Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Sąd Najwyższy Wyrok · 21 lutego 2013 r.

IV KK 382/12

Wydział IV

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść orzeczenia

Sygn. akt IV KK 382/12

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 21 lutego 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Włodzimierz Wróbel

SSA del. do SN Dorota Wróblewska

Protokolant Jolanta Grabowska

przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Mieczysława Tabora

w sprawie D. J.

oskarżonego z art. 158 § 1 kk w zw. z art. 57a § 1 kk

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie

w dniu 21 lutego 2013 r.,

kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego, na niekorzyść

od wyroku Sądu Rejonowego w J.

z dnia 10 lipca 2012 r.,

uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej warunkowego

umorzenia postępowania wobec oskarżonego D. J. i sprawę w

tym zakresie przekazuje Sądowi Rejonowemu w J. do

ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

W dniu 24 maja 2012 r., wpłynął do Sądu Rejonowego w J. akt oskarżenia,

w którym R. O. i D. J. zarzucono, że w dniu 4 marca 2012 r. w J., działając wspólnie

i w porozumieniu, publicznie, z oczywiście błahego powodu, okazując przez to

2

lekceważenie porządku prawnego, poprzez uderzenie pięścią w twarz i butelką w

głowę, dokonali pobicia Z. K., czym narazili go na bezpośrednie niebezpieczeństwo

utraty życia lub nastąpienia skutku określonego w art. 156 § 1 k.k. lub art. 157 § 1

k.k., tj. o czyn z art. 158 § 1 k.k. w zw. z art. 57a § 1 k.k. (k. 42 – 43).

Na posiedzeniu w dniu 30 maja 2012 r. (k. 50) Sąd Rejonowy skierował

sprawę do postępowania mediacyjnego (k. 51), które zakończyło się podpisaniem

ugody (k. 54).

Na posiedzeniu w dniu 10 lipca 2012 r. (k. 71) tenże Sąd Rejonowy

wydanym w tym dniu wyrokiem, sygn. akt II K …/12:

1) na podstawie art. 66 § 1 i § 2 k.k. w zw. z art. 67 § 1 k.k. warunkowo umorzył

wobec R. O. i D. J., oskarżonych o czyn z art. 158 § 1 k.k. w zw. z art. 57a §

1 k.k. postępowanie karne na okres próby wynoszący po 2 lata,

2) na zasadzie art. 67 § 2 k.k. oddał obu oskarżonych w okresie próby pod

dozór kuratora sądowego,

3) na mocy art. 67 § 3 k.k. w zw. z art. 72 § 1 pkt 1 k.k. zobowiązał

oskarżonych do informowania kuratora o przebiegu okresu próby,

4) na podstawie art. 67 § 3 k.k. w zw. z art. 66 § 3 k.k. zobowiązał oskarżonych

do naprawienia szkody w sposób uzgodniony w ugodzie zawartej przed

mediatorem w dniu 6 czerwca 2012 r. na rzecz pokrzywdzonego Z. K.,

5) na zasadzie art. 629 k.p.k. w zw. z art. 627 k.p.k. oraz art. 7 ustawy o

opłatach w sprawach karnych zasądził od oskarżonych na rzecz Skarbu

Państwa wydatki w kwocie po 135 zł i obciążył ich opłatą w wysokości po 60

zł (k. 72).

Wyrok ten nie został zaskarżony przez strony i uprawomocnił się w pierwszej

instancji w dniu 18 lipca 2012 r. (k. 76).

Od w/w wyroku kasację, w dniu 3 grudnia 2012 r., złożył Prokurator

Generalny. Zaskarżył to orzeczenie w części dotyczącej warunkowego umorzenia

postępowania karnego wobec oskarżonego D. J., na niekorzyść tego oskarżonego i

zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu

prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 66 § 1 k.k., polegające na

warunkowym umorzeniu postępowania karnego przeciwko D. J. pomimo

niespełnienia określonej w przywołanym przepisie przesłanki uprzedniej

niekaralności sprawcy za przestępstwo umyślne, gdyż oskarżony był już wcześniej

karany wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia 20 lutego 2012 r., sygn. akt II K …/11,

3

za czyn z art. 280 § 1 k.k., wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i

przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu do ponownego

rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja Prokuratora Generalnego zasługuje na uwzględnienie.

Rację ma skarżący, gdy podnosi, że zaskarżony kasacją wyrok Sądu

Rejonowego jest wadliwy, bowiem zapadł z rażącym naruszeniem przepisu prawa

karnego materialnego, wskazanym zarzucie kasacji.

Zgodnie z art. 66 § 1 k.k. jedną z przesłanek umożliwiających zastosowanie

instytucji warunkowego umorzenia postępowania karnego jest uprzednia

niekaralność sprawcy za przestępstwo umyślne. Tymczasem, w przedmiotowej

sprawie bezspornym jest, iż D. J. wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia 20 lutego

2012 r. (prawomocnym od dnia 28 lutego 2012 r.), sygn. II K …/11, został skazany

za czyn określony w art. 280 § 1 k.k., a więc za przestępstwo umyślne, na karę 2 lat

pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat

próby (k. 85).

Trafnie zauważa Prokurator Generalny, że bez znaczenia pozostaje w tej

sytuacji okoliczność, iż sąd orzekający nie dysponował danymi o uprzedniej

karalności oskarżonego (dane z k. 16 nie zawierały informacji o wyroku w sprawie II

K …/11), albowiem warunek wcześniejszej niekaralności za przestępstwo umyślne

należy „do stanu obiektywnego” (por. np. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 1

października 2008 r., sygn. V KK 238/08, LEX Nr 457948 i z dnia 2 lutego 2007 r.,

sygn. IV KK 461/06, LEX Nr 231929). Podnieść przy tym jednak należy, iż

przesłuchany w postępowaniu przygotowawczym D. J. podał, że był skazany przez

Sąd Rejonowy w lutym 2012 r. za przestępstwo rozboju na karę 2 lat pozbawienia

wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby (k. 19).

Informacja ta powinna była skutkować dokładnym wyjaśnieniem kwestii

ewentualnej uprzedniej karalności oskarżonego.

Wskazane powyżej uchybienie Sądu Rejonowego miało istotny wpływ na

treść orzeczenia, gdyż doprowadziło do warunkowego umorzenia postępowania

karnego wobec oskarżonego D. J., pomimo braku ku temu ustawowych przesłanek.

Kierując się powyższym Sąd Najwyższy z mocy art. 537 § 2 k.p.k. orzekł jak

w wyroku.

4

Lexeva pokazuje treść orzeczenia, nie udziela porad prawnych i nie ocenia, co z niego wynika w konkretnej sprawie. Moc prawną ma wyłącznie dokument wydany przez sąd.