po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 30 stycznia 2013 r.,

kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego

od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w M.

z dnia 15 czerwca 2012 r.,

uchyla pkt III zaskarżonego wyroku i sprawę w tym zakresie

przekazuje Sądowi Rejonowemu w M. do ponownego

rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w M., wyrokiem łącznym z dnia 15 czerwca 2012 r., sygn. akt

II K 459/129, po rozpoznaniu sprawy C. M. - skazanego prawomocnymi wyrokami

Sądu Rejonowego w M.:

1. z dnia 23 czerwca 2010 r., sygn. akt II K 419/10, za przestępstwo z art.

178a § 2 k.k. w zw. z art. 244 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 22

2

marca 2010 r., na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym

zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat, karę grzywny w wysokości 100

stawek dziennych po 10 złotych każda oraz orzeczeniem zakazu prowadzenia

wszelkich pojazdów mechanicznych i rowerowych na 4 lata; postanowieniem z dnia

19 stycznia 2012 r. zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności;

2. z dnia 7 lutego 2011 r., sygn. akt II K 1055/10, za przestępstwo z art. 178a

§ 2 k.k. w zw. z art. 244 k.k., popełnione w dniu 26 maja 2010 r., na karę 6 miesięcy

pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby

5 lat oraz orzeczeniem zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych i

rowerowych na 4 lata; postanowieniem z dnia 25 stycznia 2012 r. zarządzono

wykonania kary pozbawienia wolności –

I. na podstawie art. 85 k.k., art. 86 § 1 k.k. i art. 569 § 1 k.p.k. połączył

orzeczone kary pozbawienia wolności i wymierzył skazanemu karę łączną 10

miesięcy pozbawienia wolności;

II. na podstawie art. 577 k.p.k. na poczet orzeczonej kary łącznej zaliczył

skazanemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w postaci kary odbytej w

sprawie II K 419/10 od 2 czerwca 2012r. do 15 czerwca 2012 r.;

III. pozostałe rozstrzygnięcia zawarte w powyższych wyrokach, nie objęte

niniejszym wyrokiem łącznym, pozostawił do odrębnego wykonania,

IV. zwolnił skazanego od kosztów sądowych związanych z wydaniem wyroku

łącznego.

Powyższy wyrok nie został zaskarżony przez strony i uprawomocnił się w

dniu 15 sierpnia 2012 r.

Kasację od tego wyroku wniósł – na podstawie art. 521 § 1 k.p.k. –

Prokurator Generalny, zaskarżając wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia

zawartego w pkt III, na korzyść skazanego. W kasacji zarzucił rażące i mające

istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa procesowego i

materialnego, a mianowicie art. 85 k.k. w zw. z art. 90 § 2 k.k., polegające na

połączeniu jednostkowych kar pozbawienia wolności orzeczonych wobec

skazanego podlegającymi łączeniu wyrokami Sądu Rejonowego w M. o sygn. II K

419/10 oraz II K 1055/10 i jednoczesnym bezzasadnym stwierdzeniu, że wyroki te

podlegają odrębnemu wykonaniu w zakresie nieobjętym wyrokiem łącznym w

sytuacji, gdy – stosownie do wymienionych przepisów – sąd obowiązany był

3

również do połączenia orzeczonych tymi wyrokami środków karnych tego samego

rodzaju, w postaci prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych i rowerowych.

Wskazując na powyższe wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i

przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w M. do ponownego

rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja jest oczywiście zasadna, stąd jej rozpoznanie na posiedzeniu w

trybie art. 535 § 5 k.p.k.

Zaskarżony wyrok został bowiem wydany z rażącym naruszeniem przepisów

prawa materialnego, wskazanych w zarzucie kasacji, co miało istotny wpływ na

jego treść.

Zgodnie z art. 90 § 2 k.k. w razie orzeczenia za zbiegające się przestępstwa

pozbawienia praw publicznych, zakazów lub obowiązku tego samego rodzaju, sąd

stosuje odpowiednio przepisy o karze łącznej. Stosownie zaś do treści art. 85 k.k.,

jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok,

chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono

za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę

łączną.

W tej sprawie Sąd Rejonowy w M. prawidłowo połączył kary pozbawienia

wolności orzeczone wyrokami tego Sądu, opisanymi w części wstępnej wyroku

łącznego. Natomiast bezzasadnie stwierdził w pkt III części dyspozytywnej wyroku,

że te jednostkowe wyroki podlegają odrębnemu wykonaniu w zakresie nieobjętym

wyrokiem łącznym. Z treści połączonych wyroków wynika bowiem, że w obu z nich

wymierzono skazanemu tego samego rodzaju środki karne w postaci zakazu

prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych i rowerowych.

Zaniechanie połączenia orzeczonych w jednostkowych wyrokach środków

karnych tego samego rodzaju i wymierzenia skazanemu łącznego środka karnego

zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych i rowerowych prowadziło

do rażącego naruszenia art. 85 k.k. i art. 90 § 2 k.k. Uchybienie to miało oczywisty i

niekorzystny dla skazanego wpływ na treść wydanego wyroku.

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy, oceniając zarzut i wniosek skarżącego

za oczywiście zasadne, uwzględnił kasację na posiedzeniu.

4

Ponownie rozpoznając sprawę sąd właściwy będzie procedował z

poszanowaniem przepisów prawa karnego materialnego dotyczących wyroku

łącznego.

Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku.