III KK 64/13

Sygn. akt III KK 64/13

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 11 kwietnia 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Cesarz (przewodniczący)

SSN Dorota Rysińska

SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca)

Protokolant Teresa Jarosławska

na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

w sprawie J. N.

w przedmiocie wyroku łącznego

po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 11 kwietnia 2013 r.,

kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego

od wyroku Sądu Rejonowego w O. z dnia 13 grudnia 2012 r.,

uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o

karze łącznej grzywny (pkt III).

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w O., wyrokiem łącznym z dnia 13 grudnia 2012 r., sygn. akt

VII K 1197/12, po rozpoznaniu sprawy J. N. - skazanego prawomocnymi wyrokami

Sądu Rejonowego w O.:

2

1. z dnia 31 marca 2005 r., sygn. akt VII K 1835/04, za przestępstwo popełnione w

dniu 15 września 2004 r., na karę 2 lat pozbawienia wolności i karę grzywny w

wysokości 50 stawek dziennych po 10 zł każda;

2. z dnia 17 marca 2010 r., sygn. akt VII K 36/10, za przestępstwo popełnione w

dniu 2 grudnia 2009 r., na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym

zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby, postanowieniem z dnia 14

listopada 2011 r. zarządzono wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności;

3. z dnia 9 czerwca 2010 r., sygn. akt VII K 546/10, za przestępstwo popełnione w

dniu 23 grudnia 2009 r., na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym

zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby, postanowieniem z dnia 14

listopada 2011 r. zarządzono wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności;

4. z dnia 22 lipca 2011 r., sygn. akt VII K 616/11, za przestępstwo popełnione w

okresie od dnia 3 stycznia 2011 r. do 29 stycznia 2011 r., na karę 10 miesięcy

pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat

próby;

5. z dnia 12 września 2011 r, sygn. akt VII K 1007/11, za przestępstwo popełnione

w dniu 3 czerwca 2011 r., na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym

zawieszeniem jej wykonania na okres 4 lat próby oraz karę grzywny w wysokości

50 stawek dziennych po 10 złotych każda;

6. z dnia 29 września 2011 r., sygn. akt VII K 926/11, za przestępstwo popełnione w

dniu 15 maja 2011 r., na karę 2 lat pozbawienia wolności;

I. na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w zw. z art. 569 § 1 k.p.k. i art. 570

k.p.k. połączył kary pozbawienia wolności orzeczone w wyrokach Sądu

Rejonowego w O. z dnia 17 marca 2010 r., sygn. akt VII K 36/10 oraz z dnia 9

czerwca 2010 r., sygn. akt VII K 546/10 i wymierzył skazanemu karę łączną 8

miesięcy pozbawienia wolności;

II. na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w zw. z art. 569 § 1 k.p.k. i art. 570

k.p.k. połączył kary pozbawienia wolności orzeczone w wyrokach Sądu

Rejonowego w O. z dnia 22 lipca 2011 r., sygn. akt VII K 616/11, z dnia 12

września 2011 r., sygn. akt VII K 1007/11 oraz z dnia 29 września 2011 r., sygn. akt

VII K 926/11 i wymierzył skazanemu karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia

wolności;

III. na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 569 § 1 k.p.k. i art. 570

k.p.k. połączył kary grzywny orzeczone w wyrokach Sądu Rejonowego w O. z dnia

3

22 lipca 2011 r., sygn. akt VII K 616/11 oraz z dnia 12 września 2011 r., sygn. akt

VII K 1007/11 i wymierzył skazanemu karę łączną grzywny w wysokości 50 stawek

dziennych, określając wysokość stawki dziennej na kwotę 20 złotych. Ponadto

orzekł o zaliczeniu na poczet orzeczonych kar łącznych pozbawienia wolności

okresów rzeczywistego pozbawienia wolności, o pozostawieniu do odrębnego

wykonania innych rozstrzygnięć zawartych w wyrokach jednostkowych, o

umorzeniu postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego w części

dotyczącej wyroku z dnia 31 marca 2005 r., sygn. akt VII K 1835/04 oraz o

kosztach sądowych.

Powyższy wyrok nie został zaskarżony przez strony i uprawomocnił się w

dniu 21 grudnia 2012 r.

Kasację od tego wyroku wniósł – na podstawie art. 521 § 1 k.p.k. –

Prokurator Generalny, zaskarżając wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze

łącznej grzywny (pkt III), na korzyść skazanego. W kasacji zarzucił rażące i mające

istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego, a

mianowicie art. 85 k.k., polegające na połączeniu jednostkowych kar grzywny

orzeczonych wobec J. N. wyrokami Sądu Rejonowego w O. z dnia 22 lipca 2011 r.,

sygn. akt VII K 616/11 oraz z dnia 12 września 2011 r., sygn. akt VII K 1007/11 i

orzeczeniu kary łącznej grzywny pomimo braku ku temu przesłanek, gdyż

pierwszym z wymienionych wyżej wyroków nie wymierzono temu skazanemu kary

grzywny, która mogłaby podlegać łączeniu.

Na tej podstawie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w części

dotyczącej orzeczenia o karze łącznej grzywny.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja jest oczywiście zasadna, stąd jej uwzględnienie na posiedzeniu w

trybie art. 535 § 5 k.p.k.

Rację ma bowiem skarżący, że wyrok w zaskarżonej części został wydany z

rażącym naruszeniem art. 85 k.k., co miało istotny wpływ na jego treść.

Wymierzenie kary łącznej w wyroku łącznym uzależnione jest od spełnienia

przesłanek z art. 85 k.k. Zgodnie z tym przepisem sąd orzeka karę łączną

wówczas, gdy sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw zanim zapadł pierwszy

wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z nich i wymierzono mu za

nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu. Jednym z warunków

4

wymierzenia kary łącznej są więc kary tego samego rodzaju orzeczone za

pozostające w zbiegu przestępstwa.

Z zestawienia dat popełnienia czynów przypisanych J.N., dat wydania

wyroków w sprawach objętych postępowaniem w przedmiocie wydania wyroku

łącznego oraz kar orzeczonych tymi wyrokami wynika, że brak było podstaw

faktycznych i prawnych do orzeczenia kary łącznej grzywny (pkt III), gdyż karę tego

rodzaju wymierzono jedynie wyrokiem z dnia 12 września 2011 r., sygn. akt VII K

1007/11. Natomiast wyrokiem z dnia 22 lipca 2011 r., wydanym w sprawie sygn. akt

VII K 616/11, który również objęty został zaskarżonym wyrokiem łącznym,

skazanemu kary grzywny nie wymierzono.

W tej sytuacji Sąd Rejonowy w O. orzekając wyrokiem łącznym karę łączną

grzywny rażąco naruszył przepis art. 85 k.k. Uchybienie to miało ewidentny wpływ

na treść wyroku, gdyż w jego następstwie wymierzono skazanemu karę łączną,

choć nie było ku temu podstaw, a ponadto wymierzono ją w wysokości dwukrotnie

przekraczającej jednostkową karę grzywny, orzeczoną w wyroku w sprawie VII K

1007/11. W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy, oceniając zarzut i wniosek

skarżącego za oczywiście zasadne, uwzględnił kasację na posiedzeniu. Po

uchyleniu wyroku w zaskarżonej części, wydanie orzeczenia następczego stało się

bezprzedmiotowe.

Kierując się powyższym Sąd Najwyższy orzekł, jak w wyroku.