Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Sąd Najwyższy Wyrok · 20 marca 2013 r.

III KK 50/13

Wydział III

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść orzeczenia

Sygn. akt III KK 50/13

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 20 marca 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Józef Dołhy (przewodniczący)

SSN Józef Szewczyk (sprawozdawca)

SSN Eugeniusz Wildowicz

Protokolant Jolanta Włostowska

na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 20 marca 2013 r.,

sprawy R. G.

skazanego z art. 286 § 1 k.k. i innych

z powodu kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego

od wyroku łącznego Sądu Rejonowego

z dnia 5 września 2012 r., sygn. akt II K 486/12,

I. uchyla zaskarżony wyrok w pkt I w zakresie kary łącznej

pozbawienia wolności i na podstawie art. 572 k.p.k. umarza

postępowanie o połączeniu kar pozbawienia wolności;

II. uchyla zawarte w pkt II zaskarżonego wyroku

rozstrzygnięcie o pozostawieniu do odrębnego wykonania

wyroku Sądu Rejonowego, sygn. akt II K 358/09;

III. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża

Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

2

Wyrokiem łącznym z dnia 5 września 2012 roku, sygn. akt II K 486/12, Sąd

Rejonowy, po rozpoznaniu sprawy R. G., skazanego prawomocnymi wyrokami:

1. Sądu Rejonowego z dnia 29 maja 2009 roku w sprawie VIII K 133/09 za

przestępstwo z art. 178a § 2 k.k., popełnione w dniu 17 kwietnia 2009 roku

na karę grzywny w wymiarze 40 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości

jednej stawki na kwotę 25 złotych;

2. Sądu Rejonowego z dnia 29 września 2009 roku w sprawie II K 358/09 za

przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i inne, popełnione dnia

5 lutego 2009 roku na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, z warunkowym

zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat, której wykonanie zarządzono na

mocy postanowienia z dnia 20 lutego 2012 roku;

3. Sądu Rejonowego z dnia 30 listopada 2009 roku w sprawie VIII K 354/09 za

przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. popełnione w dniu 26 listopada 2008 roku na

karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem

wykonania kary pozbawienia wolności na okres 3 lat, której wykonanie

zarządzono postanowieniem z dnia 15 lutego 2012 roku oraz karę grzywny w

wymiarze 40 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na

kwotę 20 złotych;

4. Sądu Rejonowego z dnia 21 października 2011 roku w sprawie II K 804/11 za

przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. popełnione w dniu 25 lipca 2011 roku na karę

6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania

kary pozbawienia wolności na okres 5 lat.

I. na mocy art. 569 § 1 k.p.k., art. 85 k.k. w zw. z art. 86 § 1 i 2 k.k. połączył

orzeczone wobec R. G. w wyrokach Sądu Rejonowego w sprawie II K 358/09

oraz Sądu Rejonowego w sprawie VIII K 354/09 jednostkowe kary zasadnicze

pozbawienia wolności i wymierzył skazanemu w ich miejsce karę łączną 1

(jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz połączył

jednostkowe kary grzywny orzeczone w wyrokach Sądu Rejonowego w

sprawie VIII K 354/09 oraz Sądu Rejonowego w sprawie VIII K 133/09 i

wymierzył karę łączną grzywny 60 (sześćdziesięciu) stawek dziennych,

ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 (dwadzieścia) złotych;

II. w pozostałym zakresie wyroki VIII K 133/09, II K 358/09 i VIII K 354/09

podlegające łączeniu pozostawił do odrębnego wykonania;

3

III. na mocy art. 572 k.p.k. w pozostałym zakresie postępowanie o wydanie

wyroku łącznego co do wyroku z punktu 4 umorzył;

IV. na mocy art. 29 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku o adwokaturze zasądził od

Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. A. C. kwotę 147, 60

złotych z tytułu obrony z urzędu udzielonej skazanemu;

V. na mocy art. 624 § 1 k.p.k., art. 626 § 1 k.p.k. zwolnił skazanego od zapłaty

kosztów sądowych.

Wyrok ten nie został zaskarżony i uprawomocnił się w dniu 13 września

2012 roku.

Od prawomocnego wyroku łącznego Sądu Rejonowego z dnia 5 września

2012 r., sygn. akt II K 486/12, kasację na korzyść skazanego wywiódł Prokurator

Generalny.

Na podstawie art. 521 k.p.k. zaskarżył powyższy wyrok w części dotyczącej:

- rozstrzygnięcia w pkt I o połączeniu kar pozbawienia wolności orzeczonych

wyrokami Sądu Rejonowego o sygn. II K 358/09 i Sądu Rejonowego o sygn. VIII K

354/09,

- rozstrzygnięcia w pkt II o pozostawieniu w pozostałym zakresie do odrębnego

wykonania wyroku o sygn. VIII K 358/09.

Na zasadzie art. 523 § 1 k.p.k., art. 526 § 1 k.p.k. oraz art. 537 § 1 i 2 k.p.k.

zarzucił

rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa

karnego procesowego i materialnego, a mianowicie art. 366 § 1 k.p.k. w zw. z art.

85 k.k., polegające na zaniechaniu, przed objęciem wyrokiem łącznym orzeczonych

kar pozbawienia wolności, wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności i

niedopuszczeniu dowodu z akt wszystkich objętych wyrokiem łącznym postępowań

w wyniku czego doszło do objęcia wyrokiem łącznym kary pozbawienia wolności

orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego o sygn. VIII K 354/09 z karą pozbawienia

wolności, orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego o sygn. II K 358/09, który to

wyrok uległ zatarciu z mocy prawa

i wniósł

o uchylenie wyroku i umorzenie postępowania na podstawie art. 572 k.p.k. w części

dotyczącej orzeczenia w pkt I o połączeniu kar pozbawienia wolności, wynikających

z orzeczeń Sądu Rejonowego o sygn. II K 358/09 i Sądu Rejonowego o sygn. VIII K

4

354/09 a także o uchylenie zawartego w pkt II rozstrzygnięcia o pozostawieniu w

pozostałym zakresie do odrębnego wykonania wyroku o sygn. II K 358/09.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja jest oczywiście zasadna.

Sąd Rejonowy, orzekając w przedmiocie wydania wyroku łącznego oparł się

na odpisach wyroków, opinii o skazanym i informacji o osobie z Krajowego Rejestru

Karnego. Z Informacji tej wynikało, że postanowieniem z dnia 20 lutego 2012 roku

Sąd Rejonowy zarządził wykonanie kary 8 miesięcy pozbawienia wolności,

orzeczonej wyrokiem tamtejszego Sądu z dnia 29 września 2009 roku, sygn. akt II

K 358/09. Sąd orzekający nie zauważył, że z akt sprawy o sygn. II K 358/09 Sądu

Rejonowego wynika, iż postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2012 roku, sygn. VII Ko

4606/12, II K 358/09 uchylone zostało postanowienie tamtejszego Sądu z dnia 20

lutego 2012 roku w przedmiocie zarządzenia wobec skazanego R. G. wykonania

kary pozbawienia wolności.

Wyrok o sygn. II K 358/09 uprawomocnił się w dniu 7 października 2009

roku. Postanowienie z dnia 20 lutego 2012 roku, sygn. VII Ko 223/12, tamtejszego

Sądu w przedmiocie zarządzenia wykonania kary pozbawienia wolności wobec R.

G. uprawomocniło się w dniu 10 kwietnia 2012 roku, a więc trzy dni po upływie

terminu, o którym mowa w art. 75 § 4 k.k. (k. 51 akt o sygn. Wzaw 1015/09, II K

358/09). Z kolei postanowienie z dnia 9 sierpnia 2012 roku, sygn. VII Ko 4606/12, o

uchyleniu postanowienia z dnia 20 lutego 2012 roku o zarządzeniu wobec R. G.

wykonania kary pozbawienia wolności stało się wykonalne z dniem jego wydania.

Skazanie wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia 29 września 2009 roku w

sprawie o sygn. II K 358/09 uległo zatem zatarciu z mocy prawa z dniem 9 sierpnia

2012 roku (w sprawie nie orzeczono grzywny ani środka karnego, art. 76 § 1 i 2

k.k.), a więc przed datą wyrokowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego w

sprawie o sygn. II K 486/12.

Tym samym Sąd Rejonowy łącząc kary pozbawienia wolności, wymierzone

R. G. w sprawach o sygn. II K 358/09 Sądu Rejonowego i II K 354/09 Sądu

Rejonowego i wymierzając skazanemu karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia

wolności, dopuścił się naruszenia art. 85 k.k. Zgodnie bowiem z utrwalonym w

orzecznictwie stanowiskiem, skazanie które uległo zatarciu z mocy prawa, nie może

być w ogóle brane pod uwagę przy rozważaniu kwestii wydania wyroku łącznego

(por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 lipca 2008 roku, sygn. IV KK

5

245/08, LEX nr 424879, wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 8 września

2010 roku, sygn. II AKa 112/10, LEX nr 852382).

Uchybienie to miało niewątpliwie rażący charakter i istotny wpływ na treść

wyroku łącznego.

Biorąc powyższe rozważania pod uwagę Sąd Najwyższy orzekł jak w

wyroku.

Lexeva pokazuje treść orzeczenia, nie udziela porad prawnych i nie ocenia, co z niego wynika w konkretnej sprawie. Moc prawną ma wyłącznie dokument wydany przez sąd.