III KK 292/12

Sygn. akt III KK 292/12

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 5 lutego 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący)

SSN Andrzej Tomczyk (sprawozdawca)

SSA del. do SN Jacek Błaszczyk

Protokolant Jolanta Włostowska

przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Małgorzaty Wilkosz-Śliwy,

w sprawie G. J.

skazanego z art. 158 § 1 kk w zw. z art. 57 a § 1 kk,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie

w dniu 5 lutego 2013 r.

kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego - na niekorzyść skazanego -

od wyroku Sądu Rejonowego

z dnia 12 kwietnia 2012 r.,

uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o

karze i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w W. do

ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2012 r. Sąd Rejonowy uznał G. J. za winnego

występku zakwalifikowanego z art. 158 § 1 k.k. w zw. z art. 57 a § 1 k.k. i za to na

podstawie art. 158 § 1 k.k. po zastosowaniu art. 57 a § 1 k.k. wymierzył mu karę

roku pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawiesił na dwuletni okres

próby.

2

Wyrok ten, w części dotyczącej orzeczenia o karze, kasacją szczególną,

wniesioną w dniu 16 sierpnia 2012 r., zaskarżył na niekorzyść skazanego

Prokurator Generalny i zarzucając „rażące i mające istotny wpływ na treść

orzeczenia naruszenie przepisów prawa procesowego – art. 387 § 2 k.p.k. w zw. z

art. 387 § 1 k.p.k., polegające na orzeczeniu wobec G. J., za czyn zakwalifikowany

jako przestępstwo z art. 158 § 1 k.k. w zw. z art. 57 a § 1 k.k., kary 1 roku

pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat

próby, mimo uwzględnienia wniosku oskarżonego o wydanie wyroku skazującego

bez przeprowadzania postępowania dowodowego i wymierzenie mu kary 1 roku

pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat

próby oraz orzeczenie nawiązek w kwotach po 200 zł na rzecz pokrzywdzonych: K.

K. i M. O., co nadto skutkowało rażącym naruszeniem prawa materialnego – art. 57

a § 2 k.k., obligującego do orzeczenia nawiązek w przypadku skazania za występek

o charakterze chuligańskim”, wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i

przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi

Rejonowemu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja Prokuratora Generalnego jest zasadna w stopniu oczywistym. Sąd

Rejonowy– niewątpliwie przez nieuwagę (o czym świadczy postanowienie z dnia 8

marca 2012 r. nieuwzględniające wniosku prokuratora o skazanie G. J. w trybie art.

335 § 1 k.k. w zw. z art. 343 § 1 k.k. z powodu braku odniesienia się do regulacji

zawartej w art. 57 a § 2 k.k.) – mimo werbalnego uwzględnienia w całości wniosku

oskarżonego, nie orzekł zaproponowanych przez niego, a nakazanych przepisem

art. 57 a § 2 k.k. nawiązek na rzecz pokrzywdzonych. Tym samym rażąco naruszył

przepisy procedury wskazane w zarzucie kasacji, czego dalszą konsekwencją było

naruszenie przepisu prawa materialnego, również zarzutem kasacji objętego.

W tym stanie rzeczy należało orzec jak na wstępie, a wobec oczywistości

uchybień odstąpić od formułowania wskazań co do dalszego postępowania.

3