II KK 306/12

Sygn. akt II KK 306/12

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 28 maja 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący)

SSN Piotr Hofmański

SSN Rafał Malarski (sprawozdawca)

Protokolant Katarzyna Głodowska

przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Jerzego Engelkinga,

w sprawie M. W.

oskarżonego z art. 218 § 1 k.k.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie

w dniu 28 maja 2013 r.,

kasacji, wniesionej przez Prokuratora Okręgowego w O. na niekorzyść

oskarżonego

od wyroku Sądu Okręgowego w K.

z dnia 28 czerwca 2012 r., zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w K.

z dnia 19 marca 2012 r.,

uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi

Okręgowemu w K. do ponownego rozpoznania w

postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE

2

Kasację od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z 28

czerwca 2012 r., którym zmieniono wyrok Sądu Rejonowego w K. z 19 marca

2012 r. skazujący M. W. za przestępstwo określone w art. 218 § 1 k.k. na

samoistną grzywnę i uniewinniono oskarżonego od popełnienia zarzucanego

mu czynu, wniósł Prokurator Okręgowy. Zarzucając rażące i mające istotny

wpływ na treść orzeczenia „naruszenie przepisu art. 218 § 1 k.k. przez jego

niezastosowanie i uniewinnienie oskarżonego z braku ku temu przesłanek

oraz w konsekwencji zaniechanie wbrew treści art. 433 k.p.k. rozpoznania

środka odwoławczego”, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i

przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w K. do ponownego rozpoznania.

Stanowisko skarżącego oskarżyciela publicznego zyskało wsparcie

obecnego na rozprawie kasacyjnej prokuratora Prokuratury Generalnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja okazała się zasadna – i to w stopniu oczywistym.

Przychylając się do zgłoszonego na rozprawie apelacyjnej przez

prokuratora żądania (k. 251) oraz błędnie przyjmując, że zachowanie opisane

w art. 218 § 1 k.k. z dniem 31 maja 2012 r. uległ w związku z wyrokiem

Trybunału Konstytucyjnego z 18 listopada 2010 r. (P/29/09) depenalizacji,

podczas gdy w tej samej dacie wszedł w życie przepis art. 218 § 1a k.k. o

identycznej treści (dodany przez ustawę z 10 maja 2012 r. – Dz. U. 2012 r.,

poz. 611), sąd odwoławczy dopuścił się rażącej i mającej istotny wpływ na

treść orzeczenia obrazy wskazanego w kasacji prawa (art. 523 § 1 k.p.k.).

Dlatego Sąd Najwyższy orzekł jak w dyspozytywnej części wyroku (art.

537 § 2 k.p.k.).