III KK 13/13

Sygn. akt III KK 13/13

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 14 marca 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Małgorzata Gierszon (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Zbigniew Puszkarski

SSN Dorota Rysińska

Protokolant Jolanta Włostowska

w sprawie: J. R.

skazanego z art. 178a § 1 k.k.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 kpk

w dniu 14 marca 2013 r.

kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego

od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w T.

z dnia 27 sierpnia 2012 r.

uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi

Rejonowemu w T. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem nakazowym z dnia 27 sierpnia 2012 r. Sąd Rejonowy w T. uznał J.

R. za winnego tego, że: w dniu 30 kwietnia 2012 r. w W. kierował po drodze

publicznej samochodem osobowym marki Nissan Sunny, będąc w stanie

nietrzeźwości: 0,82 mg/l i 0,76 mg/l w wydychanym powietrzu, to jest winnym

popełnienia występku z art. 178a § 1 k.k. i za to na mocy tego przepisu wymierzył

2

mu karę grzywny w wysokości 150 stawek dziennych po 10 zł stawka; na mocy art.

42 § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów

mechanicznych w ruchu lądowym na okres dwóch lat, a na mocy art. 49 § 2 k.k.

orzekł wobec niego świadczenie pieniężne w wysokości 200 zł na rzecz Funduszu

Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.

Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 6 września 2012 r.

Kasację od tego wyroku wniósł Prokurator Generalny. Zaskarżył nią wyrok w

całości na korzyść skazanego, zarzucając mu: rażące i mające istotny wpływ na

treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa karnego procesowego, art. 502 § 1

k.p.k. polegające na wymierzeniu J. R. kary grzywny w wysokości 150 stawek

dziennych, podczas gdy przepis ten pozwala na orzeczenie w wyroku nakazowym

kary grzywny w wysokości do 100 stawek dziennych i wniósł o: uchylenie

zaskarżonego wyroku oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania

Sądowi Rejonowemu w T.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja jest oczywiście zasadna, co pozwoliło rozpoznać ją w trybie art. 535

§ 5 k.p.k.

Zaskarżony nią wyrok rzeczywiście wydano z rażącym naruszeniem

przepisu art. 502 § 1 k.p.k., co – zważywszy na charakter tego uchybienia – miało

istotny wpływ na treść tego orzeczenia.

Przywołany przepis określa rodzaje kar, które mogą być orzeczone wyrokiem

nakazowym (kara ograniczenia wolności lub grzywna w wysokości do 100 stawek

dziennych albo do 200 000 zł) i w ten sposób konkretyzuje przesłankę

dopuszczalności trybu nakazowego określoną w art. 500 § 1 in fine k.p.k.

Wymierzając zatem skazanemu, zaskarżonym wyrokiem nakazowym, karę

grzywny w wymiarze 150 stawek dziennych, Sąd Rejonowy w T. rażąco uchybił

przepisowi art. 502 § 1 k.p.k., skoro orzekł tą karę w wysokości przekraczającej (i to

nawet o połowę) granicę, wskazaną w tym przepisie, dla tego rodzaju kary.

Uchybienie to miało istotny wpływ na treść wyroku. Doprowadziło bowiem do

skazania oskarżonego na karę grzywny w wysokości, której orzeczenie – w tym

trybie – jest niedopuszczalne mocą samej ustawy.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy w T. będzie miał na

względzie powyższe wnioski, uwarunkowane tak treścią obowiązujących

3

przepisów, jak i stwierdzonymi w toku dotychczasowego postępowania

okolicznościami.

Z tych to względów, orzeczono jak wyżej.