V KK 26/13

Sygn. akt V KK 26/13

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 11 kwietnia 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jarosław Matras (przewodniczący)

SSN Jerzy Grubba

SSN Dariusz Świecki (sprawozdawca)

Protokolant Anna Kowal

w sprawie P. L.

skazanego z art. 284 § 2 k.k.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

w dniu 11 kwietnia 2013 r.

kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego

od wyroku Sądu Rejonowego w O.

z dnia 26 czerwca 2012 r.

uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi

Rejonowemu w O. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego w O. z dnia 26 czerwca 2012 r. oskarżony P. L.

został uznany za winnego tego, że w dniu 22–23 listopada 2011 r. w O. będąc

pracownikiem firmy podwykonawczej na rzecz DHL Expres dokonał zaboru w celu

przywłaszczenia powierzonego mu mienia w postaci samochodu ciężarowego

marki Fiat Ducato o wartości 2400 zł działając na szkodę P. G. oraz dokonał

przywłaszczenia powierzonych mu do doręczenia przesyłek o nr 11594578752 z

2

zawartością laptopa marki Samsung NP-R540-JA06PL o wartości 3500 zł, przesyłki

o nr 120727781610 z zawartością atrapy broni bdb o wartości 828 zł, przesyłki nr

10806348678 z zawartością 7 sztuk notebooków marki Toshiba Satelite L750-1Mj

bdb, 1 sztuk notebooka marki Toshiba Satelite C660 - 1P3 bdb, 3 sztuk

oprogramowania Office 2010 bdb, 4 sztuk bębnów światłoczułych marki Lexmark

model E250/35x/450 o wartości 22717,24 zł oraz pieniędzy w kwocie 6119,66 zł,

powodując ogólne straty w wysokości 33164,90 zł na szkodę DHL Expres i za to na

podstawie art. 284 § 2 k.k. i art. 33 § 2 k.k. wymierzono mu karę 6 miesięcy

pozbawienia wolności i grzywnę w wymiarze 200 stawek dziennych po 10 zł każda.

Na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 pkt 1 k.k. wykonanie orzeczonej kary

pozbawienia wolności warunkowo zawieszono na okres 3 lat próby. Na podstawie

art. 72 § 2 k.k. zobowiązano oskarżonego do naprawienia szkody wyrządzonej

przestępstwem przez zapłatę w terminie 6 miesięcy od daty uprawomocnienia się

wyroku na rzecz pokrzywdzonego P. G. kwoty 12.000 zł i na rzecz DHL Oddział w

O. kwoty 21.164,90 zł. Zasądzono także od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa

koszty sądowe oraz wydatki na rzecz oskarżyciela posiłkowego.

Wyrok ten uprawomocnił się w pierwszej instancji.

Od tego wyroku kasację na korzyść skazanego wniósł Prokurator Generalny

zaskarżając go w całości i zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku

naruszenie przepisów prawa karnego procesowego, tj. art. 343 § 7 w zw. z art. 335

§ 1 k.p.k., polegające na uwzględnieniu nieprawidłowego wniosku prokuratora o

skazanie P. L. bez przeprowadzenia rozprawy, bez uzyskania stosownej zgody

oskarżonego i wydaniu w konsekwencji wyroku skazującego, podczas gdy

okoliczności popełnienia przestępstwa co do zakresu przywłaszczenia mienia,

wysokości wyrządzonej szkody, jak i osób pokrzywdzonych budziły wątpliwości. W

konkluzji skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie

sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w O.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja jest oczywiście zasadna, co umożliwia jej uwzględnienie na

posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Rozpoznanie sprawy w trybie

konsensualnym nastąpiło z rażącym naruszeniem art. 335 § 1 k.p.k. w zakresie

dotyczącym niespełnienia warunku istnienia nie budzących wątpliwości okoliczności

popełnienia przestępstwa, co w konsekwencji skutkowała wydaniem wyroku,

pomimo że sprawa powinna zostać skierowana na rozprawę główną. Doszło tym

3

samym również do rażącego naruszenia art. 343 § 7 k.p.k. Powyższe uchybienia

mogły mieć istotny wpływ na treść wydanego wyroku. W pierwszej kolejności

należy wskazać na wątpliwości w zakresie ustalenia ilości i wartości przedmiotów,

których przywłaszczenie zarzucono oskarżonemu. Odnoszą się one przede

wszystkim do samochodu ciężarowego marki Fiat Ducato, gdyż zebrany w

postępowaniu przygotowawczym materiał dowodowy, a zwłaszcza w postaci

wyjaśnień oskarżonego, nie jest wystarczający do jednoznacznego ustalenia, że

oskarżony działał z zamiarem jego przywłaszczenia. Nie został również dokładnie

ustalony krąg osób pokrzywdzonych, gdy chodzi o przesyłkę nr 10806348678 o

wartości 22.717,24 zł. Podobnego ustalenia wymaga kwestia osoby pokrzywdzonej

i wartości szkody dotyczącej przesyłki nr 120727781610. W postępowaniu

przygotowawczym nie poczyniono również ustaleń, na czyją szkodę oskarżony

dopuścił się przywłaszczenia kwoty 6119,66 zł.

Ponadto Sąd Rejonowy orzekając o obowiązku naprawienia szkody nie wziął

pod uwagę tego, że jak wynika z wyjaśnień oskarżonego zwrócił P. G. za

pośrednictwem swoich rodziców kwotę 11.000 zł. Jednak w wyroku oskarżony

został zobowiązany do zapłaty na rzecz tego pokrzywdzonego kwoty 12.000 zł

Dodatkowo w kasacji podniesiono, że na posiedzeniu wyrokowym doszło do

modyfikacji wniosku prokuratora bez zgody oskarżonego w zakresie dotyczącym

wysokości szkody, jaka powinna zostać naprawiona na rzecz firmy DHL i P. G.

Należy jednak zauważyć, że modyfikacja wniosku w tym zakresie nie spowodowała

zmiany ogólnej wysokości szkody wskazanej w akcie oskarżenia, zaś oskarżony w

postępowaniu przygotowawczym wyraził zgodę na nałożenie obowiązku

naprawienia szkody w całości. Dlatego też, jak należy przypuszczać, Sąd Rejonowy

nie uznał za konieczne odbieranie od oskarżonego dodatkowego oświadczenia w

kwestii zgody na taką modyfikację wniosku. Jednak ze wskazanych powyżej

względów modyfikacja wniosku, nawet gdyby została dokonana za zgoda

oskarżonego, to nie powinna zostać przez Sąd zaakceptowana.

Wszystkie te uchybienia wymagają usunięcia. Dlatego też zaskarżony wyrok

został uchylony, a sprawa przekazana Sądowi Rejonowemu w O. do ponownego

rozpoznania, które powinno nastąpić na rozprawie głównej. Na tym forum Sąd ten

powinien wyjaśnić wszystkie zasygnalizowane powyżej wątpliwości po

przeprowadzeniu postępowania dowodowego.

Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.

4