III KK 39/13

Sygn. akt III KK 39/13

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 7 maja 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący)

SSN Barbara Skoczkowska

SSN Józef Szewczyk (sprawozdawca)

Protokolant Teresa Jarosławska

przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Krzysztofa Parchimowicza,

w sprawie P. M.

oskarżonego z art. 284 § 3 k.k.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie

w dniu 7 maja 2013 r.,

kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść

oskarżonego

od wyroku Sądu Rejonowego w S.

z dnia 13 września 2012 r.,

uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do

ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S.

UZASADNIENIE

2

P. M. został oskarżony o to, że:

w dniu 29 stycznia 2012 r. w S., przywłaszczył sobie znaleziony telefon

komórkowy m-ki Nokia 6700, czym spowodował straty w kwocie 500 zł na

szkodę K. J., tj. o czyn z art. 284 § 3 k.k.

Sąd Rejonowy w S. wyrokiem z dnia 13 września 2012 r., wydanym

na posiedzeniu pod nieobecność prawidłowo powiadomionych o terminie:

prokuratora, oskarżonego i pokrzywdzonego:

ustalając, że oskarżony P. M. dopuścił się zarzucanego mu czynu oraz, że

stopień winy i społecznej szkodliwości tego czynu nie jest znaczny, na mocy

art. 66 § 1 i 2 k.k. i art. 67 § 1 k.k. warunkowo umorzył postępowanie wobec P.

M. na okres 1 roku próby.

Orzeczenie uprawomocniło się w dniu 21 września 2012 r. wobec

niezaskarżenia przez strony.

Od prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w S. z dnia 13 września

2012 r., kasację wywiódł Prokurator Generalny.

Na podstawie art. 521 § 1 k.p.k. zaskarżył wyrok w całości, na

niekorzyść oskarżonego P. M.

Na zasadzie art. 523 § 1 k.p.k., art. 526 § 1 k.p.k. oraz art. 537 § 1 i 2

k.p.k. zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie

przepisów prawa materialnego – art. 66 § 1 k.k., polegające na warunkowym

umorzeniu postępowania karnego przeciwko P. M., pomimo niespełnienia

określonej w tym przepisie przesłanki uprzedniej niekaralności sprawcy za

przestępstwo umyślne, gdyż w dacie orzekania oskarżony był już

prawomocnie skazany za popełnienie przestępstw umyślnych, określonych w

art. 178a § 1 k.k. i art. 244 k.k.

Autor kasacji wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie

sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja jest oczywiście zasadna.

Zgodnie z treścią art. 66 § 1 k.k. jedną z przesłanek warunkowego

umorzenia jest ustalenie, że sprawca nie był uprzednio karany za

przestępstwo umyślne. Czyli nie spełniają tego warunku osoby, które w

3

czasie orzekania były już prawomocnie skazane za jakiekolwiek

przestępstwo umyślne, bez względu na ich podobieństwo do aktualnego

czynu i rodzaju wcześniej wymierzonej kary (por. wyroki Sądu

Najwyższego: z dnia 24 kwietnia 2007 r., sygn. IV KK 50/07, OSNwSK

2007/1/923 i z dnia 3 lutego 2011 r., sygn. III KK 407/10, opubl. Legalis).

Z załączonej do akt sprawy informacji, udzielonej w dniu 5 lipca 2012

r. przez Krajowy Rejestr Karny Ministerstwa Sprawiedliwości wynika, że w

dacie orzekania w niniejszej sprawie P. M. był dwukrotnie karany za

przestępstwa umyślne. Wyrokiem Sądu Rejonowego w S. z dnia 9

listopada 2009 r., sygn. II K …/09, uprawomocnionym w dniu 17 listopada

2009 r., został skazany za czyn z art. 178a § 1 k.k., na karę 6 miesięcy

pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na

okres 4 lat, a następnie - wyrokiem tego samego sądu z dnia 13 maja 2011

r., sygn. II K …/11, uprawomocnionym w dniu 21 maja 2011 r. - został

skazany za czyn z art. 244 k.k., na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności z

warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat.

Podsumowując, zaskarżony wyrok zapadł z rażącą obrazą prawa

materialnego tj. art. 66 § 1 k.k. mającą istotny wpływ na treść orzeczenia.

W konsekwencji Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony kasacją wyrok i

sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S.