IV KK 69/13

Sygn. akt IV KK 69/13

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 23 maja 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Józef Dołhy (przewodniczący)

SSN Kazimierz Klugiewicz

SSN Rafał Malarski (sprawozdawca)

Protokolant Danuta Bratkrajc

przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Zbigniewa Siejbika

w sprawie M. K., A. N. i R. M.

skazanych z art. 59 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i in.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie

w dniu 23 maja 2013 r.,

kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść skazanych

od wyroku Sądu Rejonowego w B.

z dnia 17 września 2012 r.,

uchyla zaskarżony wyrok w stosunku do M. K., A. N. i R.

M. w całości i przekazuje sprawę w tym zakresie Sądowi

Rejonowemu w B. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w B. – po rozpoznaniu wniosku prokuratora złożonego

na podstawie art. 335 § 1 k.p.k., wyrokiem z 17 września 2012 r. wydanym na

2

posiedzeniu – m.in. skazał M. K., A. N. i R. M. za przestępstwa z art. 59 ust. 1

i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k., polegające na

udzieleniu środków odurzających osobom trzecim i uzyskaniu za każdym

razem korzyści majątkowych w postaci pieniędzy, wymierzył im za te czyny

kary pozbawienia wolności i grzywny oraz orzekł wobec oskarżonych za te i

inne czyny kary łączne pozbawienia wolności, których wykonanie warunkowo

zawiesił na okresy próby 4 lat, oddając ich w tym czasie pod dozór kuratora

sądowego. Wyrok ten uprawomocnił się bez postępowania odwoławczego w

dniu 25 września 2012 r.

Wskazany prawomocny wyrok zaskarżył w całości na niekorzyść

skazanych w trybie art. 521 § 1 k.p.k. Prokurator Generalny. Zarzucając

rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie art. 343 § 7 k.p.k. w

zw. z art. 335 § 1 k.p.k., polegające na uwzględnieniu wadliwych wniosków

prokuratora i zaniechaniu orzeczenia wobec skazanych obligatoryjnego

środka karnego z art. 45 § 1 k.k. w postaci przepadku korzyści majątkowej

albo jej równowartości, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w stosunku

do M. K., A. N. i R. M. i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi

Rejonowemu w B. do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja okazała się zasadna – i to w stopniu ewidentnym.

Bezdyskusyjne pozostawało, że wniosek prokuratora w części

dotyczącej przestępstw z art. 59 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu

narkomanii w zw. z art. 12 k.k. (pkt I, V i VII aktu oskarżenia), zaakceptowany

przez M.K., A. N. i R. M., nie zawierał żądania orzeczenia obligatoryjnego

środka karnego z art. 45 § 1 k.k., mimo że przestępstwa te popełnione zostały

w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i sprawcy taką korzyść uzyskali. W

takiej sytuacji powinnością sądu właściwego było albo doprowadzenie do

usunięcia wad wniosku przez uzyskanie stosownych zgód prokuratora i

zainteresowanych oskarżonych, albo skierowanie sprawy do rozpoznania na

zasadach ogólnych. Taki punkt widzenia jest konsekwentnie wyrażany w

judykaturze (zob. wyr. SN z 21 października 2009 r., III KK 254/09, R-OSNKW

2009, poz. 2090).

3

W tym stanie rzeczy, wobec stwierdzenia rażącego i mającej istotny

wpływ na treść orzeczenia wskazanej przez Prokurator Generalnego obrazy

prawa (art. 523 § 1 k.p.k.), Sąd Najwyższy wydał postulowane przez

skarżącego rozstrzygnięcie o charakterze kasatoryjnym (art. 537 § 2 k.p.k.).

Propozycja autora kasacji uchylenia w całości zapadłego w stosunku do M. K.,

A. N. i R. M. wyroku zasługiwała na uwzględnienie, jako że potrzeba

orzeczenia w toku ponownego rozpoznania sprawy przepadku na podstawie

art. 45 § 1 k.k. może w znaczącym stopniu rzutować na stanowiska stron;

może nawet doprowadzić do odstąpienia od rozpoznania sprawy w trybie

konsensualnym.