III KK 8/13

Sygn. akt III KK 8/13

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 7 lutego 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Roman Sądej (przewodniczący)

SSN Rafał Malarski

SSN Dariusz Świecki (sprawozdawca)

Protokolant Jolanta Włostowska

w sprawie R. W.

skazanego z art. 226 § 1 kk i in.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 kpk

w dniu 7 lutego 2013 r.,

kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego

od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w I.

z dnia 12 września 2012 r.,

1. uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej pkt I i w tym

zakresie sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w I. do

ponownego rozpoznania,

2. wydatkami postępowania kasacyjnego obciąża Skarb

Państwa.

UZASADNIENIE

Wyrokiem łącznym z dnia 12 września 2012 r. wydanym w stosunku do

skazanego R. W., Sąd Rejonowy w I. na podstawie art. 569 § 1 k.p.k. w zw. z art.

85 k.k., art. 86 § 1 k.k. i art. 87 § 1 k.k. orzekł m.in. w punkcie I o rozłączeniu

2

orzeczenia o karze łącznej zawartego w wyroku Sądu Rejonowego w I. sygn. akt

VI K 121/09 i połączył karę ograniczenia wolności orzeczoną prawomocnym

wyrokiem Sądu Rejonowego w I. z dnia 27 marca 2009 r., sygn. akt VI K 144/09 z

karą pozbawienia wolności orzeczoną prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego

w I. z dnia 24 kwietnia 2009 r., sygn. akt VI K 121/09 i orzekł karę łączną 6 miesięcy

pozbawienia wolności. W punkcie IV tego wyroku Sąd stwierdził, że pozostałe

rozstrzygnięcia zawarte w wyrokach połączonych w pkt I, II i III pozostawia do

odrębnego wykonania.

Wyrok ten nie został zaskarżony i uprawomocnił się w pierwszej instancji.

Kasację od tego wyroku na korzyść skazanego wniósł Prokurator Generalny

zaskarżając w zakresie pkt I i IV jego części dyspozytywnej i zarzucił rażące i

mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.

art. 85 k.k., polegające na wadliwym orzeczeniu w stosunku do skazanego kary

łącznej pozbawienia wolności obejmującej prawomocne skazania Sądu

Rejonowego w I. w sprawie sygn. VI K 144/09 i sygn. VI K 121/09 jedynie na kary

ograniczenia wolności.

W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zakresie pkt I i IV jego

części dyspozytywnej i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi

Rejonowemu w I.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja jest oczywiście zasadna, co umożliwia jej uwzględnienie na

posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Doszło bowiem do rażącego naruszenia

przepisu prawa materialnego, tj. art. 85 k.k. Przepis ten zezwala na orzeczenie kary

łącznej za zbiegające się przestępstwa, gdy wymierzono za nie kary tego samego

rodzaju albo inne podlegające łączeniu. W zaskarżonym wyroku łącznym Sąd

Rejonowy w pkt I połączył w ramach kary łącznej kary tego samego rodzaju, tj. kary

ograniczenia wolności, ale jako karę łączną orzekł karę pozbawienia wolności.

Jednak przepisy Kodeksu karnego określające zasady wymiaru kary łącznej nie

przewidują w takim układzie wymierzenia innej kary łącznej niż ograniczenia

wolności. Przywołany przez Sąd Rejonowy w podstawie prawnej wymiaru kary

łącznej art. 87 k.k. wskazuje, że Sąd ten pozostawał w błędnym przekonaniu, że

przedmiotem połączenia jest kara ograniczenia wolności i kara pozbawienia

wolności. Tak też błędnie wpisano w pkt I części dyspozytywnej wyroku karę

pozbawienia wolności jako wymierzoną w sprawie VI K 121/09, gdy w

3

rzeczywistości skazanemu w tej sprawie wymierzono karę łączną ograniczenia

wolności.

Wskazane uchybienie miało istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku.

Dlatego też kasacja został uwzględniona i uchylono wyrok w części dotyczącej

rozstrzygnięcia w pkt I. Natomiast niecelowe było uchylenie wyroku także w pkt IV,

gdyż zawarte są w nim rozstrzygnięcia dotyczące nie tylko pkt I. Ponadto Sąd

Rejonowy orzekł karę łączną pozbawienia wolności w miejsce kar ograniczenia

wolności. Tym samym w zakresie tych kar nie ma rozstrzygnięć podlegających

odrębnemu wykonaniu.

W rozpoznawanej sprawie Sąd Rejonowy z urzędu wydał wyrok łączny

obejmujący wskazane wyżej wyroki, choć postępowanie w przedmiocie wyroku

łącznego wszczęte zostało na wniosek skazanego. Dlatego też w tym zakresie

konieczne było przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, w którym Sąd ten

rozważy, czy nadal zachodzą podstawy do wydania z urzędu wyroku łącznego w

uchylonym zakresie.

Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.