III KK 228/12

Sygn. akt III KK 228/12

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 5 lutego 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący)

SSN Andrzej Tomczyk (sprawozdawca)

SSA del. do SN Jacek Błaszczyk

Protokolant Jolanta Włostowska

przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Małgorzaty Wilkosz-Śliwy,

w sprawie M. N.

skazanego z art. 91 a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie

w dniu 5 lutego 2013 r.

kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego - na niekorzyść skazanego -

od wyroku Sądu Okręgowego w O.

z dnia 23 lutego 2012 r., zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w O.

z dnia 16 sierpnia 2011 r.,

uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o

karze i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w O. do

ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE

W kasacji szczególnej wywiedzionej 19 czerwca 2012 r. od wyroku Sądu

Okręgowego w O. z dnia 23 lutego 2012 r. zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego

w O. z dnia 16 sierpnia 2011 r. Prokurator Generalny sformułował zarzut rażącego

i mającego istotny wpływ na treść wyroku naruszenia prawa karnego materialnego

– art. 91 a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r., Nr

2

156, poz. 1118 j.t. ze zm.), polegającego na orzeczeniu wobec skazanego M. N.

kary grzywny w wysokości 30 stawek dziennych, to jest poniżej granicy

ustawowego zagrożenia.

Zaskarżając ten wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść

skazanego, wniósł o uchylenie go w zaskarżonej części i przekazanie sprawy

Sądowi Okręgowemu w O. do ponownego rozpoznania w postępowaniu

odwoławczym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zmieniając wyrok Sądu Rejonowego w O. w części dotyczącej skazania M.

N. za przestępstwo zakwalifikowane z art. 91 a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.

Prawo budowlane, Sąd Okręgowy złagodził orzeczoną wobec oskarżonego karę

grzywny do 30 stawek dziennych. Postępując w opisany sposób, naruszył w

sposób rażący prawo materialne, ponieważ orzekł karę grzywny poniżej

ustawowego zagrożenia przewidzianego sankcją tego przepisu, który obok kar

ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku przewiduje karę grzywny

w wysokości nie mniejszej niż 100 stawek dziennych. Nie ulega przy tym

wątpliwości, że owo naruszenie miało istotny wpływ na treść wyroku.

W zaistniałej sytuacji sformułowany w kasacji zarzut oraz zawarty w niej

wniosek okazały się trafne i dlatego należało orzec jak na wstępie, natomiast

– wobec oczywistości naruszenia – formułowanie wskazań co do dalszego

postępowania wydaje się zbędne.